บทที่ 45 - ดูไม่ค่อยเข้ากันเท่าไหร่

บทที่ 45 - ดูไม่ค่อยเข้ากันเท่าไหร่

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

จองอึนจีสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามสงบสติอารมณ์ที่กำลังตื่นเต้นสุดขีด

เธอสวมเสื้อยืดคอกลมสีขาวสวมทับด้วยเสื้อแจ็กเก็ตยีนสีน้ำเงินเข้ม ท่อนล่างเป็นกางเกงยีนรัดรูปเข้าชุดกัน ผมยาวสีน้ำตาลดัดลอนอ่อนๆ ปล่อยสยายเคลียไหล่ ใบหน้าแต่งแต้มเครื่องสำอางบางเบา ดูใสซื่อบริสุทธิ์สมวัย

หลังจากได้รับคำพูดให้กำลังใจจากผู้จัดการ เธอก็รวบรวมความกล้าเดินเข้าไปในห้องออดิชัน

สถานที่ออดิชันของเธอแตกต่างจากตอนที่จีคยองวอนไปแคสต์ในห้องทำงานอย่างสิ้นเชิง ห้องนี้ดูเป็นทางการกว่ามาก มีลักษณะคล้ายเวทีเล็กๆ พอเดินเข้าไปเธอก็ต้องไปนั่งบนเก้าอี้ทรงสูงกลางเวที โดยมีกล้องวิดีโอตั้งบันทึกภาพอยู่ตรงหน้า ส่วนด้านล่างเวทีมีทีมงานและผู้บริหารกองถ่าย รีพลาย 1997 นั่งเรียงรายกันอยู่ครบครัน

ทั้งโปรดิวเซอร์อีมยองฮัน ผู้กำกับชินวอนโฮ และนักเขียนบทอีอูจองต่างก็จ้องมองขึ้นมาที่เธอ โดยเฉพาะชินวอนโฮที่ส่งสายตาพิจารณาอย่างจริงจัง

"ทำใจให้สบายนะ ไม่ต้องเกร็ง"

ทีมงานคนหนึ่งเอ่ยปากปลอบใจ ก่อนที่การออดิชันจะเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

ขั้นตอนนี้มีทั้งการตอบคำถามมากมาย ให้ลองแสดงบทบาทสมมติ และให้อ่านบทสนทนาจากซีรีส์

รูปแบบการออดิชันคล้ายกับของจีคยองวอน เพียงแต่คำถามเยอะกว่าและเข้มงวดกว่าอย่างเห็นได้ชัด

หลังจากนั่งดูการแสดงของจองอึนจีอยู่นาน ทีมงานหลักด้านล่างก็สบตากัน ส่งสัญญาณแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันเงียบๆ ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ เป็นเชิงว่าผ่านเกณฑ์

เงื่อนไขสำคัญของบทนี้คือต้องพูดสำเนียงปูซานได้คล่องแคล่ว ซึ่งสำหรับจองอึนจีที่เป็นคนปูซานแต่กำเนิด เรื่องนี้ถือว่าง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก

แม้เธอจะไม่มีประสบการณ์ด้านการแสดงเลยสักนิด แต่บุคลิกและนิสัยที่เธอแสดงออกมาตอนออดิชันก็มีความคล้ายคลึงกับตัวละครซองชีวอนนางเอกของเรื่องอยู่ไม่น้อย

"ก็ถือว่าใช้ได้นะ แต่ว่า..."

อีอูจองมองไปที่จองอึนจีพลางขมวดคิ้ว ก่อนจะกระซิบกับผู้กำกับที่นั่งอยู่ข้างๆ ว่า "ผู้กำกับคิดว่าน้องเขาดูไม่ค่อยเข้ากับพระเอกของเราเท่าไหร่หรือเปล่าคะ"

เนื่องจากบทพระเอกเคาะชื่อจีคยองวอนไปแล้ว การเลือกนางเอกจึงต้องพิจารณาถึงเคมีเวลาเข้าฉากคู่กันด้วย

อีอูจองถูกใจจีคยองวอนมากจนถึงขั้นกำลังเล็งจะแก้บทเพื่อเพิ่มแอร์ไทม์ให้เขา ดังนั้นเธอจึงคาดหวังว่านางเอกที่จะมาประกบคู่จะต้องมีภาพลักษณ์ที่ส่งเสริมกันและกันได้ดี

พูดง่ายๆ ก็คือเธอมองว่ารูปร่างหน้าตาของจองอึนจียังดูห่างชั้นกับจีคยองวอนอยู่นิดหน่อย

แต่แน่นอนว่าเธอไม่ได้พูดหักหน้าเด็กสาวตรงๆ หลังจากถามคำถามเพิ่มอีกสองสามข้อการออดิชันก็สิ้นสุดลง อีมยองฮันกล่าวชมว่าเธอทำได้ดีและให้กลับไปรอฟังผลการตัดสินใจที่ค่าย

จองอึนจียิ้มกว้างพร้อมกับโค้งคำนับบอกลาทุกคน

บนรถตู้ขากลับ

"อึนจีอ่า โปรดิวเซอร์ว่ายังไงบ้าง"

ผู้จัดการที่รับหน้าที่ขับรถเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง ทันทีที่เธอขึ้นรถมาเขาก็ยิงคำถามใส่ทันที

ระหว่างที่จองอึนจีเข้าไปออดิชัน ผู้จัดการก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ เขาคอยชวนทีมงานกองถ่ายคุยเพื่อตีสนิทและสืบข่าววงในมาได้ไม่น้อย

เขาจึงรู้ดีว่าใครคือคนที่มีอำนาจตัดสินใจเรื่องแคสติงนักแสดงมากที่สุด

"ก็โอเคมั้งคะ โปรดิวเซอร์ชมว่าแสดงได้ดี"

จองอึนจีนอนแผ่หลาอยู่บนเบาะหลัง นึกทบทวนบรรยากาศตอนออดิชันแล้วตอบด้วยความลังเลนิดๆ

"จริงดิ นั่นถือเป็นข่าวดีมากเลยนะ เดี๋ยวพอกลับไปทางค่ายจะช่วยตามเรื่องให้อีกแรง โอกาสที่เธอจะได้บทนี้มีสูงมากเลยล่ะ" ผู้จัดการได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มหน้าบาน

"จริงสิโอปป้า สรุปว่าพระเอกเรื่องนี้เคาะนักแสดงแล้วเหรอคะ เป็นใครอะ"

จองอึนจีนึกถึงคำวิจารณ์ที่เธอแอบได้ยินมา จึงขมวดคิ้วถามด้วยความสงสัย

"อืม เห็นว่าเพิ่งจะตกลงกันได้เมื่อวันสองวันนี้เอง เป็น..."

………

ทันทีที่กลับมาถึงหอพัก จองอึนจีก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากเพื่อนร่วมวง

วงเอพิงก์เดบิวต์มาได้ปีกว่าแล้ว ปล่อยมินิอัลบั้มมาสองชุดกับอัลบั้มเต็มอีกหนึ่งชุด ช่วงต้นปีก็เพิ่งคว้าอันดับหนึ่งในรายการเพลงมาครองได้สำเร็จ แถมยังกวาดรางวัลรุกกี้แห่งปี 2011 มาได้แบบแกรนด์สแลมอีกด้วย

ถึงจะเปิดตัวได้อย่างสวยงามอลังการ แต่กระแสช่วงหลังกลับเริ่มแผ่วลง

การโปรโมตในช่วงนี้ก็ไม่ได้ถือว่าดีเลิศ แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นแป้กสนิท ภาพรวมคือทรงๆ ทรุดๆ อยู่ในระดับกลางๆ ไม่หวือหวามากนัก

แม้สมาชิกในวงจะมีการกระทบกระทั่งกันบ้างตามประสาผู้หญิง แต่โดยรวมแล้วก็ถือว่ารักใคร่กลมเกลียวกันดี

พี่ใหญ่และลีดเดอร์อย่างพัคโชรงถึงจะดูนุ่มนิ่มและเสียงเล็กน่ารัก แต่ลึกๆ แล้วเป็นคนเด็ดขาดและมีความเป็นผู้นำสูงมาก เธอสามารถดูแลจัดการสมาชิกในวงได้อย่างอยู่หมัด

วันนี้ไม่มีคิวงาน สมาชิกทุกคนจึงพักผ่อนอยู่แต่ในหอ พอจองอึนจีเดินเข้ามาในห้อง คิมนัมจูก็รีบวิ่งไปรับหน้าทันที

"เฮ้อ..."

พอกลับมาถึงพื้นที่ปลอดภัยจองอึนจีก็ทิ้งตัวลงนอนแผ่บนโซฟากลางห้องนั่งเล่นอย่างหมดสภาพ ถอดรองเท้าเหวี่ยงไปคนละทิศคนละทาง ชูสองแขนขึ้นบิดขี้เกียจจนเสื้อร่นเห็นหน้าท้อง แล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

ถึงการออดิชันจะจบลงอย่างรวดเร็ว แต่เธอก็เกร็งจนตัวสั่นมาตลอดทาง แถมตอนนี้ผลก็ยังไม่ออกก็เลยยังรู้สึกกังวลอยู่ลึกๆ พอได้กลับมาผ่อนคลายที่หอพักความเหนื่อยล้าก็ถาโถมเข้าใส่ทันที

"พี่คะ ออดิชันเป็นไงบ้าง"

คิมนัมจูเดินมานั่งเบียดข้างๆ แล้วถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

สมาชิกคนอื่นๆ ที่ได้ยินเสียงก็พากันแห่มามุงดู พวกเธอรู้เรื่องที่จองอึนจีไปออดิชันบทนางเอกซีรีส์กันทุกคน

และแน่นอนว่าทุกคนย่อมอยากรู้ผลลัพธ์ เพราะในวงก็ไม่ได้มีแค่จองอึนจีคนเดียวที่อยากลองงานแสดง

"ตอนจบโปรดิวเซอร์บอกว่าทำได้ดีนะ แต่ก็ยังไม่ได้คอนเฟิร์มว่าฉันได้บทหรือเปล่า ต้องรอฟังผลอีกทีวันหลังน่ะ" จองอึนจีหลับตาตอบ น้ำเสียงบ่งบอกถึงความเหนื่อยล้า

"แต่ว่านะ..."

จู่ๆ เธอก็พูดขึ้นมา ลืมตาโพลงพร้อมกับสีหน้าที่เปลี่ยนไป

"อะไรเหรอ" พัคโชรงเบิกตากว้างมองด้วยความตกใจ

"ฉันแอบได้ยินนักเขียนบทกับโปรดิวเซอร์ซุบซิบกันน่ะสิ พวกเขาบอกว่าถ้าให้ฉันเป็นนางเอก ภาพลักษณ์มันอาจจะดูไม่ค่อยเข้ากับพระเอกเท่าไหร่"

จองอึนจีขมวดคิ้วแน่น เล่าสิ่งที่ได้ยินมาให้เพื่อนๆ ฟัง ความรู้สึกในใจมันปั่นป่วนไปหมดไม่รู้จะอธิบายยังไงดี

"จริงดิ แล้วพระเอกคือใครล่ะ"

ประโยคนี้เรียกความสนใจจากทุกคนได้ชะงัด สมาชิกทุกคนแทบจะเอาหน้ามาซุกไหล่จองอึนจีเพื่อรอฟังคำตอบ

"เอ่อ... เห็นผู้จัดการบอกว่าเพิ่งเคาะชื่อไปเอง เป็นจีคยองวอนน่ะ"

"จีคยองวอน ดาราหน้าใหม่เหรอ" คิมนัมจูทำหน้างง ไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน

"ก็หยวน มักเน่วงเอ็กซ์โซไง จีคยองวอนคือชื่อจริงของเขา"

จองอึนจีถอนหายใจอย่างหน่ายๆ ก่อนจะอธิบายให้กระจ่าง

"............"

ความเงียบเข้าปกคลุมห้องนั่งเล่นทันที สมาชิกทุกคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ส่งสายตาแลกเปลี่ยนกันอย่างมีความหมาย

"เอ่อ ถ้าเป็นหมอนั่น มันก็ดูไม่ค่อยเข้ากันจริงๆ แหละ"

มักเน่โอฮายองเป็นคนพูดตรงและปากไว เธอโพล่งสิ่งที่คิดออกมาทันที

"นี่!" จองอึนจีเหมือนโดนแทงใจดำ เธอหันขวับไปตวาดใส่โอฮายองเสียงเขียว

"ก็มันจริงนี่นา"

โอฮายองแอบหวั่นใจ ถอยกรูดไปตั้งหลักในระยะปลอดภัยแล้วเถียงคอเป็นเอ็น ยืนกรานในความคิดของตัวเอง "พวกเราเคยเจอหยวนตอนอยู่หลังเวทีรายการเพลง รูปร่างหน้าตาและออร่าของเขามันโดดเด่นติดตามากเลยนะ ส่วนพี่น่ะ..."

โอฮายองกลืนคำพูดท่อนหลังลงคอไปทันที เมื่อปะทะเข้ากับสายตาอาฆาตของจองอึนจีที่พร้อมจะฉีกร่างเธอเป็นชิ้นๆ

สมาชิกคนอื่นๆ ที่ได้ยินโอฮายองพูดก็แอบพยักหน้าเห็นด้วย แต่เพราะเกรงใจจองอึนจีก็เลยทำแค่พยักหน้ากันเบาๆ ไม่กล้าออกเสียง

"อ๊าก!" จองอึนจีสติแตก กรีดร้องเสียงหลงแล้วทิ้งตัวลงไปดิ้นพราดๆ บนโซฟา หมดสิ้นมาดไอดอลสาวผู้เรียบร้อย

"อึนจีอ่า สู้ๆ นะ โปรดิวเซอร์อุตส่าห์ชมว่าเธอทำได้ดี เธอต้องคว้าบทนี้มาได้แน่ๆ"

พัคโชรงลูบขาจองอึนจีเบาๆ เพื่อปลอบโยน

"สู้ๆ นะพี่!" สมาชิกคนอื่นๆ ก็รีบเข้ามาให้กำลังใจ แม้แต่โอฮายองที่เพิ่งถอยหนีไปเมื่อกี้ก็ยังเดินกลับมาทำท่าชูหมัดเชียร์ด้วยคน

[จบแล้ว]