บทที่ 37 - สวยจนละสายตาไม่ได้

บทที่ 37 - สวยจนละสายตาไม่ได้

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

"ไอโก ซันนี่ เธอออกไปข้างนอกแป๊บเดียว ไปคว้ารูปหล่อที่ไหนกลับมาเนี่ย"

พอเห็นทั้งสองคนเดินเข้ามาคิมฮโยยอนก็เอ่ยแซวขึ้นมาทันทีพร้อมกับสีหน้าที่เต็มไปด้วยจริตจะก้าน

ดวงตาของเธอจ้องมองจีคยองวอนไม่กะพริบ สองมือยกขึ้นมากำเป็นกำปั้นรองไว้ใต้คาง ทำหน้าตาเคลิบเคลิ้มราวกับแฟนคลับตัวยงพลางพยักหน้ารัวๆ

"พอได้แล้วน่า จะมาทำเป็นตื่นเต้นอะไร ฉันบอกไปก่อนหน้านี้แล้วไม่ใช่หรือไงว่าจะลงไปรับคยองวอนน่ะ"

ซันนี่กรอกตามองบน รู้สึกเหนื่อยหน่ายกับทักษะการแสดงอันโอเวอร์ของคิมฮโยยอน

จากนั้นเธอก็เริ่มแนะนำตัว โดยชี้ไปที่คิมฮโยยอนแล้วหันมาบอกจีคยองวอนว่า "นี่คือฮโยยอน นายคงรู้จักอยู่แล้วล่ะ เรียกเธอว่าพี่ก็พอ"

ซันนี่หันกลับไปอีกทาง ชี้มือมาที่จีคยองวอนเพื่อแนะนำเขาให้คนในห้องรู้จัก "ส่วนนี่คือจีคยองวอน สมาชิกวงเอ็กซ์โซ เป็นน้องชายที่สนิทกับฉันมาก... เลิกมองได้แล้วน่า เธอไม่มีหวังหรอก"

ช่วงแรกซันนี่ยังแนะนำตัวด้วยท่าทีจริงจัง แต่พอเห็นสายตาของฮโยยอนที่จ้องคยองวอนราวกับจะกลืนกิน เธอก็อดรำคาญไม่ได้จนต้องพูดดักคอในตอนท้าย

"ยังไม่ได้ลองเลยจะรู้ได้ไงว่าไม่มีหวัง ฮ่าฮ่าฮ่า..."

คิมฮโยยอนไม่ยอมแพ้ เธอขยิบตาให้จีคยองวอนหนึ่งทีก่อนจะกลั้นขำไม่อยู่จนหัวเราะลั่นออกมา เธอเดินเข้ามาตบหลังจีคยองวอนเบาๆ แล้วต้อนรับทั้งสองคนให้เดินเข้ามาด้านใน

คิมฮโยยอนแต่งหน้าจัดเต็ม หน้าตาของเธออาจจะดูธรรมดาไปสักนิดเมื่อเทียบกับคนอื่นในวง แต่เธอเป็นคนนิสัยดีมาก ร่าเริง อัธยาศัยดี และดูเป็นคนที่ชอบผูกมิตรกับคนอื่นๆ

เมื่อเข้ามาถึงห้องนั่งเล่นก็เห็นแขกนั่งอยู่ก่อนแล้วหลายคน ซันนี่ไล่แนะนำทุกคนให้จีคยองวอนรู้จักทีละคน

แขกในงานมีทั้งหมดสามคน ประกอบไปด้วยนักเขียนบทรายการโทรทัศน์ โปรดิวเซอร์รายการวิทยุ และคนสุดท้ายคือผู้บริหารระดับกรรมการของค่ายเอสเอ็ม

เห็นได้ชัดเลยว่าซันนี่มีคอนเนกชันกว้างขวางมากจริงๆ คนพวกนี้น่าจะเป็นเพื่อนสนิทในแวดวงของเธอ

ในฐานะที่อายุน้อยที่สุด จีคยองวอนจึงโค้งคำนับทักทายผู้อาวุโสทีละคน พวกเขาเองก็ต้อนรับจีคยองวอนอย่างอบอุ่น ต่างพากันลุกขึ้นโค้งตอบรับด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะกลับไปนั่งล้อมวงคุยกันต่อ

โดยเฉพาะท่านผู้บริหารค่ายเอสเอ็มคนนั้นยิ่งแล้วใหญ่ เขาส่งยิ้มกว้างให้จีคยองวอนและเอ่ยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบอย่างเป็นกันเอง

จีคยองวอนนั่งลงได้เพียงครู่เดียว เงาร่างหนึ่งก็เดินออกมาจากห้องครัวพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย "มีแขกมาเพิ่มเหรอคะ"

"ยุนอาอา รีบมานี่สิ ฉันจะแนะนำหนุ่มหล่อให้รู้จัก อายุน้อยกว่าเราด้วยนะ" พอฮโยยอนได้ยินเสียงก็รีบโบกมือเรียกทันที

คนที่เดินออกมาจากห้องครัวก็คืออิมยุนอาแห่งวงโซนยอชิแดนั่นเอง ตอนนี้เธอรวบผมขึ้นเป็นทรงดังโงะ สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวทับด้วยผ้ากันเปื้อนเข้าคู่กับกางเกงยีน ใบหน้าที่แต่งแต้มเครื่องสำอางบางๆ ประดับด้วยรอยยิ้มจางๆ ดวงตากลมโตเป็นประกายทอดมองมาทางจีคยองวอน

"สวัสดีค่ะ ฉันยุนอาค่ะ" อิมยุนอาเป็นฝ่ายเอ่ยทักทายก่อน

"ครับ สวัสดีครับรุ่นพี่ ผมจีคยองวอนครับ" หลังจากกวาดสายตามองไปรอบหนึ่ง จีคยองวอนก็รีบลุกขึ้นยืนโค้งทักทายตอบทันที

สมกับที่เป็นวิชวลตัวท็อปของวง เธอสวยมากจริงๆ รอยยิ้มของเธอทั้งหวานละมุนและดูเป็นกันเองสุดๆ

เมื่อได้มองใกล้ๆ แบบนี้ อิมยุนอาถือเป็นศิลปินหญิงที่มีรูปร่างหน้าตาโดดเด่นที่สุดเท่าที่จีคยองวอนเคยเจอมาตั้งแต่เข้ามาอยู่ในค่ายเอสเอ็มเลยทีเดียว

ถึงจะไม่อยากยอมรับก็เถอะ แต่ความสวยของเธอมันกลบรัศมีพี่สาวร่วมวงอีกสองคนที่นั่งอยู่ตรงนี้ไปจนมิดเลย

"โธ่เอ๊ย อยู่กันแค่นี้จะมาทำตัวเป็นทางการอะไรนักหนา คนกันเองทั้งนั้น คยองวอนรีบนั่งลงเถอะ ยุนอาก็พักมือไว้ก่อน มานั่งคุยกันตรงนี้มา"

คิมฮโยยอนกวักมือเรียก ทำตัวราวกับเป็นแม่สื่อแม่ชักผู้คุมบรรยากาศในงาน

"ได้ค่ะพี่ฮโยยอน" อิมยุนอาพยักหน้ารับ เธอถอดผ้ากันเปื้อนพับเก็บไว้ด้านข้างแล้วเดินมานั่งบนโซฟาข้างๆ ฮโยยอน โดยเว้นระยะห่างจากจีคยองวอนประมาณหนึ่งเมตร

จากนั้นวงสนทนาก็เริ่มขึ้นอย่างออกรส เนื่องจากทุกคนเป็นเพื่อนของซันนี่จึงมีสื่อกลางเชื่อมโยงถึงกัน บรรยากาศเลยเต็มไปด้วยความเป็นกันเองและไม่มีกำแพงขวางกั้น

ฮโยยอนกับซันนี่เก่งเรื่องการสร้างสีสันอยู่แล้ว อิมยุนอาเองก็ไม่เบาแถมเธอยังมีทักษะการเข้าสังคมสูงมาก สามารถชวนทุกคนคุยได้หมด ทำให้ไม่มีใครรู้สึกว่าถูกทอดทิ้งเลยสักคน

ยิ่งไปกว่านั้น รอยยิ้มของอิมยุนอาตอนที่พูดคุยไม่ได้ดูฝืนเหมือนรอยยิ้มการค้าทั่วไป แต่มันเป็นรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความจริงใจจนคนมองสัมผัสได้

จีคยองวอนเองก็ผสมโรงเข้าไปด้วย คอยเออออห่อหมกรับมุกไปตามเรื่องตามราว บรรยากาศถือว่าดีเยี่ยมเลยทีเดียว

คุยกันไปได้สักพักก็ถึงเวลาทานอาหาร อาหารส่วนใหญ่เป็นเมนูเดลิเวอรี มีแค่สองสามอย่างที่พวกเธอลงมือทำเอง รสชาติอาจจะไม่ได้อร่อยเลิศเลออะไร แต่ก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความตั้งใจ

ก่อนเริ่มทานอาหารก็เป็นช่วงเวลาของการมอบของขวัญ จีคยองวอนมอบกิ๊บติดผมประดับเพชรเม็ดเล็กๆ ให้ แม้จะไม่ใช่ของที่แพงหูฉี่แต่ก็มีราคาพอสมควร

ซันนี่ดูจะชอบใจมาก เธอหยิบมันขึ้นมาทาบกับผมเพื่อลองกะตำแหน่ง ก่อนจะเก็บใส่กล่องอย่างระมัดระวัง

จากนั้นก็ตามด้วยธรรมเนียมการตัดเค้ก ร้องเพลงอวยพรวันเกิด และกินข้าวร่วมกัน งานวันเกิดของซันนี่ดำเนินไปอย่างสนุกสนานและอบอุ่น

หลังทานอาหารเสร็จทุกคนก็แลกคอนแทกต์ติดต่อกัน แขกคนอื่นๆ ขอตัวกลับไปก่อน ส่วนอิมยุนอาก็อยู่ช่วยซันนี่เก็บกวาดจนเสร็จแล้วจึงขอตัวกลับไปเช่นกัน

ก่อนกลับเธอยังหันมายิ้มหวานโชว์ฟันเรียงสวยและโบกมือลาจีคยองวอนอีกด้วย

เมื่อทุกอย่างจบลง ภายในห้องก็เหลือแค่ซันนี่ คิมฮโยยอน และจีคยองวอนเพียงสามคน

"ไอโก..." คิมฮโยยอนทิ้งตัวลงนอนแผ่บนโซฟา ซันนี่เองก็ทิ้งตัวพิงพนักโซฟาตามไปติดๆ เห็นได้ชัดว่าทั้งคู่คงเหนื่อยน่าดู

"พี่ครับ รุ่นพี่คนสวยที่พี่ตั้งใจจะแนะนำให้ผมรู้จักก็คือพี่อิมยุนอาใช่ไหมครับ"

จีคยองวอนรู้สึกผ่อนคลายลงมาก เขายกแก้วน้ำขึ้นดื่มก่อนจะหันไปถามพี่สาวทั้งสองคน

"ทำไม ยุนอาสวยไม่พอหรือไง" ซันนี่ตวัดสายตามอง

"เรื่องสวยน่ะไม่มีข้อกังขาอยู่แล้วครับ ผมแค่คิดว่าน่าจะได้เจอรุ่นพี่คนอื่นๆ ในวงโซนยอชิแดด้วยซ้ำ" จีคยองวอนยักไหล่ ตอบกลับไปตามตรง

"แทยอน ทิฟฟานี่ กับซอฮยอนมีคิวงานของแททิซอช่วงค่ำน่ะ เจสสิก้ามีนัดกับเพื่อน ส่วนซูยองก็กลับบ้านไปแล้ว ยูริฉันก็ไม่แน่ใจ เดาว่าน่าจะกลับบ้านเหมือนกันแหละ"

ซันนี่สาธยายตารางชีวิตของเพื่อนร่วมวงให้ฟังคร่าวๆ ก่อนจะพูดเสริมว่า "อันที่จริงเมื่อวานพวกเราฉลองล่วงหน้ากันไปแล้วล่ะ ถ่ายรูปหมู่ลงให้แฟนคลับดูไปแล้วด้วย"

"เฮ้อ รอนายเดบิวต์ไปสักพักก็จะรู้เองนั่นแหละ สมาชิกตั้งหลายคน แต่ละคนก็ต้องจัดวันเกิดทุกปี ต่อให้ชอบจัดงานวันเกิดแค่ไหน พอเวลาผ่านไปนานๆ เข้ามันก็เริ่มเฉยๆ แล้วล่ะ แค่หาเวลามานั่งกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันได้ก็ถือว่าหรูแล้ว"

"ก็มีแต่แฟนคลับนั่นแหละที่ชอบเห็นสมาชิกรวมตัวกันโชว์ความเหนียวแน่นของวงในวันเกิด รูปหมู่ก็เลยเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้เด็ดขาด ไม่งั้นเดี๋ยวก็มีข่าวลือเรื่องสมาชิกเกาเหลากันหลุดออกไปอีก"

คิมฮโยยอนผู้ผ่านโลกมาอย่างโชกโชนพูดพลางขยับตัวยุกยิกบนโซฟา

จีคยองวอนพยักหน้าเห็นด้วย เขาสามารถเข้าใจสิ่งที่ฮโยยอนสื่อได้เป็นอย่างดี

เวลาสมาชิกวงเอ็กซ์โซจัดงานวันเกิดก็แค่ถ่ายรูปหมู่เพื่อให้เห็นว่าความสัมพันธ์ในวงยังดีอยู่ แต่ในความเป็นจริงคือพวกเขาทุกคนไม่ได้อินกับการฉลองวันเกิดสักเท่าไหร่เลย

แถมการที่ผู้ชายทั้งแท่งมารวมตัวกันจัดงานวันเกิดมันดูแปลกๆ พิกล จีคยองวอนยอมไปฉลองกับสาวสวยยังจะดีซะกว่า

"น่าเสียดายจังที่รุ่นพี่แทยอนไม่ได้มาด้วย" จีคยองวอนเปรยขึ้นเบาๆ

"ทำไม คยองวอน นายชอบแทยอนเหรอ" คิมฮโยยอนเด้งตัวขึ้นมานั่งทันที สีหน้าเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นปนแกล้งหยอก

ซันนี่เองก็หันมามองด้วยความสนใจ

"เปล่าครับ แค่รุ่นพี่แทยอนเขาได้รับความนิยมสูงมาก ผมเลยอยากจะเห็นกับตาตัวเองว่าตัวจริงของเธอมีเสน่ห์มากขนาดไหนน่ะครับ" จีคยองวอนส่ายหน้าปฏิเสธพร้อมกับอธิบายเหตุผล

"โธ่เอ๊ย ยัยตัวเล็กนั่นจะมีเสน่ห์อะไรนักหนา ก็มีแต่แฟนคลับนั่นแหละที่คิดไปเอง"

พอรู้ว่าไม่มีโมเมนต์ฟินๆ คิมฮโยยอนก็ทำหน้าเซ็ง ทิ้งตัวลงนอนตามเดิมแล้วบ่นพึมพำอย่างหมดอาลัยตายอยาก

พอได้ยินสกิลโจมตีวงกว้างด้วยคำว่า 'ตัวเล็ก' ซันนี่ที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ตวัดค้อนขวับใส่ฮโยยอนทันที เธอรู้สึกเหมือนโดนลูกหลงไปด้วยเต็มๆ

"เออ จริงสิ"

เหมือนฮโยยอนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ เธอเด้งตัวลุกพรวดขึ้นมาอีกครั้ง จ้องมองจีคยองวอนอยู่นานก่อนจะพูดขึ้นว่า "จะว่าไปมันก็ไม่แน่นะ แทยอนน่ะสเปกนางชอบเด็กหนุ่มรุ่นน้องสไตล์นายเลยล่ะ ยิ่งหล่อๆ แบบนายยิ่งเข้าสเปกเลย"

เธอพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังราวกับยืนยันได้

"ฉันว่านายมีลุ้นนะ"

[จบแล้ว]