บทที่ 2: ค่าสถานะสุดเหลือเชื่อ

เด็กสาวใบหน้าซีดเผือดในชุดเสื้อโค้ตสีดำตัวยาวเอนกายพิงเสิ่นชิงหลิง สองแขนโอบรอบคอเขาไว้แน่นด้วยความไว้วางใจและพึ่งพา

สายลมแผ่วเบาพัดผ่านเรือนผมของเขา ราวกับว่าแม้แต่สายลมก็ยังลำเอียงเข้าข้าง ดวงตาคมคายลึกล้ำของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม ทว่ากลับยิ่งทำให้เขาดูเย็นชาและสูงส่งจนไม่อาจเอื้อม

ช่วงขายาวเรียวของเขาสะดุดตาเป็นพิเศษ ส่วนมือที่ประคองเด็กสาวเอาไว้ก็เห็นข้อกระดูกชัดเจน ราวกับกิ่งไผ่เรียวยาว

เลนส์กล้องมักจะขยายจุดบกพร่องให้เห็นชัดขึ้น ทว่าชายหนุ่มคนนี้กลับงดงามและสมบูรณ์แบบในทุกกระเบียดนิ้ว บรรดานักข่าวต่างกดชัตเตอร์กันรัวๆ ราวกับกำลังถ่ายภาพงานเดินพรมแดง

เจ้าหน้าที่ตำรวจรีบพุ่งตัวเข้ามาทันที แต่ซ่งจื่อหนิงกลับไม่ยอมผละออกจากตัวเสิ่นชิงหลิง

เธอช้อนตามองเสิ่นชิงหลิงแล้วเอ่ยเสียงแผ่ว "ฉันอยากให้เขาอยู่เป็นเพื่อนค่ะ ฉันกลัว"

ตำรวจมองหน้ากัน ก่อนจะเอ่ยถาม "เขาเป็นคนช่วยคุณไว้เหรอครับ?"

ซ่งจื่อหนิงพยักหน้า พร้อมกับกอดเสิ่นชิงหลิงแน่นขึ้นไปอีก

แม้ในครั้งนี้ซ่งจื่อหนิงจะถูกฝูงชนมุงดู แต่เสื้อผ้าของเธอก็ยังอยู่ครบถ้วนและไม่มีร่องรอยบาดแผลใดๆ เผยให้เห็น เธอจึงรอดพ้นจากจุดจบอันน่าสลดใจเหมือนในนิยายไปได้

นักศึกษาที่ยืนมุงดูอยู่ต่างอดไม่ได้ที่จะซุบซิบนินทากับภาพตรงหน้า ทว่าหัวข้อสนทนากลับไม่ใช่เรื่องของซ่งจื่อหนิง แต่เป็นความหล่อเหลาของเสิ่นชิงหลิงต่างหาก

"เสิ่นชิงหลิงหล่อเกินไปแล้ว! ผู้ชายเห็นยังคลั่ง ผู้หญิงเห็นถึงกับลืมรอบเดือน! นี่มันยารักษาโรคซึมเศร้า นาฬิกาปลุกคนไข้โคม่า แล้วก็พระผู้ช่วยรอดของสาวๆ ชัดๆ!"

"เสิ่นชิงหลิงยอมลงจากหิ้งแล้ว! ปากก็บอกว่ารักสัตว์โลกน่ารัก แต่กลับเมินหมาที่คอยตามตื้ออย่างฉันไปซะสนิท!"

"ให้ตายเถอะ เสิ่นชิงหลิงหล่อระเบิดไปเลย! แบบนี้มันต่างอะไรกับพระเอกในนิยายล่ะเนี่ย? ถ้าฉันเป็นผู้หญิงคนนั้นนะ ชาตินี้ทั้งชาติคงลืมเขาไม่ลงแน่ๆ"

"เขาหล่อเกินไปจริงๆ เมื่อก่อนฉันก็คิดว่าเสิ่นชิงหลิงหน้าตาดีนะ แต่ให้ความรู้สึกเหมือนดอกไม้ที่ไร้กลิ่นหอม ฉันเข้าไม่ถึงเสน่ห์ของเขาเลย แต่มาวันนี้ ฉันโดนตกเข้าเต็มเปาเลยล่ะ"

"เสิ่นชิงหลิงไม่ได้มีดีแค่หล่อกับเรียนเก่งนะ แต่จิตใจยังดีขนาดนี้อีก ไม่รู้ว่าเขาไปเจอแล้วช่วยเด็กสาวคนนี้ไว้ได้ยังไง"

"ฉันรับรองเลยว่ารูปพวกนี้ต้องกลายเป็นไวรัลบนเน็ตแน่ๆ"

"เสิ่นชิงหลิงกำลังจะดังระเบิดแล้ว"

ณ ด้านหน้าสถานีตำรวจ

"เฮ้อ ทำไมตอนนั้นฉันถึงอ่านนิยายเรื่องนั้นไม่จบนะ? ตอนนี้เลยไม่รู้เลยว่าตอนจบมันเป็นยังไง ซวยชะมัด"

เสิ่นชิงหลิงให้ปากคำเสร็จแล้วจึงออกมานั่งรอที่ม้านั่งด้านนอกพลางครุ่นคิดถึงก้าวต่อไป

สิ่งที่เสิ่นชิงหลิงเสียใจที่สุดในตอนนี้ก็คือการที่เขาอ่านนิยายเรื่องนั้นไม่จบ

หลักๆ เป็นเพราะพล็อตเรื่องมันหลุดโลกเกินไป แถมเขายังไม่ชอบนิสัยของพระเอกด้วย เลยเลิกอ่านไปกลางคัน ใครจะไปรู้ล่ะว่าตัวเองจะถูกจับมาผูกมัดกับระบบเฮงซวยนี่แล้วทะลุมิติเข้ามาในหนังสือแบบนี้?

กู้อี้จิ่น พระเอกของนิยายเรื่องนี้มีนิสัยพิมพ์นิยมของพวกตัวร้าย นั่นคือเห็นแก่ตัว อำมหิต ทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจ และทำให้ผู้คนมากมายต้องตายตกลงไป เสิ่นชิงหลิงก็เป็นแค่หนึ่งในคนโชคร้ายเหล่านั้น

แม้ตอนนี้เขาจะเปลี่ยนแปลงชะตากรรมที่ต้องพังพินาศของเจ้าของร่างเดิมได้แล้ว แต่กู้อี้จิ่นคงไม่ยอมปล่อยเขาไปง่ายๆ แน่ และเมื่อเขากลับไปที่ตระกูลกู้ ก็คงต้องเผชิญกับกับดักอีกมากมายนับไม่ถ้วน

เนื้อเรื่องอาจจะเปลี่ยนไปเพราะการมาถึงของเขา ไม่จำเป็นต้องดำเนินไปตามต้นฉบับเดิมเสมอไป ดังนั้นทุกสิ่งทุกอย่างในตอนนี้จึงเป็นเรื่องที่คาดเดาไม่ได้สำหรับเขาเลย

ในเวลานี้ นอกจากใบหน้าหล่อเหลานี้แล้ว เขาก็เรียกได้ว่าไม่มีอะไรติดตัวเลย

"โฮสต์ไม่ต้องกังวลไป คุณก้าวแรกสำเร็จและเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของเจ้าของร่างเดิมได้แล้ว ระบบขอมอบรางวัลให้โฮสต์ 3,000 คะแนน"

"จะว่าไป ฉันยังไม่มีโอกาสได้ถามเลยนะ ว่าแกเป็นระบบอะไรกันแน่? แล้วคะแนนพวกนี้เอาไว้ทำอะไรได้บ้าง?"

"ฉันคือ 'ระบบเทพธิดา 077' โฮสต์จะเรียกฉันว่า 'ชีชี' ก็ได้ ตราบใดที่โฮสต์สามารถรวบรวมค่าความประทับใจจากเพศตรงข้ามได้ ระบบก็จะมอบคะแนนให้ตามสัดส่วน ซึ่งคะแนนเหล่านี้สามารถนำไปแลกเปลี่ยนเป็นตัวช่วยพิเศษต่างๆ ในร้านค้า เพื่อช่วยให้โฮสต์ทำภารกิจได้สำเร็จลุล่วงดียิ่งขึ้น"

ที่ 077 เจาะจงเลือกเสิ่นชิงหลิงก็มีเหตุผล

เสิ่นชิงหลิงผู้มีหน้าตาหล่อเหลาระดับท็อป ความคิดความอ่านที่ละเอียดรอบคอบ ความสามารถในการตีหน้าขรึมและแสร้งทำตัวใสซื่อบริสุทธิ์ ทุกอย่างล้วนผสมผสานข้อดีของคนมากมายเอาไว้ ทำให้เขากลายเป็นสุดยอดเพลย์บอยตัวฉกาจ

ในชีวิตก่อน เสิ่นชิงหลิงเป็นนักแสดงหน้าตาดีและเปี่ยมไปด้วยฝีมือ เขาเคยควงเทพธิดามานับไม่ถ้วนจนแทบจะล้นห้อง และมีผู้หญิงที่หลงใหลคลั่งไคล้เขาอีกนับไม่ถ้วน

—เขาคือโฮสต์ที่สมบูรณ์แบบที่สุดสำหรับระบบเทพธิดาชัดๆ

ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจเลยที่ 077 เลือกเขา

หน้าต่างระบบปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเสิ่นชิงหลิง

"ชื่อ: เสิ่นชิงหลิง"

"อายุ: 18 ปี"

"ส่วนสูง: 188 ซม."

"หน้าตา: 94"

"ขนาด XX: 25"

"พลังชีวิต: 60"

"พลังต่อสู้: 65"

"ชื่อเสียง: 20"

"ค่าความประทับใจ: 50"

"คะแนน: 3805"

"ตัวช่วยพิเศษ: ไม่มี"

"เทพธิดาที่พิชิตแล้ว: 0"

"ความคืบหน้าการพลิกชะตา: 10%"

"ความคืบหน้าภารกิจหลัก: 1%"

"ภารกิจรอง: ยังไม่เปิดใช้งาน"

สิ่งแรกที่เตะตาเสิ่นชิงหลิงเลยก็คือเลข '25'

"ชีชี ไอ้เลข '25' นั่นคงไม่ได้เป็นอย่างที่ฉันกำลังคิดอยู่หรอกใช่ไหม?"

"ใช่แล้วโฮสต์ มันคือสิ่งที่คุณกำลังคิดอยู่นั่นแหละ"

"นั่นมันก็ออกจะ..."

"ไม่เพียงแค่นั้นนะ โฮสต์ยังมีพละกำลังในการบรรเลงเพลงรักได้ถึงสิบแปดครั้งต่อคืนอีกด้วย"

"ตกลงนิยายเรื่องนี้แต่งให้ผู้หญิงอ่านใช่ไหมเนี่ย? ถึงกับเขียนว่าสิบแปดครั้งต่อคืน สงสัยนักเขียนคงไปจ้างผู้เชี่ยวชาญมาแต่งแหงๆ"

"หากมีชีชีอยู่ด้วย โฮสต์สามารถทำผลงานได้เกินสิบแปดครั้งอีกนะ จะบอกให้~"

"พอแค่นั้นเลย กลับมาเข้าเรื่องจริงจังกันดีกว่า อธิบายค่าสถานะอื่นๆ ให้ฉันฟังหน่อย"

"รับทราบ ภารกิจหลักของโฮสต์คือการพลิกชะตากรรมของเจ้าของร่างเดิมและนำพาชีวิตเขาไปสู่ความรุ่งโรจน์ ส่วนภารกิจรองจะถูกสุ่มเปิดใช้งานขึ้นมา และเมื่อทำภารกิจรองสำเร็จในแต่ละครั้ง โฮสต์ก็จะได้รับรางวัลที่สอดคล้องกันไป"

"การพิชิตเทพธิดา หมายความว่าโฮสต์จะต้องได้รับค่าความประทับใจจากเพศตรงข้าม ค่าความประทับใจจากเพศตรงข้ามทั่วไป โฮสต์สามารถเพิกเฉยได้เลย เพราะมันจะถูกแปลงเป็นคะแนนโดยตรง แต่สำหรับเทพธิดาที่ระบบกำหนด โฮสต์จะต้องพิชิตพวกเธอให้ได้ และค่าความประทับใจที่พวกเธอมีต่อคุณจะต้องอยู่ในระดับสูงสุด"

"แล้วถ้าฉันไม่พิชิตพวกเธอล่ะ?"

"ระบบจะไม่สามารถรับพลังงานได้และจะสูญสลายไป ส่วนคุณเองก็จะต้องตายเช่นกัน"

"ร้ายแรงขนาดนั้นเลย?"

"เพราะเทพธิดาเหล่านี้มีความเชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งกับเนื้อเรื่องในนิยาย การที่โฮสต์พิชิตพวกเธอได้ ย่อมหมายถึงการเปลี่ยนแปลงจุดจบของพวกเธอด้วยเช่นกัน"

จากคำอธิบายของระบบ เสิ่นชิงหลิงก็พอจะเข้าใจคร่าวๆ แล้ว เทพธิดาพวกนี้คงมีจุดจบที่น่าเวทนาสุดๆ และน่าจะเกี่ยวข้องกับกู้อี้จิ่นผู้เป็นพระเอก ดังนั้นการพิชิตพวกเธอจึงเป็นการเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของพวกเธอไปด้วย

"ฉันยังไม่ได้พิชิตใครเลยไม่ใช่เหรอ? แล้วไอ้ค่าความประทับใจ 50 แต้มนี่มันมาจากไหน? แล้วไหนจะคะแนนอีกสองสามร้อยแต้มที่เกินมานั่นล่ะ?"

"คะแนนเหล่านั้นมาจากค่าความประทับใจของบรรดาคนที่มุงดูอยู่ พวกเขาคือเพศตรงข้ามทั่วไป ถูกจัดให้อยู่ในระดับ C ซึ่งไม่จำเป็นต้องพิชิต ค่าความประทับใจของพวกเขาจะถูกแปลงเป็นคะแนน ซึ่งนั่นก็เป็นประโยชน์ต่อโฮสต์เช่นกัน"

"ส่วนค่าความประทับใจ 50 แต้มนั้นมาจากซ่งจื่อหนิง แม้เธอจะไม่ได้เป็นเทพธิดาที่ระบบกำหนด แต่เธอก็เป็นตัวละครระดับ B ยิ่งตัวละครมีความเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องมากเท่าไหร่ ระดับของตัวละครก็จะยิ่งสูงขึ้น และมอบค่าความประทับใจให้มากขึ้นตามไปด้วย สำหรับตัวละครระดับ B โฮสต์จะเลือกพิชิตหรือไม่ก็ได้ตามใจชอบ"

"ในทำนองเดียวกัน ระดับที่สูงกว่าก็จะมีระดับ A, ระดับ S, ระดับ SS และระดับ SSS เทพธิดาที่อยู่ในระดับ A ขึ้นไป จะถือเป็นเป้าหมายบังคับที่ต้องพิชิตให้ได้"

ในที่สุดเสิ่นชิงหลิงก็เข้าใจหลักการทำงานของระบบ และรู้แล้วว่าตัวเองควรจะต้องทำอะไรต่อไป

การเอาอกเอาใจเพศตรงข้ามเป็นสิ่งที่เสิ่นชิงหลิงถนัดอยู่แล้ว ก็แหม ในชีวิตก่อนเขาทำมาหากินด้วยวิธีนี้นี่นา

ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าของร่างเดิมยังมีใบหน้าที่หล่อเหลาขั้นเทพ และตัวเขาเองก็เคยสัมผัสมาแล้วว่ารูปร่างหน้าตาที่เหนือกว่านั้นเป็นต่อเวลาอยู่กับผู้หญิงมากแค่ไหน

"ใบหน้านี้ยังหล่อกว่าหน้าเก่าของฉันซะอีก แบบนี้มันเหมือนติดปีกให้พยัคฆ์ชัดๆ"

"ด้วยค่าสถานะที่สุดยอดขนาดนี้ ไม่มีผู้หญิงคนไหนต้านทานร่างกายของโฮสต์ได้หรอก!"

"ฉันชักจะรู้สึกว่าแกไม่ใช่ระบบที่ใสสะอาดซะแล้วสิ"

"ฉันก็แค่พูดความจริง อ้อ ถึงไม่มีของพวกนั้น แต่ด้วยคะแนนหน้าตาที่สูงถึง 93 ของคุณ ก็มากพอที่จะทำให้สาวๆ หลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้นแล้ว"

"จะว่าไป หน้าตาของเจ้าของร่างเดิมก็ออกจะหล่อลากดินขนาดนี้ ทำไมคะแนนถึงมีแค่ 93 เองล่ะ ฉันชักอยากจะรู้แล้วสิว่าถ้าคะแนนเต็ม 100 มันจะออกมายอดเยี่ยมขนาดไหน"

"โฮสต์สามารถขยันทำภารกิจเพื่อสะสมคะแนนได้ หนึ่งแสนคะแนนสามารถนำมาแลกเปลี่ยนเป็นแต้มคุณสมบัติได้ 1 แต้ม โฮสต์สามารถนำแต้มคุณสมบัติเหล่านี้ไปเพิ่มในค่าสถานะต่างๆ ได้ ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา หรือพลังต่อสู้ ล้วนสามารถเพิ่มได้ทั้งนั้น"

มาถึงตรงนี้ 077 ก็เสริมขึ้นมาว่า "และแน่นอน ขนาดความยาวก็เพิ่มได้เหมือนกันนะ จะบอกให้~"

"ถ้าอย่างนั้นฉันก็ต้องขยันหาแต้มให้ได้เยอะๆ เพื่อค่าหน้าตาเต็มหลอด ลุยกันเลย! เสิ่นเสี่ยวขุย!"

เสิ่นชิงหลิงแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินประโยคสุดท้ายของระบบ เขาเอาแต่รู้สึกว่าระบบตัวนี้มันดูซุกซนและไม่น่าไว้ใจเอาเสียเลย

ทันใดนั้น เสิ่นชิงหลิงก็สัมผัสได้ถึงแรงสะกิดเบาๆ ที่หัวไหล่ เขาเงยหน้าขึ้นไปก็พบกับเด็กสาวยืนส่งยิ้มบางๆ มาให้เขา "ขอบคุณนะ เสิ่นชิงหลิง"