บทที่ 5 การฟื้นฟูเทคนิค 2

บทที่ 5 การฟื้นฟูเทคนิค 2

ช่วงปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิก่อนขึ้นมัธยมต้นช่างผ่อนคลายเหลือเกิน

ผลการเรียนของนิโอะอยู่ในระดับท็อปมาตลอด เขาทบทวนบทเรียนไปพลางเล่นไปพลางได้ และยังขุดคุ้ยความทรงจำทางวิชาการที่ฝังอยู่ในหัวออกมาได้ทุกเม็ด

ดีไม่ดี เขาอาจจะเอาชนะ ‘พาร์ตเนอร์’ ของเขาแล้วคว้าที่หนึ่งในการสอบเข้าก็ได้นะ~

นิโอะสูดอากาศเข้าปอดเฮือกใหญ่ระหว่างเซ็ต ดื่มน้ำพลางครุ่นคิด

“ตอนนี้ฉันอ่อนแอชะมัด ปุริ...”

นั่งลงบนม้านั่งข้างสนาม นิโอะถอนหายใจ

โค้ชคาโตะคิ้วกระตุก “นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันเห็นเด็กที่มีพรสวรรค์เหมือนมาซาฮารุ”

หลังจากฝึกได้แค่อาทิตย์เดียว นิโอะก็พัฒนาไปถึงขั้นโต้ลูกจากเครื่องยิงบอลสองเครื่องพร้อมกันได้แล้ว

ความแม่นยำยังตามหลังอยู่นิดหน่อยเพราะร่างกายตามไม่ทัน แต่เขาไม่ใช่มือใหม่อีกต่อไปแล้ว

“นั่นเพราะผมซ้อมที่บ้านทุกวันต่างหากครับโค้ช”

หมดเวลาพักสิบนาที นิโอะลุกขึ้นยืน

ปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิหมายถึงมีเวลาว่างเหลือเฟือ

ความบันเทิงทั่วไปไม่ได้ดึงดูดความสนใจเขา นอกจากการเรียนแล้ว ก็มีแต่การฝึกซ้อมที่เติมเต็มวันเวลาของเขา

เมื่อเห็นเขาฝึกซ้อมในสนามหญ้าทุกวัน ครอบครัวทำได้เพียงทึ่ง

ลูกชายคนโตที่เกลียดอากาศร้อนดันตกหลุมรักกีฬาเข้าจริงๆ

แม้จะกลับมาได้หนึ่งสัปดาห์แล้ว นิโอะก็ยังไม่ชินกับส่วนสูงที่ต่ำกว่า 150 ซม. อยู่ดี

ระดับสายตาที่ต่างกันมันไม่ได้มหาศาล แต่มันสำคัญ

วันที่เขาย้อนกลับมา เขาแอบกำหนดตารางดื่มนมวันละแก้วให้ตัวเองเงียบๆ

ทุกวันเขาฝืนกินผักที่ไม่ชอบเพื่อโภชนาการที่สมดุล...ถึงจะกินได้แค่ไม่กี่คำก็เถอะ

เขาจะทวงคืนวิวทิวทัศน์ระดับ 180 ซม. กลับมาให้ได้; ด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึก เขาเดินกลับลงสู่สนาม

ตอนที่เขาเข้าค่าย U-17 ครั้งแรก หลังจากพวกมัธยมต้นสู้กับ ‘เฟิร์สสตริง’ มือซ้ายของนิโอะบาดเจ็บสาหัส

แม้จะรักษาหายแล้ว แต่ก็ยังมีผลข้างเคียงหลงเหลืออยู่

ไหนๆ ก็กลับมาแล้ว แน่นอนว่าเขาต้องสร้างความแข็งแกร่งให้ข้อมือใหม่

ท่าไม้ตายหลายท่าต้องการแขนและข้อมือที่ทรงพลัง เขาถึงกับปัดฝุ่นวิชายูโดที่เคยฝึกเป็นครั้งคราวในชีวิตก่อนหน้านี้

ตระกูลยูโดนั้นได้มอบรากฐานที่มั่นคงให้กับ ‘เจ้าหน้าน้ำแข็ง’ ถ้าหมอนั่นไม่บาดเจ็บตอนปีหนึ่ง... บางครั้งเขาก็ต้องยอมรับ: ท่าที่กัปตันมาดน้ำแข็งของเซย์งาคุคิดค้นขึ้นมันใช้สะดวกจริงๆ!

พอร่างกายปรับตัวได้ เขาจะเริ่มฝึก ‘ซีโร่ซีรีส์’

เขาจะเซอร์ไพรส์ ‘รองกัปตันหน้าดำ’ ตอนเปิดเทอมให้หงายเงิบเลย ปุริ

ริมฝีปากของนิโอะยกยิ้มอย่างชั่วร้าย การฝึกซ้อมจู่ๆ ก็รู้สึกง่ายขึ้นมาเลย!

สวิง รีเทิร์น วิ่งรอบสนาม...ตารางของนิโอะดำเนินไปเหมือนนาฬิกาไขลาน แน่นเอี๊ยดทุกชั่วโมง

อุปกรณ์ถ่วงน้ำหนักสั่งทำพิเศษตามไซส์ของเขาที่ร้านเทนนิสเรียบร้อยแล้ว

เป้าหมายแรกหลังเปิดเทอม: เป็น ‘ตัวจริง’ ให้ได้ ปุริ~

เขาไม่เคยขาดความมุ่งมั่น ตั้งเป้าหมายไว้แล้วเขาจะพุ่งชนให้ทะลุ

นั่นไม่ได้หยุดเขาจากการวางแผนไปดู ‘JR ทัวร์นาเมนต์’ ที่กำลังจะมาถึงขำๆ

ไม่มีกล้องโปร แต่โทรศัพท์มือถือของเขาก็ยังถ่ายรูปได้

เขาต้องเก็บภาพตอนซานาดะพ่ายแพ้ยับเยินให้กับเทซึกะ...สีหน้าพวกนั้นคงเอาไว้ล้อซานาดะทีหลังได้เพอร์เฟกต์สุดๆ!

อึก จุกเสียด!

นิโอะฟันธงว่าดวงเขากับซานาดะคงชงกัน แค่คิดถึงหมอนั่นจังหวะเขาก็รวนหมด

ช่างเถอะ...ถึงเวลาค่อยด้นสดเอา

แล้วเขาก็ต้องแนะนำตัวกับ ‘กัปตัน’ ไว้ล่วงหน้า ถ้าได้เบอร์โทรมาด้วยจะยิ่งแจ๋วเลย~

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน