บทที่ 8 - การคัดเลือกหน่วยรบพิเศษเริ่มขึ้น หมัดเดียวคว่ำทหารรบพิเศษ!

บทที่ 8 - การคัดเลือกหน่วยรบพิเศษเริ่มขึ้น หมัดเดียวคว่ำทหารรบพิเศษ!

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

การจัดการเอกสารต่างๆ เป็นไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากเสร็จธุระ ผู้กองเกาก็พาเขาไปที่ลานสนามหญ้ากว้าง

ผู้กองเกาดึงให้ฉีถงเหว่ยนั่งลง "สหายฉีถงเหว่ย พวกเรามาคุยกันหน่อยดีกว่า ผมจะอธิบายเรื่องกองพลรบพิเศษให้คุณฟังคร่าวๆ"

"ได้ครับ! เชิญเลยครับ" ฉีถงเหว่ยพยักหน้ารับ

ผู้กองเกาเริ่มอธิบาย "เรื่องนิยามของหน่วยรบพิเศษ ผมคงไม่ต้องอธิบายอะไรให้มากความหรอกนะ"

"จากภารกิจปราบปรามยาเสพติดครั้งก่อน คุณก็ได้ร่วมงานกับพวกเรามาแล้ว น่าจะพอเข้าใจรูปแบบการทำงานของพวกเราอยู่บ้าง"

"สิ่งที่ผมอยากจะบอกก็คือ ถึงแม้พวกเราจะรับคุณเข้ามาเป็นกรณีพิเศษ แต่นั่นก็เป็นเพียงการยอมรับในความสามารถบางด้านของคุณเท่านั้น"

"แต่สำหรับทักษะทางทหารแล้ว คุณยังไม่ผ่านเกณฑ์ของหน่วยรบพิเศษหรอกนะ"

"อย่างเช่น สมรรถภาพร่างกาย ทักษะการยิงปืน ยุทธวิธีการจู่โจม และอื่นๆ อีกมากมาย!"

"คุณจะต้องยกระดับทักษะทางทหารของตัวเองให้ได้เสียก่อน ถึงจะถือเป็นสมาชิกหน่วยรบพิเศษอย่างเต็มตัว"

"แน่นอนว่าพวกเราเชื่อมั่นในพรสวรรค์และความมุ่งมั่นของคุณ การจะผ่านเกณฑ์ก็คงเป็นแค่เรื่องของเวลาเท่านั้น"

"พวกเรายินดีให้เวลาคุณในการพัฒนาตัวเองอย่างเต็มที่"

ฉีถงเหว่ยตอบกลับอย่างหนักแน่น "ผมเข้าใจครับ"

"คุณแค่บอกมาว่าขั้นต่อไปผมต้องทำอะไรบ้างก็พอ"

"ผมพร้อมปฏิบัติตามคำสั่งอย่างไม่มีเงื่อนไขครับ!"

"ดีมาก!"

ผู้กองเกายิ้มอย่างพึงพอใจ "พื้นฐานของคุณถือว่าดีมาก เพียงพอที่จะเทียบชั้นกับทหารพรานในกองกำลังระดับเอได้สบายๆ"

"สิ่งที่คุณขาดไปก็คือการฝึกฝนทักษะทางทหารแบบมืออาชีพเท่านั้น"

"ตอนนี้มีสองทางเลือกให้คุณตัดสินใจ"

"ทางเลือกแรก ผมจะส่งคุณไปฝึกกับกองร้อยทหารพรานระดับเอสักครึ่งปีหรือหนึ่งปี พอทุกอย่างเข้าที่เข้าทางแล้วค่อยเรียกตัวกลับมาฝึกพิเศษ"

"ทางเลือกที่สอง คุณอยู่กับหน่วยรบพิเศษต่อไป แล้วผมจะจัดครูฝึกจากกองร้อยปฏิบัติการพิเศษทั่วไปมาสอนให้เป็นกรณีพิเศษ"

"ทางเลือกแรกจะสบายหน่อย คุณจะมีเวลาปรับตัว ไม่ต้องกดดันอะไรมาก"

"ทางเลือกที่สองจะเหนื่อยกว่ามาก เพราะคุณต้องเริ่มฝึกหนักระดับหน่วยรบพิเศษตั้งแต่ต้น ความกดดันจะสูงมาก"

ฉีถงเหว่ยตอบโดยไม่ต้องเสียเวลาคิดเลย "ผมขอเลือกทางเลือกที่สองครับ ถ้าไม่มีแรงกดดันก็ไม่มีแรงผลักดัน"

"อีกอย่าง ถ้าเทียบกับกองกำลังระดับเอแล้ว ผมเชื่อมั่นในความเป็นมืออาชีพของหน่วยรบพิเศษมากกว่าครับ!"

ผู้กองเกาหัวเราะร่วน "ผมกะไว้แล้วเชียวว่าคนอย่างคุณต้องไม่กลัวแรงกดดัน"

"ถ้าอย่างนั้นก็ลุยกันเลย เข้าร่วมการคัดเลือกมันซะเลยสิ!"

"การคัดเลือกงั้นหรือครับ" ฉีถงเหว่ยชะงัก

ผู้กองเกาพยักหน้า "ใช่แล้ว การคัดเลือก"

"ทุกๆ สามปี กองพลรบพิเศษเขี้ยวหมาป่าจะคัดเลือกทหารระดับหัวกะทิจากกองกำลังทหารพรานระดับเอให้มาร่วมฝึกคัดเลือกที่สนามฝึกของเขี้ยวหมาป่า"

"จะเริ่มคัดเลือกกันในวันพรุ่งนี้"

"ส่วนเรื่องรูปแบบการคัดเลือก ผมบอกคุณไม่ได้หรอกนะ"

"บอกได้แค่ว่า โหด โหดหินสุดๆ เลยล่ะ!"

"การทดสอบทั้งหมดจำลองมาจากสถานการณ์จริง อัตราการตกรอบสูงถึงเก้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์!"

"คนที่ยืนหยัดจนถึงที่สุดเท่านั้นถึงจะเป็นคนที่พวกเราต้องการ"

"การคัดเลือกแบ่งออกเป็นสามช่วง ผมไม่บังคับให้คุณต้องผ่านช่วงที่สองกับสามหรอกนะ เพราะมันต้องใช้ทักษะทางทหารอย่างพวกการยิงปืนแล้วก็ยุทธวิธี ซึ่งคุณยังไม่มีพื้นฐานตรงนี้"

"แต่สำหรับช่วงแรกที่เน้นทดสอบสมรรถภาพร่างกาย ความมุ่งมั่น จิตวิญญาณ แล้วก็ความสามารถในการรับมือกับความกดดันสูง คุณต้องผ่านมันไปให้ได้"

การคัดเลือกหน่วยรบพิเศษนั้นโหดหินแค่ไหน ฉีถงเหว่ยที่เคยดูซีรีส์ในชาติก่อนย่อมรู้ดี

"ติ๊ง!"

"ระบบแจ้งเตือนภารกิจใหม่!"

"ตอบตกลงเข้าร่วมการคัดเลือกหน่วยรบพิเศษ จะได้รับรางวัลที่สอดคล้องกัน!"

"และหากผ่านการประเมินในแต่ละช่วง จะได้รับรางวัลในแต่ละช่วงด้วย!"

"หากผ่านครบทั้งสามช่วง และทำคะแนนรวมหรือคะแนนรายวิชาได้เป็นอันดับหนึ่ง จะได้รับรางวัลพิเศษสุดยิ่งใหญ่!"

แจ๋วเลย

ยังไม่ทันที่ฉีถงเหว่ยจะเอ่ยปาก ภารกิจจากระบบก็เด้งขึ้นมาพอดี

ในเมื่อเป็นแบบนี้ ยังจะต้องคิดอะไรอีก

ฉีถงเหว่ยพยักหน้าอย่างหนักแน่น "ตกลงครับ ผมจะเข้าร่วม!"

"และผมขอรับรองเลยว่า ผมจะผ่านมันไปให้ได้ทั้งสามช่วง!"

"ติ๊ง!"

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจสำเร็จ ได้รับรางวัลน้ำยาเพิ่มพลังหนึ่งขวด!"

"เมื่อดื่มเข้าไปแล้ว พละกำลังจะเพิ่มขึ้นอีกสามสิบหน่วย!"

ดวงตาของฉีถงเหว่ยเป็นประกาย

พละกำลังเพิ่มขึ้นอีกสามสิบหน่วย รวมแล้วก็เป็นห้าสิบ ซึ่งมากกว่าคนปกติถึงห้าเท่า นี่มันระดับทหารหน่วยรบพิเศษเอซเลยไม่ใช่หรือไง

"ระบบ ตรวจสอบสมรรถภาพทางกายของผู้กองเกาได้ไหม"

ระบบ "ได้ครับ พละกำลังและความเร็วของเขาอยู่ที่สี่สิบห้าหน่วยครับ"

"สี่สิบห้าหน่วยงั้นหรือ"

ระดับทหารหน่วยรบพิเศษแนวหน้า ยังไม่ถึงระดับเอซด้วยซ้ำ

นั่นก็แปลว่าพละกำลังของเขายังสู้นายไม่ได้น่ะสิ

"ยอดไปเลย ยอดไปเลย!" ฉีถงเหว่ยมีความมั่นใจในการคัดเลือกครั้งนี้เพิ่มขึ้นมาอีกเป็นกอง!

หลังจากที่ผู้กองเกาพาฉีถงเหว่ยไปจัดการที่พักในเรือนรับรองของกองพลรบพิเศษเขี้ยวหมาป่าเรียบร้อยแล้ว เขาก็ขอตัวกลับไป

ไม่นานนัก ก็มีคนนำอุปกรณ์ทางทหารพื้นฐานมาให้เขา

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ฉีถงเหว่ยถูกปลุกให้เปลี่ยนไปใส่ชุดฝึกของทหารพราน แบกเป้สัมภาระ สะพายปืน และถูกส่งขึ้นรถพาไปยังสนามทดสอบ

เมื่อรถแล่นออกไป ผู้กองเกาที่ยืนอยู่ไม่ไกลก็เผยรอยยิ้มอย่างมีความหวัง

"ผู้กองเกา คุณแน่ใจนะว่าไอ้เด็กนี่มันจะรอดพ้นช่วงแรกไปได้ ถึงยังไงมันก็ไม่เคยได้รับการฝึกทหารอย่างเป็นระบบมาก่อนเลยนะ!" หมาป่าเทาถามด้วยความเป็นห่วง

ผู้กองเกาส่ายหน้าเบาๆ "ผมก็ไม่แน่ใจหรอก บอกได้แค่ว่าเขาอาจจะเข้มแข็งกว่าที่เราคิดไว้ก็ได้"

"ลองดูสักตั้งก็แล้วกัน"

พูดจบเขาก็ก้มดูเวลาแล้วโบกมือ "ไป ออกเดินทางได้!"

"พวกไก่อ่อนน่าจะมากันครบแล้วล่ะ"

"พวกเราไปเตรียมอาหารชุดใหญ่ต้อนรับพวกมันกันเถอะ!"

ตอนที่รถของฉีถงเหว่ยเดินทางมาถึง ไก่อ่อนคนอื่นๆ ก็ขึ้นรถกันหมดแล้ว

เขาเป็นคนสุดท้ายพอดี

"มาเลยสหาย ขึ้นมาสิ!"

ตอนที่ฉีถงเหว่ยเดินไปถึงท้ายรถบรรทุกทหารคันใหญ่ ก็มีมือหนาสองข้างยื่นลงมาหาเขา

ฉีถงเหว่ยเงยหน้าขึ้นมอง ก็พบกับใบหน้าที่คุ้นเคยสองใบหน้า

"จวงเหยียน หมวดเฉิน!"

นี่มันฉากการคัดเลือกในภาคแรกของซีรีส์ข้าคือหน่วยรบพิเศษชัดๆ

"ขอบคุณครับ!"

ฉีถงเหว่ยไม่รอช้า เขาคว้ามือของทั้งสองคนไว้ ออกแรงถีบตัวขึ้นไปบนรถบรรทุกอย่างรวดเร็ว

ทันทีที่เขาขึ้นรถ รถบรรทุกก็สตาร์ทเครื่องออกตัวทันที

สภาพถนนในป่าเขาที่ทุรกันดารนั้นขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อ ทำให้รถโยกไปเยกมาอย่างหนัก

"สหาย นายมาจากหน่วยไหนล่ะ" หมวดเฉินหันมาถามฉีถงเหว่ยที่นั่งอยู่ข้างๆ

ฉีถงเหว่ยตอบ "ผมเพิ่งเข้ากรมมาน่ะครับ เป็นพวกที่ถูกรับเข้าเป็นกรณีพิเศษ"

"กรณีพิเศษงั้นหรือ"

พอได้ยินแบบนั้น สายตาของทหารกว่ายี่สิบนายบนรถก็หันมามองเขาด้วยความประหลาดใจ

หมวดเฉินเห็นสีหน้าของทุกคน จึงช่วยอธิบายว่า "การคัดเลือกหน่วยรบพิเศษไม่ได้จำกัดแค่คนในกองทัพหรอกนะ ถ้ามีคนที่มีความสามารถและร่างกายแข็งแรงจากโลกภายนอก เขาก็รับเข้ามาเหมือนกัน"

หมวดเฉินหันกลับมาหาฉีถงเหว่ย "สหาย ดูท่าทางนายคงมีพรสวรรค์อะไรโดดเด่นสักอย่างแน่ๆ ทางเขี้ยวหมาป่าถึงได้ยอมรับตัวเข้ามาแบบนี้"

ฉีถงเหว่ยถ่อมตัว "ก็พอใช้ได้แหละครับ"

"พยายามเข้าล่ะ" หมวดเฉินเห็นว่าฉีถงเหว่ยดูไม่อยากพูดอะไรมาก จึงไม่เซ้าซี้ถามต่อ

ฉีถงเหว่ยกวาดสายตามองไปรอบๆ รถ และพบใบหน้าที่คุ้นเคยอีกสองคน

สี่หวากับเฉียงจื่อ

สองชั่วโมงต่อมา รถก็แล่นเข้าสู่พื้นที่คัดเลือก

จู่ๆ เสียงระเบิดก็ดังกึกก้องขึ้นมาหลายระลอก

แรงระเบิดทำให้รถสั่นสะเทือนจนคนที่อยู่บนรถพากันเซล้ม

"เกิดอะไรขึ้น เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย"

ทุกคนเพิ่งจะตั้งหลักได้ เสียงปืนก็ดังสนั่นขึ้นมาทันที

จากนั้นก็มีเสียงประกาศก้องผ่านโทรโข่งจนแสบแก้วหู "เหล่าไก่อ่อนทั้งหลาย การประเมินเริ่มต้นขึ้นแล้ว!"

"สิบคนแรกที่ถูกจับตัวได้ จะตกรอบทันที!"

"เหล่าไก่อ่อนทั้งหลาย ขอให้โชคดีนะ!"

"เวรเอ๊ย เริ่มแล้วงั้นหรือ"

"มัวยืนบื้ออะไรอยู่ล่ะ รีบวิ่งสิ ถ้าโดนจับก็จบเห่กันพอดี!" หมวดเฉินตะโกนลั่น ทุกคนพากันรีบกระโดดลงจากรถ

ปัง ปัง ปัง...

เสียงปืนรัวดังมาจากที่ไกลๆ พร้อมกับทหารหน่วยรบพิเศษกลุ่มหนึ่งที่กำลังวิ่งไล่กวดพวกเขามา

"เร็วเข้า ทุกคนแยกย้ายกันหนี!"

"วิ่งเข้าไปในป่าเลย"

"ต้องถ่วงเวลาให้ได้นานที่สุดนะ!"

หมวดเฉินตะโกนบอกทุกคนด้วยความหวังดี ก่อนจะลากตัวจวงเหยียนกับสี่หวาวิ่งเตลิดเข้าป่าไป

ฉีถงเหว่ยกวาดสายตามองไปรอบๆ

เขาเห็นโดรนสอดแนมขนาดเล็กหลายลำกำลังบินวนเวียนอยู่บนท้องฟ้า คอยบันทึกภาพการเคลื่อนไหวของไก่อ่อนทั้งแปดสิบกว่าคนที่มาร่วมการคัดเลือก

"สมกับเป็นเขี้ยวหมาป่าจริงๆ อุปกรณ์ล้ำสมัยสุดๆ"

ฉีถงเหว่ยพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะวิ่งเข้าไปในป่าเช่นกัน

ตอนนี้ไก่อ่อนคนอื่นๆ กระจัดกระจายหนีหายเข้าป่าไปคนละทิศคนละทางแล้ว

"ติ๊ง!"

"ระบบแจ้งเตือนภารกิจใหม่ ห้ามถูกทหารหน่วยรบพิเศษเขี้ยวหมาป่าจับตัวได้ และต้องจับตัวทหารหน่วยรบพิเศษให้ได้สิบนาย!"

"หากทำภารกิจสำเร็จ จะได้รับรางวัลน้ำยาฟื้นฟูพละกำลังหนึ่งขวด!"

จับตัวทหารหน่วยรบพิเศษสิบนายเนี่ยนะ

ฉีถงเหว่ยเบิกตาโพลง

"ระบบ นี่นายไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม"

แต่ทว่าระบบกลับเงียบกริบ

ฉีถงเหว่ยยิ้มเจื่อน

เขาแหงนมองโดรนสอดแนมบนท้องฟ้า ก็รู้ดีว่ายังไงก็หนีไม่พ้น

เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ปลดเป้ลงแล้วนั่งพักมันตรงนี้แหละ

ขืนวิ่งต่อไปก็มีแต่จะเสียเวลาเปล่า สู้เอาเวลานี้มานั่งพักออมแรง รอให้พวกทหารรบพิเศษเข้ามาหาเองดีกว่า

พละกำลังเพิ่มขึ้นมาตั้งห้าสิบหน่วยแล้ว เขาก็อยากจะลองของดูเหมือนกันว่าพลังระดับนี้จะสามารถล้มทหารรบพิเศษได้สักกี่คน

"ผู้กองเกา ดูนั่นสิ"

ที่ชายป่าด้านนอก หมาป่าเทาถือแท็บเล็ตทหารเดินเข้ามาหาผู้กองเกา

ภาพบนหน้าจอแสดงตำแหน่งและความเคลื่อนไหวของฉีถงเหว่ยที่ส่งมาจากโดรน

"ไอ้เด็กนี่มันไม่ยอมวิ่งหนี แถมยังนั่งพักเฉยเลยแฮะ"

"มันไม่กลัวโดนจับหรือไงเนี่ย"

ผู้กองเกาที่กำลังเคี้ยวหญ้าอยู่มุมปากยิ้มอย่างมีเลศนัย "ถ้ามันกลัว มันคงไม่นั่งลงหรอก"

"มันกำลังรอให้คนของเราไปหามันต่างหาก"

หมาป่าเทาชะงักไป "ผู้กองหมายความว่า มันมั่นใจในฝีมือตัวเองว่าจะเอาชนะคนของเราได้งั้นหรือ"

ผู้กองเกาหัวเราะร่วน "ก็ลองไปทดสอบดูเดี๋ยวก็รู้ไม่ใช่หรือไง"

"รับทราบ!"

หมาป่าเทารับคำสั่งและส่งทหารหน่วยรบพิเศษสองนายไปหาฉีถงเหว่ยทันที

"ในที่สุดก็มาสักที"

เมื่อฉีถงเหว่ยเห็นทหารสองนายในชุดฝึกปฏิบัติการพิเศษโผล่มา เขาก็ค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นยืน "ถ้าพวกคุณมาช้ากว่านี้อีกนิด ผมคงหลับไปแล้วล่ะ"

ทหารนายหนึ่งถามด้วยความสงสัย "นี่ไก่อ่อน ทำไมแกถึงไม่หนีล่ะ"

ฉีถงเหว่ยตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ก็เพราะฉันไม่กลัวไง"

"ทำไมถึงไม่กลัวล่ะ"

"ก็แค่...ไม่กลัวนั่นแหละ"

"แกนี่มันอวดดีจริงๆ นะไอ้ไก่อ่อน!"

"งั้นวันนี้ฉันจะขยี้ความอวดดีของแกให้แหลกคามือเลย จะได้รู้ซึ้งซะบ้างว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า!"

พูดจบ ทหารนายนั้นก็คำรามลั่นและพุ่งตัวเข้าใส่ฉีถงเหว่ยทันที!

ส่วนทหารอีกนายที่มาด้วยกันก็ยืนกอดอกนิ่ง ไม่ได้คิดจะเข้าไปช่วยรุมเลยสักนิด

ตลกน่า

รับมือกับไก่อ่อนแค่คนเดียว ถึงกับต้องใช้ทหารรบพิเศษถึงสองคนรุมเชียวหรือ

ขืนใครรู้เข้า พวกเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนล่ะ

แต่ทว่า

เมื่อทหารนายนั้นพุ่งเข้ามาประชิดตัวฉีถงเหว่ย และปล่อยหมัดฮุกซ้ายเข้าใส่อย่างจัง

ฉีถงเหว่ยกลับไม่หลบไม่หนี เขาพุ่งหมัดสวนกลับไปตรงๆ ท้าชนกันซึ่งๆ หน้า

"หึ ไอ้ไก่อ่อน แกกล้าแลกหมัดกับฉันเชียวหรือ"

ทว่าวินาทีต่อมา

ปัง!

หมัดทั้งสองปะทะกันอย่างจัง

ทหารรบพิเศษนายนั้นรู้สึกเหมือนชกเข้ากับแผ่นเหล็กหนา ความเจ็บปวดแล่นแปลบไปทั่วทั้งแขน

ความเจ็บปวดทำให้ปฏิกิริยาตอบสนองของเขาลดฮวบลงทันที

ฉีถงเหว่ยอาศัยจังหวะนี้ตวัดเท้าเตะสวนกลับไปอย่างรวดเร็ว

ปัง!

ทหารรบพิเศษโดนลูกเตะของฉีถงเหว่ยเข้าที่กลางอกอย่างจัง

แรงเตะมหาศาลทำให้ซี่โครงของเขาหักไปสองซี่ ร่างกระเด็นลอยละลิ่วไปไกลหลายเมตร ก่อนจะร่วงลงกระแทกพื้นโคลนและนอนร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด

เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ทหารรบพิเศษอีกนาย รวมถึงผู้กองเกาและหมาป่าเทาที่กำลังจับตาดูผ่านหน้าจอ ต่างก็ตกตะลึงจนตาค้าง!

[จบแล้ว]