บทที่ 24 - เทพธิดาระดับ SSSS!

บทที่ 24 - เทพธิดาระดับ SSSS!

ริมสระน้ำพุวิญญาณ ไอหมอกสีขาวลอยอวลอย่างนุ่มนวล เสี่ยวไป๋ (อดีตปิศาจกระดูกขาวผู้เลอโฉม ซึ่งบัดนี้ได้ลอกคราบกลายเป็นเทพธิดาแห่งเผ่ามนุษย์แล้ว) ลอยตัวอยู่อย่างเงียบงัน ผมสีเงินสยายยาวดุจน้ำตก ผิวพรรณขาวเนียนราวกับหยก รอบกายเปล่งประกายแสงประหลาดที่ผสมผสานระหว่างความเยือกเย็นกับพลังชีวิต

ดวงตาสีเงินอันบริสุทธิ์ของนางฉายแววสับสนกับชีวิตใหม่และความตื่นตะลึงอย่างใหญ่หลวง จ้องมองชายผู้ซึ่งมอบโชคชะตานี้ให้แก่นาง——เฉินอวี่

"เฉิน... เฉินอวี่?" น้ำเสียงของนาง ราวกับน้ำพุเย็นที่เพิ่งละลาย ใสกระจ่างทว่าเจือความอบอุ่นที่เพิ่งก่อตัวขึ้น เรียกชื่อของเขาอย่างชัดเจน

เสียงเรียกนี้ ราวกับมีเวทมนตร์ประหลาด ทำให้หัวใจของเฉินอวี่เต้นรัวขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

หญิงสาวตรงหน้า ผสมผสานความบริสุทธิ์ถึงขีดสุดในสมัยที่เป็นวิญญาณกระดูก เข้ากับพลังชีวิตอันเปี่ยมล้นของเผ่ามนุษย์ยุคใหม่ งดงามจนแทบลืมหายใจ งดงามอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

เขามองดูนาง รู้สึกเพียงว่าสรรพสิ่งบนโลกใบนี้ล้วนจืดชืดไร้สีสัน อยากจะหยุดเวลาไว้ที่วินาทีนี้ตลอดไป

【ติ๊ง!】

ในตอนนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนของระบบที่ดังกังวานและคุ้นเคย ราวกับก้อนหินที่โยนลงไปในทะเลสาบอันเงียบสงบ ก็ดังขึ้นในห้วงคำนึงของเฉินอวี่อีกครั้ง!

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้ผูกมิตรกับเทพธิดาสะคราญโฉมอีกครั้ง!】

【เป้าหมาย: เสี่ยวไป๋ (โลกนี้ไม่มีปิศาจกระดูกขาวอีกต่อไป)】

【สถานะ: จินตันขั้นสมบูรณ์สูงสุด (หล่อหลอมรากฐานใหม่, ศักยภาพไร้ขีดจำกัด), พรหมจรรย์ยังอยู่, นิสัยเย็นชาว่างเปล่า → หลอมรวมชีวิตใหม่ (ค่าความประทับใจต่อโฮสต์: ???/100-ได้รับผลกระทบจากบุญคุณแห่งการหล่อหลอมสร้างใหม่และความผูกพันพิเศษ, กำลังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง)】

【การประเมินรูปลักษณ์/ศักยภาพ/เบื้องหลังโดยรวม: ระดับ SSSS!】

【หมายเหตุพิเศษ: ระดับนี้อยู่เหนือระบบการประเมินทั่วไป! ด้วยการหลอมรวมกับดินวิเศษจิ่วเทียนซีร่างและเศษหินหนี่วา ความสำเร็จในอนาคตของนางย่อมไร้ขีดจำกัด! เจ้าแม่หนี่วาฝากบอกมาว่า: นี่มันระบบโกงชัดๆ! แต่... โกงได้ดี!】

【การแจกจ่ายรางวัล: ซิ่วฉิวแดง (ซิ่วฉิวแดง-ของเลียนแบบ)】

คำอธิบายของวิเศษ (ของเลียนแบบ):

ต้นกำเนิด: นี่คือของเลียนแบบที่เกิดจากการจำลองมาจาก 'ซิ่วฉิวแดง' หนึ่งในสิบของวิเศษเซียนเทียนระดับสุดยอด แฝงไปด้วยแก่นแท้แห่งมหาบุพเพ

สรรพคุณ:

ของวิเศษศักดิ์สิทธิ์แห่งแต้มบุญ: สามารถใช้เป็นพยานในการแต่งงานของสวรรค์ โลกมนุษย์ และยมโลก เป็นผู้ดูแลงานมงคลสมรสในสามภพ

อาวุธศักดิ์สิทธิ์ใช้ทุบตีคนอันดับหนึ่งในสามภพ

ข้อจำกัด/ศักยภาพ:

ปัจจุบันเป็นของเลียนแบบ ไม่สามารถคัดลอกได้

【ได้รับโอกาส 'สุ่มรางวัลตามบุพเพ' 1 ครั้ง! โอกาสสุ่มรางวัลคงเหลือปัจจุบัน: 3 ครั้ง!】

【แต้มบุญปัจจุบัน: 6,568 แต้ม (ยังไม่มีรายรับใหม่)】

วูบ!

เฉินอวี่รู้สึกเหมือนสมอง "ตื้อ" ไปชั่วขณะ ขาวโพลนไปหมด! เขาจ้องเขม็งไปที่คำอธิบายของ "ซิ่วฉิวแดง (ของเลียนแบบ)" ในห้วงคำนึง

ในฐานะอดีตเด็กรับใช้วังจักรพรรดินี เขารู้ดีว่า "ซิ่วฉิวแดง" หมายถึงอะไร! นั่นคือหนึ่งในไพ่ตายของเจ้าแม่! คือของวิเศษศักดิ์สิทธิ์แห่งแต้มบุญที่ควบคุมดูแลงานมงคลสมรสในสามภพ! คือก้อนอิฐระดับซูเปอร์ที่แม้แต่นักบุญอย่างหยวนสือเทียนจุนยังเคยถูกทุบจนเซถลาหน้าแดงมาแล้ว!

ถึงแม้จะเป็นแค่ของเลียนแบบที่อานุภาพลดลงไปมาก แต่ในโลกบำเพ็ญเพียรนี้... ไอ้ของสิ่งนี้มันก็คือสุดยอดอาวุธสำหรับลอบกัดทุบหัว ฆ่าข้ามระดับขั้น และเป็นไอเทมป้องกันตัวติดบ้านชั้นยอดเลยนะโว้ย!

"ซิ่ว... ซิ่วฉิวแดง?! แถมยังเป็นของเลียนแบบของเจ้าแม่อีก?! บ้าเอ๊ย! ระบบ ครั้งนี้แกเปิดสูตรโกงให้ฉันจริงๆ ด้วย!" เฉินอวี่ร้องตะโกนในใจ ตื่นเต้นจนแทบจะระเบิดตัวเองตาย!

สิ่งที่ทำให้เขาช็อกยิ่งกว่าคือระดับการประเมินของเสี่ยวไป๋!

ระดับ SSSS!

ร่างต้นของเจ้าแม่หนี่วายังถูกระบบประเมินไว้ที่ 5S+ นี่เสี่ยวไป๋ได้ไปถึง 4S เลยเหรอ?! "ระบบโกง"?! การประเมินนี้มันเว่อร์เกินไปแล้ว!

เขามองไปที่เสี่ยวไป๋ ผู้ที่เยือกเย็นงดงามและแฝงความไร้เดียงสาจากชีวิตใหม่ สายตาแทบจะถลนออกมา——นี่ไม่ใช่แค่การสร้างกายเนื้อใหม่แล้ว นี่มันสร้างยอดมนุษย์ที่มีศักยภาพระดับซูเปอร์ SSSS ขึ้นมาเลยนี่หว่า! คำเตือน "ทนเสียหน้าไม่ได้" ของเจ้าแม่ เอฟเฟกต์มันช่างระเบิดระเบ้ออะไรเช่นนี้!

"น้องเฉินอวี่? เจ้าเป็นอะไรไป? นั่งยิ้มอะไรอยู่คนเดียวล่ะ?" เสียงของต๋าจี่เจือความอยากรู้อยากเห็นและหยอกเย้า ดึงเฉินอวี่กลับมาจากจินตนาการอันน่าปีติยินดี

นางกำลังลูบคลำ "ผ้าคลุมหลิงซิวเพียวอี้ (ของเลียนแบบ)" ที่เพิ่งได้อย่างรักใคร่ เมื่อเห็นเฉินอวี่จ้องมองเสี่ยวไป๋จนตาค้าง แล้วก็เริ่มยิ้มโง่งม จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยแซว

เสี่ยวไป๋เองก็มองมาด้วยความสงสัย ดวงตาสีเงินอันเยือกเย็นแฝงไปด้วยคำถาม นางเพิ่งได้รับชีวิตใหม่ การรับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงของตัวเองและโลกภายนอกยังคงอยู่ในสภาวะที่แปลกประหลาด

เฉินอวี่สูดลมหายใจเข้าลึกหลายครั้ง พยายามกดข่มคลื่นความตื่นเต้นที่ถาโถมอยู่ในใจ พยายามปั้นหน้าให้ดูราบเรียบ (แต่ริมฝีปากก็ยังอดไม่ได้ที่จะกระตุกยิ้ม)

เขามองไปที่เสี่ยวไป๋ แววตาเปล่งประกายสว่างไสวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน... อืม แอบมีความภาคภูมิใจอยู่นิดๆ ด้วย?

"อะแฮ่ม ไม่มีอะไรๆ" เฉินอวี่โบกมือปัด จากนั้นก็มองเสี่ยวไป๋ด้วยท่าทางจริงจัง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความจริงใจและแฝงความตื่นเต้นเอาไว้ "พี่สาวเสี่ยวไป๋! ยินดีด้วยนะ! ลอกคราบเปลี่ยนกระดูก ได้ชีวิตใหม่กลับคืนมาอย่างสมบูรณ์! นี่เป็นวาสนาอันใหญ่หลวงจริงๆ! ตอนนี้... พี่สาวรู้สึกอย่างไรบ้าง?"

เสี่ยวไป๋ก้มหน้าลงเล็กน้อย มองดูฝ่ามือที่ขาวเนียนและเปี่ยมไปด้วยพลังของตัวเอง แล้วลองสัมผัสถึงพลังปราณที่ไหลเวียนพลุ่งพล่านและบริสุทธิ์ยิ่งกว่าเดิมในร่างกาย รวมถึงชีพจรแห่งชีวิตอันอบอุ่นและสดใสของความเป็น "มนุษย์"

นางเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีเงินมีแสงอันซับซ้อนพาดผ่าน ทั้งตื่นตะลึง สับสน ยินดี และสุดท้ายก็แปรเปลี่ยนเป็นความสงบอันบริสุทธิ์ของชีวิตใหม่

"ดีมาก" นางตอบเบาๆ น้ำเสียงดูเหมือนจะกลมกล่อมและไพเราะขึ้นกว่าเดิม "ไม่เคยรู้สึกดีแบบนี้มาก่อนเลย"

"รู้สึก... สมบูรณ์แล้ว ขอบใจเจ้านะ เฉินอวี่" นางกล่าวขอบคุณอีกครั้ง จ้องมองเขาด้วยสายตาที่ใสซื่อ ความซาบซึ้งใจนั้นออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ

"แหะๆ ไม่ต้องขอบคุณข้าหรอก จะขอบคุณก็ต้องขอบคุณเจ้าแม่นู่น!" เฉินอวี่ยกมือขึ้นเกาหัวที่ยังคงบางเตียนของตัวเอง (ท่าทางติดนิสัย) หัวเราะแหะๆ "เจ้าแม่ท่านสงสารที่รากฐานของพี่สาวมีข้อบกพร่อง ก็เลยประทานของวิเศษมาให้ข้าช่วยจัดการให้ต่างหาก! ข้าก็แค่คนเดินเรื่องเท่านั้นแหละ!" เขาฉลาดพอที่จะชูธงของเจ้าแม่ขึ้นมา และปกปิดเรื่องระบบเอาไว้

พอพูดถึง "เจ้าแม่" ต๋าจี่ที่อยู่ข้างๆ ก็แสดงความเคารพขึ้นมาทันที นางย่อตัวคารวะไปในความว่างเปล่า: "เจ้าแม่เมตตา!" นางมองเสี่ยวไป๋ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉาและร่วมยินดี "น้องเสี่ยวไป๋ ยินดีด้วยนะจ๊ะ! ได้รับความเมตตาจากเจ้าแม่ให้สร้างรากฐานใหม่ อนาคตข้างหน้า มรรคาของเจ้าย่อมสดใสแน่นอน! ชาติกำเนิดของเจ้าตอนนี้... จิ๊ๆ ขนาดพี่สาวยังอิจฉาเลยนะเนี่ย!" น้ำเสียงของนางจริงใจ แฝงไปด้วยความปลาบปลื้มในฐานะของผู้บำเพ็ญเพียรสายปิศาจ (ในอดีต) ด้วยกัน

เมื่อได้ยินดังนั้น ใบหน้าอันเยียบเย็นของเสี่ยวไป๋ก็ปรากฏรอยยิ้มบางๆ ที่แทบจะมองไม่เห็น แต่กลับทำให้ดอกไม้ทั้งมวลต้องหมองหม่น นางคารวะไปในความว่างเปล่าอย่างนอบน้อมเช่นกัน: "ขอบพระคุณเจ้าแม่ที่ประทานชีวิตใหม่"

บรรยากาศภายในถ้ำ อบอวลไปด้วยความอบอุ่นและกลมเกลียว เพราะชีวิตใหม่ของเสี่ยวไป๋ และ "เบื้องหลังความเป็นวังจักรพรรดินี" ที่พวกเขามีร่วมกัน

เฉินอวี่มองดูหญิงงามสะคราญโฉมทั้งสองตรงหน้า คนหนึ่งเยือกเย็นดุจเทพธิดาบนดวงจันทร์ ลอกคราบเกิดใหม่ ศักยภาพไร้ขีดจำกัด (ระดับ SSSS!) ส่วนอีกคนเย้ายวนดุจจิ้งจอกก่อกวนโลกีย์ มากประสบการณ์ และมาจากสายเลือดวังจักรพรรดินีเช่นเดียวกัน (ศิษย์พี่!) ในใจของเขาฮึกเหิมอย่างมาก รู้สึกเหมือนชีวิตพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุด!

"พี่สาวเสี่ยวไป๋ ศิษย์พี่ต๋าจี่!" เฉินอวี่ยืดอก (แม้ว่าหัวจะยังแอบเย็นวาบอยู่นิดๆ) น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสนิทสนมและความห้าวหาญอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "จากนี้ไป พวกเราคือครอบครัวเดียวกันแล้ว! แม้ตอนนี้พลังฝึกตนของข้าเฉินอวี่จะไม่สูงนัก แต่มีเจ้าแม่คอยคุ้มกะลาหัว... อะแฮ่ม มีบารมีของเจ้าแม่คอยปกป้อง พวกเราร่วมมือกัน ย่อมต้องผงาดในโลกบำเพ็ญเพียรนี้ได้อย่างแน่นอน! ไอ้โล้นฟ่าไห่ก็ดี พวกมารนอกรีตระดับเลี่ยนซวีก็ช่าง ไม่ใช่ปัญหา! รอให้ข้าสะสมแต้มบุญได้มากพอ ของดีๆ ในร้านค้า ข้าจะเอามาแบ่งปันให้พวกท่านอย่างแน่นอน!"

เขาตบถุงเก็บของที่เอว (ข้างในมีซิ่วฉิวแดงของเลียนแบบและโอกาสสุ่มรางวัลอีกสามครั้ง) แววตาเป็นประกายเจ้าเล่ห์: "รอคราวหน้าถ้าไอ้โล้นนั่นกล้าโผล่มาอีกละก็ ดูสิข้าจะเอา 'ของดี' ชิ้นใหม่ไปเจาะกะโหลกมันให้ดู!"

ต๋าจี่ถูกเขาทำให้ขำจนตัวงอ หัวเราะร่วน: "คิกคิกคิก... เด็กรับใช้ตัวน้อยของข้า น้ำเสียงของเจ้านี่ ช่างเหมือนกับตอนที่ทำงานอยู่หน้าแท่นประทับของเจ้าแม่ไม่มีผิดเลยนะเนี่ย!" ดวงตาของนางหวานหยดย้อย แฝงความหยอกเย้า "แต่ว่านะ... พี่สาวรอคอย 'ของดี' ของเจ้าอยู่นะจ๊ะ!"

เสี่ยวไป๋มองดูท่าทางกระตือรือร้นและเต็มไปด้วยชีวิตชีวาของเฉินอวี่ มองดูปอยผมเส้นเล็กๆ ที่ดื้อรั้นบนหัวของเขาซึ่งกำลังสั่นไหวเบาๆ ภายใต้แสงสว่าง ในดวงตาสีเงินอันเยือกเย็นของนาง ดูเหมือนจะมีรอยยิ้มและความอบอุ่นที่จางมากๆ แผ่ซ่านออกมาโดยที่นางเองก็ยังไม่รู้ตัว นางพยักหน้าเบาๆ น้ำเสียงยังคงใสกระจ่าง แต่แฝงความเห็นพ้องต้องกัน:

"อืม ไปด้วยกัน"

น้ำพุวิญญาณไหลริน ดอกไม้วิเศษส่งกลิ่นหอม ภายในถ้ำ แสงสว่างอันอบอุ่นอาบไล้ชายหนึ่งหญิงสอง

ส่วนภายนอกถ้ำ เสียงโจมตีอย่างบ้าคลั่งไร้ผลของฟ่าไห่และพวกพ้อง ถูกพวกเขาโยนทิ้งไว้เบื้องหลังไปนานแล้ว

(จบแล้ว)