บทที่ 1550 - มัดตราสังตัวเอง

บทที่ 1550 - มัดตราสังตัวเอง

เป็นไปตามคาด!

ส่วนคำนำของประมวลกฎหมายนโปเลียนที่ปรากฏแก่สายตาเย่เทียนและผู้ชมหน้าจอถ่ายทอดสดทุกคน ไม่ใช่ 6 มาตราที่คนทั่วไปรู้จัก ซึ่งระบุถึงเวลาบังคับใช้กฎหมายหรืออะไรพวกนั้น

คำนำของประมวลกฎหมายนโปเลียนทั้งสองเล่มนี้มีเนื้อหาเยอะกว่ามาก เขียนไว้ยาวเหยียดไม่ต่ำกว่าหมื่นคำ

ถึงจะอ่านภาษาฝรั่งเศสไม่ออก แต่แค่ดูจากตัวเลขอารบิกที่อยู่หน้าข้อความแต่ละย่อหน้า เย่เทียนก็ได้คำตอบที่แม่นยำที่สุดแล้ว!

ความจริงแล้ว ตั้งแต่ตอนที่ก้าวเข้ามาในห้องลับใต้ดินขนาดเล็กนี้ เขาก็รู้สถานการณ์ทุกอย่างในนี้อย่างทะลุปรุโปร่ง รวมไปถึงช่วงเวลาที่ประมวลกฎหมายนโปเลียนสองเล่มนี้ถือกำเนิดขึ้นและมูลค่าของพวกมันด้วย!

ทุกอย่างหลังจากนั้นก็เป็นแค่การแสดง เป็นการเล่นละครตบตาคนอื่นเท่านั้น!

ไม่ต้องสงสัยเลย นี่คือประมวลกฎหมายนโปเลียนฉบับพิมพ์ครั้งแรกที่ยังไม่เคยตีพิมพ์เผยแพร่ และมีอยู่แค่ในตำนานเท่านั้น มันคือสมบัติล้ำค่าที่ประเมินค่าไม่ได้อย่างแท้จริง!

โดยเฉพาะในสายตาของนักกฎหมายตะวันตก สถานะของประมวลกฎหมายนโปเลียนเล่มนี้คงไม่ด้อยไปกว่าคัมภีร์ไบเบิลเลย!

และอองตวนในตอนนี้ก็กำลังมองประมวลกฎหมายนโปเลียนในมือเย่เทียนตาไม่กะพริบ ราวกับกำลังมองดูคัมภีร์ไบเบิลต้นฉบับ ท่าทางของเขาแทบจะเสียสติอยู่แล้ว!

ส่วนมาติเนซที่อยู่ข้างๆ ก็อาการหนักพอๆ กัน สองมือของเขาสั่นงันงกประคองประมวลกฎหมายอีกเล่มไว้ ราวกับเป็นโรคพาร์กินสันยังไงยังงั้น!

เมื่อเห็นท่าทางของเขา เย่เทียนก็อดเป็นห่วงไม่ได้

ร่างกายของตาแก่นี่จะรับไหวไหมเนี่ย เส้นเลือดในสมองจะแตกหรือเปล่า หัวใจจะวายกะทันหันไหม อย่าเผลอทำประมวลกฎหมายนโปเลียนหล่นเชียวนะ ไม่งั้นขาดทุนย่อยยับแน่!

"พระเจ้าช่วย! คำนำของประมวลกฎหมายเล่มนี้มีตั้ง 39 มาตรา ไม่ต้องสงสัยเลย นี่คือประมวลกฎหมายนโปเลียนฉบับพิมพ์ครั้งแรก สมบัติล้ำค่าที่ประเมินค่าไม่ได้ และเป็นสมบัติของชาติฝรั่งเศสด้วย!"

มาติเนซพึมพำกับตัวเอง ท่าทางหลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้น

ในขณะเดียวกัน เขาก็ใช้มือลูบไล้กระดาษที่ค่อนข้างเหลืองและตัวหนังสือที่ถูกทิ้งไว้เมื่อสองร้อยกว่าปีก่อนอย่างทะนุถนอม สัมผัสอย่างอ่อนโยนสุดๆ ราวกับกำลังลูบคลำผิวพรรณของรักแรก!

อองตวนเองก็ยื่นนิ้วชี้ข้างขวาออกมาลูบไล้กระดาษและตัวหนังสือของประมวลกฎหมายในมือเย่เทียน ทั้งท่าทางและสีหน้าคล้ายกับมาติเนซไม่มีผิด แถมยังดูหลงใหลมากกว่าด้วยซ้ำ!

ผู้คนหน้าจอถ่ายทอดสดถูกปลุกให้ตื่นจากภวังค์ วินาทีต่อมาภูเขาไฟก็เริ่มปะทุอย่างรุนแรง

"ว้าว! ประมวลกฎหมายนโปเลียนฉบับพิมพ์ครั้งแรกในตำนานมีอยู่จริง แถมยังถูกซ่อนไว้โดยนโปเลียนเองด้วย เหลือเชื่อสุดๆ ไปเลย!"

"วันนี้มันช่างยอดเยี่ยมจริงๆ ฉันไม่เพียงแต่ได้เห็นภาพพระแม่มารีของราฟาเอล ได้เห็นภาพการไว้อาลัยพระคริสต์ของมีเกลันเจโล แต่ยังได้เห็นประมวลกฎหมายนโปเลียนฉบับพิมพ์ครั้งแรกในตำนานอีก!"

"เรื่องน่าเสียดายเพียงอย่างเดียวก็คือ สมบัติล้ำค่าพวกนี้ตกไปอยู่ในมือไอ้สารเลวอย่างสตีเวนหมด หมอนั่นมันจะโชคดีเกินไปแล้ว พระเจ้าช่างไม่ยุติธรรมเลย ทำไมคนที่ได้สมบัติพวกนี้ถึงไม่ใช่ฉัน"

ในขณะที่ผู้คนกำลังร้องอุทานด้วยความตกตะลึง ในห้องทำงานประธานาธิบดีที่ทำเนียบเอลีเซ ประธานาธิบดีฝรั่งเศสก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง เดินแกมวิ่งไปที่หน้าจอโทรทัศน์ สองตาจ้องเขม็งไปที่ประมวลกฎหมายนโปเลียนทั้งสองเล่มนั้น

ถ้าตอนนี้มีใครไปยืนอยู่ตรงหน้าเขา ก็คงจะได้เห็นว่าสีหน้าของประธานาธิบดีฝรั่งเศสคนนี้ตื่นเต้นขนาดไหน สองตาของเขาแดงก่ำ แววตาเต็มไปด้วยความอิจฉา ริษยา และความโลภ!

"ส่งกองกำลังรักษาความปลอดภัยไปเพิ่มอีก ปิดล้อมเกาะซีเต ถนนชานอเนส แล้วก็แม่น้ำแซนให้แน่นหนา ห้ามให้เกิดความผิดพลาดเด็ดขาด ถ้ากำลังตำรวจไม่พอก็ส่งกองกำลังพิทักษ์ชาติไป!"

"ติดต่อไปหาทนายความของสตีเวนไอ้สารเลวนั่นเดี๋ยวนี้ นัดเวลาให้เร็วที่สุด ฉันจะไปคุยแบบเผชิญหน้ากับไอ้สารเลวที่โลภไม่รู้จักพอนั่น สถานที่ก็เอาเป็นในอาคารประวัติศาสตร์นั่นแหละ!"

"ประมวลกฎหมายนโปเลียนฉบับพิมพ์ครั้งแรกสองเล่มนี้ล้ำค่าเกินไป มาติเนซพูดถูกทุกอย่าง นี่คือสมบัติของชาติฝรั่งเศส จะยอมให้ใครหน้าไหนเอาไปไม่ได้เด็ดขาด!"

ประธานาธิบดีฝรั่งเศสออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว น้ำเสียงเด็ดขาดและห้ามโต้แย้ง!

พอสิ้นเสียง ลูกน้องหลายคนก็รับคำสั่งพร้อมกัน

"รับทราบครับท่าน พวกเราจะรีบจัดการและติดต่อไปหาทนายความของสตีเวนเดี๋ยวนี้!"

ในเวลาเดียวกัน ชายที่อยู่ในห้องทำงานรูปไข่ของทำเนียบขาวในอเมริกาก็กำลังจ้องมองภาพการถ่ายทอดสด จ้องมองประมวลกฎหมายนโปเลียนฉบับพิมพ์ครั้งแรกสองเล่มนั้นตาเป็นมัน แววตาส่องประกายความโลภออกมา!

มาติเนซดึงสติกลับมาได้ เขารีบหันไปมองเย่เทียนพลางพูดด้วยความตื่นเต้น

"สตีเวน นี่คือประมวลกฎหมายนโปเลียนฉบับพิมพ์ครั้งแรก บนโลกนี้น่าจะมีแค่สองเล่มนี้เท่านั้นที่ถูกเก็บรักษามาอย่างสมบูรณ์จนถึงปัจจุบัน พวกมันคือสมบัติของชาติฝรั่งเศสอย่างแท้จริง ล้ำค่าเกินจะบรรยาย!"

"ผมขอร้องคุณล่ะ ทิ้งประมวลกฎหมายนโปเลียนฉบับพิมพ์ครั้งแรกสองเล่มนี้ไว้ที่ฝรั่งเศส ทิ้งไว้ที่ปารีสเถอะ ที่นี่คือสถานที่ที่ประมวลกฎหมายนโปเลียนถือกำเนิดขึ้น และเป็นที่ที่พวกมันสมควรอยู่มากที่สุด!"

"ผมรู้ว่าคุณคือนักล่าสมบัติมืออาชีพระดับท็อป นี่คือธุรกิจของคุณ ประมวลกฎหมายสองเล่มนี้คือสินค้าของคุณ ในเมื่อเป็นธุรกิจก็ย่อมเจรจากันได้ พวกเรามาคุยเรื่องการซื้อขายประมวลกฎหมายสองเล่มนี้กันเถอะ!"

พูดจบ มาติเนซก็จ้องเย่เทียนเขม็งด้วยความคาดหวัง รอคำตอบจากเขา หวังว่าจะได้ยินคำตอบที่เข้าหูที่สุด!

อองตวนที่อยู่ข้างๆ รวมถึงทุกคนหน้าจอถ่ายทอดสดก็เช่นกัน พวกเขาจ้องมองเย่เทียนตาไม่กะพริบ รอดูว่าเขาจะให้คำตอบแบบไหน!

เย่เทียนไม่ได้ตอบกลับในทันที เขาส่งประมวลกฎหมายนโปเลียนในมือให้อองตวนที่ยืนชะเง้อคอรออยู่ จากนั้นก็หันไปมองมาติเนซ

"มาติเนซ ตอนนี้คุยเรื่องพวกนี้ยังเร็วไป รอให้งานสำรวจและทำความสะอาดเสร็จสิ้นทั้งหมดก่อน แล้วพวกเราค่อยมานั่งคุยเรื่องการซื้อขายประมวลกฎหมายนโปเลียนสองเล่มนี้กัน!"

"คุณพูดถูก การล่าสมบัติก็คือธุรกิจของผม ถ้าพวกคุณทำตามเงื่อนไขที่ผมเสนอได้ ผมก็ไม่ได้ขัดข้องอะไรที่จะทิ้งประมวลกฎหมายนโปเลียนสองเล่มนี้ไว้ที่ฝรั่งเศส ทิ้งไว้ที่ปารีส!"

"แต่ถ้าพวกคุณรับเงื่อนไขของผมไม่ได้ ก็ต้องขอโทษด้วย ผมคงต้องไปหาผู้ซื้อรายอื่น ผมเชื่อว่าต้องมีนักสะสมระดับท็อปมากมายที่เต็มใจจะเก็บสะสมประมวลกฎหมายนโปเลียนสองเล่มนี้แน่นอน"

เย่เทียนยิ้มพร้อมกับส่ายหน้า เผยให้เห็นเขี้ยวเล็บของตัวเองอีกครั้งอย่างไม่ปิดบัง!

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนก็สูดลมหายใจเข้าลึก

ไม่ต้องสงสัยเลย คนฝรั่งเศสซวยแน่! ต้องโดนสตีเวนไอ้สารเลวนี่เชือดจนเลือดสาด เชือดจนคนฝรั่งเศสทั้งประเทศต้องตับสั่นแน่!

หน้าจอถ่ายทอดสดเงียบไปอึดใจหนึ่ง วินาทีต่อมาก็มีเสียงด่าทออย่างบ้าคลั่งด้วยความโกรธแค้นระเบิดขึ้น ส่วนใหญ่มาจากชาวฝรั่งเศสนับไม่ถ้วนที่โกรธจนแทบเป็นบ้า!

มาติเนซที่อยู่ในห้องลับใต้ดินและกำลังประคองประมวลกฎหมายนโปเลียนอยู่ก็เช่นกัน เขาโกรธจนตาแทบพ่นไฟ อยากจะจับไอ้สารเลวตรงหน้ามากินเลือดกินเนื้อให้รู้แล้วรู้รอด!

แต่เขาทำได้แค่ข่มความโกรธเอาไว้ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะให้อ่อนโยนที่สุด

"สตีเวน ผมบอกคุณตรงนี้ได้เลยว่า ประมวลกฎหมายนโปเลียนฉบับพิมพ์ครั้งแรกสองเล่มนี้จะต้องถูกจัดให้อยู่ในบัญชีรายชื่อผลงานศิลปะที่ห้ามนำออกนอกประเทศแน่นอน คุณไม่มีทางเอาพวกมันออกไปจากฝรั่งเศสได้หรอก!"

เย่เทียนกลับหัวเราะเบาๆ แล้วพูดอย่างใจเย็น

"ไม่เป็นไร เรื่องพรรค์นี้ผมคิดไว้ตั้งนานแล้ว มันเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่คุณอย่าลืมสิว่าอาคารประวัติศาสตร์แห่งนี้เป็นของผม ผมเอาประมวลกฎหมายนโปเลียนสองเล่มนี้เก็บไว้ที่นี่ได้สบายมาก!"

"แน่นอนว่าการเก็บไว้ที่นี่มันไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไหร่ เพราะคงดึงดูดสายตาคนให้มาจ้องตากันเป็นมัน แต่ในปารีสก็ยังมีตู้นิรภัยของธนาคารชื่อดังอีกหลายแห่งที่เอาไว้เก็บประมวลกฎหมายสองเล่มนี้ได้"

"ผมขอเน้นย้ำไว้ตรงนี้เลยนะ ตราบใดที่ไม่ได้ประมวลกฎหมายนโปเลียนฉบับพิมพ์ครั้งแรกสองเล่มนี้ไปจากมือผมด้วยการซื้อขายอย่างถูกกฎหมาย ไม่ว่าพวกมันจะไปโผล่ที่ไหนก็ถือว่าผิดกฎหมาย เอาออกมาโชว์ให้ใครเห็นไม่ได้ทั้งนั้น!"

เมื่อได้ยินแบบนี้ มาติเนซก็ถึงกับอึ้งไปเลย ทุกคนหน้าจอถ่ายทอดสดก็อึ้งเหมือนกัน

ขั้นตอนที่ประมวลกฎหมายนโปเลียนฉบับพิมพ์ครั้งแรกสองเล่มนี้กลับมาสู่สายตาชาวโลกมันเป็นที่โจ่งแจ้งเกินไป ตอนนี้ทุกคนรู้กันหมดแล้วว่าพวกมันเป็นของสตีเวนไอ้สารเลวนี่

ดังนั้นถ้าไม่ใช่การซื้อขายอย่างถูกกฎหมาย ไม่ว่าใครหรือประเทศไหนที่ได้ประมวลกฎหมายสองเล่มนี้ไป ก็ไม่มีทางเอามาเปิดเผยต่อสาธารณชนได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเอาไปซื้อขายอย่างเปิดเผยเลย ขืนทำแบบนั้นได้เจอปัญหาใหญ่แน่!

และแน่นอนว่าจะต้องเจอการแก้แค้นอย่างนองเลือดจากไอ้สารเลวอย่างสตีเวนด้วย ซึ่งผลลัพธ์แบบนั้นจะมีสักกี่คนที่รับไหว

ก่อนที่ทุกคนจะมีปฏิกิริยาตอบสนอง เย่เทียนก็หยิบประมวลกฎหมายนโปเลียนกลับมาจากมืออองตวน แล้วเปิดมันอีกครั้ง พลางพลิกหน้ากระดาษไปมาและพูดด้วยรอยยิ้ม

"อย่างที่ทุกคนรู้กันดี เนื้อหาในประมวลกฎหมายนโปเลียนนั้นครอบคลุมมากและยังคงใช้กันมาจนถึงปัจจุบัน มันเป็นรากฐานของกฎหมายฝรั่งเศสทั้งหมด และกฎหมายของประเทศทุนนิยมอื่นๆ ก็ล้วนมีที่มาจากประมวลกฎหมายเล่มนี้!"

"ในช่วงสองร้อยกว่าปีที่ผ่านมา เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง เศรษฐกิจ และสถานการณ์ภายในประเทศของฝรั่งเศส ประมวลกฎหมายนโปเลียนถูกแก้ไขมาแล้วกว่าร้อยครั้ง เพื่อปรับเปลี่ยนเนื้อหาบางส่วนที่ไม่เข้ากับยุคสมัย"

"แต่ถึงจะเปลี่ยนไปยังไง หลักการสำคัญของประมวลกฎหมายเล่มนี้ก็ไม่เคยเปลี่ยน นั่นก็คือการคุ้มครองทรัพย์สินส่วนบุคคลอย่างศักดิ์สิทธิ์และล่วงละเมิดมิได้ บทบัญญัติในประมวลกฎหมายถึง 1 ใน 3 ต่างเน้นย้ำถึงความเป็นเจ้าของที่ล่วงละเมิดมิได้!"

"นี่คือจุดประสงค์ที่นโปเลียนรวบรวมผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายมาเรียบเรียงและร่างประมวลกฎหมายเล่มนี้ขึ้น เพื่อปกป้องผลผลิตที่สำคัญที่สุดของการปฏิวัติฝรั่งเศส และมันก็เป็นรากฐานของการก่อตั้งประเทศทุนนิยมทุกประเทศด้วย!"

"ถ้าผมจำไม่ผิด มาตรา 537 ของประมวลกฎหมายระบุไว้ชัดเจนว่า 'บุคคลธรรมดาสามารถจัดการทรัพย์สินอันเป็นของตนได้อย่างอิสระ' ความหมายของประโยคนี้คงเข้าใจไม่ยาก ผมคงไม่ต้องอธิบายหรอกนะ"

"มาตรา 544 ระบุไว้ว่า 'กรรมสิทธิ์คือสิทธิในการใช้สอย หาผลประโยชน์ และจัดการทรัพย์สินส่วนบุคคลอย่างเด็ดขาดและไร้ข้อจำกัด' นี่เป็นการรับประกันถึงระบบทรัพย์สินส่วนบุคคลอย่างเด็ดขาด ซึ่งก็ชัดเจนจนไม่ต้องสงสัยเหมือนกัน"

"ทุกคนรู้กันดีว่าประมวลกฎหมายนโปเลียนฉบับพิมพ์ครั้งแรกสองเล่มนี้เป็นทรัพย์สินส่วนตัวของผมในตอนนี้ ผมมีสิทธิ์เด็ดขาดในการจัดการพวกมัน ตราบใดที่ยังอยู่ในขอบเขตของกฎหมาย ใครก็ไม่มีสิทธิ์มาก้าวก่าย รวมถึงรัฐบาลฝรั่งเศสด้วย!"

"ฝรั่งเศสคือสถานที่ที่ประมวลกฎหมายนโปเลียนถือกำเนิดขึ้น ชาวฝรั่งเศสทุกคนล้วนภาคภูมิใจกับประมวลกฎหมายแพ่งฉบับแรกของประเทศทุนนิยมเล่มนี้ และกฎหมายทั้งหมดของฝรั่งเศสก็ร่างขึ้นโดยมีประมวลกฎหมายเล่มนี้เป็นพื้นฐาน!"

"ในมุมมองของผม รัฐบาลและชาวฝรั่งเศสสมควรที่จะเคารพประมวลกฎหมายนโปเลียนเล่มนี้มากที่สุด และควรเข้าใจหลักการที่ว่าทรัพย์สินส่วนบุคคลศักดิ์สิทธิ์และล่วงละเมิดมิได้มากที่สุด ไม่งั้นมันจะดูหน้าไหว้หลังหลอกเกินไปนะ!"

ในขณะที่พูดอย่างฉะฉาน เย่เทียนก็เปิดประมวลกฎหมายนโปเลียนในมือไปยังมาตราที่เกี่ยวข้อง และโชว์ข้อกฎหมายที่เขียนไว้เป็นลายลักษณ์อักษรอย่างชัดเจนให้ทุกคนดู

เมื่อได้ฟังคำพูดของเขาและเห็นข้อกฎหมายพวกนั้น ทุกคนหน้าจอถ่ายทอดสดก็ถึงกับใบ้กิน!

โดยเฉพาะชาวฝรั่งเศส พวกเขาแข็งทื่อกลายเป็นหินไปในพริบตา ตกอยู่ในสภาวะที่เหมือนกับคนเสียสติ!

หรือนี่แหละที่เรียกว่ามัดตราสังตัวเอง แล้วแบบนี้จะไปต่อยังไงล่ะเนี่ย

ไอ้สารเลวสตีเวนนี่มันจะเจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว หาช่องโหว่ไม่ได้เลย!

[จบแล้ว]