บทที่ 1  ผู้ชายเปลี่ยนไปทันทีที่แต่งงาน

บทที่ 1  ผู้ชายเปลี่ยนไปทันทีที่แต่งงาน

ฤดูหนาวในเมืองหนานเฉิงถึงจะไม่มีหิมะตก แต่บรรยากาศก็ยังหนาวเย็นเป็นพิเศษ

ฉินหว่านได้ยินเสียงกริ่งประตูดังขึ้นสองครั้ง เธอส่องผ่านช่องมอง แล้วรู้สึกสะดุ้งเล็กน้อยก่อนที่จะเปิดประตูให้เจียงฟาง

เจียงฟางมาจากสตูดิโอในชนบทโดยตรง เขาไม่ได้พกกระเป๋าสัมภาระอะไรมาด้วย นอกจากกระเป๋าเป้สีดำใบเดียว เขาคาบบุหรี่ไว้ที่มุมปาก "ทำไม? เธอดูเหมือนตกใจที่เห็นฉัน?"

เขาพูดขณะเดินเข้ามาในบ้าน

ฉินหว่านเดินตามหลังเขา เธอไม่กล้าพูดว่าที่แท้แล้ว เพราะไม่ได้พบกันนาน จึงแทบจำเขาไม่ได้

ความจริงก็ไม่ใช่ความผิดของฉินหว่าน ตอนที่เจอกันครั้งล่าสุด เจียงฟางดูสะอาดเรียบร้อย ตัดผมสั้น ใบหน้าหล่อเหลาและอ่อนวัย ไม่มีหนวดเคราแม้แต่น้อย ต่างจากตอนนี้ ที่เขาผิวคล้ำขึ้นเล็กน้อย ผมยาวขึ้นเล็กน้อย สวมเสื้อแจ็คเก็ตเก่าๆ และที่ขากางเกงยังมีคราบโคลนที่เหมือนเพิ่งทำงานจากไซต์ก่อสร้างเสร็จ

...จริงด้วย ผู้ชายเมื่อแต่งงานแล้ว ไม่ว่าจะหล่อหรือไม่ก็ดูเปลี่ยนไป

อย่างไรก็ตาม รูปร่างของเจียงฟางยังคงดีอยู่ เขาไม่ถึงกับบึกบึนมาก แต่ก็มีไหล่กว้าง แม้จะสวมเสื้อผ้าก็ยังรู้สึกได้ถึงกล้ามเนื้อที่กระชับ

"ฉันควรจะวางของไว้ที่ไหน?"

"ฉันทำความสะอาดห้องรับแขกไว้แล้ว" ฉินหว่านเสริมว่า "ถ้าคุณอยากไปพักที่โรงแรมข้างนอกก็ได้นะ"

"ไม่ต้อง อยู่แค่นี้สองสามคืน งานเสร็จแล้วฉันจะไป"

ฉินหว่านเพียงอือในลำคอ เธอไม่รู้สึกแปลกใจกับเรื่องนี้

ท้ายที่สุดแล้ว ทั้งคู่ก็แค่คู่สมรสในนาม ต่างคนต่างรู้ดีว่าไม่ควรยุ่งเกี่ยวกับชีวิตของอีกฝ่าย การที่เขากลับมาครั้งนี้ถือเป็นข้อยกเว้น

เจียงฟางเก็บของเสร็จ เห็นฉินหว่านกำลังมองคราบสกปรกที่เขาเดินผ่านอย่างเหม่อลอย เขาจึงดับบุหรี่แล้วกลับไปอาบน้ำอีกครั้ง

เมื่ออาบเสร็จ ออกมาอีกครั้ง ก็พบว่าพื้นจากหน้าประตูไปจนถึงห้องนั่งเล่นถูกเช็ดจนเงาแวววาว แม้แต่รองเท้าแตะที่เขาเตะกระจัดกระจายก่อนหน้านี้ก็ถูกจัดเรียงไว้อย่างเรียบร้อย

ปกติในบ้านมีแค่ฉินหว่านคนเดียว เธอมีความเป็นคนเจ้าระเบียบเล็กน้อย อะไรสกปรกนิดหน่อยก็ต้องเช็ดให้สะอาดทันที ไม่เช่นนั้นจะนอนไม่หลับ

“คุณอยากโกนหนวดหน่อยไหม? มีมีดโกนในห้องน้ำ ด้านหลังกระจก กดปุ่มก็จะดีดออกมา” ฉินหว่านกะพริบตาพูดกับเขา

บางครั้งเจียงฟางก็ต้องพักที่นี่เพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกต ดังนั้นเธอจึงเตรียมของใช้สำหรับผู้ชายไว้บ้าง

แต่เจียงฟางกลับเข้าห้องน้ำไปอีกครั้ง เขากัดฟันพลางคิดในใจ: แม่งเอ้ย ฉันสกปรกขนาดนั้นเลยเหรอ?

เขากดกระจกออก แต่มีของเล่นรูปปลาโลมาสีชมพูหล่นออกมา เจียงฟางไม่เคยเห็นของแบบนี้ เขาจึงหยิบขึ้นมาดู

แต่ก่อนที่จะทันได้มองชัดๆ ฉินหว่านที่รีบร้อนวิ่งเข้ามาก็เอาของไปเก็บที่เดิม เธอตกใจไม่น้อย แต่หน้าตาเธอยังคงไม่เปลี่ยนพร้อมพูดว่า "ก็เหมือนกับเป็ดยางนั่นแหละ ใช้สำหรับอาบน้ำ ไม่มีอะไร"

สุดท้ายเธอก็เตือนเขาอย่างไม่มีเหตุผล “ของของฉัน รบกวนอย่าจับมั่วซั่ว”

"ถ้ามันหล่นลงมา แล้วฉันรับได้ ก็ถือว่าฉันจับใช่ไหม?"

"ใช่ แล้วก็... ก็ไม่ได้" ฉินหว่านพูดอย่างกระอักกระอ่วน ครั้งสุดท้ายที่เธอใช้ก็เก็บไว้ในที่เก็บของหลังกระจก แต่เธอก็ลืมไปเสียสนิท

เจียงฟางสังเกตเห็นความพยายามปิดบังของเธอ เมื่อเขามองอีกครั้งก็เห็นว่าหูของเธอแดงไปหมด

ฮะ ร่างกายของเธอซื่อตรงกว่าคนซะอีก