- หน้าแรก
- ผู้เล่นสุดโหด โหมดนรกประจัญบาน
- บทที่ 270 ท้องนภา
บทที่ 270 ท้องนภา
บทที่ 270 ท้องนภา
ในพริบตาที่เห็นฝ่ายตรงข้ามควักอุปกรณ์รีโมตคอนโทรลออกมา คุณหนูไฉมือข้างหนึ่งยังคงบีบคอของจี้จิ่วไว้แน่น ส่วนมืออีกข้างก็บดขยี้กระดูกข้อมือขวาที่ถือรีโมตของเขาจนแหลกละเอียด พร้อมรีดเร้นพลังเพื่อเปิดใช้งานเอฟเฟกต์กลายเป็นหินอย่างสุดกำลัง หมายจะเปลี่ยนมือของจี้จิ่วให้กลายเป็นก้อนหินไปเสีย
ปฏิกิริยาของหลี่อังก็รวดเร็วไม่แพ้กัน เขารีบเบนปากกระบอกปืนบาเรตต์เล็งไปที่แขนขวาที่เริ่มแข็งเป็นหินของจี้จิ่ว แล้วเหนี่ยวไกส่งกระสุนออกไปทันที แรงปะทะมหาศาลเป่าแขนขวาทั้งข้างของจี้จิ่วจนกระเด็นหายไปในอากาศ ซึ่งแน่นอนว่า "ยันต์กระดาษสีเหลือง" จะทำงานโดยอัตโนมัติเฉพาะการโจมตีที่หมายเอาชีวิตโดยตรงเท่านั้น
การตอบสนองของหลี่อังและคุณหนูไฉเรียกได้ว่าทันท่วงที ทว่าในกฎเกณฑ์ของเกมสมรภูมิโลกสังหาร การหยิบไอเทมออกจากช่องเก็บของนั้นใช้เพียงแค่ความคิด ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่มีใครสามารถป้องกันได้ทัน
แขนของจี้จิ่วที่กระเด็นคว้างอยู่กลางอากาศนั้น นิ้วได้กดลงบนปุ่มสีแดงของรีโมตไปเรียบร้อยแล้ว
เพื่อให้มั่นใจว่าจะสังหารศัตรูได้ในการเผชิญหน้าครั้งแรก จี้จิ่วได้บรรจุวัตถุระเบิดแรงสูงไว้ในห่อของที่โยนออกไปก่อนหน้านี้แบบเต็มพิกัด
ต่อให้เป็นตัวจี้จิ่วเองที่มีพลังป้องกันจากยันต์กระดาษสีเหลือง ก็ไม่มีทางรอดชีวิตจากการระเบิดในระยะประชิดขนาดนี้ได้แน่นอน
แต่ก็นั่นแหละ เขาไม่สนหรอก จี้จิ่วที่เสียแขนไปข้างหนึ่งคล้ายกับได้ยินเสียงระเบิดกัมปนาทดังขึ้นจากด้านหลัง และจินตนาการไปถึงใบหน้าที่ตื่นตระหนกสุดขีดของหลี่อังไว้ล่วงหน้าแล้ว
ทว่า... กลับไม่มีเสียงระเบิดกึกก้อง ไม่มีคลื่นกระแทกที่บดขยี้ทุกสรรพสิ่ง และไม่มีแสงไฟแห่งความร้อนที่แผ่ซ่านปกคลุมโลกสีเทา
มีเพียงเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เย็นชาและไร้เยื่อใยดังขึ้น
【ผู้เล่น "บันโจ" ถูกผู้เล่น "อู๋ไต้" สังหาร】
‘นี่มัน... เกิดอะไรขึ้น?’
ความคิดของจี้จิ่วพลันตกอยู่ในความสับสนอลหม่าน
เขารู้ดีว่าผู้เล่นที่ชื่อ "บันโจ" ก็คือมาร์ติน เพื่อนร่วมทีมของจอห์น จอยซ์—ซึ่งจี้จิ่วได้รีดข้อมูลมาจากมาร์ตินตั้งแต่วินาทีที่จับเขาเป็นเชลยแล้ว
ในวินาทีนี้ มาร์ตินที่ควรจะนอนสลบเหมือดเป็นตัวจ่ายพลังงานให้กับโลกสีเทาอยู่ข้างๆ จื๋อเจวี๋ย ทำไมถึงมาตายเอาป่านนี้? แถมยังไม่ได้ตายด้วยน้ำมือของจื๋อเจวี๋ยอีกต่างหาก?
บนดาดฟ้าอีกฝั่ง หลิวอู๋ไต้ที่กำธนูไม้สั้นไว้แน่นมีเหงื่อผุดขึ้นตามไรผม เธอมองไปยังดาดฟ้าไกลลิบที่อาคมโลกสีเทาสลายหายไปแล้ว ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
ในช่วงที่หลี่อังใช้ปืนบาเรตต์ยิงใส่ขมับของจี้จิ่วจนถูกยันต์ป้องกันไว้ได้ และจี้จิ่วกำลังถูกดาเมจย้อนกลับจากทักษะประกาศิตชำระล้าง หลิวอู๋ไต้ก็ไม่ได้ยืนดูเฉยๆ
เธอวิเคราะห์จากรูปแบบการเคลื่อนไหวของจี้จิ่วและลักษณะของห่อของที่เขาโยนออกมา จนมั่นใจว่านั่นต้องเป็นระเบิดอานุภาพสูงที่สั่งการด้วยรีโมตแน่นอน
ในช่องเก็บของของหลิวอู๋ไต้นั้น จริงๆ แล้วมีปืนพกคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า (EMP) ที่กรมกิจการพิเศษมอบให้ ซึ่งใช้สกัดโดรนบนท้องฟ้าหรือทำลายอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ในระยะประชิดได้
แต่ใครจะไปรู้ว่าระเบิดในห่อนั้นทำงานด้วยกลไกแบบไหน? ขืนสุ่มสี่สุมห้ายิง EMP ใส่แล้วมันเกิดระเบิดตูมตามขึ้นมาทันทีจะทำยังไง?
ในช่วงเวลาแห่งความเป็นตายนี้ เธอมีทางเลือกอยู่ 3 ทาง
หนึ่งคือหมุนตัววิ่งหนี
แต่ในเมื่อจี้จิ่วเลือกใช้ระเบิดนี่ในการลอบโจมตี ย่อมหมายความว่าเขามั่นใจในอานุภาพของมันมาก การวิ่งหนีเฉยๆ คงไม่พ้นรัศมีทำลายล้าง แถมเพื่อนร่วมทีมอย่างหลี่อังยังห้อยต่องแต่งอยู่ขอบตึก ถ้าทิ้งเพื่อนตอนนี้ ภารกิจช่วงต่อไปคงลำบากแน่
สองคือโยนระเบิดนั่นลงจากตึกไปซะ
รัศมีของโลกสีเทาคือหนึ่งกิโลเมตร แต่ตึกนี้สูงแค่สองสามร้อยเมตร ตามสูตรคำนวณสามเหลี่ยมมุมฉาก ตราบใดที่รัศมีระเบิดไม่ถึง 960 เมตร คนข้างล่างก็น่าจะปลอดภัย
ทว่าหลิวอู๋ไต้ไม่สามารถควบคุมความเสียหายของจี้จิ่วหรือเวลาตายของเขาได้ หากจี้จิ่วตายก่อนระเบิดจะทำงาน โลกสีเทาก็จะหายไปทันที และระเบิดที่เธอโยนลงไปก็จะบดขยี้ถนนและผู้บริสุทธิ์ด้านล่างจนเละเทะ
การปล่อยให้ผู้บริสุทธิ์ต้องมาสังเวยในการต่อสู้ระหว่างผู้เล่น เป็นสิ่งที่หลิวอู๋ไต้ยอมรับไม่ได้เด็ดขาด
ทางเลือกที่สาม คือส่งระเบิดนั่นไปให้พ้นๆ ทาง โดยที่ไม่ให้ฝ่ายตนเองต้องตายและคนด้านล่างไม่เดือดร้อน
ดังนั้น หลิวอู๋ไต้จึงย่อตัวลง เปิดใช้งานทักษะที่รีดเร้นขีดจำกัดทางกายภาพในช่วงสั้นๆ ง้างสายธนูจนโค้งมนประดุจพระจันทร์เต็มดวง แล้วใช้ระเบิดลูกนั้นต่างลูกศร ยิงออกไปสุดแรง!
เป้าหมายของลูกศรจำเป็นลูกนี้ แน่นอนว่าต้องเป็นตำแหน่งของ "จื๋อเจวี๋ย" ที่นอนพะงาบๆ อยู่บนดาดฟ้าตึกไกลลิบโน่น
ห่อระเบิดแหวกท้องนภา พุ่งตรงไปยังตำแหน่งเหนือหัวของจื๋อเจวี๋ยที่กำลังรักษาบาดแผลอย่างช้าๆ และในจังหวะที่จี้จิ่วกดปุ่มรีโมตพอดี มันก็ระเบิดตูมขึ้นมากลางอากาศทันที
จื๋อเจวี๋ยที่มีพลังชีวิตเหนียวแน่นรอดตายมาได้หวุดหวิด แต่ผู้เล่นมาร์ตินที่นอนอยู่ข้างๆ กลับไม่โชคดีขนาดนั้น ร่างของเขาถูกคลื่นกระแทกฉีกทึ้งเป็นชิ้นๆ ซึ่งสำหรับมาร์ตินที่ร่างบิดเบี้ยว ไร้สติ และอยู่เหมือนตายทั้งเป็น การถูกสังหารแบบนี้อาจจะเป็นเรื่องดีสำหรับเขาแล้วก็ได้
เมื่อมาร์ตินตาย อาคมโลกสีเทาก็สลายไป
เสียงระเบิดและลมพายุพัดผ่านดาดฟ้าที่จี้จิ่วอยู่ แต่มันก็จบเพียงแค่นั้น
ผู้คนด้านล่างไม่รู้เลยสักนิดว่า พวกเขาเพิ่งจะรอดพ้นจากความตายมาได้อย่างหวุดหวิด
‘จบสิ้นแล้วสินะ...’
ไหล่ซ้ายของจี้จิ่วฉีกขาด แขนขวาถูกกระสุนเป่าจนแหลก ทักษะประกาศิตชำระล้างยังติดคูลดาวน์ และเอฟเฟกต์เคลื่อนย้ายของปืนลูกโม่ก็ใช้งานไม่ได้
ถ้าเขายังอยู่ในสภาพสมบูรณ์ ด้วยคลังทักษะและไอเทมที่เหนือกว่าผู้เล่นทั่วไป เขายังพอมีทางสู้
แต่ตอนนี้ หุ่นเชิดสีแดงขาวหรือก็คือ ชุดเกราะชิงเอ๋อ มือหนึ่งบีบคอเขาแน่น อีกมือหนึ่งกดหน้าอกเขาไว้ บังคับให้เครื่องในเริ่มกลายเป็นหิน สภาพของเขาแย่เกินกว่าจะพรรณนาได้
แกร๊ก! แกร๊ก!
หลี่อังหักแขนซ้ายและขาทั้งสองข้างของจี้จิ่วอย่างสบายอารมณ์ ราวกับหักกิ่งบัวไม่มีผิด
เลือดสีแดงฉานไหลนองลงพื้น หยดลงไปด้านล่างผ่านร่างของผู้คนที่เคยเดินผ่านไปมาในโลกสีเทา ก่อนจะไหลลงสู่ท่อระบายน้ำริมถนน
‘ต้อง... มาตายที่นี่งั้นเหรอ...’
สติของจี้จิ่วเริ่มเลือนลาง ร่างกายครึ่งซีกของเขากลายเป็นหินไปแล้ว แผลที่ถูกหักแขนขาไม่มีเลือดไหลออกมาอีก
อย่าว่าแต่ผู้เล่นเลย ต่อให้เป็นคนธรรมดาถืออาวุธมา ก็ปลิดชีพเขาได้ง่ายๆ ในตอนนี้
ก่อนหน้านี้จี้จิ่วได้ใช้ยาฉีดตันฮวาหมายเลข 3 ไปแล้ว ทำให้เขาไม่รู้สึกเจ็บปวด และด้วยพลังชีวิตที่ล้นเหลือในฐานะผู้เล่น ทำให้เขายังลืมตาอยู่ได้
เขารู้ดีว่าเหตุผลเดียวที่ศัตรูยังไม่ฆ่าเขา เป็นเพราะเสียงระเบิดที่ดังมาจากตึกไกลๆ นั่น
คนทั่วไปอาจไม่สังเกตเห็น แต่กรมกิจการพิเศษต้องกำลังเร่งเครื่องมาที่นี่แน่นอน ศัตรูตรงหน้าเขาก็ต้องการ "ผู้เล่นฝ่ายตรงข้าม" ไว้รักษาม่านพลังแยกพื้นที่เอาไว้
จี้จิ่วมองหลี่อัง ตั้งท่าจะพูดบางอย่าง ทันใดนั้น กล่องโลหะสีทองที่เอวของเขาก็เปล่งแสงเจิดจ้า วินาทีต่อมา เขาก็ไปปรากฏตัวอยู่บนดาดฟ้าของตึกอีกแห่งหนึ่งแทน
ที่นั่น... มีร่องรอยของการระเบิดหลงเหลืออยู่จางๆ
สีหน้าของจี้จิ่วเปลี่ยนไปทันที เขารู้จักความสามารถของกล่องโลหะนั้นดี มันคือไอเทมที่ทำให้ผู้สวมใส่สองคนสลับตำแหน่งกันได้
การที่เขามาโผล่ที่นี่ หมายความว่าจื๋อเจวี๋ยเป็นฝ่ายกดใช้งานเอฟเฟกต์ เพื่อเอาตัวเองไปเผชิญหน้ากับพวกหลี่อังแทนเขา!
..........