บทที่ 191 มุ่งหน้าสู่คุกระดับ 6 นรกนิรันดร์กาล

บทที่ 191 มุ่งหน้าสู่คุกระดับ 6 นรกนิรันดร์กาล

หลังจากกล่าวจบ แมกเจลแลนก็ทิ้งไรอันไว้ในห้องควบคุม และมุ่งหน้าไปยังชั้นคุกที่เกิดเหตุจลาจล

"คุกกำลังวุ่นวายงั้นเหรอ? ถ้างั้น หนวดดำ ก็คงจะกำลังเดินทางมาที่นี่ด้วยสินะ เจ้านั่นจะทำหน้ายังไงกันนะเมื่อพวกเราได้เจอกันอีกครั้ง?"

หลังจากแมกเจลแลนจากไป ไรอันก็เริ่มปล่อยให้ความคิดล่องลอยไป

ว่ากันตามตรงแล้ว ระหว่างพวกเขาทั้งสองไม่ได้มีความบาดหมางอะไรกันในอดีต ก็แค่เขาเคยเปิดเผยความแข็งแกร่งที่แท้จริงของ มาร์แชล ดี. ทีช (หนวดดำ) ให้โลกรับรู้ และถึงขั้นผลักดันให้เขาได้เป็นถึงหัวหน้าหน่วยที่ศูนย์แห่งกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว

ทว่าน่าเสียดาย แม้จะได้ก้าวขึ้นเป็นถึงหัวหน้าหน่วยที่ศูนย์แห่งกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว ทว่าความทะเยอทะยานของมาร์แชล ดี. ทีช ก็ไม่ได้หยุดยั้งลงเลยแม้แต่น้อย หลังจากได้พบกับผลปีศาจที่เขาเฝ้าใฝ่ฝันหามาตลอด เพื่อให้ได้มันมาครอบครอง เขาจึงไม่ลังเลเลยที่จะทรยศกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวและลงมือสังหารเพื่อนพ้องของตนเอง ซึ่งเหตุการณ์นี้ได้กลายเป็นชนวนเหตุที่นำไปสู่สงครามครั้งใหญ่ระหว่างโจรสลัดและกองทัพเรือ

"ทีช ชั้นต้องขอโทษด้วยนะ พอดีว่าชั้นเดินทางมาถึง อิมเพลดาวน์ ล่วงหน้าก่อนแกก้าวหนึ่งน่ะ ครั้งนี้ ความปรารถนาของแกคงจะไม่สมหวังง่ายๆ ซะแล้วล่ะ คนพวกนี้ล้วนเป็นแหล่งฟาร์มค่าประสบการณ์ชั้นยอดในสายตาของชั้นทั้งนั้น ส่วนแกน่ะ ทีช แกก็ค่อยๆ ไปควานหาพรรคพวกที่เหมาะสมเอาเองก็แล้วกันนะ!"

"ไปกันเถอะ พวกเราจะลงไปที่คุกระดับ 6 นรกนิรันดร์กาล แล้วไปดักรอที่นั่นกันก่อน!" เอ่ยจบ เขาก็นำลูกน้องทั้งสองคนเดินออกจากห้องควบคุมไป

"พลเรือโทไรอัน ทำไมพวกเราถึงต้องลงไปที่คุกระดับ 6 ด้วยล่ะครับ?"

"ตอนนี้มีคุกหลายชั้นเกิดการจลาจลขึ้น ทว่าความวุ่นวายเหล่านี้ยังไม่ได้สร้างภัยคุกคามต่อแกนกลางของอิมเพลดาวน์ คุกระดับ 6 ต่างหากล่ะคือกุญแจสำคัญ โจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นคือแกนกลางที่แท้จริง ถ้าพวกมันแหกคุกออกไปได้ล่ะก็ นั่นแหละคือหายนะของจริง พวกเราจะลงไปที่คุกระดับ 6 เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาอะไรขึ้น เดี๋ยวพอพัสดีแมกเจลแลนกลับมา ก็ค่อยอธิบายสถานการณ์ให้เขาฟังก็แล้วกัน"

"รับทราบครับ"

หลังจากได้ฟังคำอธิบายของไรอัน ผู้คุมในห้องควบคุมก็ไม่ลังเลอีกต่อไป และทำได้เพียงเฝ้ามองดูไรอันและคณะค่อยๆ เดินลับสายตาออกจากห้องควบคุมไป

เนื่องจากเคยลงมาที่คุกระดับ 6 แล้วครั้งหนึ่ง การลงมาที่คุกระดับ 6 นรกนิรันดร์กาล ในครั้งนี้ พวกเขาจึงคุ้นเคยกับเส้นทางเป็นอย่างดี พวกเขาลงลิฟต์มาและมาถึงคุกระดับ 6 นรกนิรันดร์กาล ได้อย่างรวดเร็ว

ในเวลานี้ พื้นที่แห่งนี้อบอวลไปด้วยเสียงโหยหวนของเหล่าโจรสลัดที่ดังระงมออกมาจากกรงขัง

แม้ว่าคิซารุจะจากชั้นนี้ไปแล้ว และแมกเจลแลนก็ได้มอบยาถอนพิษให้กับโจรสลัดหลายคน ทว่าพิษของแมกเจลแลนก็ได้สร้างความเจ็บปวดทรมานอย่างแสนสาหัสให้กับพวกมันไปแล้ว ในเวลานี้ พวกมันทั้งหมดต่างก็กำลังร้องโหยหวนอยู่ในกรงขังของตน

อย่างไรก็ตาม การปรากฏตัวของไรอันก็ยังคงดึงดูดความสนใจของโจรสลัดหลายคนได้อยู่ดี

"แกคือไอ้เด็กเมื่อวานซืนทหารเรือที่ยืนอยู่ข้างๆ คิซารุเมื่อกี้นี้นี่นา! ไอ้หนู แกมาทำอะไรที่นี่? แกตั้งใจจะมาดูความพ่ายแพ้ของพวกเราเหล่าโจรสลัดงั้นรึ? ถ้างั้นแกคงต้องผิดหวังแล้วล่ะ ถึงพวกเราจะพ่ายแพ้ย่อยยับแค่ไหน ทว่าพวกเราก็ยังคงเป็นโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ที่เคยท่องไปทั่วโลกอยู่ดี"

โจรสลัดคนหนึ่งเห็นไรอันสวมเครื่องแบบทหารเรือ ก็จดจำเขาได้ในทันที มันตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาเกาะลูกกรงเพื่อพ่นคำพูดเหล่านี้ใส่เขา ก่อนจะหยุดส่งเสียงโหยหวนใดๆ อีก

โจรสลัดจำนวนมากบนชั้นนี้ หลังจากได้ยินคำพูดของโจรสลัดคนนั้น ก็หยุดส่งเสียงร้องโหยหวนตามไปด้วย

พวกมันทั้งหมดล้วนเป็นโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ที่เคยท่องไปทั่วท้องทะเล และต่างก็มีความหยิ่งทะนงเป็นของตนเอง การแสดงความอ่อนแอต่อหน้าโจรสลัดด้วยกันนั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่ ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าพวกทหารเรือ ความหยิ่งทะนงของพวกมันก็ไม่อนุญาตให้แสดงความอ่อนแอออกมาแม้แต่นิดเดียว

"ไอ้ทหารเรือ พูดมา แกมาที่นี่เพื่อจุดประสงค์อะไรกันแน่!" โจรสลัดคนหนึ่งซึ่งมีใบหน้าเหี้ยมเกรียมตะโกนถามจากในกรงขัง โดยพยายามสะกดกลั้นเสียงร้องแห่งความเจ็บปวดเอาไว้

"ไม่มีอะไรหรอก ชั้นก็แค่มารอให้เรื่องสนุกๆ บางอย่างเกิดขึ้นที่นี่ก็เท่านั้น ส่วนพวกโจรสลัดอย่างพวกแกน่ะ ก็ยังมีประโยชน์อยู่บ้างเหมือนกัน ถึงเวลาพวกแกก็จะรู้เองแหละ"

เขาไม่ได้ตอบคำถามของโจรสลัดคนนั้นอย่างตรงไปตรงมา

บนชั้นนี้ มีเพียงพวกเขาสามคนเท่านั้น ส่วนจักรพรรดินี โบอา แฮนค็อก หลังจากเห็น หมัดอัคคี เอส ถูกคิซารุและคนอื่นๆ คุมตัวออกไป เธอก็รีบขึ้นลิฟต์กลับไปที่ชั้นหนึ่งทันทีที่พวกเขาคล้อยหลังไป โดยหวังที่จะนำข่าวนี้ไปบอก ลูฟี่ ดังนั้น ในเวลานี้ ในคุกระดับ 6 นรกนิรันดร์กาล อันกว้างใหญ่นี้ จึงมีเพียงไรอันและผู้ใต้บังคับบัญชาอีกสองคนเท่านั้นที่ยืนอยู่ด้านนอกกรงขัง

ไรอันเมินเฉยต่อเสียงตะโกนโวยวายของพวกโจรสลัด และเดินตรงไปหยุดอยู่เบื้องหน้า จินเบ ก่อนจะจ้องมองเขา

"พลเรือโทไรอัน!"

"จินเบ ตอนนี้ที่นายต้องมาถูกคุมขังอยู่ที่นี่ นายรู้สึกเสียใจกับการตัดสินใจของตัวเองบ้างไหม?" ไรอันเอ่ยถาม ขณะมองดูจินเบที่ถูกจองจำอยู่ในห้องขัง

"พลเรือโทไรอัน ผมไม่เคยนึกเสียใจในการตัดสินใจของตัวเองเลยแม้แต่น้อย ผมยอมมาอยู่ที่นี่ก็เพื่ออุดมการณ์ความเชื่อมั่นที่ฝังลึกอยู่ในใจของผมครับ" เมื่อเผชิญหน้ากับไรอัน จินเบก็เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและไร้ซึ่งความลังเลใดๆ

"เอาล่ะ นั่นมันก็เป็นทางเลือกของนาย ตราบใดที่นายไม่รู้สึกเสียใจในภายหลัง มันก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก"

"พลเรือโทไรอัน กองทัพเรือตัดสินใจที่จะประหารชีวิตเอสแล้วจริงๆ งั้นเหรอครับ?" จินเบที่อยู่ในกรงขังเอ่ยถามเสียงดังลั่น

"ใช่แล้วล่ะ จอมพลเรือเซ็นโงคุสั่งให้พวกเรามาคุ้มกัน หมัดอัคคี เอส กลับไปที่มารีนฟอร์ด เขากำลังจะถูกประหารชีวิต และการประหารชีวิตของ หมัดอัคคี เอส ก็จะถูกถ่ายทอดสดไปทั่วโลกด้วย"

"เอส!"

เมื่อได้ยินข่าวที่ไรอันบอก ความวิตกกังวลก็ฉายชัดขึ้นบนใบหน้าของจินเบในทันที

"ว่าแต่ จินเบ นายรู้ไหมว่าทำไมชั้นถึงมาอยู่ที่นี่? คุกชั้นล่างๆ กำลังเกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ เป็นการจลาจลที่ก่อขึ้นโดย หมวกฟาง น้องชายของ หมัดอัคคี เอส เขาลักลอบเข้ามาที่นี่เพื่อช่วยเหลือ หมัดอัคคี เอส ทว่ามันก็สายเกินไปเสียแล้ว ป่านนี้ พลเรือเอกคิซารุและคนอื่นๆ น่าจะคุมตัว หมัดอัคคี เอส ขึ้นเรือรบของกองทัพเรือไปเรียบร้อยแล้วล่ะมั้ง! อีกไม่นาน พวกเขาก็คงจะเดินทางกลับถึงมารีนฟอร์ด"

เดิมทีจินเบก็รู้สึกสงสัยเป็นอย่างมากอยู่แล้วที่เห็นไรอันมาปรากฏตัวที่นี่ ทว่าเมื่อเขาได้ยินไรอันบอกว่าลูฟี่บุกเข้ามาที่นี่เพื่อช่วยเหลือเอส สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อได้ยินไรอันบอกว่าคิซารุคุมตัวเอสขึ้นเรือรบไปแล้ว สีหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด

"พลเรือโทไรอัน คุณมารั้งอยู่ที่นี่เพื่อดักจับ หมวกฟาง น้องชายของเอสงั้นเหรอครับ?" จินเบเอ่ยถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"ฮ่าฮ่าฮ่า! ไม่ต้องห่วงหรอกน่า จินเบ ชั้นไม่ได้มาที่นี่เพื่อรอจับหมวกฟางหรอกนะ ชั้นกำลังรอคนอื่นอยู่ต่างหาก!" ไรอันส่งยิ้มให้จินเบ ขณะมองดูใบหน้าที่เคร่งเครียดของเขา

เมื่อได้ยินไรอันยืนยันว่าเขาไม่ได้มาดักรอจับหมวกฟาง ความตึงเครียดในใจของจินเบก็ผ่อนคลายลงไปได้มาก

หมวกฟางคือน้องชายของเอส และเขาก็ไม่อยากจะเห็นหมวกฟางต้องถูกทหารเรืออย่างไรอันจับกุมตัวไป หลังจากความตึงเครียดคลี่คลายลง คำถามใหม่ก็ผุดขึ้นมาในหัวของเขา: แล้วพลเรือโทไรอันกำลังดักรอใครอยู่ที่นี่กันแน่?

"เฮ้! ไอ้ทหารเรือตรงนั้นน่ะ ข้างนอกมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

จู่ๆ น้ำเสียงหนึ่งก็แทรกขึ้นมา ไรอันหันไปมอง และพบว่าเป็น คร็อกโคไดล์

"โอ้ นายเองรึ คร็อกโคไดล์! ข้างนอกเกิดอะไรขึ้นงั้นเรอะ? กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวกำลังจะเปิดศึกกับมารีนฟอร์ดน่ะสิ! ใช่แล้วล่ะ เรื่องนี้มันเพิ่งจะเกิดขึ้นหลังจากที่นายถูกจับตัวมาขังไว้ที่อิมเพลดาวน์นี่แหละ"

"ว่าไงนะ?" เมื่อได้ยินสิ่งที่ไรอันพูด ใบหน้าที่มักจะราบเรียบเยือกเย็นอยู่เสมอของคร็อกโคไดล์ก็เปลี่ยนสีไปในทันที

"ใช่ นายฟังไม่ผิดหรอก สงครามกำลังจะปะทุขึ้นระหว่างกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวและมารีนฟอร์ด และชนวนเหตุของสงครามในครั้งนี้ก็คือ หมัดอัคคี เอส ที่เพิ่งถูกพลเรือเอกคิซารุคุมตัวออกไปเมื่อกี้นี้นี่แหละ"

"อะไรนะ? ไอ้หนูเมื่อกี้นี้น่ะรึคือชนวนเหตุของสงครามครั้งนี้!" สีหน้าของคร็อกโคไดล์เปลี่ยนไปอีกครั้ง

ในขณะเดียวกัน ทั่วทั้งคุกระดับ 6 ก็เงียบกริบลงไปถนัดตา

โจรสลัดทุกคนกำลังประมวลผลข่าวสารนี้อยู่ในหัว: กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวและมารีนฟอร์ดได้ประกาศสงครามกันอย่างเป็นทางการแล้ว

ทว่าในวินาทีต่อมา คุกชั้นนี้ก็ระเบิดความโกลาหลขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ในที่สุด ไอ้แก่หนวดขาวนั่นก็เริ่มเคลื่อนไหวซะที ไม่เลวเลยนี่! ถึงขนาดกล้าประกาศสงครามกับมารีนฟอร์ดอย่างเปิดเผยเลยเชียวรึ"

"นั่นสิ! นึกไม่ถึงเลยว่ากองทัพเรือจะกล้าจับกุมตัวลูกชายของเอ็ดเวิร์ด หมอนั่นเป็นพวกที่รักครอบครัวยิ่งกว่าสิ่งใด ไม่แปลกใจเลยที่มันจะกล้าประกาศสงครามกับมารีนฟอร์ด สู้กันเข้าไป ฆ่าฟันกันให้ตายไปข้างนึงเลยยิ่งดี!"

คนพวกนี้ล้วนเป็นเพียงแค่ผู้ท้าชิงเหรียญเงินบนท้องทะเลอันยิ่งใหญ่ เป็นเพียงผู้แพ้ในการแย่งชิงตำแหน่งราชาโจรสลัด พวกมันต่างก็เคียดแค้นชิงชังหนวดขาว ชายผู้ครอบครองความแข็งแกร่งอันมหาศาลทว่ากลับไม่ยอมไขว่คว้าบัลลังก์ราชาโจรสลัด

บัดนี้ เมื่อได้รับรู้ข่าวนี้ พวกมันก็เริ่มตะโกนร้องคำรามอย่างบ้าคลั่งอยู่ในกรงขังของตน