บทที่ 2: แค่มีเงิน ทุกอย่างก็ไม่มีปัญหา!

เย่โม่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

เขาหากล่องสมบัติไม่ได้ ดังนั้นจึงทำได้เพียงใช้กล่องสุ่มแทน

ตอนนี้กล่องสุ่มหาซื้อได้ง่ายมาก แค่สั่งออนไลน์ก็พอ

เย่โม่ค้นหาในอินเทอร์เน็ตโดยตรง และโทรหา ผู้ผลิตกล่องสุ่มรายใหญ่ที่สุดในเมืองฉีหง

มิสเตอร์ซูที่อยู่อีกฝั่งถึงกับตกใจเมื่อได้ยินว่าเย่โม่สั่งกล่องสุ่มหนึ่งล้านกล่องในครั้งเดียว เขาพูดตะกุกตะกักว่า

“ลูกค้าครับ คุณแน่ใจนะว่าจะเอาหนึ่งล้านกล่อง ไม่ใช่สิบกล่อง?”

เย่โม่พยักหน้าและยืนยัน

“ใช่ หนึ่งล้านกล่อง! ผมต้องการให้ส่งภายในบ่ายนี้!”

“คุณเป็นผู้ผลิตกล่องสุ่มรายใหญ่ที่สุดในเมืองฉีหง ไม่น่าจะไม่มีของจำนวนแค่นี้หรอกใช่ไหม?”

นี่มันหนึ่งล้านกล่อง…

เรียกว่านิดเดียวเนี่ยนะ?!

มิสเตอร์ซูอึ้งไป คนสมัยนี้ใจกล้ากันขนาดนี้เลยเหรอ?

หนึ่งล้านกล่องเท่ากับยอดขายทั้งปีของบริษัทเขา

แต่หมอนี่เริ่มต้นด้วยระดับล้าน

มิสเตอร์ซูเริ่มหงุดหงิดทันที

“ไอ้หนุ่ม นายมาปั่นฉันเล่นหรือไง?!”

แต่ไม่นาน โทรศัพท์ของมิสเตอร์ซูก็ดังขึ้น

เป็นแจ้งเตือนเงิน 500,000 เข้าบัญชีที่เขาให้เย่โม่ไว้ก่อนหน้านี้

ในหมายเหตุยังเขียนว่า “เงินมัดจำกล่องสุ่มหนึ่งล้านกล่อง”!

“พี่ใหญ่ ต้องการกล่องสุ่มแบบไหนครับ?”

น้ำเสียงของมิสเตอร์ซูเปลี่ยนทันที สุภาพจนแทบจะก้มกราบ!

นี่ไม่ใช่พวกมากวน

นี่มันเทพเจ้าแห่งเงินชัด ๆ!

“บริษัทเรามีกล่องสุ่มตั้งแต่ราคา 5 ถึง 20 หยวน!”

พอเงินเข้าบัญชี ท่าทีของมิสเตอร์ซูก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ถึงขั้นเรียกเขาว่า “พี่ใหญ่”

ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร ขอแค่จ่ายเงินมัดจำ คนคนนั้นก็คือพี่ใหญ่ของเขา!

“ผมไม่ได้อายุมากกว่าคุณ ไม่ต้องเรียกพี่ใหญ่ เรียกผมว่าเย่โม่ก็พอ”

เวลาเหลือน้อย เย่โม่ไม่อยากเสียเวลา

“ราคาไม่ใช่ปัญหา แต่กล่องสุ่มที่ผมต้องการ ต้องเป็นทรงกล่องสมบัติ! เงื่อนไขแรกคือรูปร่างต้องเหมือนกล่องสมบัติ และเงื่อนไขที่สองคือ ต้องส่งถึงบ้านผมคืนนี้!”

“ผมจะจ่ายเงินส่วนที่เหลือเมื่อของมาถึง!”

“กล่องสุ่มทรงกล่องสมบัติราคาค่อนข้างสูง…” มิสเตอร์ซูคิดเล็กน้อยก่อนพูด

“ถึงคุณจะสั่งหนึ่งล้านกล่อง ราคาส่งก็ยังต้องสิบหยวนต่อกล่อง รวมแล้วสิบล้าน!”

“แต่คุณวางใจเรื่องคุณภาพได้ เราไม่เอาของห่วยมาหลอกแน่นอน!”

“ส่วนเรื่องเวลา หนึ่งล้านกล่องทำไม่ทันคืนนี้ ต้องใช้เวลาสามวัน…”

สามวัน?

อีกสามวันโลกก็พังแล้ว!

“กล่องละยี่สิบ!”

“ถ้าคุณส่งของทั้งหมดคืนนี้ได้ ผมให้กล่องละยี่สิบ จ่ายครบทันทีเมื่อส่งของ!”

เย่โม่พูดออกไปตรง ๆ เพิ่มราคาเป็นสองเท่า!

รวย…รวยแบบไม่ใช่มนุษย์!

มิสเตอร์ซูอึ้งไป

ปกติมีแต่คนต่อราคา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเจอคนเพิ่มราคา!

เรื่องแบบนี้เคยเกิดขึ้นในเมืองฉีหงแค่ครั้งเดียว

นั่นก็คือมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งในอดีต เย่เทียน…

“ได้! ไม่มีปัญหา! ต่อให้ไม่ได้นอนคืนนี้ ผมก็จะหาทางจัดของให้ครบ!” มิสเตอร์ซูตบอกตัวเอง รับปากทันที ขอแค่มีเงิน ทุกอย่างก็ไม่ใช่ปัญหา!

แต่เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ

“คุณเย่ งานเร่งก็ต้องใช้เวลา ตอนนี้บ่ายโมงแล้ว เหลืออีกแค่สี่ห้าชั่วโมงก็มืด เวลาอาจไม่พอ งั้นขอขยายเวลาเป็นก่อนสิบโมงเช้าพรุ่งนี้ได้ไหม?”

เย่โม่คิดดู นี่คงเป็นขีดจำกัดของกำลังผลิตแล้ว ฝืนไปก็ไม่มีประโยชน์

“ได้ ต้องส่งก่อนสิบโมงเช้าพรุ่งนี้ และจ่ายเงินเมื่อส่งของ”

“ส่วนราคา…”

“ยังคงกล่องละยี่สิบเอ็ด!”

“ไม่มีปัญหา! ปล่อยเรื่องนี้ให้ผมจัดการ!” มิสเตอร์ซูวางสายอย่างตื่นเต้น

เขาดีใจจนแทบควบคุมตัวเองไม่ได้ โอกาสแบบนี้จะไปหาได้ที่ไหนอีก?

ทั้งจำนวนมาก ราคาสูง แถมลูกค้ายังเพิ่มราคาเองอีก…

ไม่มีครั้งที่สองแน่นอน

มิสเตอร์ซูรีบรับงาน กลัวว่าเย่โม่จะเปลี่ยนใจ

เย่โม่เองก็รู้ดีว่า

ต้นทุนกล่องสุ่มแค่ห้าหรือหกหยวนเท่านั้น

ขายสิบหยวนก็กำไรแล้ว!

แต่เขารู้ดีกว่านั้นอีกว่า อีกสามวัน

เงินทั้งหมดในโลกจะกลายเป็นกระดาษไร้ค่า!

เมื่อวันสิ้นโลกมาถึง เงินก็ไม่มีค่าอะไรอีก!

มิสเตอร์ซูคิดว่าเขาเป็นลูกค้าหลอกง่าย

แต่ความจริงแล้ว เขาต่างหากที่กำลังทำงานเสียเปล่า

ตอนนี้สิ่งที่เย่โม่ขาดที่สุดคือเวลา

ยอมจ่ายเงินมากขึ้นเพื่อแลกเวลา แม้แค่หนึ่งชั่วโมง ก็ถือว่าคุ้ม!

มีแต่จ่ายหนักเท่านั้น อีกฝ่ายถึงจะทุ่มสุดตัว!

ส่วนจะผลิตหนึ่งล้านกล่องในคืนเดียวได้ยังไง

นั่นก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของมิสเตอร์ซูแล้ว!

“บ้าเอ๊ย! นี่มันแข่งกับเวลา!”

เย่โม่ดูเวลา ตอนนี้บ่ายโมงแล้ว

ยังเหลือเวลาอีกสองวันครึ่งก่อนวันสิ้นโลกจะมาถึง

ส่วนเงินซื้อกล่องสมบัติ เขาไม่มี

เงินมัดจำ 500,000 คือทั้งหมดที่เขามี

ใครบอกว่าเย่โม่เป็นแค่คนธรรมดา…

เขายังขาดอีก 19.5 ล้าน

แต่ไม่เป็นไร

เขามีวิธี

เขาวางแผนจะจำนองร้านค้า 4 ห้อง อสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์ 5 แห่ง รถฟาราสองคัน โรงงานหนึ่งแห่ง และที่ดินอีกหลายสิบไร่ของที่บ้าน

น่าจะหาเงินได้มากกว่า 19 ล้านในเวลาอันสั้น

“สวัสดีครับ พี่หวัง เจ้าหน้าที่สินเชื่อใช่ไหม ผมเสี่ยวเย่ ผมอยากจำนองร้าน 4 ห้องในเมือง ใช่ครับ ห้องนั้นแหละ ผมไม่เอามาก ขอแค่ห้าล้านพอ วันนี้ต้องได้เงิน!”

“สวัสดีครับ พี่หลิว เจ้าหน้าที่สินเชื่อใช่ไหม ผมเย่โม่ จำผมไม่ได้? งั้นน่าจะรู้จักพ่อผม เย่เทียนใช่ไหม ผมอยากกู้เงิน…”

“สวัสดีครับ พี่หลิว…”

…

เย่โม่โทรออกติด ๆ กันเจ็ดแปดสาย

ขอความช่วยเหลือจาก “พี่ใหญ่” หลายคน

หลังจากเซ็นสัญญามากมาย

เงินก็เข้าบัญชีในวันเดียว

มองยอดเงิน 21 ล้านในบัญชี

เย่โม่ถอนหายใจ

จะทำเงื่อนไขลับนี้ได้ ต้องมีทุนอยู่บ้างจริง ๆ

โชคดีที่พ่อจอมสร้างปัญหาของเขา ก่อนจะบริจาคทรัพย์สินทั้งหมด ยังเหลือสมบัติบางส่วนไว้ให้เขา

ช่วยให้เขาผ่านวิกฤตนี้มาได้

เช้าวันถัดมาเก้าโมง

รถบรรทุกขนาดใหญ่หนึ่งร้อยคันจอดอยู่หน้าบ้านเย่โม่

มิสเตอร์ซูส่งกล่องสุ่มหนึ่งล้านกล่องมาตรงเวลา

และรับเงินส่วนที่เหลือ 19.5 ล้านไปอย่างมีความสุข

“คุณเย่ คุณจะเอากล่องสุ่มเยอะขนาดนี้ไปทำอะไร?”

หลังรับเงินแล้ว มิสเตอร์ซูอดถามไม่ได้

“ไม่เกี่ยวกับคุณ ผมจะซื้อมาเปิดเล่นไม่ได้หรือไง?”

เย่โม่ตอบสบาย ๆ

เขาไม่มีทางบอกเงื่อนไขการปลุกพลังอาชีพลับให้ใครรู้

มิสเตอร์ซูอึ้ง

คนคนเดียว ซื้อกล่องสุ่มหนึ่งล้านกล่องมาเปิดเล่น?

ติดกล่องสุ่มขนาดนี้เลยเหรอ?!

พระเจ้า นี่มันเปิดโลกจริง ๆ

แต่หลังจากเย่โม่รับกล่องสุ่มทั้งหมด

เขาก็พบปัญหาที่สำคัญที่สุดทันที

ยังเหลืออีกสองวันก่อนวันสิ้นโลกจะมาถึง

กล่องสุ่มหนึ่งล้านกล่องเต็มรถบรรทุกหนึ่งร้อยคัน!

ด้วยกำลังของเขาคนเดียว

เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเปิดหมดภายในสองวัน!

เปิดได้สักหมื่นสองหมื่นก็ถือว่าเก่งแล้ว!

นี่แทบเป็นไปไม่ได้เลย

ถ้าเปิดไม่ครบหนึ่งล้านก่อนวันสิ้นโลก

ความพยายามทั้งหมดก็สูญเปล่า!

“แย่แล้ว! ฉันลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไง!”

เดิมทีเย่โม่คิดว่าเงื่อนไขของ ‘จ้าวแห่งสมบัติ’ นั้นง่าย

แต่ไม่คิดเลยว่าต้องมีทั้งทรัพยากร เวลา เงิน จังหวะ โอกาส และคนช่วย ขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้!

เย่โม่คิดจนหัวแทบแตก ก็ยังหาวิธีเปิดหนึ่งล้านกล่องภายในสองวันไม่ได้

แต่จะให้เขาเปลี่ยนไปปลุกพลังอาชีพอื่น

เขาก็ไม่ยอม!

เพราะในช่วงต้น ทุกคนปลุกพลังได้แค่อาชีพเดียว

ถ้าเลือกอย่างอื่น ก็จะไม่มีทางได้ ‘จ้าวแห่งสมบัติ’ อีก

“จะเปิดหนึ่งล้านกล่องในสองวันได้ยังไง…”

เย่โม่ขมวดคิ้ว พูดพึมพำกับตัวเอง

มิสเตอร์ซูที่อยู่ข้าง ๆ อารมณ์ดีหลังได้เงินยี่สิบล้าน จึงพูดขึ้นลอย ๆ ว่า

“ก็ง่ายนี่ เรียนแบบพ่อคุณสิ~”

……………