บทที่ 7 ขับเบนซ์ จีแอลอี ตั้งแต่ปีหนึ่ง ทำเอารุ่นพี่สาวถึงกับอิจฉาตาร้อน

บทที่ 7 ขับเบนซ์ จีแอลอี ตั้งแต่ปีหนึ่ง ทำเอารุ่นพี่สาวถึงกับอิจฉาตาร้อน

ตามชื่อของมันเลย หลังจากใช้งานตั๋วสุ่มรถสปอร์ตสุดหรู ระบบจะทำการสุ่มเลือกรถยนต์หรูที่มีราคาตั้งแต่ 300,000 ถึง 3,000,000 หยวน และส่งมอบให้กับซูไป๋ผ่านกระบวนการที่ถูกต้องตามกฎหมายและตรวจสอบได้ทุกประการ

ยิ่งรถราคาแพงมากเท่าไหร่ โอกาสที่จะสุ่มได้ก็ยิ่งน้อยลงเท่านั้น หลักการเดียวกันกับเกลือในตู้สุ่มกาชาเกมมือถือนั่นแหละ

พวกรถสปอร์ตซูเปอร์คาร์รุ่นลิมิเต็ดเอดิชันที่มีจำนวนจำกัดบนโลก โอกาสสุ่มได้แทบจะริบหรี่จนมองไม่เห็น

ซูไป๋ไม่ได้มีความรู้เรื่องรถยนต์มากนัก ในฐานะคนธรรมดาเดินดิน ความรู้เรื่องแบรนด์รถหรูของเขาก็วนเวียนอยู่แค่ เมอร์เซเดส-เบนซ์ บีเอ็มดับเบิลยู และอาวดี้ เท่านั้น

ถ้าคิดในแง่ร้ายสุดๆ อย่างน้อยเขาก็สุ่มได้รถราคา 300,000 หยวน ซึ่งในสายตาคนทั่วไป มันก็ถือว่าเป็นรถหรูที่ดูดีมีระดับมากแล้ว

สำหรับเด็กปีหนึ่ง การมีรถระดับนี้ไว้ใช้งานในชีวิตประจำวันก็ถือว่าเหลือเฟือ แถมยังไม่ดูโอ้อวดจนเกินหน้าเกินตาคนอื่นด้วย

"สุ่มรางวัล!"

วงล้อหลากสีสันหมุนติ้วอยู่ตรงหน้าเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะค่อยๆ ชะลอความเร็วลง และในที่สุด เข็มชี้ก็ไปหยุดนิ่งอยู่ในช่องที่ค่อนข้างแคบช่องหนึ่ง

ซูไป๋ยิ้มกว้างด้วยความดีใจ อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้เกลือสุ่มได้ระดับต่ำสุดล่ะนะ

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับ เมอร์เซเดส-เบนซ์ จีแอลอี 450 โฟร์เมติก รุ่นลักชัวรี สีดำ ราคาป้ายแดงอย่างเป็นทางการ 880,000 หยวน!]

เมื่อมองดูภาพโฮโลแกรมสามมิติของตัวรถที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ ซูไป๋ก็รู้สึกพึงพอใจอย่างบอกไม่ถูก

รถเอสยูวีขนาดกลางค่อนข้างใหญ่สีดำขลับ รูปลักษณ์ภายนอกผสมผสานความภูมิฐานแบบนักธุรกิจเข้ากับความดุดันทรงพลัง ดูหรูหรามีระดับทุกกระเบียดนิ้ว

มาพร้อมเครื่องยนต์สมรรถนะสูง 2.5 เทอร์โบชาร์จ และระบบไมลด์ไฮบริด 48 โวลต์

การขับขี่ในชีวิตประจำวันนุ่มนวลนั่งสบาย แถมยังมีพละกำลังเหลือเฟือแม้ในสภาวะการขับขี่ที่สมบุกสมบัน

และที่สำคัญที่สุดคือ ห้องโดยสารภายในกว้างขวางโอ่อ่า เหมาะสุดๆ สำหรับการพาสาวๆ ไปนั่งรถเล่นกินลมชมวิว หรือทำกิจกรรมสนุกๆ คลายเครียด

เฮ้อ แบรนด์ระดับเมอร์เซเดส-เบนซ์นี่ก็ตาถึงเหมือนกันนะเนี่ย ที่มีวาสนาได้มาเคียงคู่กับมหาเศรษฐีระดับเทพอย่างซูไป๋คนนี้

ไม่นานนัก ก็มีคนใช้รูปโปรไฟล์ใส่สูทภูมิฐานแอดวีแชตของซูไป๋มา

[ผู้จัดการกัว: สวัสดีครับ คุณซู ผมกัวหย่วนหาง เป็นผู้จัดการฝ่ายขายของศูนย์บริการเมอร์เซเดส-เบนซ์ สาขาเขตมหาวิทยาลัยเจียงเฉิงครับ เรียกผมว่าผู้จัดการกัวก็ได้ครับ]

[ห่านขาวตัวโต: สวัสดีครับ]

[ผู้จัดการกัว: รถยนต์ที่คุณลูกค้าสั่งจองไว้เตรียมการเสร็จเรียบร้อยแล้วนะครับ คุณลูกค้าสามารถเข้ามาตรวจรับรถได้ตลอดเวลาเลย ทางเราจะจัดเตรียมเซลส์สาวระดับดาวเด่นของสาขาไว้คอยดูแลให้บริการคุณลูกค้าตลอดกระบวนการ ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าสะดวกช่วงไหนครับ จะได้นัดหมายเวลากันไว้เลย?]

[ห่านขาวตัวโต: พรุ่งนี้เช้าประมาณเก้าโมงครึ่งครับ เดี๋ยวผมเลิกเรียนแล้วจะแวะไป]

พรุ่งนี้เขายังมีคลาสเรียนตอนแปดโมงเช้าอยู่

ตามทฤษฎีแล้ว ซูไป๋สามารถนอนคลุมโปงโดดเรียนอยู่ในหอพัก เพื่อรับรางวัลเงินสด 1,000 หยวน และรับแพ็กเกจความรู้ส่งตรงเข้าสมองจากระบบได้อย่างสบายใจเฉิบ

แต่ในทางปฏิบัติแล้ว มันทำแบบนั้นไม่ได้น่ะสิ เพราะวิชาเรียนพรุ่งนี้เช้าคือวิชาซีพลัสพลัส ที่สอนโดยอาจารย์ป้าวัยกลางคนสุดเฮี้ยบ เจ้าของฉายา 'แม่ชีมหาภัย' ซึ่งเป็นหนึ่งใน 'สี่จตุรเทพแห่งการสอบซ่อม' ประจำคณะวิทยาการคอมพิวเตอร์

ฉายานี้ไม่ได้มาเพราะโชคช่วย ใครก็ตามที่เรียนกับอาจารย์สี่ท่านนี้ โอกาสที่จะได้เอฟแล้วต้องมานั่งสอบซ่อมนั้นมีสูงลิ่วเสียยิ่งกว่ายอดเขาเอเวอเรสต์

แถมแม่ชีมหาภัยยังเช็กชื่อโหดสุดๆ ขนาดช่วงพักเบรกสิบนาทีระหว่างคาบ ยังบังคับให้นักศึกษาต้องมาสแกนใบหน้าเข้าเรียนอีกรอบ!

เป็นความโรคจิตที่เกินเยียวยาจริงๆ

แต่ข่าวดีก็คือ ในตารางเรียนตลอดทั้งสัปดาห์ มีแค่วันพฤหัสบดีช่วงเช้าเท่านั้นที่เขาต้องมาทนรองรับอารมณ์ของแม่ชีมหาภัย

ส่วนเช้าวันอื่นๆ ถ้าไม่มีเรียน ก็สามารถโดดได้อย่างสบายใจ

นับตั้งแต่รู้ว่าระบบสามารถลบล้างผลกระทบด้านลบจากการทำตามใจตัวเองได้ ซูไป๋ก็ตั้งปณิธานและกลยุทธ์ในการเข้าเรียนตลอดสี่ปีในมหาลัยเอาไว้แล้วว่า...

วิชาบังคับน่ะเลือกที่จะโดด ส่วนวิชาเลือกน่ะบังคับตัวเองให้โดด!

ตัดภาพมาที่อีกฝั่งของหน้าจอแชต

ผู้จัดการกัวถึงกับชะงักไปชั่วครู่เมื่อเห็นข้อความตอบกลับจากอีกฝ่าย

เลิกเรียน?

นี่แปลว่า คุณซู วีไอพีที่สั่งจองรถเบนซ์ จีแอลอี ตัวท็อปคันนี้ ยังเป็นแค่นักศึกษางั้นเหรอ?!

ก่อนหน้านี้ตอนที่ทำเรื่องเอกสาร ผู้จัดการกัวไม่ได้ทันสังเกตรายละเอียดให้ดี พอเพิ่งมารู้ความจริงตอนนี้ เขาก็ถึงกับเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง

ต้องเป็นนักศึกษามหาลัยแน่ๆ

ยังเรียนไม่ทันจบก็มีปัญญาขับรถหรูราคาเกือบเฉียดล้านหยวนแบบนี้ได้ คงจะเป็นคุณชายลูกเศรษฐีตระกูลใหญ่แหงๆ

แม้ว่าสมัยนี้นักศึกษาที่ขับรถมาเรียนจะยังมีให้เห็นไม่บ่อยนัก แต่มันก็ไม่ได้หายากเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

สำหรับวัยรุ่นที่ชอบเดินทาง การมีรถกับไม่มีรถ มันคือคุณภาพชีวิตที่ต่างกันราวฟ้ากับเหว

ไม่ต้องถึงกับเป็นรถสปอร์ตหรูหราอะไรหรอก ขอแค่เป็นรถยนต์สี่ล้อที่สามารถยัดกระเป๋าสัมภาระ แล้วขับพาเพื่อนๆ หรือแฟนสาวไปส่งที่สถานีรถไฟความเร็วสูงได้ แค่นี้มันก็ดูดีกว่าการต้องมานั่งหอบหิ้วกระเป๋าใบโตพะรุงพะรังเบียดเสียดผู้คนบนรถไฟใต้ดิน หรือต้องมายืนรอเรียกแท็กซี่ตั้งเยอะ

โดยเฉพาะในวันที่สภาพอากาศย่ำแย่ ฝนตกหนัก หรือหิมะตก ข้อดีของการมีรถยนต์ส่วนตัวจะยิ่งเปล่งประกายเจิดจ้า

ลองนึกภาพดูสิ ในวันฝนตกเฉอะแฉะ ถ้าคุณชวนเทพธิดาในดวงใจออกเดต เธอจะอยากเดินลงมาจากหอพักแล้วก้าวขึ้นไปนั่งสวยๆ บนเบาะนุ่มๆ ในรถของคุณ หรือจะอยากเดินลุยแอ่งน้ำขังเปียกปอนไปเบียดเสียดกับผู้คนบนรถไฟใต้ดินพร้อมกับคุณในสภาพทุลักทุเลล่ะ?

คำตอบมันก็เห็นๆ กันอยู่แล้ว

และสำหรับคุณซูคนนี้ ชายหนุ่มที่กำลังจะมารับรถเบนซ์ จีแอลอี ตัวท็อป ราคา 880,000 หยวน...

ขอแค่เบ้าหน้ากับหุ่นของเขาไม่ได้แย่จนเกินเยียวยา รับรองได้เลยว่าเขาจะต้องกลายเป็นหนุ่มฮอตปรอทแตกที่สาวๆ ทั้งมหาลัยหมายปองอย่างแน่นอน

ผู้จัดการกัวอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอิจฉาตาร้อนอยู่ลึกๆ ในฐานะผู้จัดการฝ่ายขายของศูนย์บริการ เขาก็ถือว่ามีรายได้และหน้าที่การงานที่มั่นคงพอตัว แต่ถ้าย้อนกลับไปสมัยที่เขายังเรียนมหาลัย เขาก็เป็นแค่เด็กหนุ่มซื่อๆ ที่ไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ขนาดจะเดินเข้าไปทักทายผู้หญิงสวยๆ สักคนยังไม่กล้าเลย

การมีทุนทรัพย์พร้อมเปย์เพื่อปรนเปรอตัวเองและสนุกกับชีวิตในช่วงวัยรุ่นที่สดใสที่สุด นี่แหละคือความสุขอันสูงสุดของการเกิดมาเป็นคน

หลังจากนั่งอิจฉาในวาสนาของคนอื่นอยู่พักหนึ่ง ผู้จัดการกัวก็ดึงสติกลับมา แล้วเริ่มจัดการวางแผนเตรียมการต้อนรับลูกค้าวีไอพีสำหรับวันพรุ่งนี้

"โจวเจียลู่ มาหาผมหน่อยสิ"

หญิงสาวที่เขาเรียกชื่อกำลังยืนโพสท่าพิงรถเก๋งเมอร์เซเดส-เบนซ์ อีคลาส ถ่ายทำคลิปวิดีโอโปรโมตเพื่อลงในแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียอยู่

เธอเป็นผู้หญิงที่ไม่ได้ตัวสูงมากนัก แต่รูปร่างของเธอนั้นเรียกได้ว่าอวบอั๋นเย้ายวนขั้นสุด เสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมบนเล็กน้อย จับคู่กับกระโปรงทรงสอบสีดำเข้ารูปที่เน้นให้เห็นสะโพกผาย ทุกๆ ส่วนโค้งเว้าในจุดยุทธศาสตร์ของเธอมันดูอวบอิ่มเต่งตึงจนแทบจะทะลักล้นทะลุเสื้อผ้าออกมาอยู่รอมร่อ

เรียวขาแก้วไวน์ของเธอที่ทั้งเรียวยาวและดูมีน้ำมีนวลนั้น เป็นอาวุธร้ายกาจที่ดึงดูดสายตาผู้ชายได้อยู่หมัด ทิ้งห่างพวกสาวๆ ขาตะเกียบแห้งๆ ไปแบบไม่เห็นฝุ่น

บวกกับหน้าอกหน้าใจที่ล้นทะลัก กะด้วยสายตาคร่าวๆ อย่างน้อยๆ ก็ต้องคัพดีขึ้นไป

แถมใบหน้าที่สวยคมและแววตาที่หยาดเยิ้มของเธอก็ดูมีเสน่ห์ยั่วยวนราวกับจิ้งจอกสาวจอมยั่วสวาท

เธอชื่อ โจวเจียลู่ เพิ่งเข้ามาเป็นพนักงานฝึกหัดที่ศูนย์บริการแห่งนี้ได้แค่ไม่กี่เดือน แต่เธอกลับพุ่งพรวดขึ้นมาเป็นเซลส์สาวที่ฮอตและทำยอดขายได้สูงที่สุดในสาขา

ใบหน้าที่ดูอ่อนเยาว์และรูปร่างที่อวบอัดเซ็กซี่ของเธอคืออาวุธหลักที่ทำให้ลูกค้าหนุ่มๆ ต่างพากันเทใจให้

แต่เธอไม่ได้ใช้แค่รูปร่างหน้าตาในการปิดการขายหรอกนะ

ในทางกลับกัน โจวเจียลู่ ซึ่งเป็นถึงบัณฑิตจบใหม่จากสาขาการตลาดของมหาวิทยาลัยเจียงเฉิงนั้น มีพื้นฐานความรู้แน่นปึ้ก นิสัยร่าเริง คุยเก่ง เข้ากับคนง่าย แถมยังแอบมีความเผ็ดร้อนซ่อนอยู่ลึกๆ

ทักษะการเจรจาธุรกิจของเธอนั้นเฉียบขาดและแพรวพราวสุดๆ

ในสายตาของผู้จัดการกัว ผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่น่าสนใจและมีเสน่ห์ลึกลับมาก

เธอชอบแต่งตัวสวยๆ แต่งหน้าจัดเต็ม และบ้าคลั่งการถ่ายคลิปวิดีโอสั้นเพื่อเรียกยอดไลก์ยอดวิวยิ่งกว่าอะไรดี

แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็มีเส้นแบ่งที่ชัดเจนและรักนวลสงวนตัวสุดๆ เธอปฏิเสธอย่างเด็ดขาดไม่ให้ลูกค้าหน้าหม้อคนไหนมาแตะเนื้อต้องตัวหรือล่วงเกินเธอได้

เธอเคยพูดตรงๆ อย่างไม่อ้อมค้อมไว้ว่า เธอน่ะ 'ชอบความรู้สึกที่ผู้ชายพวกนั้นได้แต่กลืนน้ำลายมองด้วยความหิวกระหาย แต่ไม่มีปัญญาได้ลิ้มลองร่างกายของฉัน'

ช่างเป็นนางจิ้งจอกน้อยที่ร้ายกาจจริงๆ!

ส่วนเรื่องแฟนเรอะ ตั้งแต่เกิดมาเธอยังไม่เคยคบใครเลยสักคน

เธอบอกว่าผู้ชายที่ผ่านเข้ามาในชีวิตยังไม่มีใครทำให้เธอรู้สึกสปาร์กได้เลย เธอเป็นพวกเชื่อในรักแรกพบ

เธอเคยประกาศกร้าวไว้ว่า ถ้าวันไหนที่เธอเจอคนที่ถูกใจจริงๆ ผู้ชายคนนั้นไม่ต้องเหนื่อยออกแรงจีบเธอเลยด้วยซ้ำ เพราะเธอพร้อมจะกระโจนเข้าใส่ราวกับนางเสือหิวและกลืนกินเขาลงไปทั้งตัว

เป็นผู้หญิงที่ชัดเจนและมีความมั่นใจในตัวเองสูงปรี๊ดจริงๆ

ตั้งแต่โจวเจียลู่เข้ามาฝึกงานที่นี่ ยอดขายในแต่ละเดือนของเธอก็พุ่งกระฉูดจนน่าขนลุก

สมฐานะเซลส์สาวระดับซูเปอร์สตาร์จริงๆ

"ผู้จัดการกัว มีอะไรให้ฉันรับใช้คะ?"

หลังจากถ่ายคลิปเสร็จ โจวเจียลู่ก็เดินบิดสะโพกอวบอั๋นเข้ามาหาผู้จัดการกัว แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสบายๆ

"มีลูกค้าวีไอพีน่ะสิ พรุ่งนี้เช้าเก้าโมงครึ่ง คุณรับหน้าที่ดูแลต้อนรับเขาก็แล้วกัน"

"ผู้หญิงหรือผู้ชายคะ?"

"ผู้ชาย ยังหนุ่มแน่นเลย น่าจะยังเรียนอยู่ด้วยซ้ำ เผลอๆ อาจจะเป็นรุ่นน้องมหาลัยของคุณด้วยนะ"

พอได้ยินแบบนั้น ดวงตาของโจวเจียลู่ก็เป็นประกายขึ้นมาทันที "มีรูปไหมคะ?"

"ไม่มีหรอก..."

"งั้นอย่างน้อยผู้จัดการก็น่าจะรู้อายุของเขาใช่ไหมคะ?"

"เดี๋ยวผมขอดูแป๊บนะ... ข้อมูลลูกค้าระบุไว้ว่าอายุสิบแปดปี... เชี่ย สิบแปด?!"

ผู้จัดการกัวนึกว่าจะเป็นเด็กรุ่นพี่ปีสี่ที่ใกล้จะเรียนจบแล้วที่บ้านซื้อรถให้เป็นของขวัญซะอีก แต่ที่ไหนได้ เพิ่งจะอยู่แค่ปีหนึ่งเอง!

"แหม~ เป็นเด็กปีหนึ่งซะด้วยสิ งานนี้ฉันคงต้องบริการต้อนรับอย่างถึงอกถึงใจซะแล้ว"

โจวเจียลู่แลบลิ้นสีชมพูอ่อนออกมาเลียริมฝีปากอวบอิ่มอย่างสุดเซ็กซี่ ดวงตาคู่สวยเปล่งประกายความคาดหวังราวกับจิ้งจอกสาวที่เจอเหยื่ออันโอชะ

ฉัน เซี่ยหลิน คนนี้นี่แหละ ชอบนักเชียวเวลาที่ได้หยอกล้อเด็กปีหนึ่งใสซื่อให้ตบะแตกเล่นน่ะ