ตอนที่ 61 : ค่าลวงที่แนบเนียนที่สุด

ตอนที่ 61 : คำลวงที่แนบเนียนที่สุด

"นี่... นี่มันพิมพ์เขียวทางเทคนิคแบบครบชุดของเงินเบรีรุ่นใหม่เลยงั้นเหรอ?!"

"พระเจ้าช่วย! มันมีแม้กระทั่งข้อมูลค่าความคลาดเคลื่อนระดับไมครอนสำหรับการแกะสลักแม่พิมพ์! นี่ไม่ใช่แค่เทคโนโลยีแล้ว แต่มันคือปาฏิหาริย์ชัดๆ!"

ในโลกใหม่ ภายในป้อมปราการใต้ดินในเขตไร้กฎหมาย การประมูลลับที่จัดขึ้นผ่านดาร์กเว็บด้วยเงิน 'เหรียญพลูโต'ซึ่งมีเพียงจักรพรรดิแห่งโลกใต้ดินไม่กี่คนเท่านั้นที่เข้าร่วมได้เพิ่งจะสิ้นสุดลง

กัปตันเรือลักลอบขนของเถื่อน "ลำคอห้วงลึก" มาร์ติน มองดูแผ่นดิสก์ข้อมูลที่เข้ารหัสไว้ ซึ่งเขาต้องจ่ายเงินถึงสามร้อยล้านเหรียญพลูโตเพื่อประมูลมันมา มือของเขาสั่นเทาอย่างรุนแรงด้วยความตื่นเต้นสุดขีด

เขาไม่ใช่คนเดียวที่มีอาการแบบนั้น

ทุกคนที่อยู่ในที่นี้ ตั้งแต่มาดามผู้ควบคุมเครือข่ายค้ามนุษย์ในนอร์ธบลู ไปจนถึงผู้นำกลุ่มกบฏที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมทุกคนที่ประมูลสินค้าชิ้นนี้ได้สำเร็จ ต่างก็มีสีหน้าที่บิดเบี้ยวไปด้วยความบ้าคลั่งและละโมบเหมือนกันหมด

พวกเขาไม่ได้กำลังซื้อเทคโนโลยี

แต่พวกเขากำลังซื้อตั๋วที่จะช่วยให้พวกเขาสามารถไปนั่งร่วมโต๊ะและเดิมพันกับรัฐบาลโลกได้ต่างหาก!

ชายที่เรียกตัวเองว่า "นายธนาคารสีทอง" ทำตามสัญญาของเขาแล้ว

เขาไม่ได้พยายามผูกขาดการผลิต "ธนบัตรปลอมที่สมบูรณ์แบบ" ไว้เพียงคนเดียว ในทางกลับกัน เขาปฏิบัติต่อเทคโนโลยีที่สามารถพลิกคว่ำโลกใบนี้ได้ราวกับเป็นสินค้าชิ้นหนึ่ง และขายมันให้กับบุคคลผู้ทะเยอทะยานที่ปรารถนาจะโค่นล้มโลกใบนี้เช่นเดียวกัน

ชั่วข้ามคืน ศัตรูของรัฐบาลโลกได้เพิ่มขึ้นจากหนึ่ง กลายเป็นหนึ่งหมื่นคน

...

ในตอนแรก ทุกอย่างดูสงบสุขดี

ด้วยปฏิบัติการกอบกู้ตลาดครั้งใหญ่ของรัฐบาลโลกก่อนหน้านี้ ความเชื่อมั่นของประชาชนต่อเงินเบรีจึงค่อยๆ ฟื้นตัว

กองเรือคุ้มกันทองคำที่บัญชาการโดยการ์ปทำหน้าที่เสมือนเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ ช่วยพยุงตลาดที่กำลังจะพังทลายไว้ได้ชั่วคราว

ทว่า ภายใต้ความสงบสุขจอมปลอมนี้ คลื่นใต้น้ำที่เชี่ยวกรากและอันตรายถึงชีวิตยิ่งกว่า ได้เริ่มกัดเซาะรากฐานของโครงสร้างอันใหญ่โตของรัฐบาลโลกอย่างเงียบๆ

มันไม่ใช่การระเบิดออกอย่างรุนแรงและกระจุกตัวเหมือนในอาณาจักรเนคตาร์อีกต่อไป

ครั้งนี้ การโจมตีของโกเธ่เป็นแบบ "กระจายอำนาจ"

ในเวสต์บลู บนเกาะการค้าอันมั่งคั่ง คาสิโนที่เพิ่งเปิดใหม่คลาคล่ำไปด้วยผู้คนทุกวัน โปรโมชั่นคืนเงินราคาสูงดึงดูดนักพนันนับไม่ถ้วน และเงินเบรีรุ่นใหม่จำนวนมหาศาลก็หลั่งไหลเข้าสู่ตลาดอย่างเงียบเชียบ

ในนอร์ธบลู ในประเทศที่เพิ่งผ่านพ้นสงคราม เงินทุนช่วยเหลือเพื่อการบูรณะฟื้นฟูจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้ามา ผู้รับเหมาที่รับผิดชอบโครงการเหล่านี้ แท้จริงแล้วคือฉากหน้าของบรรดาบอสใต้ดิน

พวกเขาใช้วิธีการที่แทบจะตรวจจับไม่ได้ สับเปลี่ยนเงินทุนโครงการบางส่วนด้วยธนบัตรปลอมรุ่นใหม่ที่สมบูรณ์แบบ

ในแกรนด์ไลน์ กลุ่มโจรสลัดและหอการค้านับไม่ถ้วนได้รับเงินเบรีใหม่เอี่ยมที่มีคุณภาพและหมายเลขซีเรียลที่สมบูรณ์แบบจากการทำธุรกรรมในตลาดมืด โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่า พวกเขากำลังนำพาไวรัสเหล่านี้ไปยังท่าเรือแห่งต่อไป

หยดหมึกเพียงหยดเดียวในน้ำใสย่อมเป็นที่สังเกตได้ง่าย

แต่จะเป็นอย่างไรล่ะ ถ้าหมึกหยดนั้นถูกเจือจางลงหนึ่งหมื่นเท่า และถูกฉีดลงไปในทะเลสาบจากสถานที่ที่แตกต่างกันหนึ่งหมื่นแห่งพร้อมๆ กัน?

เมื่อผู้คนสังเกตเห็นว่าน้ำในทะเลสาบเปลี่ยนสี มันก็สายเกินแก้ไปเสียแล้ว

...

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แมรีจัวส์ ห้องแห่งอำนาจ

บรรยากาศกดดันยิ่งกว่าครั้งไหนๆ

"ยังหามันไม่เจออีกงั้นรึ?!" น้ำเสียงของวอร์คิวรี่ เซนต์ ผู้มีหนวดเครายาว เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและร้อนรน "ภาคีอัศวินเทพไล่ล่ามันมาเกือบสองเดือนแล้วนะ! แค่หนูสกปรกที่เอาแต่ซ่อนตัวอยู่ในท่อระบายน้ำแล้วพิมพ์แบงก์ พวกมันยังจับไม่ได้อีกรึไง?!"

"มันเจ้าเล่ห์เกินไป" น้ำเสียงของนัสจูโร่ เซนต์ เย็นเยียบ "ทุกครั้งที่มันปรากฏตัว มันจะใช้ตัวตนที่แตกต่างกัน ใช้ร่างโคลนที่แตกต่างกัน

ทุกครั้งที่แชมร็อคและคนอื่นๆ ลงมือ พวกเขาก็ทำลายได้แค่เปลือกเปล่าๆ จากนั้นก็ต้องทนดูเศรษฐกิจในภูมิภาคนั้นถูกฉีดเลือดพิษระลอกใหม่เข้าไป"

"ปฏิบัติการกอบกู้ตลาดของเรากลายเป็นเรื่องตลกไปแล้ว!" มาร์ส เซนต์ ผู้มีผมบลอนด์ กระแทกรายงานลงบนโต๊ะ "เราใช้ทองคำสำรองของเราอุดรอยรั่วได้รูเดียวอย่างยากลำบาก แต่ในชั่วพริบตา มันก็ไปขุดหลุมที่ใหญ่กว่าเดิมอีกสิบหลุมในที่อื่นซะแล้ว!"

เป็นครั้งแรกที่ชายชราทั้งห้าสัมผัสได้ถึงความรู้สึกหมดหนทางอย่างลึกซึ้ง

พวกเขาไม่กลัวพวกบ้าพลังอย่างเคนที่สามารถชกทวีปให้แตกเป็นเสี่ยงๆ ได้ และพวกเขาไม่กลัวพวกคลั่งเทคโนโลยีอย่างลิลิธที่พร้อมจะล้มกระดานทุกเมื่อ

สิ่งที่พวกเขาหวาดกลัวคือภูตผีตนนี้ตัวตนที่มองไม่เห็น สัมผัสไม่ได้ แต่กลับสามารถรื้อถอนการปกครองแปดร้อยปีของพวกเขาไปทีละชิ้นๆ จากรากฐานของมันเอง

ทันใดนั้น หอยทากสื่อสารฉุกเฉินสีทองก็ส่งเสียงกรีดร้องแหลมปรี๊ดขึ้นมาอย่างผิดจังหวะอีกครั้ง

นัสจูโร่ เซนต์ หยิบหอยทากสื่อสารขึ้นมา ขณะที่เขารับฟังเสียงของหัวหน้าแผนกข่าวกรองเศรษฐกิจ CP5ซึ่งบิดเบี้ยวไปด้วยความหวาดผวารอยร้าวแห่งความตกตะลึงก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่มักจะเย็นชาราวกับน้ำแข็งของเขา

เขาวางสายโทรศัพท์ลงโดยไม่พูดอะไรสักคำ

"เกิดอะไรขึ้น?" วอร์คิวรี่ เซนต์ เอ่ยถามอย่างเร่งร้อน

นัสจูโร่ เซนต์ ค่อยๆ ดันแว่นตาบนสันจมูกขึ้น เบื้องหลังเลนส์แว่น ดวงตาของเขากะพริบด้วยแสงเย็นเยียบที่เกือบจะสิ้นหวัง ราวกับว่าเขาเพิ่งตระหนักถึงผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุดที่เป็นไปได้

ด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าจนแทบจะเป็นการกระซิบกับตัวเอง เขาได้เอ่ยประโยคที่ทำให้ทุกคนในที่นั้นรู้สึกราวกับตกลงไปในห้องเก็บน้ำแข็ง

"เงินเบรีรุ่นใหม่ที่เราเพิ่งจะออกไป..."

"...ถูกทำซ้ำขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แบบเรียบร้อยแล้ว"