360.เซียวเฉินในแม่น้ำแห่งกาลเวลา
360.เซียวเฉินในแม่น้ำแห่งกาลเวลา
คิดดูเถิดพวกเขาฝึกฝนอย่างยากลำบากนับสิบล้านปี
แต่พอหันกลับไปมองกลับพบว่าบรรดาผู้อาวุโสก้าวล้ำหน้าไปไกลรอพวกเขาอยู่สุดปลายทางแล้ว!
หากเกิดเรื่องเช่นนี้บ่อยครั้งเกรงว่าสภาพจิตใจคงพังทลายแน่
ดังนั้น…อย่าให้พวกเขารู้จะดีกว่า
เซียวฝานลูบคางพลางคิดว่าพวกผู้อาวุโสไม่น่าจะทะลวงถึงขั้นนั้นได้รวดเร็วถึงเพียงนี้
อย่างไรเสียขอบเขตปฐมกาลก็ไม่ใช่สิ่งที่ทะลวงได้ง่ายๆ!
“แต่เหตุใดเซียวเยว่กับพวกถึงทะลวงสู่ขอบเขตเทพผู้สร้างได้ในเวลาสั้นขนาดนั้นหรือพวกเขาเข้าไปยังชั้นสูงของหอคอยแห่งกาลเวลา?”
“แต้มผลงานที่ต้องใช้เพื่อเข้าไปและทะลวงถึงเทพผู้สร้างนั้นมหาศาลพวกเขาไปหามาจากที่ใดกัน?”
…
หลายปีต่อมา
เซียวจ้านนำสมาชิกตระกูลเซียวกลุ่มใหญ่กลับสู่โลกโกลาหลโบราณอีกครั้ง
ครั้งนี้ผู้ที่มามีจำนวนมากกว่าคราวก่อน
ทันทีที่เหยียบลงบนสนามรบ
เซียวจ้านก็ยกเลิกค่ายกลกระบี่ที่ใช้สกัดกั้นเผ่าโกลาหล
ในชั่วพริบตาทั้งสองฝ่ายก็ประจัญบานกันอย่างดุเดือด
แต่ต่างจากก่อนหน้านี้—
ครั้งนี้เริ่มมีผู้บรรลุขอบเขตปฐมกาลล้มตายแล้ว!
เพราะฝ่ายโลกเทพมีเซียวฝานผู้บรรลุกึ่งขอบเขตปฐมกาล
นี่คือการดำรงอยู่ที่เหนือกว่าขอบเขตเทพผู้สร้างอย่างมหาศาล!
แม้เซียวเยว่และคนอื่นๆจะสามารถสู้กับขอบเขตปฐมกาลได้อย่างสูสี
แต่เซียวฝานในฐานะกึ่งขอบเขตปฐมกาลย่อมน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า!
ยิ่งไปกว่านั้นเขายังนำสมบัติจากตำหนักสำริดโบราณไปแลกแต้มผลงานจำนวนมาก
หลายปีมานี้จึงบ่มเพาะในหอคอยแห่งกาลเวลาอย่างต่อเนื่อง
แม้ยังไม่ทะลวงสู่ขอบเขตปฐมกาลเต็มตัว
แต่พลังกลับก้าวล้ำขึ้นอีกขั้น!
ขณะนี้เหนือศีรษะเขามีเตาหลอมสรรพสิ่ง
พลังต้นกำเนิดแห่งสรรพสิ่งไหลหลั่งลงมาปกคลุมทั่วร่าง
สองหมัดกดตราประทับลงระดมโจมตีผู้บรรลุขอบเขตปฐมกาลสามคนที่รุมล้อมเขาอยู่!
ใช่แล้ว—
เพื่อรับมือเขาเผ่าโกลาหลส่งผู้บรรลุขอบเขตปฐมกาลมาถึงสามคน!
หมัดอันยิ่งใหญ่กวาดล้างฟ้าดิน
ภายในแฝงไว้ด้วยอักขระแห่งวิถีแห่งพลัง
เพียงหมัดเดียวก็ระเบิดร่างครึ่งท่อนของเทพปฐมกาลเผ่าโกลาหลคนหนึ่งแตกกระจาย!
จากนั้นเขาใช้วิชาศักดิ์สิทธิ์
พลังโลหิตสีทองแปรเปลี่ยนเป็นมังกรยักษ์กลืนกินอีกหนึ่งคนเข้าไปในปาก
แม้ฝ่ายตรงข้ามดิ้นรนหลุดออกมาได้
แต่ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส!
“บัดซบ! นึกว่าจะทิ้งเซียวฝานไว้ไกลแล้วแท้ๆสุดท้ายกลับถูกเขาแซงเสียได้ช่วงเวลาที่เขาหายไปนั้นได้โชควาสนาอะไรกันแน่?”
เซียวเยว่และคนอื่นๆมองด้วยสายตาอิจฉา
แต่หมี่เฉินและบรรพชนเผ่าโบราณอีกหลายคนกลับสั่นสะท้านถึงขีดสุด
ขอบเขตเทพผู้สร้างกว่าห้าสิบคน
และทุกคนล้วนมีพลังต่อสู้ระดับเทพปฐมกาล!
“ตระกูลเซียวนี้เป็นขุมอำนาจใดกันแน่เหตุใดจึงบ่มเพาะยอดฝีมือระดับนี้ได้มากมายเช่นนี้?”
เหวินกวงกล่าวเสียงสั่น
“ในกลุ่มนั้นมีคนจากเผ่าเทพสามตาของพวกท่านไม่ใช่หรือลองสอบถามดูสิ!”
“ใช่ เขาเป็นคนของเผ่าเราแต่ข้าไม่เคยพบมาก่อนรอให้ศึกจบก่อนค่อยถาม!”
พวกเขาเคยส่งคนไปสืบข่าวในโลกเทพสวรรค์แล้ว
แต่ไม่ได้ข้อมูลอันใดมีค่า
…
สงครามยังคงดำเนินต่อไป
และเริ่มเอนเอียงชัดเจน
ครืน!!!
ทันใดนั้นแม่น้ำแห่งกาลเวลาปริแตกจนเกิดความปั่นป่วนของกาลเวลา
กลิ่นอายอันน่าสะพรึงจากภายในแม่น้ำกวาดล้างทั่วจักรวาล
ราวกับจักรพรรดิไร้เทียมทานเสด็จลงมา
แรงกดดันทำให้การต่อสู้อันดุเดือดชะงักลงชั่วครู่
สามร่างเลือนรางปรากฏขึ้นจากแม่น้ำแห่งกาลเวลา
พวกเขาเดินจากอนาคตสู่ปัจจุบัน
ราวกับกำลังเดินเล่นเลียบสายน้ำกาลเวลา
เมื่อเห็นหนึ่งในนั้น—
สมาชิกตระกูลเซียวต่างระเบิดเสียงพร้อมกัน
“ท่านประมุข!”
เซียวเฉิน!
ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าคลื่นปะทะของการต่อสู้จะทำให้กาลเวลาปั่นป่วน
จนเงาของประมุขปรากฏขึ้นในแม่น้ำแห่งกาลเวลา!
เซียวเฉินโบกมือให้พวกเขาใบหน้าประดับรอยยิ้ม
จากนั้นเขาและอีกสองร่างข้างกายก็เดินต่อไปยังอดีต
ราวกับกำลังชมทิวทัศน์ริมสายน้ำ
“ท่านประมุขกำลังทำอะไร?”
“คงออกท่องเที่ยวกระมัง…”
“แต่สองคนนั้นคือใครหรือเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเดียวกับท่านประมุข?”
สองร่างนั้นพร่างพรายด้วยแสงลึกลับ
พลังแห่งกาลเวลาปกคลุมทำให้มองไม่ชัด
“ดูจากสัมผัสของสตรีผู้นั้นแล้ว…คล้ายจะเป็นคู่เต๋า”
เซียวหลีเอ่ยครุ่นคิด
“เป็นไปไม่ได้! ท่านประมุขยังไม่เคยมีคู่เต๋า!”
เซียวเยว่รีบส่ายหน้า
“ตอนนี้ไม่มีแต่ไม่ได้หมายความว่าอนาคตจะไม่มีไม่ใช่หรือพวกเขามาจากอนาคตนะ!”
…
หมี่เฉินและพวกตกตะลึง
กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากเซียวเฉินแม้กั้นด้วยแม่น้ำแห่งกาลเวลาก็ยังทำให้ขนลุกซู่
“เดี๋ยวก่อน…เซียว? แซ่เซียว?”
“ผู้ที่สังหารเทพชางเมื่อก่อนก็ใช้แซ่นี้มิใช่หรือ?”
เทพชางหนึ่งในเจ็ดเทพปฐมกาล
เพิ่งล้มตายจากการแย่งชิงต้นไม้เทพสีทอง
และผู้ลงมือ…ก็แซ่เซียว!
บัดนี้ผู้ที่ปรากฏในแม่น้ำแห่งกาลเวลามีกลิ่นอายเหนือกว่าปฐมกาล
ย่อมเป็นตัวตนระดับตำนาน!
“หรือว่า…จักรพรรดิผู้นั้นจะปรากฏตัวแล้ว?”
ทุกคนตื่นเต้นสุดขีด
เมื่อร่างของเซียวเฉินและอีกสองคนเลือนหายไปจากแม่น้ำแห่งกาลเวลา
แรงกดดันจึงค่อยๆสลายไป
ฝ่ายเผ่าโกลาหลสัมผัสได้ถึงความน่าสะพรึงกลัว
รีบถอยลึกเข้าสู่ห้วงความโกลาหล
หากตัวตนนั้นหลุดพ้นจากกาลเวลาและมาที่นี่จริง
พวกเขามีแต่ความตาย!
“คิดหนีหรือ!”
เซียวเยว่คำรามพุ่งไล่ตาม
ไม่นานทุกคนก็หายลับเข้าสู่ส่วนลึกของความโกลาหล