บทที่ 9: แผนการแก้แค้นไม่มีวันพังทลาย

บทที่ 9: แผนการแก้แค้นไม่มีวันพังทลาย

หลี่หมิงบังคับตัวละคร เลี่ยหยาง ของเขาต่อสู้กับมอนสเตอร์ป่า

ในหัวยังคงครุ่นคิดถึงผู้เล่นที่เป็นมิตรเหล่านั้น

จู่ๆ หน้าจอของเขาก็กลายเป็นสีเทา

"คุณถูกผู้เล่น เหยียนสือ สังหาร สูญเสียค่าประสบการณ์ปัจจุบัน 5%"

???

หลี่หมิงรู้สึกเจ็บปวดใจ นั่นมันค่าประสบการณ์ตั้ง 5% เชียวนะ!

ต้องตีมอนสเตอร์อีกตั้งหลายสิบตัวกว่าจะได้คืนมา

เขาเปิดหน้าต่างข้อมูลตัวละครของเหยียนสือขึ้นมาดู

"เหยียนสือ: เลเวล 15, พลังต่อสู้ 10012"

เขารีบส่งข้อความส่วนตัวหาเหยียนสือทันที "พี่ชาย ทำเกินไปหรือเปล่า! เลเวล 15 พลังต่อสู้ทะลุหมื่น นี่มันระดับผู้เล่นแนวหน้าแล้วนะ"

"แล้วคุณจะมาไล่ฆ่าผู้เล่นในเขตเลเวลน้อยทำไม? ทำไปเพื่ออะไรเนี่ย!"

"ฉันชอบทำแบบนี้แล้วมันหนักหัวใคร? ถ้าแกยังไม่หุบปาก ฉันจะกลับไปฆ่าแกอีกรอบ!"

หลี่หมิงถึงกับพูดไม่ออก "รอให้ฉันเลเวล 15 ก่อนเถอะ รอให้ฉันได้สกิลระดับเทพมาเมื่อไหร่ จะฆ่าแกให้ตายในพริบตาเลยคอยดู! ดูซิว่าจะทำเป็นเก่งไปได้อีกสักกี่วัน!"

เขากดเพิ่มเหยียนสือลงในบัญชีดำทันที

ระบบบัญชีดำของเกม เทพอัสดง มีฟังก์ชันเตือนภัยล่วงหน้า

เมื่อผู้เล่นในบัญชีดำเข้ามาในระยะ 10 เมตร ระบบจะแจ้งเตือนให้ทราบ

เวลา 12:00 น.

เกมเปิดให้บริการครบ 24 ชั่วโมง

"ประกาศ: ฉลองวันแรกของเกมด้วยจำนวนผู้เล่นที่ออนไลน์พร้อมกัน 13,000 ล้านคน"

"ระบบเปิดใช้งานฟังก์ชันเพื่อนในชีวิตจริงแล้ว"

"เชิญเพื่อนที่ยังไม่ได้ลงทะเบียนให้เข้าสู่ระบบเกม รับทันทีแพ็กเกจของขวัญโปรโมชั่นมูลค่า 2025"

หลี่หมิงเปิดรายชื่อเพื่อนขึ้นมา ก็พบว่ามีหมวดหมู่ใหม่ "เพื่อนในชีวิตจริง" ปรากฏขึ้น

"ให้ตายสิ ทุกคนออนไลน์กันหมดเลย!"

ถึงแม้เขาจะไม่ได้ตั้งใจจะเชิญใครเข้าเกม แต่เขาก็แค่อยากรู้ว่ามีเพื่อนคนไหนยังไม่ได้ล็อกอินบ้าง

รายชื่อเพื่อนในชีวิตจริงถูกจัดเรียงตามระดับความสนิทสนม

ชื่อแรกคือ หลิวเจียลี่ ซึ่งทำเอาหลี่หมิงรู้สึกขัดหูขัดตาเป็นอย่างมากเมื่อได้เห็น

เขาสบถด่าตัวเองเบาๆ "ฉันนี่มันโง่ชะมัด!" ก่อนจะรีบปิดหน้าต่างรายชื่อเพื่อนลงทันที

หน้าต่างแชตส่วนตัวของหลิวเจียลี่เด้งขึ้นมา

"หลี่หมิง? ทำไมนายเพิ่งจะเลเวล 10 เองเนี่ย! เพื่อนฉันที่แค่เปิดบอททิ้งไว้ยังเลเวล 13 แล้วเลย!"

"เจียลี่ ข้าจะบอกความลับอะไรให้นะ ฉันตั้งใจว่าจะเป็นสายฟรีน่ะสิ!"

"นายป่วยหรือเปล่าเนี่ย? ฉันรู้ว่านายมันงก แต่ไม่คิดว่าจะงกขนาดนี้ เงินแค่ไม่กี่บาทก็ไม่ยอมจ่ายเลยเหรอ?"

หลี่หมิงโกรธจนควันออกหู "มันไม่ใช่เรื่องของเงิน แต่มันเป็นเรื่องของอุดมการณ์เว้ย!"

"งั้นนายก็ไปอยู่กับอุดมการณ์ของนายเถอะ!"

หลี่หมิงปิดหน้าต่างแชตลง จิตสังหารในแววตาทวีความรุนแรงขึ้น

"ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงเป็นแบบนี้นะ? พูดดีๆ ไม่เป็นหรือไง? เมื่อก่อนฉันไปหลงรักยัยนี่ได้ยังไงกัน?"

เขาพยายามสงบสติอารมณ์อยู่ครู่หนึ่งเพื่อปรับความรู้สึก หยิบแอปเปิ้ลบนโต๊ะขึ้นมาอย่างไม่ใส่ใจ เตรียมจะเปลี่ยนความหงุดหงิดให้เป็นความอยากอาหาร

แผนการอันแยบยลนั้นจำเป็นต้องถูกนำมาใช้แล้ว

เขาโยนแอปเปิ้ลในมือเล่นเบาๆ แล้วกดโทรหาหลิวเจียลี่

เสียงรอสายดังอยู่ 12 ครั้ง แต่ก็ไม่มีใครรับสาย

เขาจึงกดวางแล้วโทรใหม่อีกครั้ง

"ฮัลโหล มีอะไร! รีบพูดมา ฉันยุ่งอยู่"

น้ำเสียงของหลิวเจียลี่ฟังดูรำคาญใจอย่างมาก และที่พื้นหลังก็เหมือนจะมีเสียงผู้ชายกำลังฮัมเพลงอยู่

เสียงฮัมนั้นแผ่วเบามาก แต่ด้วยร่างกายที่ได้รับการเสริมพลังมา เขาจึงสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของผู้ชายคนนั้นอย่างชัดเจน

"ที่รัก ตอนนี้เธออยู่ไหนเหรอ?" น้ำเสียงของหลี่หมิงฟังดูประจบประแจง ขณะที่แอปเปิ้ลในมือของเขาเริ่มมีรอยช้ำสีขาวปรากฏขึ้นจากการถูกบีบ

"ฉันอยู่บ้าน! มีอะไรก็รีบๆ พูดมาเถอะ!"

"เธออยู่บ้านคนเดียวเหรอ?"

"ใช่ มีอะไรล่ะ! ถ้าไม่พูดฉันจะวางแล้วนะ!" เสียงไอเบาๆ ดังแว่วมาจากพื้นหลังและค่อยๆ จางหายไป บ่งบอกว่าเธอน่าจะเดินออกห่างจากจุดเดิมแล้ว

"ที่รัก ฉันเพิ่งค้นพบอะไรสำคัญบางอย่างเกี่ยวกับเกม เทพอัสดง เลยอยากจะไปหาแล้วเล่าให้เธอฟังด้วยตัวเองน่ะ"

"เมนส์ฉันกำลังจะมา มีอะไรก็พูดมาตรงๆ เลยเถอะ!"

หลี่หมิงออกแรงบีบแอปเปิ้ลในมือแน่นขึ้นไปอีก จนน้ำแอปเปิ้ลเดือดปุดและซึมออกมา

"ที่รัก เธอก็รู้นี่ว่าที่ที่ฉันอยู่ตอนนี้มันอยู่ใจกลางเมืองเซี่ยงไฮ้ มูลค่าตั้งหลายสิบล้าน"

"พอเกม เทพอัสดง โผล่มา แล้วทุกคนก็เข้าสู่ยุคแห่งการบำเพ็ญเพียร อีกหน่อยบ้านพวกนี้ก็จะกลายเป็นของไร้ค่า ฉันก็เลยตั้งใจว่าจะขายมันทิ้งซะ"

หลิวเจียลี่ขมวดคิ้ว น้ำเสียงเริ่มเย็นชา "แค่นี้ใช่ไหม? บ้านก็บ้านนาย อยากขายก็ขายไปสิ จะมาบอกฉันทำไม? หวังจะให้ฉันพูดเกลี้ยกล่อมไม่ให้นายขายหรือไง?"

คำพูดประโยคสุดท้ายของเธอเบาลงอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเธอกำลังดึงโทรศัพท์ออกห่างจากปากและเตรียมจะกดวางสาย

หลี่หมิงแสร้งทำเป็นร้อนรนและตะโกนเสียงดัง "ไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะ! ที่ฉันหมายถึงคือ ช่วงหลังๆ ในเกม เทพอัสดง คงต้องใช้เงินเยอะมากแน่ๆ กว่าจะเก่งขึ้นได้ ฉันเลยอยากจะขายบ้าน แล้วเอาเงินทั้งหมดไปเติมเกมให้บัญชีของเธอยังไงล่ะ..."

เขาพูดรัวเร็ว แต่ทันทีที่พูดจบ เสียงสายไม่ว่างก็ดังตื๊ดๆ มาจากโทรศัพท์เสียแล้ว

"บัดซบเอ๊ย!" เขาสบถด่า

"กร๊อบ!" แอปเปิ้ลในมือถูกบีบจนเละคาหมัด

เขาตั้งสติเตรียมจะกดโทรออกอีกครั้ง

ตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น หน้าจอแสดงชื่อผู้โทรว่า "ยัยสารเลว หลิวเจียลี่"

ริมฝีปากของหลี่หมิงโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้ม

เขากดรับสาย

เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เสแสร้งทำเป็นรู้สึกผิด "ที่รัก อย่าเพิ่ง..."

"เมื่อกี้นายพูดว่าอะไรนะ? นายตั้งใจจะขายบ้านแล้วเอาเงินทั้งหมดมาเติมเกมให้ฉันเหรอ?"

น้ำเสียงของหลิวเจียลี่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น และเสียงลมหายใจของเธอก็เริ่มหนักหน่วงขึ้น

มันมีเสียงลมหายใจสองสาย เสียงที่สองมีจังหวะทิ้งช่วงนานกว่าและมีพลังปอดมากกว่าอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งเป็นเสียงของผู้ชายแน่ๆ!

"เวรเอ๊ย ไอ้หมาสองตัวนี้ ที่แท้พวกแกก็แอบเล่นชู้แล้วรวมหัวกันมาหลอกปอกลอกฉันนี่เอง!"

เส้นเลือดบนขมับของหลี่หมิงปูดโปน ซากแอปเปิ้ลในมือถูกบีบอัดจนส่งเสียงดังแฉะ

เขาพูดอย่างช้าๆ แสร้งทำน้ำเสียงอ่อนโยน "ใช่แล้วที่รัก เธอคือคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตฉัน ถ้าฉันทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้น เธอคงจะไม่ทิ้งฉันไปใช่ไหม?"

"ที่รักก็น่าจะรู้นี่นา นายเองก็เป็นคนที่สำคัญที่สุดสำหรับฉันเหมือนกัน! คืนนี้ให้ฉันไปหานายดีไหม?"

"แต่เธอไม่ได้..."

"ฮึ่ม~ มันก็มีวิธีอื่นตั้งเยอะแยะไม่ใช่หรือไง?"

หลี่หมิงแค่นยิ้มเยาะ แสร้งทำเป็นพูดปลอบโยนอย่างใจดี "เธอดูแลสุขภาพร่างกายแล้วพักผ่อนให้เต็มที่เถอะ พรุ่งนี้ฉันจะไปจัดการเรื่องเอกสารให้เรียบร้อย คงต้องใช้เวลาอีกสองสามวันกว่าเงินจะออก ถึงตอนนั้นพวกเราค่อย..."

พอได้ยินว่าต้องรออีกสองสามวันกว่าจะได้เงิน ปลายสายก็เปลี่ยนท่าทีไปในทันที

"งั้นฉันวางล่ะนะ! จัดการเรื่องเอกสารเสร็จแล้วค่อยติดต่อมาก็แล้วกัน!"

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด...

"ยัยสารเลวเอ๊ย! ถ้าโดนฆ่าในเกมแล้วมันส่งผลถึงโลกความจริงได้ละก็ ฉันจะจ้างคนไปตามล่าแกตลอด 24 ชั่วโมงเลยคอยดู!"

ถึงจะโกรธแค่ไหน แต่แผนการขายบ้านเพื่อเอาเงินไปเติมเกมก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง

ยิ่งเขาเติมเงินมากเท่าไหร่ ผลลัพธ์ที่จะสะท้อนกลับมายังโลกแห่งความจริงก็จะยิ่งทรงพลังมากขึ้นเท่านั้น

หลี่หมิงไม่ได้แค่ต้องการเติมเงินให้หลิวเจียลี่เท่านั้น แต่เขายังอยากจะเติมให้หวังเฉวียนสุ่ยด้วย

ในชาติก่อน พวกแกสองคนร่วมมือกันฆ่าฉันและวางแผนฮุบสมบัติของฉันตั้งแต่เนิ่นๆ ในชาตินี้ ฉันต้องตอบแทนให้สาสม

หลี่หมิงยังคงครุ่นคิดหาวิธีทำให้แผนการล้างแค้นของเขาสมบูรณ์แบบที่สุด

ใครบางคนส่งข้อความหาเขาในเกม

เป็นจางปิง ลูกพี่ลูกน้องของเขานั่นเอง

"พี่หลี่ ทำไมพี่เพิ่งเลเวล 10 เองล่ะ? ผมเกือบจะ 16 แล้วเนี่ย!"

หลี่หมิงแอบบ่นในใจ: ทำไมทุกคนถึงต้องทักทายด้วยการเหยียบย่ำเลเวลอันน้อยนิดของเขาด้วยนะ?

เขาตอบกลับไปอย่างอารมณ์เสีย "แกจะมาช่วยฉันอัปเลเวลหรือไงล่ะ?"

อีกฝ่ายเงียบไป 2 วินาที ก่อนจะตอบกลับมาว่า "ก็ได้อยู่หรอก แต่ผมพาพี่ฟาร์มได้แค่ 1 ชั่วโมงนะ ขืนนานกว่านี้ แฟนผมด่าหูชาแน่"

คำตอบของจางปิงทำเอาหลี่หมิงประหลาดใจ

คำเชิญเข้าร่วมปาร์ตี้เด้งขึ้นมา

"เลี่ยหยาง ได้เข้าร่วมปาร์ตี้ของคุณแล้ว"

"ชื่อไอดีของพี่หลี่ยังคงดูยิ่งใหญ่อลังการเหมือนเดิมเลย! แต่ทำไมอาวุธพี่ถึงไม่มีแสงเรืองรองล่ะ? แล้วม้าของพี่ไปไหน? ทำไมพลังต่อสู้พี่มีแค่ 3900 เองเนี่ย?"

"แกเป็นเจ้าหนูจำไมหรือไง? ตกลงจะฟาร์มไหมเนี่ย?"

"ฟาร์มสิ! เกาะผมไว้ให้แน่นๆ เลยนะ เดี๋ยวผมจะโชว์ให้ดูว่ามือปืนรับจ้างฟาร์มเลเวลของจริงมันเป็นยังไง!"

ภายใต้การนำของจางปิง พวกเขาก็เริ่มฟาร์มมอนสเตอร์เลเวล 15 ทันที

สกิลทั้ง 3 ของจางปิงล้วนเป็นสกิลโจมตีหมู่ทั้งหมด

เจ้าเด็กนี่ต้องอัปสกิลมาแบบนี้เพื่อเน้นฟาร์มเลเวลโดยเฉพาะแน่ๆ

แน่นอนว่าหลี่หมิงคงไม่ยืนดูเฉยๆ ปล่อยให้จางปิงเหนื่อยอยู่คนเดียวหรอก

เขาเดินไปอีกฝั่ง ลากมอนสเตอร์ป่ามารวมกันหลายสิบตัว จากนั้นพวกมันทั้งหมดก็ถูกกวาดล้างด้วยสกิลโจมตีหมู่ทั้ง 3 สกิล

ค่าประสบการณ์ของทั้งคู่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมง หลี่หมิงก็อัปขึ้นมาเป็นเลเวล 11

"พี่หลี่ ผมต้องไปแล้วล่ะ แฟนผมเรียกให้ไปอัปเลเวลด้วยกันแล้ว!"