บทที่ 311 ผู้หญิงที่มาขอโชคลาภ

บทที่ 311 ผู้หญิงที่มาขอโชคลาภ

ผมร้อง “อ๋า” ออกมาอย่างไม่เข้าใจ

เธออธิบายว่า “ถ้าไม่ใช่เพราะนาย นายคิดว่าวิญญาณที่เพิ่งตายอย่างฉันจะแข็งแกร่งได้ถึงขนาดนั้นเหรอ?”

“จางอวี่ นายไม่ใช่คนธรรมดา ในร่างกายนายมีพลังที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งอยู่ และเป็นเพราะมีพลังงานนี้คอยช่วยเหลือ ฉันถึงได้แตกต่างออกไป ตอนแรกฉันไม่ได้บอกนายแล้วเหรอ ที่ฉันถูกนายดึงดูด ก็เพราะพลังงานในร่างกายของนาย”

เรื่องนี้ผมจำได้อย่างแน่นอน ตอนนั้นหลินเจียวเจียวตามผมมาที่หอเชิญเทพ ขับไล่ภูตผีนับร้อยที่มาเยือนไป เธอก็บอกผมแล้ว

และผมก็รู้ว่าพลังงานนั้นคืออะไร นั่นคือพลังงานของเทพ ปู่เคยบอกว่า ในร่างกายของผมมีเทพองค์หนึ่งอาศัยอยู่ รอให้เทพตื่นขึ้นแล้ว ผมถึงจะไปแก้แค้นให้ท่านได้

“ดังนั้น จางอวี่ คนที่แข็งแกร่งจริงๆ คือนาย หลังจากที่ฉันอยู่กับนายแล้ว ฉันก็มีความสามารถพิเศษบางอย่าง อย่างเช่น ความสามารถในการขับไล่เจี้ยนเมื่อครู่ ก็เป็นความสามารถที่ได้รับมาในช่วงเวลานั้น”

“คนที่มีความสามารถประเภทนั้นยังมีชื่อเรียกพิเศษอีกด้วย เรียกว่า ‘กุ่ยซือ’!”

“กุ่ยซือ?” ผมทวนชื่อนี้ ชื่อนี้มีความหมายสองอย่าง อย่างหนึ่งคืออาจารย์แห่งโลกวิญญาณ เหมือนกับคนที่ผมเจอตอนจัดการเรื่องโครงการหมู่บ้านทะเลสาบเทียมครั้งที่แล้ว ก็คือสวีฮุ่ยฮุ่ยคนนั้น ที่ถูกสามีฆ่าตาย แล้วฝังไว้ในสุสานบรรพชนของตัวเอง

ตอนนั้นสวีฮุ่ยฮุ่ยบอกว่าเจอชายชราคนหนึ่ง ให้ยันต์ผีกับเธอมาติดไว้ที่บ้าน ก็จะสามารถแก้ปัญหาเรื่องผีหลอกหลอนในบ้านของเธอได้ ชายชราคนนั้นก็คือผี ยันต์ที่ให้เธอก็เป็นยันต์ผี คนประเภทนั้นก็จะถูกเรียกว่ากุ่ยซือ

และกุ่ยซือที่หลินเจียวเจียวพูดถึงที่นี่ ก็น่าจะเป็นประเภทนี้

ส่วนกุ่ยซืออีกประเภทหนึ่ง นั่นคือชื่อเรียกของชนกลุ่มน้อย ได้ยินมาว่าที่เมืองอวิ๋นเฉิงมีชนกลุ่มน้อยกลุ่มหนึ่งอาศัยอยู่ เรียกว่าชาวสุ่ย ชาวสุ่ยมีหนังสือเล่มหนึ่งเรียกว่าสุ่ยซู ว่ากันว่าลึกซึ้งและกว้างขวางมาก

ข้างในครอบคลุมทั้งดาราศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ห้าศาสตร์เร้นลับของฮวงจุ้ย แม้กระทั่งโหงวเฮ้งและการทำนายดวงชะตา ว่ากันว่าหนังสือสุ่ยซูเล่มนั้นมีความคล้ายคลึงกับโจวอี้อย่างน่าประหลาด แม้กระทั่งในบางแง่มุม ยังเหนือกว่าโจวอี้เสียอีก

และผู้สืบทอดที่ปกป้องหนังสือสุ่ยซูเล่มนั้น ก็จะถูกชาวสุ่ยในท้องถิ่นเรียกว่ากุ่ยซือ

ผมพยักหน้าให้หลินเจียวเจียว แล้วพูดว่า “ดังนั้น เธอก็ถูกเรียกว่ากุ่ยซือเหมือนกันใช่ไหม?”

เธอยิ้มแล้วพูดว่า “ที่จริง ฉันก็ไม่คิดว่าหลังจากฟื้นคืนชีพแล้ว ความสามารถนี้ของฉันจะยังใช้ได้อยู่ เมื่อครู่ฉันก็เห็นว่าสถานการณ์ฉุกเฉิน ถึงได้ตัดสินใจลงมือ”

ผมก็ยิ้มเช่นกัน ยังไม่ทันได้ตอบ เธอก็พูดต่อว่า “ถ้าตอนที่ฉันเป็นวิญญาณ การได้อยู่กับนายทำให้ฉันได้รับการยกระดับ แล้วตอนนี้ที่ฉันอยู่กับนายทั้งกายและวิญญาณ จะได้รับการยกระดับด้วยไหม?”

ได้ยินดังนั้น ผมก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วแล้วถามเธอกลับไปว่า “แล้วที่เธออยู่กับฉัน ตกลงแล้วเธออยากจะยกระดับพลังของตัวเอง หรือว่าอยากจะทำอย่างอื่นกันแน่?”

หลินเจียวเจียวได้ยินดังนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “แน่นอนว่าเพื่อความสบายใจสิ การได้อยู่กับนาย ทำให้ฉันรู้สึกสบายใจ นี่คือเหตุผลที่ฉันตามนายมาตั้งแต่แรก”

“อะไรกัน? หรือว่าถ้าฉันมีจุดประสงค์แอบแฝงในการอยู่กับนาย นายก็จะไม่ให้ฉันอยู่กับนายแล้วเหรอ?” พูดจบ หลินเจียวเจียวก็ขยับเข้ามาใกล้ผมอีกครั้ง

กลิ่นกายหอมกรุ่นของเธอโชยเข้าจมูก และแทรกซึมลึกเข้าไปถึงหัวใจ ทำให้หัวใจของผมสั่นระรัวขึ้นมาทันที

บรรยากาศที่ชวนให้หวั่นไหวพลันแผ่ซ่านไปทั่ว

เราสี่ตาสบตากัน ในพื้นที่อันคับแคบแห่งนี้

“จางอวี่ ฉันเคยบอกแล้วว่าฉันเป็นของนาย ไม่ว่านายจะมองฉันเป็นภรรยา หรือเป็นเครื่องมือคลายเหงา ฉันก็จะตามนายไป ตั้งแต่ครั้งแรกที่ฉันมีความสัมพันธ์กับนายแล้ว ฉันก็ไม่สามารถจากนายไปได้อีกแล้ว”

“นายเข้าใจไหม?”

ผมดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขน แล้วพูดว่า “ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะมองเธอเป็นเครื่องมือได้อย่างไร มีเครื่องมือที่ไหนที่ดึงฉันออกมาจากสถานการณ์คับขันครั้งแล้วครั้งเล่า? มีเครื่องมือที่ไหนที่ชี้แนะให้ฉันกลายเป็นแบบนี้”

“ดังนั้น นายมองฉันเป็นภรรยาแล้วเหรอ?” หลินเจียวเจียวกระซิบถามในอ้อมแขนของผม

ผมยังไม่ทันได้ตอบ ข้างนอกก็พลันมีเสียงเคาะประตูขึ้นมาอีกครั้ง

เสียงเคาะประตู “ปัง ปัง ปัง” “ปัง ปัง ปัง” เหมือนกับเสียงเคาะประตูที่ผมได้ยินเมื่อครู่

บรรยากาศที่ชวนให้หวั่นไหวเมื่อครู่ถูกเสียงเคาะประตูที่ดังระรัวนี้ทำลายลงในทันที ผมมองไปทางประตู แล้วก็สบตากับหลินเจียวเจียว

หลินเจียวเจียวเคยเป็นวิญญาณ เธอจึงมีสัมผัสต่อสิ่งลี้ลับได้ดีกว่าผม

ผมมองเธอแวบหนึ่ง เธอก็รู้ว่าผมหมายความว่าอะไร เธอส่ายหน้าให้ผมแล้วพูดว่า “เป็นคน ไม่ใช่ผี แล้วก็ไม่ใช่เจี้ยนด้วย”

เป็นคน!

เวลานี้เป็นคนนี่แหละที่น่ากลัวที่สุด!

เพราะเมื่อครู่ผมเพิ่งจะคาดเดาไปว่า เจี้ยนนั้นไม่ใช่ของน้องชายและน้องสาวของหลินเจียวเจียว แต่มีคนส่งมา

เขาคงจะส่งมาเพื่อทดสอบพลังของพวกเรา เพียงแต่เราไม่ได้จับหรือฆ่าเจี้ยนไป จนถึงตอนนี้ เขาถึงได้มาเยือนด้วยตัวเอง!

แต่ผมก็ยังคงกัดฟันเดินไปทางประตู ทหารมาก็ใช้แม่ทัพรับมือ น้ำมาก็ใช้ดินกั้น ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ต้องเผชิญหน้า

ผมกำกระบองเก้ามังกรในมือแน่น แล้วเปิดประตูห้องออกไปทันที

ทันทีที่ประตูเปิดออก ก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งหันหลังให้พอดี

ผู้หญิงคนนั้นสวมเสื้อโค้ทตัวใหญ่ สวมรองเท้าบูทสั้น

เมื่อเห็นผมเปิดประตู เธอก็หันกลับมาทันที เมื่อเธอหันกลับมา ผมถึงได้เห็นชัดเจนว่าผู้หญิงคนนี้ดูคุ้นตาอยู่บ้าง

ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ผมถึงได้นึกออกว่า เธอคือผู้หญิงที่พวกเราเจอที่เขตทิวทัศน์เฟิงหลินวันนี้

ผู้หญิงที่ถูกผู้ชายถือมีดไล่ฟัน

“ฉันนึกว่าเถ้าแก่พักผ่อนแล้วซะอีก กำลังจะกลับแล้ว” พูดจบ ผู้หญิงคนนั้นก็เดินมาหาพวกเรา

นี่เป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง เพียงแต่บนใบหน้าแต่งหน้าค่อนข้างจัด ทำให้เธอดูน่ากลัวเล็กน้อย โดยเฉพาะตอนกลางคืน เมื่อครู่เราเพิ่งจะเจอเรื่องนั้นมา เห็นหน้าขาวๆ แบบนี้ น่ากลัวจริงๆ

“ได้ยินมาว่าที่ร้านของคุณมีเทวรูปขาย ฉันมาซื้อเทวรูป มีแบบที่ช่วยเรียกทรัพย์ไหม? ที่ดีที่สุดคือภายในสิบวันครึ่งเดือน สามารถทำให้ฉันหาเงินได้สักแสนสองแสน”

พูดจบ ผู้หญิงคนนั้นก็เดินมาถึงหน้าผมแล้วพลางชะโงกหน้ามองเข้าไปในห้องด้วย

เมื่อเธอเอ่ยปากเช่นนี้ ผมก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่ไม่เป็นมิตร ผู้หญิงคนนี้ช่างตรงไปตรงมาจริงๆ

แต่ว่า ความตรงไปตรงมาแบบนี้ ผมไม่ชอบ ไม่ต้องพูดถึงผมเลย แม้แต่เทพเจ้าแห่งโชคลาภก็คงไม่ชอบ

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ผมก็พูดกับเธอว่า “ขอโทษด้วยครับ คุณผู้หญิง ที่ร้านของเรามีเทวรูปขายจริงๆ แต่ว่า ไม่มีแบบที่คุณพูดถึง ที่สิบวันครึ่งเดือนจะหาเงินได้เป็นแสนสองแสน”

“อันนี้ขึ้นอยู่กับวาสนาของแต่ละคน บางคนก็หาได้จริงๆ แต่ผมไม่สามารถรับประกันได้ว่าทุกคนจะหาได้”

“ก็ได้ค่ะ” พูดจบ เธอก็ส่ายหน้าแล้วหันหลังเดินจากไป

หลังจากที่ผู้หญิงคนนั้นจากไป ผมก็ปิดประตูทันที

ผมกับหลินเจียวเจียวสบตากันแล้วยิ้ม ก่อนจะกลับขึ้นไปชั้นบนอีกครั้ง คืนนั้น ก็ไม่มีเรื่องวุ่นวายทำนองนี้เกิดขึ้นอีก

ส่วนผมกับหลินเจียวเจียว ในที่สุดก็ทำเรื่องที่ยังไม่เสร็จเมื่อครู่ให้เสร็จจนได้...

เรามีความสัมพันธ์ครั้งแรกที่แท้จริง และผมก็ได้เปลี่ยนจากเด็กหนุ่มกลายเป็นผู้ชายอย่างแท้จริง