บทที่ 15 นัดแรกของฤดูกาลใหม่เปิดฉาก!

บทที่ 15 นัดแรกของฤดูกาลใหม่เปิดฉาก!

ยามรุ่งสาง ขณะที่ดวงอาทิตย์เริ่มโผล่พ้นขอบฟ้า ลีออนก็เปลี่ยนชุดใส่เสื้อซ้อมอย่างเงียบเชียบ ตามด้วยแจ็คที่เดินงัวเงียตามหลังมาติด ๆ เพื่อเตรียมมุ่งหน้าสู่สนามซ้อม

ทันทีที่ก้าวพ้นประตูหอพัก บังเอิญเจอกับเพื่อนร่วมทีมกลุ่มหนึ่งพอดี

ลีออนยังไม่ทันได้ตั้งตัว เพื่อนร่วมทีมกลุ่มนั้นพอเพ่งมองจนแน่ใจ ก็รีบส่งยิ้มกว้างเข้ามาทักทายทันที

“ลีออน! ไปซ้อมแต่เช้าเลยนะ!”

“วันนี้อากาศดี ขอให้โชคดีนะเพื่อน!”

“บังเอิญจัง! อรุณสวัสดิ์!”

เมื่อเพื่อนร่วมทีมกลุ่มนั้นเดินผ่านไป แจ็คก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างมีเลศนัย

“ลีออน ผ่านแมตช์ซ้อมมาตั้งหลายนัด นายชนะใจพวกนั้นได้หมดจดเลยนะเนี่ย!”

“นายก็รู้ ตอนนายมาใหม่ ๆ พวกนั้นมองนายอย่างกับท่อนไม้”

ลีออนพยักหน้ารับอย่างไม่ใส่ใจนัก

นี่คือกีฬาการแข่งขัน... ในสนาม ฝีเท้าคือตัวตัดสินทุกอย่าง

มันคือนามบัตรประจำตัวของเขา

ขณะเดียวกัน ณ ห้องทำงานเฮดโค้ชเรอัล มาดริด บี ซีดานและไมเคิลต่างหัวหมุนอยู่กับกองเอกสารมหึมา พร้อมขอบตาดำคล้ำจากการอดนอน

เอกสารกองนี้คือสถิติการฝึกซ้อมของผู้เล่นเรอัล มาดริด บี ทุกคนตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา

พวกเขาโต้รุ่งกันมาทั้งคืนโดยไม่ได้งีบสักนาที

“ซีดาน ดูนี่หน่อยครับ นี่คือรายชื่อล่าสุดที่ผมเพิ่งสรุปมา” ไมเคิลพูดพลางหาวหวอด ยื่นรายชื่อสด ๆ ร้อน ๆ ให้ซีดาน

ซีดานยังคงขมวดคิ้วแน่น

เขาจ้องมองรายชื่อในมืออย่างครุ่นคิด

ไมเคิลยืนลุ้นตัวโก่งอยู่ข้าง ๆ เพราะก่อนหน้านี้เขาเสนอรายชื่อไปแล้ว 5 รอบ และโดนตีตกกลับมาทุกรอบแบบไม่มีข้อยกเว้น

ในที่สุด คราวนี้ไมเคิลก็เห็นสีหน้าผ่อนคลายปรากฏบนใบหน้าซีดาน

ไมเคิลถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก

ซีดานเอ่ยขึ้น “เอาตามรายชื่อตัวจริงชุดนี้แหละ พรุ่งนี้เป็นนัดแรกของฤดูกาลใหม่ เดี๋ยวเราไปแจ้งนักเตะกันเลย!”

“ตอนนี้เลยเหรอครับ? ...ซีดาน เราของีบสักหน่อยก่อนไหมครับ? เราอดนอนมาทั้งคืนแล้วนะ!” ไมเคิลเห็นซีดานยังลังเล จึงรีบเสริม “ผมไม่ได้ห่วงตัวเองนะ ผมห่วงคุณต่างหาก”

“ในฐานะเฮดโค้ชของทีม สุขภาพของคุณสำคัญมากนะครับ”

“สภาพคุณตอนนี้เหมือนจะล้มพับได้ทุกเมื่อเลย”

ซีดานนวดขมับตัวเอง

ขอบตาเขาคล้ำยิ่งกว่าแพนด้า และนัยน์ตาก็แดงก่ำ

ซีดานคาดหวังและแบกรับแรงกดดันมหาศาลต่อผลงานของเรอัล มาดริด บี ในฤดูกาลใหม่

นี่เป็นสาเหตุว่าทำไมรายชื่อตัวจริงถึงยังไม่ลงตัวจนถึงวินาทีนี้

เพราะฤดูกาลนี้ ซีดานได้ให้คำมั่นสัญญาแบบเอาชีวิตเป็นเดิมพันกับบอร์ดบริหารเรอัล มาดริด ไว้แล้วว่า... เขาจะพาทีมเรอัล มาดริด บี คว้าแชมป์ให้ได้

ฤดูกาลที่แล้ว ทีมจบอันดับ 4

เป้าหมายคว้าแชมป์อาจดูไม่สูงไม่ต่ำเกินไป

แต่ทุกปัจจัยที่อาจส่งผลต่อการคว้าแชมป์ ล้วนทำให้ซีดานตัดสินใจยากลำบากเสมอ

เห็นซีดานจมอยู่ในห้วงความคิดอีกครั้ง ไมเคิลดูเหมือนจะเดาใจเขาออก

“ผมเข้าใจความกดดันของคุณนะซีดาน”

“คุณก็เห็นฟอร์มในแมตช์ซ้อมช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาแล้วนี่นา”

“นักเตะทุกคนฟอร์มกำลังเข้าฝัก โดยเฉพาะแจ็คกับลีออน...”

พอเอ่ยชื่อลีออน รอยยิ้มที่หาได้ยากก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าซีดาน

“ตกลง งั้นฉันจะไปพักสักงีบ”

ขณะที่ซีดานไปพักผ่อน ไมเคิลเองก็เตรียมตัวจะกลับไปนอนบ้าง

ทว่าขณะเดินผ่านทีวีส่วนกลาง รายการทีวีรายการหนึ่งก็ดึงดูดความสนใจเขาไว้

มันคือรายการสัมภาษณ์เกี่ยวกับฟุตบอล

บนหน้าจอคือ ‘แฟร์ส’ เฮดโค้ชทีมเยาวชนเซบียา... คู่แข่งด่านแรกของเรอัล มาดริด บี ในเกมลีกนัดเปิดสนาม

ไมเคิลอยู่กับเรอัล มาดริด บี มาหลายปี ย่อมคุ้นเคยกับคู่ปรับเก่าคนนี้เป็นอย่างดี และในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกไม่ถูกชะตากับหมอนี่โดยสัญชาตญาณ

เพราะในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ผลงานในลีกของทีมเยาวชนเซบียามักจะเหนือกว่าเรอัล มาดริด บี เสมอ

ไม่มีโค้ชคนไหนชอบคู่แข่งที่เอาชนะทีมตัวเองได้ตลอดหรอก

ไมเคิลหยุดเดิน อยากรู้ว่าแฟร์สจะพล่ามอะไร

แฟร์สดูเป็นคนพื้นเมืองกระทิงดุขนานแท้

แววตาคมกริบ พูดจาฉะฉาน

เนื้อหาบทสัมภาษณ์ในตอนนั้นเป็นเรื่องเป้าหมายของทีมเยาวชนเซบียาในฤดูกาลใหม่พอดิบพอดี

“ด้วยการที่มีนักเตะพรสวรรค์อย่าง ‘เคท’ อยู่ในทีม เป้าหมายในฤดูกาลใหม่ของเราย่อมเป็นการคว้าแชมป์อย่างแน่นอน!” แฟร์สประกาศต่อพิธีกรอย่างโอ่โถง ยกย่องนักเตะชื่อเคทในทีมอย่างออกหน้าออกตา!

ไมเคิลไม่ค่อยได้เห็นความมั่นใจที่เฉียดคำว่าเย่อหยิ่งแบบนี้จากคู่ปรับเก่าคนนี้เท่าไหร่นัก

สิ่งที่ทำให้ไมเคิลกระวนกระวายยิ่งกว่า คือเขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับ ‘เคท’ นักเตะใหม่ของเซบียาคนนี้เลย

“ดูเหมือนว่านอกจากทีมเราจะได้ลีออนมา ทีมอื่นก็คงคว้าตัวดาวรุ่งดี ๆ มาได้เยอะเหมือนกันสินะ”

“ไอ้เคทนี่มันเป็นใครกันแน่? ฉันต้องสืบให้รู้...”

“พระเจ้าช่วย... วันนี้ฉันจะไม่ได้นอนจริง ๆ ใช่ไหมเนี่ย? ...ไอ้เวรแฟร์ส! ไอ้เวรเคท!”

ถึงปากจะด่า แต่ไมเคิลก็หันหลังกลับเข้าออฟฟิศ เริ่มรัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์อย่างบ้าคลั่ง ค้นหาทุกอย่างที่เกี่ยวกับ “เคท” ในโลกออนไลน์...

วันที่ 1 สิงหาคม 2016 ท้องฟ้าแจ่มใส ณ สนามอัลเฟรโด ดิ สเตฟาโน รังเหย้าของเรอัล มาดริด บี

ลีออนนั่งรถบัสของทีม เดินทางพร้อมเพื่อนร่วมทีมเพื่อลงทำศึกนัดแรกของเขา

เมื่อวานนี้ ทันทีที่มีการประกาศรายชื่อตัวจริง ลีออนมีชื่อติดโผอย่างราบรื่น

ครั้งนี้ไร้ข้อกังขาใด ๆ

แม้ลีออนจะเพิ่งเข้าทีมได้เพียง 1-2 เดือน แม้ลีออนจะเป็นหนุ่มหน้าตี๋จากเอเชีย แต่ผู้เล่นคนอื่นไม่มีใครคัดค้านการติดทีมของลีออนเลย

ก็หมอนี่เล่น ‘ยิงไส้แตก’ ในแมตช์ซ้อมทุกนัดเลยนี่หว่า!

ใช่แล้ว ยิงไส้แตก!

ลีออนฉายแววความเป็น ‘ซีดานร่างเยาวชน’ ออกมาอย่างครบเครื่อง

การจ่ายบอล การยิงประตู การยืนตำแหน่ง

ไม่นับเกมรับ เอาแค่เกมรุก เขาก็โดดเด่นอย่างเหนือชั้น

กองกลางที่ยิงเยอะกว่ากองหน้า!

แถมยังปั้นเกมสร้างโอกาสทำประตูได้ไม่หยุดหย่อน!

พรสวรรค์ของเขามันเจิดจ้ากระแทกตาจนไม่อาจปฏิเสธได้

หน้าสนามเหย้า มีแฟนบอลบางตา ทั้งชายหญิง แก่หนุ่ม เตรียมตัวเข้าสนาม

ดูไม่ออกด้วยซ้ำว่าใครเชียร์เรอัล มาดริด ใครเชียร์เซบียา

ในความเข้าใจของลีออน แฟนบอลเจ้าถิ่นในต่างประเทศไม่ควรจะใส่เสื้อทีมสีเดียวกันแล้วเชียร์กระหึ่มหรอกหรือ?

แจ็คมองออกทันทีว่าลีออนกำลังงง

“คิดอะไรอยู่? เรามันแค่ทีมระดับดิวิชัน 2 เบ เล็ก ๆ นะเว้ย ข้างบนเรายังมีดิวิชัน 2 เอ แล้วก็ยังมีลาลีกาอีก!”

“เป็นไปได้ไหมว่า... แฟนบอลเท่าที่นายเห็นวันนี้เนี่ย ถือว่าเยอะแล้ว?”

ลีออนตาโต มองดูกลุ่มแฟนบอลไม่กี่ร้อยคนที่กำลังเดินเข้าสนาม

“นี่เรียกเยอะแล้วเรอะ?!”

แก๊งคุณป้าเต้นแอโรบิกที่ประเทศเหยียนยังคนเยอะกว่านี้เลยมั้ง?

แจ็คทำหน้าจริงจัง

“มันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ ๆ แฟนบอลพวกนี้ต้องมาเพื่ออะไรสักอย่าง!”

“ใครกันนะ?”

“หรือจะเป็นนาย?”

ขณะที่แจ็คกำลังเดาสุ่ม เสียงเชียร์กึกก้องจากแฟนบอลก็ดังระเบิดขึ้น!

ลีออนและแจ็คหันขวับไปมองพร้อมกัน!

เห็นแฟนบอลหลายร้อยคนรุมล้อมเป็นวงกลมเล็ก ๆ และท่ามกลางวงล้อมนั้น... เด็กหนุ่มผมบลอนด์หน้าตาหล่อเหลา สวมชุดแข่งทีมเซบียา กำลังยิ้มกว้างอย่างสดใส ดื่มด่ำกับความคลั่งไคล้ของแฟนบอล

...

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═