บทที่ 93 ระบบบุญกุศล ปรากฏสามฟังก์ชันหลัก!

"ฮู้! โชคดีที่ไม่มีเรื่องวุ่นวายเพิ่มเติม!"

หลังจากฟานทูจากไป เว่ยฮั่นค่อยๆ ผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก

เขาไม่คิดว่าเรื่องนี้จะสร้างความวุ่นวายใหญ่โตขนาดนี้

ไม่เพียงแต่ทำให้ทีมลาดตระเวนจำนวนมากต้องออกมา แม้แต่ผู้นำระดับสูงของกองกำลังกบฏก็ยังต้องมาด้วยตัวเอง

ฟานทูคนนี้ดูไม่ธรรมดาเลย ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปแน่

หากถูกเขาเปิดโปงตัวตนที่แท้จริง เว่ยฮั่นคงต้องเผชิญกับการถูกกองทัพล้อมปราบและถูกจับขังอย่างน่าอนาถ เขาไม่มั่นใจว่าจะสามารถฝ่าวงล้อมของกองทัพที่นำโดยผู้นำระดับสูงของกบฏออกจากเมืองไปได้

หลังจากทีมลาดตระเวนถอนกำลังไป!

เพื่อนบ้านในตรอกหลิวชิงต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ด้วยความหวาดกลัว พลางรีบกลับเข้าบ้านของตัวเอง เกรงว่าจะมีความประหลาดปรากฏตัวขึ้นมาอีก เอาชีวิตตัวเองเป็นเดิมพัน

ส่วนชิ้นส่วนศพที่กระจัดกระจายอยู่ในที่เกิดเหตุ พอรุ่งเช้าก็จะมีเจ้าหน้าที่มาจัดการเอง

เมื่อเว่ยฮั่นกลับถึงบ้านและปิดประตูใหญ่ เขาจึงเริ่มทบทวนการกระทำของตัวเองในคืนนี้

ประการแรก ความประหลาดที่เขาสังหารคืนนี้คงเป็นแค่ตัวเล็กๆ ไม่งั้นคงไม่ราบรื่นขนาดนี้ แต่เพราะเขามีวิธีการจำกัด จึงทำได้แค่ใช้พลังเลือดพุ่งเข้าโจมตีอีกฝ่าย ทำให้เกิดเสียงดังมากไปหน่อย

ประการที่สอง บทชำระจิตใช้ได้ผลดีมาก เรียกได้ว่าต้านทานการหลอกล่อของความประหลาดได้อย่างสมบูรณ์แบบ

สุดท้าย วันนี้เขาเกือบจะถูกฟานทูจับได้ เรื่องนี้ต้องระวังให้ดี ต่อไปเมื่อเผชิญหน้ากับนักรบระดับสูง ต้องไม่ประมาท สัมผัสทั้งหกของพวกเขาว่องไวมาก แค่มีอะไรผิดปกติเล็กน้อยก็จะถูกจับได้

"จริงๆ แล้ว ก็ไม่ใช่ความผิดของข้าที่เมื่อกี้เสียสมาธิ!"

เว่ยฮั่นอมยิ้ม แอบมองไปที่หน้าต่างคุณสมบัติของตัวเอง

ตอนนี้มีข้อความแจ้งเตือนเพิ่มขึ้นมาสองบรรทัด

[ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้สังหารความประหลาดหนึ่งตัว ได้รับบุญกุศล 23 แต้ม!]

[ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้เปิดระบบบุญกุศล บุญกุศลที่คุณได้รับสามารถใช้ในการพัฒนาวิชา หรือทะลวงขีดจำกัดส่วนตัว หรือทำนายโชคชะตาได้!]

ข้อความเหล่านี้ปรากฏขึ้นมาตอนที่เขาสังหารหุ่นเชิดของความประหลาดทั้งหมด

ตอนนั้นเขาไม่มีเวลาดูมาก รีบถอนตัวจึงไม่ได้สนใจ

หลังจากนั้นก็ถูกทีมลาดตระเวนเรียกออกไปสอบถาม จนกระทั่งอยู่ในกลุ่มคนถึงได้แอบดูสองสามครั้ง ผลก็คือถูกฟานทูจับได้ว่ามีอะไรผิดปกติ

ตอนนี้รอดพ้นมาได้แล้ว เขาจึงอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างมีความสุข

"ระบบบุญกุศล? เจ๋งจริง!" เว่ยฮั่นทึ่งพลางพูด "ตอนออกแบบเกมไม่ได้มีอะไรแบบนี้นี่ หรือว่านี่เป็นสิ่งที่ระบบพัฒนาขึ้นมาเอง?"

เขาไม่แปลกใจกับฟังก์ชันใหม่ที่ระบบสร้างขึ้นมา!

ความสามารถพิเศษนี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะคาดเดาได้อีกต่อไปแล้ว

การฆ่าความประหลาดที่ก่อภัยต่อมนุษย์แล้วได้รับบุญกุศลก็สมเหตุสมผลดี

แต่ฟังก์ชันที่แตกแขนงออกมาจากระบบบุญกุศลนี้ทำให้เขาประหลาดใจและดีใจมาก

"ฟังก์ชันแรกคือการพัฒนาวิชา? นี่เป็นความสามารถวิเศษที่สามารถพัฒนาตำราวิชาที่ไม่สมบูรณ์ให้สมบูรณ์ หรือยกระดับวิชาขั้นสูงสุดให้เป็นเวอร์ชันที่สูงขึ้นไปอีกใช่ไหม? ถ้าเป็นแบบนี้ ต่อไปถ้าเจอตำราวิชาเจ๋งๆ ที่ไม่สมบูรณ์ ก็ไม่ต้องกังวลว่าจะหาส่วนที่เหลือไม่ได้แล้ว!"

"ฟังก์ชันที่สองคือการทะลวงขีดจำกัด อันนี้ก็เข้าใจได้ บางขั้นใหญ่ๆ ยากที่จะทะลวง ถ้าแค่คลิกเดียวก็อัพเกรดได้ คงจะสุดยอดเลยสิ?"

"แล้วก็ฟังก์ชันที่สาม การทำนายโชคร้ายโชคดี? นี่คือ?"

เว่ยฮั่นทำหน้าแปลกๆ พูดตามตรงว่าฟังก์ชันเหล่านี้น่าจะทรงพลังมาก

แต่ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าการทำนายโชคร้ายโชคดีนี้ดูแปลกๆ นิดหน่อยล่ะ?

เว่ยฮั่นลองใช้ดู พบว่าฟังก์ชันแรก การพัฒนาวิชา ยังใช้ไม่ได้ เพราะบุญกุศลมีน้อยเกินไป ไม่พอที่จะพัฒนาวิชาสักตำรา

ฟังก์ชันที่สองก็ใช้ไม่ได้ เพราะตอนนี้เขายังไม่ติดขีดจำกัดอะไร!

มีแต่ฟังก์ชันที่สาม การทำนายโชคร้ายโชคดี ที่น่าสนใจ แค่พูดประโยคหนึ่งในใจ ตั้งเงื่อนไขบางอย่าง ก็สามารถทำนายโชคร้ายโชคดีได้

"ทำนายโชคร้ายโชคดีของข้าในเจ็ดวันข้างหน้า" เว่ยฮั่นท่องในใจ

[ติ๊ง! การทำนายต้องหักบุญกุศล 1 แต้ม คุณต้องการดำเนินการต่อหรือไม่?]

"ดำเนินการต่อ!"

หลังจากตอบรับ ในสมองของเว่ยฮั่นเหมือนปรากฏแผ่นหมุนหกสิบสี่ฉากของอี้จิง ข้อมูลที่ไม่รู้จักมากมายขับเคลื่อนให้แผ่นหมุนเริ่มหมุน

ในที่สุด แผ่นหมุนก็ค่อยๆ หยุดนิ่ง!

[ติ๊ง! ล่างซุน บนขุน เป็นฉากที่ดีที่สุด เจ็ดวันข้างหน้าการงานราบรื่น มั่นคงและมีความก้าวหน้า ความปลอดภัยส่วนตัวไม่มีภัยคุกคาม!]

"หืม?"

เว่ยฮั่นเบิกตากว้างด้วยความดีใจ

ถ้าฟังก์ชันการทำนายนี้แม่นยำ

นั่นก็หมายความว่ามันสามารถใช้ประโยชน์ได้มากมาย?

เช่น ถ้าสามารถทำนายเรื่องการสังหารความประหลาดคืนนี้ล่วงหน้าได้ ก็จะรู้ถึงโชคร้ายโชคดี และหลีกเลี่ยงความเสี่ยงได้ใช่ไหม?

นี่มันเป็นความสามารถวิเศษที่คนที่ชอบอยู่อย่างปลอดภัยใฝ่ฝันเลยนี่นา!

"เป็นผลผลิตของระบบ ผลการทำนายน่าจะแม่นยำ!"

"เมื่อเจ็ดวันข้างหน้าไม่มีอันตรายอะไร ก็หมายความว่าเรื่องคืนนี้ไม่มีใครเชื่อมโยงมาถึงข้า ถ้าเป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว"

"ความประหลาดเป็นสิ่งที่ดีจริงๆ ต่อไปไม่ควรคิดแต่จะหลีกเลี่ยงพวกมัน ถ้าเจอตัวที่อ่อนแอกว่า ต้องลงมือกำจัดให้ได้!"

"สะสมบุญกุศลไว้มากๆ ในอนาคตถ้าเจอเรื่องที่ตัดสินใจยาก ก็สามารถรู้โชคร้ายโชคดีล่วงหน้าและหลีกเลี่ยงความเสี่ยงได้"

เว่ยฮั่นครุ่นคิดอย่างเงียบๆ ดวงตาค่อยๆ สว่างขึ้น

ด้วยความอยากรู้อยากลอง เขาจึงท่องในใจอีก "ทำนายโชคร้ายโชคดีของอำเภอชิงซานในอนาคต!"

[ติ๊ง! การทำนายต้องหักบุญกุศล 35,000 แต้ม คุณต้องการดำเนินการต่อหรือไม่?]

"เอ่อ?"

เว่ยฮั่นรู้สึกกระอักกระอ่วนทันที

ดูเหมือนว่าเป้าหมายในการทำนายที่แตกต่างกัน จะต้องใช้บุญกุศลที่แตกต่างกันด้วย

ตอนนี้เขามีบุญกุศลแค่ 22 แต้ม บุญกุศลเท่านี้สามารถทำนายได้ไม่มาก และตอนนี้ก็ยังนึกไม่ออกว่าจะทำนายอะไร เก็บไว้ก่อนดีกว่า

"นอนๆ นอนได้แล้ว!" ในที่สุดเว่ยฮั่นก็เริ่มพักผ่อนอย่างพึงพอใจ

คืนหนึ่งผ่านไปอย่างเงียบๆ เพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ท้องฟ้าก็เริ่มสว่างขึ้นมาอย่างสลัวๆ เมื่อเสียงไก่ขันดังขึ้น หลายคนในตรอกหลิวชิงยังคงนอนไม่หลับ

คืนที่ผ่านมาเกิดความวุ่นวายใหญ่โต ทำให้หลายคนนอนไม่หลับอย่างแน่นอน

เว่ยฮั่นกลับนอนหลับสบาย พลังงานที่มีอยู่แล้วก็เต็มเปี่ยม ตื่นขึ้นมาก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่ามากขึ้นไปอีก

เขาไม่สนใจผู้คนที่รวมตัวกันที่ปากซอยแต่เช้าเพื่อวิพากษ์วิจารณ์ ออกจากบ้านแล้วมุ่งหน้าไปยังค่ายทหารทันที ถึงอย่างไรโรงตีเหล็กก็มีอาหารให้ จึงขี้เกียจกินอาหารเช้าข้างนอก

แต่วันนี้พอมาถึงหน้าค่ายทหาร กลับเห็นบรรยากาศที่ตึงเครียด

ทหารที่ปกติขี้เกียจและเฉื่อยชา ตอนนี้กลับระแวดระวังเต็มที่ ไม่เพียงแต่แต่งตัวเรียบร้อย แต่ยังไม่กล้ารวมกลุ่มกันอีกด้วย แม้แต่ประตูค่ายก็มีทหารเกราะหนึ่งกองรักษาการณ์อยู่

"ลุงเมิ่ง เกิดอะไรขึ้นหรือ?" เว่ยฮั่นทักทายอย่างสนิทสนมกับทหารวัยกลางคนที่เฝ้าประตู คนนี้รับผิดชอบเฝ้าประตูทุกวัน พวกเขารู้จักกันมานานแล้ว

"น้องเฟย รีบเข้าไปเร็ว อย่ามายืนอยู่หน้าประตู" ทหารวัยกลางคนเร่งเร้า "วันนี้ท่านแม่ทัพฟานจะมาตรวจค่ายและฝึกทหาร เขามีชื่อเสียงในเรื่องอารมณ์ร้าย ถ้าเขาจับได้ว่าเรามีจุดอ่อนอะไร พวกเราไม่ตายก็ต้องถูกลอกคราบแน่ ทุกคนต้องระวังตัวให้ดี"

"ท่านแม่ทัพฟาน?" เว่ยฮั่นสงสัย นึกถึงชายร่างกำยำเมื่อคืน คงจะเป็นคนเดียวกันสินะ

"ขอบคุณลุงเมิ่งขอรับ" เว่ยฮั่นยิ้มพลางพูดล้อเล่น "โรงตีเหล็กของพวกเราคงไม่อยู่ในรายการตรวจสอบหรอก แล้วกองทัพใหญ่ก็ตั้งค่ายอยู่นอกเมืองไม่ใช่หรือ? ค่ายทหารในเมืองของเราก็แค่ตั้งไว้เฉยๆ จะมีอะไรให้ตรวจล่ะ"

"ใครจะรู้ว่าคนบนหัวเราคิดอะไรอยู่" ทหารวัยกลางคนพูดอย่างไม่สบอารมณ์ "ได้ยินว่าเมื่อคืนทางตะวันตกของเมืองเกิดเหตุการณ์ประหลาดขึ้น เกี่ยวข้องกับยอดฝีมือที่ไม่รู้จัก ทีมลาดตระเวนกลับจับเงาของเขาไม่ได้แม้แต่นิดเดียว ท่านแม่ทัพฟานถึงได้โกรธจนต้องมาฝึกทหารเอง"

"เข้าใจแล้วขอรับ!" เว่ยฮั่นรีบโบกมือ "เรื่องแบบนี้ยิ่งรู้น้อยยิ่งดี ข้าไปกินข้าวเช้าก่อนดีกว่า ลุงเมิ่งทำงานต่อเถอะ วันหลังว่างๆ เราไปดื่มสุราด้วยกันนะ"

"ได้!" ทหารวัยกลางคนตอบรับอย่างร่าเริง