บทที่ 20 การมองเห็นยามค่ำคืนและการมองเห็นพืชพรรณ

บทที่ 20 การมองเห็นยามค่ำคืนและการมองเห็นพืชพรรณ

แสงไฟจากตะเกียงวูบไหว ขณะที่จ้าวซิงจ้องมองหนังสือที่มีแสงสลัวๆ ในสายตาของเขา ความสว่างเริ่มทวีความเข้มขึ้นอย่างช้าๆ จนกระทั่งถึงจุดหนึ่ง มันสว่างราวกับยามกลางวัน

"หืม?" จ้าวซิงเงยหน้าขึ้น วางหนังสือลง แล้วกวาดตามองไปรอบๆ

เขาพบว่าภายนอกไม่ได้สว่างขึ้น ยังคงเป็นกลางคืนอยู่ ปฏิทินหลีกเลี่ยงเคราะห์ ก็ยังแสดงว่าเป็นช่วงยามจื่อ (23.00-01.00 น.) โดยไม่มีสิ่งผิดปกติใดๆ

เมื่อเขามองไปที่บันทึกบนแผงหน้าจอ ก็ได้เข้าใจทันที

【คุณอ่าน "ตำรายาสมุนไพร" ยามค่ำคืน พร้อมกับมีพลังงานเข้ามาในดวงตา คุณได้รับความสามารถทางคาถา "การมองเห็นยามค่ำคืน"】

【การมองเห็นยามค่ำคืน: คาถาขั้นต้น】

【ความชำนาญ: 20/9999】

【ผลลัพธ์: สามารถมองเห็นในยามค่ำคืน และมองเห็นได้ไกลถึงพันเมตร】

"คาถาพื้นฐานที่ได้รับมา"

จ้าวซิงยิ้มบางๆ คิดไม่ถึงว่าจะได้รับทักษะที่เป็นประโยชน์หลังจากการอ่านได้ไม่นาน

“ถึงแม้ข้าจะห่างจากระดับที่สามของการรวบรวมพลังงานอีกไม่ไกล ก็ถึงเวลาแล้วที่จะได้รับคาถานี้”

การมองเห็นยามค่ำคืน เป็นคาถาที่ปรับตัวได้ทั้งแบบถูกกระตุ้นและแบบไม่ถูกกระตุ้น สามารถเปลี่ยนแปลงตามสภาพแวดล้อมได้

การบรรลุถึงระดับเก้าของการบ่มเพาะพลังเป็นมาตรฐานสำหรับการได้รับทักษะนี้ หากยังไม่ได้เข้าสู่ระดับการบ่มเพาะพลังบางครั้งก็ยังสามารถได้รับทักษะนี้ได้ โดยเฉพาะอาชีพนักรบซึ่งสามารถได้รับทักษะนี้ตั้งแต่การรวบรวมพลังงานระดับที่หนึ่ง เพราะพลังงานที่พวกเขารวบรวมมักจะนำมาเสริมสร้างร่างกายตนเอง ในขณะที่อาชีพนักเกษตรจะได้รับในภายหลัง

“ประโยชน์สูงมาก สามารถพัฒนาไปสู่การมองเห็นแบบเฉียบคมในภายหลัง ไม่เพียงแต่สามารถสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวที่ละเอียดอ่อน พลังงานวิญญาณ แต่ยังสามารถรับรู้ถึงสภาพจิตใจของบุคคลได้ อย่างไรก็ตาม จะมีผลเฉพาะกับผู้ที่มีระดับต่ำกว่าตนเองเท่านั้น” จ้าวซิงคิด

หากอยู่ในระดับเดียวกันหรือสูงกว่า ระดับพลังงานวิญญาณจะเต็มเปี่ยมและมั่นคงมาก ทำให้ยากต่อการตรวจจับ สภาพจิตใจยิ่งยากที่จะรับรู้

“อาชีพผู้ตรวจสอบยังมีการมองเห็นภายในเพื่อสอบปากคำที่รุนแรงกว่า เหมาะสำหรับการสอบสวนผู้ต้องหา”

การมีการมองเห็นยามค่ำคืนทำให้จ้าวซิงอ่านหนังสือได้สะดวกยิ่งขึ้น

เขายังคงศึกษาตำรายาสมุนไพร, มหัศจรรย์แห่งพฤกษา และสารานุกรมสิ่งมีชีวิตต่อไป

อาชีพนักเกษตรมีเป้าหมายสูงสุดในการเพาะปลูกพืชพรรณ หนังสือทั้งสามเล่มนี้ได้แนะนำและจำแนกพืชพรรณในโลกใบนี้

สามารถจำแนกตามคุณสมบัติออกเป็นสามประเภท ได้แก่ ประเภทสมุนไพร ประเภทอาหาร และประเภทเลี้ยงสัตว์

และยังแบ่งออกเป็น ‘ชั้น’, ‘หมวด’, ‘สาย’, ‘ตระกูล’, ‘ชนิด’

ตัวอย่างเช่น ตอนนี้จ้าวซิงเห็นหน้าในตำรายาสมุนไพรที่กล่าวถึงพืชวิเศษชนิดหนึ่ง ชื่อว่า 'เฉวียนไป๋' หรือที่รู้จักกันในนามหญ้าแห่งการฟื้นคืนวิญญาณ สามารถรักษาบาดแผลของวิญญาณ ถูกจัดให้อยู่ในหมวดสมุนไพร

เมื่อพลิกอีกหน้า จ้าวซิงก็พบกับชื่อที่คุ้นเคย

"ในหมวดเห็ด มีการกล่าวถึงในแคว้นหมิงเต้า ภูเขาแห่งหนึ่งที่มีการเจริญเติบโตของเห็ดที่เรียกว่า 'เห็ดเปลี่ยนสี' สามารถเปลี่ยนสีให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อม เมื่อสัมผัสจะระเบิดและปล่อยพิษที่สามารถทำให้คนตาบอด, วางยาพิษ, หมดสติ และในกรณีร้ายแรงทำให้เสียชีวิตได้"

เห็ดเปลี่ยนสี จ้าวซิงเคยปลูกมามากในชาติก่อน เติบโตเร็ว ง่ายต่อการเพาะปลูก ราคาถูก และมีประสิทธิภาพดี เหมาะสำหรับนักเกษตรที่ต้องการวางแผนกับศัตรู

ยังสามารถแบ่งออกตามชนิดต้นกำเนิด (ที่มีอยู่ในโลกนี้มาตั้งแต่เริ่มต้น) และชนิดปรับปรุง (ที่ถูกสร้างขึ้นโดยมนุษย์ในภายหลัง)

นอกจากนี้ยังมีการแบ่งตามคุณสมบัติธาตุทั้งห้า เช่น ต้นไผ่ฟ้าผ่าที่จ้าวซิงเคยปลูกในชาติก่อน

มีธาตุฟ้า ไผ่สามารถยิงฟ้าผ่าที่มีสีม่วง เป็นพืชที่มีพลังโจมตีสูงในหมวดไผ่

นักเกษตรในช่วงแรกมักมีข้อจำกัดในการโจมตี ทำได้เพียงตั้งรับและต้องเตรียมการล่วงหน้า เนื่องจากพืชไม่สามารถเคลื่อนไหวได้

แต่เมื่อบรรลุระดับการรวบรวมพลังงานที่ห้าสิบแล้ว ข้อจำกัดนี้จะหายไป

เพราะสามารถทำการเพาะปลูกในจุดตันเถียนได้ เปิดพื้นที่ปลูกขนาดเล็กที่เต็มไปด้วยพลังวิญญาณบริสุทธิ์ เป็นฐานที่สามารถเคลื่อนที่ได้

เมื่อพบศัตรู สามารถสร้าง ‘การฉายภาพพลังวิญญาณบริสุทธิ์’ ไปยังโลกจริง ทำให้พืชปรากฏที่ตำแหน่งที่ต้องการ รากฝังตัวในโลกแห่งความจริง สามารถปลูกได้ทันที

เพียงแค่โบกมือ ก็สามารถเรียกกองทัพพืชออกมาได้

ในยุคฟื้นฟูพลังในภายหลัง ยิ่งสามารถเพาะปลูกในดินแดนภายในได้ รวมถึงพืชวิเศษมากมายที่สามารถเจริญเติบโตในสุญญากาศ หลุดพ้นจากข้อจำกัดของสภาพแวดล้อมได้โดยสมบูรณ์ ซึ่งนั่นเป็นยุคที่อาชีพนักเกษตรแข็งแกร่งที่สุด

"น่าอัศจรรย์ใจจริงๆ ไม่รู้ว่าข้าจะอยู่รอดไปถึงตอนนั้นได้ไหม"

“ระบบของอาณาจักรชะตาฟ้ากำหนดให้จักรพรรดิสามารถมีอายุยืนยาวที่สุดถึงหนึ่งพันปี ขณะที่อายุขัยสูงสุดของขุนนางคือสมัยราชวงศ์อินที่มีเผิงจู่ อายุถึงแปดร้อยปี”

"ข้อจำกัดนี้ถูกทำลายโดยจักรพรรดิอู่ในภายหลัง อายุขัยของขุนนางกลับยืนยาวกว่าองค์จักรพรรดิ ในขณะที่อายุขัยของจักรพรรดิกลับสั้นลง นั่นเป็นเพราะอาณาจักรเริ่มเสื่อมถอยลง ผู้คนต่างก็ใช้วิธีการชะลออายุเพื่อเอาชีวิตรอด"

จ้าวซิงนับนิ้ว "ข้าต้องพึ่งพาระบบของอาณาจักรชะตาฟ้าเพื่อเพิ่มอายุขัยของข้า เพื่อรอให้ถึงยุคฟื้นฟูพลังในอนาคตได้ จักรพรรดิเจิ้ง จักรพรรดิอู่ และจักรพรรดิอีกสิบห้าพระองค์ หากข้าสามารถผ่านสมัยจักรพรรดิอู่ไปได้ หลังจากนั้นก็

จะเป็นจักรพรรดิอายุสั้นทั้งหมด"

“แต่ละสมัยเฉลี่ยแล้วมีอายุเพียงร้อยกว่าปีเท่านั้น… ตอนนั้นการเพิ่มอายุขัยจะง่ายขึ้นมาก และข้าซึ่งเป็นนักเกษตรที่มีชีวิตชีวาจะสามารถอยู่รอดเหนือพวกจักรพรรดิอายุสั้นเหล่านั้นได้”

“ความยากลำบากที่สุดคือสมัยจักรพรรดิเจิ้ง ซึ่งเป็นจักรพรรดิที่ขยันขันแข็งและตระหนี่ ให้การเพิ่มอายุขัยกับขุนนางอย่างประหยัดมาก ในขณะที่จักรพรรดิอู่กลับใจกว้างมาก ยกมือใหญ่เพื่อเพิ่มอายุให้กับแม่ทัพได้เต็มที่…”

หลังจากล่องลอยคิด จ้าวซิงกลับมาอ่านหนังสือต่อ เป้าหมายในตอนนี้คือการเปลี่ยนตำแหน่งหน้าที่ให้ได้ก่อน

【คุณอ่าน "มหัศจรรย์แห่งพฤกษา " ยามค่ำคืน คุณได้รับความสามารถทางคาถา "การมองเห็นพืชพรรณ"】

【การมองเห็นพืชพรรณ: คาถาขั้นต้น】

【ความชำนาญ: 1/9999】

【ผลลัพธ์: สามารถใช้หลักธาตุทั้งห้าในการแยกแยะพืชพรรณที่มีชีวิต】

“โห โชคดีจริงๆ ได้คาถาที่มีประโยชน์อีกแล้ว” ในจิตใจของจ้าวซิงปรากฏความรู้เกี่ยวกับคาถานี้ขึ้น ซึ่งลึกซึ้งอย่างมาก

ดอกไม้และสมุนไพรในโลกนี้มากมายเกินกว่าจะนับไหว แม้แต่นักเกษตรในประวัติศาสตร์ก็ยังไม่สามารถสำรวจพืชพรรณทั้งหมดได้ หลายสิ่งยังไม่มีการบันทึกไว้

การมองเห็นพืชพรรณเป็นเหมือนทักษะการสำรวจขั้นสูงของนักเกษตร

หากพบกับพืชที่ไม่รู้จัก สามารถมองเห็นสภาพชีวิตภายในจากระยะไกล และใช้หลักธาตุทั้งห้าในการวิเคราะห์ประสิทธิภาพของพืชนั้นได้

เมื่อใช้ร่วมกับคาถาอื่นๆ จะสามารถวินิจฉัยได้อย่างแม่นยำ

นักเกษตรยังมีทักษะอื่นๆ ในการแยกแยะ เช่น 【การแยกแยะโดยใช้ร่างกาย】

ตัดส่วนหนึ่งออกมาลิ้มลองด้วยตัวเอง โดยใช้ร่างกายเป็นเตาเผา สามารถรับรู้ประสิทธิภาพได้อย่างละเอียด

แต่ทักษะนี้ดูจะเสี่ยงเกินไป มีนักเกษตรมากมายที่ถูกพิษจากการทดลอง จ้าวซิงเคยเห็นผู้คนบ่นในฟอรั่มบ่อยๆ ว่าตนเองถูกพิษจากพืชสมุนไพรบางชนิดจนตาย

“ด้วยคาถานี้ นักเกษตรไม่จำเป็นต้องลิ้มลองพืชพรรณ สามารถดูและวิเคราะห์ได้”

การได้รับคาถาที่มีประโยชน์ถึงสองอย่างติดต่อกัน ทำให้จ้าวซิงรู้สึกดีใจมาก

แม้จะเลยยามจื่อไปแล้ว เขายังอ่านหนังสือต่ออย่างขยันขันแข็ง

ตำราอ้างอิงของทางราชสำนัก มีพลังพิเศษบางอย่างที่ช่วยให้ผู้คนได้รับคาถา ตำราเล่มหนึ่งสามารถทำให้ได้รับคาถาได้สองครั้ง

หลังจากสองครั้งไปแล้ว ตำราเล่มนั้นจะสูญเสียพลังพิเศษไป เหลือเพียงไว้เพื่อเสริมสร้างความรู้ที่ได้รับมาแล้วเท่านั้น

เวลาผ่านไป จ้าวซิงกลับไม่ได้รู้สึกถึงการผ่านของเวลา เขาจมอยู่ในความรู้สึกที่แสนมหัศจรรย์

พลังพิเศษในตำราเล่มนี้แม้จะอ่อนแอ แต่บางครั้งก็ทำให้เขา ‘เข้าใจแจ่มแจ้ง’ นี่คือความรู้สึกของ ‘การรู้แจ้ง’ มันสั้นและรวดเร็วเหมือนดาวตกที่แล่นผ่าน แต่หากจับต้องได้ จะทำให้รู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่ง

“เอ๊กอี๊ เอ๊กเอ๊ก” เสียงไก่ขันจากด้านนอก น้ำมันตะเกียงหมดไปนานแล้ว จ้าวซิงรู้สึกตัวและเงยหน้าขึ้น พบว่าท้องฟ้ากำลังจะสว่าง แสงอันอ่อนนุ่มบนตำราก็เลือนหายไปเช่นกัน

“คืนนี้ช่างได้รับประโยชน์มากมาย พลังจากเม็ดยาผลึกเต๋าและการสนับสนุนจากพลังชี่ระดับเหยียนสอง ข้ายังสามารถได้รับประโยชน์จากตำราอ้างอิงธรรมดาๆ นี้ได้”

จ้าวซิงมองดูที่แผงสถานะ