บทที่ 590 - ตรวจสอบความสามารถใหม่

บทที่ 590 - ตรวจสอบความสามารถใหม่

"เปิดหน้าต่างสถานะดูหน่อยสิ!" เฉินฮ่าวสั่งการ "ไม่ได้ดูหน้าต่างสถานะเสียนาน ไม่รู้ว่าครานี้ดาบโลหิตชาดจะแข็งแกร่งขึ้นหรือไม่"

นามแห่งดาบ: ดาบโลหิตชาด ระดับ: อาวุธระดับมรรคาขั้นกลาง

ผู้ถือครองดาบคนที่สามสิบห้า: เย่ชิงเหยียน

พรสวรรค์: สังหารนาย

ทักษะ:

หายนะ (ปิดการใช้งาน): ลดทอนค่าโชคชะตาของผู้ถือครองลง 3 แต้มอย่างคงที่ (ค่าโชคชะตา 10 แต้มเทียบเท่ากับบุตรแห่งโชคชะตาของโลกหล้า)

หายนะบังเกิด: โฮสต์สามารถปิดทักษะหายนะได้ 5 วัน จากนั้นจึงจะสามารถใช้หายนะบังเกิดได้หนึ่งครั้ง ทันทีที่ใช้หายนะบังเกิด ค่าโชคชะตาของผู้ถือครองภายในหนึ่งวันจะลดลง 15 แต้ม

วิวัฒนาการกลืนกินจากการสังหาร: เมื่อผู้ถือครองใช้ดาบมารสังหารสิ่งมีชีวิต ดาบมารจะดูดซับโลหิตและวิญญาณ วัสดุชั้นยอดอื่นๆ และอาวุธเพื่อวิวัฒนาการตนเอง

สิ่งตอบแทนจากการสังหาร (อัตราการตอบแทน 5% ความบริสุทธิ์ 100%): เมื่อผู้ถือครองใช้ดาบมารสังหารสิ่งมีชีวิต ดาบมารสามารถดูดซับโลหิตและวิญญาณ แล้วส่งมอบบางส่วนกลับคืนให้ผู้ถือครอง โดยอัตราการตอบแทนและความบริสุทธิ์นั้นโฮสต์จะเป็นผู้กำหนดเอง

จำลองเคล็ดวิชา: ใช้พลังงานที่ดาบโลหิตชาดดูดซับมา โดยมีพื้นฐานจากการสืบทอดสังหารนาย เพื่อจำลองเคล็ดวิชาลมปราณและเคล็ดวิชาดาบที่เหมาะสมกับผู้ถือครองดาบโลหิตชาดโดยเฉพาะ (ยังไม่ได้จำลอง)

รูปลักษณ์จิตวิญญาณดาบ มังกรทมิฬ (ระดับอาณาเขตขั้นสูงสุด): ความแข็งแกร่งของมังกรทมิฬขึ้นอยู่กับไอสังหารที่ดาบมารดูดซับมา (อาณาเขตดาบมาร) เจตจำนง แก่นแท้ พลังเทวะ และอาณาเขตที่มี เมื่อมีผู้ถือครองดาบ การใช้งานจะสูบพลังจิตวิญญาณของผู้ถือครอง สูบปราณแท้จริงของผู้ถือครอง หรือปราณแท้จริงที่กักเก็บไว้ในดาบมาร

ทะลวงเกราะ: ลดเกราะป้องกันของศัตรูลงครึ่งหนึ่ง

ฟื้นฟูอัตโนมัติ: ใช้โลหิตและวิญญาณจำนวนหนึ่งเพื่อซ่อมแซมตนเอง

อาณาเขตดาบมาร (ปิดการใช้งาน): ผสมผสานเจตจำนง แก่นแท้ พลังเทวะ และอาณาเขตที่ดาบโลหิตชาดครอบครอง ยิ่งสังหารสิ่งมีชีวิตมากเท่าใดก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น ไอสังหารที่ควบแน่นก็ยิ่งทรงพลัง ก่อเกิดเป็นอาณาเขตจิตมารสังหารอันเป็นเอกลักษณ์ อาณาเขตจิตมารสังหารจะส่งผลกระทบต่อจิตใจของทุกคนในอาณาเขต ทำให้ศัตรูเกิดความหวาดกลัว ขลาดเขลา หรือเห็นภาพหลอนอันน่าสยดสยอง ทำให้พันธมิตรเกิดความฮึกเหิมจนถึงขั้นคลุ้มคลั่ง สิ่งมีชีวิตที่พันธมิตรสังหารก็จะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับอาณาเขตจิตสังหารอย่างช้าๆ ในขณะเดียวกันก็จะส่งผลเสียต่อผู้ถือครองดาบด้วยเช่นกัน

เจตจำนงแห่งดาบมาร: เจตจำนงแห่งดาบมารมิอาจล่วงละเมิด เจตจำนงแห่งดาบมารได้รับการปกป้องจากคำสาปหายนะและอาณาเขตจิตมารสังหาร ผู้ใดที่คิดจะเปลี่ยนแปลงเจตจำนงและคุณสมบัติของดาบมารด้วยกำลัง จะต้องทำลายไอสังหารที่สะสมอยู่ในอาณาเขตจิตมารสังหารให้สิ้นซากเสียก่อน จึงจะสามารถสัมผัสกับเจตจำนงดั้งเดิมของดาบมารได้ ผู้ที่ใช้กำลังเปลี่ยนแปลงเจตจำนงและคุณสมบัติของดาบมาร จะกระตุ้นทักษะหายนะบังเกิดในทันที จากนั้นจะถูกดาบมารยอมรับให้เป็นผู้ถือครองคนที่สองโดยอัตโนมัติ (ในเมื่ออีกฝ่ายปรารถนาพลังของดาบมารถึงเพียงนี้ เหตุใดจึงไม่ตกลงไปเสียให้สิ้นเรื่องสิ้นราวเล่า)

สัมผัสกระบี่มาร: สามารถรับรู้ถึงวิญญาณ พลังชีวิต และจิตสังหารของสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในรัศมียี่สิบลี้ ศัตรูที่มีพลังฝีมือต่ำกว่าจิตวิญญาณแห่งดาบโลหิตชาดจะไม่อาจซ่อนเร้นหรืออำพรางกายได้

ดูดซับพลังงาน (3 หน่วย 100%): สามารถค่อยๆ ดูดซับพลังปราณในอากาศและพลังงานของผู้ถือครองมาเก็บไว้ในตัวดาบ เพื่อให้ผู้ถือครองนำไปใช้ หรือให้ดาบมารนำไปใช้ก็ได้ (1 หน่วย เท่ากับ พลังงานทั้งหมดในจุดตันเถียนของผู้ถือครองที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาผู้ถือครองทั้งหมด)

ดาบมารไร้นาย: โฮสต์สามารถเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระ สามารถใช้ความสามารถทั้งหมดในการสืบทอดสังหารนาย โดยต้องใช้พลังงานที่กักเก็บไว้

บัพผู้ถือครอง: เพิ่มค่าความเข้าใจของผู้ถือครอง 3 แต้ม เพิ่มค่ากระดูกปราณ 3 แต้ม เพิ่มค่ากระดูกกระบี่ 3 แต้ม เพิ่มพลังทำลายล้างของเพลงดาบ 100% เพิ่มความเร็ววิชาตัวเบา 100% เพิ่มความแข็งแกร่งของเจตจำนง แก่นแท้ พลังเทวะ และอาณาเขต 100% (ค่าความเข้าใจ กระดูกปราณ และกระดูกกระบี่มีคะแนนเต็ม 10 แต้ม) เพิ่มความแข็งแกร่งของปราณแท้จริง 100%

บทเพลงไว้อาลัยครั้งสุดท้าย: ทักษะต้องห้าม! ผลของทักษะ: เผาผลาญชีวิตและวิญญาณของผู้ถือครองเพื่อเยียวยาตนเอง จะได้รับพลังต่อสู้ข้ามผ่านระดับพลังยุทธ์ขั้นใหญ่หนึ่งระดับเป็นการชั่วคราว คงอยู่ได้หนึ่งชั่วยาม หลังจากใช้งานผู้ถือครองจะต้องตกตายอย่างแน่นอน

ซ่อนเร้น (ยังไม่เปิดใช้งาน): ดาบโลหิตชาดมีความสามารถในการซ่อนเร้น เมื่อเปิดใช้งานทักษะซ่อนเร้น จะต้องเป็นผู้ที่มีพลังฝีมือสูงกว่าดาบโลหิตชาดหนึ่งระดับขั้นใหญ่ หรือจิตวิญญาณแห่งอาวุธที่มีระดับสูงกว่าดาบโลหิตชาดหนึ่งระดับขั้นใหญ่ จึงจะสามารถมองทะลุการอำพรางของดาบโลหิตชาดได้ ทักษะเสริมใดๆ ของดาบโลหิตชาดที่ผู้ถือครองเรียกใช้ จะถือว่าผู้ถือครองเป็นผู้ปลดปล่อยออกมาเอง

มหาเวทโลหิตชาด: ทักษะต้องห้าม! ผลของทักษะ: สละอายุขัยสิบปี ภายในครึ่งชั่วยามจะทำให้พลังต่อสู้ทั้งหมดในทักษะบัพผู้ถือครองที่เพิ่มขึ้น 100% กลายเป็นเพิ่มขึ้น 200% (ยามใช้งานห้ามใช้ทับซ้อนกับบทเพลงไว้อาลัยครั้งสุดท้าย สามารถใช้ซ้ำได้เรื่อยๆ จนกว่าอายุขัยจะหมดสิ้นและตกตายไป จะไม่มีผลข้างเคียงเช่นอาการอ่อนเพลียหรือระดับพลังยุทธ์ถดถอย)

อำพราง: สามารถแปลงกายเป็นกระบี่ยาวระดับต่างๆ ที่ไม่สูงกว่าระดับของตนเองได้ สามารถเปลี่ยนรูปลักษณ์ภายนอกได้อย่างอิสระ แต่จำกัดเฉพาะรูปแบบกระบี่หรือดาบเท่านั้น

เข้ามือ: จิตวิญญาณแห่งดาบสามารถปรับเปลี่ยนน้ำหนักและขนาดของดาบมารได้ในระดับหนึ่ง ทำให้ผู้ฝึกยุทธ์สายกระบี่และดาบทุกคนที่ได้จับดาบโลหิตชาด ล้วนรู้สึกว่าดาบโลหิตชาดถูกสร้างขึ้นมาเพื่อตนเองโดยเฉพาะ

สืบทอดสังหารนาย: ทุกครั้งที่สังหารนายสำเร็จ จะได้รับการถ่ายทอดวิชาทั้งหมดของผู้ถือครอง ท่านสามารถส่งต่อการถ่ายทอดวิชาเหล่านี้ให้แก่ผู้ถือครองคนต่อไปได้ ผู้ถือครองสามารถรับรู้ถึงความเข้าใจของอดีตผู้ถือครองได้โดยตรง หรือจะเลือกใช้งานเองก็ได้ ปัจจุบันครอบครอง อาณาเขตแห่งความเร็ว (สมบูรณ์แบบ) อาณาเขตแห่งการสังหาร (ไม่สมบูรณ์) อาณาเขตแห่งโลหิต (ไม่สมบูรณ์) พลังเทวะแห่งพละกำลัง (ขั้นต้น) พลังเทวะแห่งการทำลายล้าง (ขั้นต้น) ดับสูญร่วมกัน พลังเทวะแห่งความเร็ว (สมบูรณ์แบบ) เงาไหลลื่น พลังเทวะแห่งการสังหาร (สมบูรณ์แบบ) รังสีอำมหิตแห่งการสังหาร พลังเทวะแห่งทอง (สมบูรณ์แบบ) สะบั้นแสงทอง กระบี่จักรพรรดิจันทร์ทองคำ พลังเทวะแห่งพิรุณ พิรุณแปดทิศ พลังเทวะแห่งอัคคี เพลิงทองคำชาด พลังเทวะแห่งวายุ พายุหมุนสังหาร พลังเทวะแห่งความหวาดกลัว...

ตัวอักษรเล็กๆ อัดแน่นเต็มหน้าต่างสถานะ เฉินฮ่าวกวาดตามองเพียงครู่เดียวก็พอจะเข้าใจภาพรวมแล้ว

จากการเลื่อนระดับจากอาวุธระดับมรรคาขั้นต่ำเป็นระดับมรรคาขั้นกลาง ประการแรกคือดาบโลหิตชาดมีความแข็งแกร่งทนทานมากขึ้น เรื่องนี้ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้

ระยะครอบคลุมของสัมผัสกระบี่มารเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า นอกจากนี้ยังเพิ่มความสามารถในการมองทะลุการอำพราง ศัตรูที่มีพลังฝีมือต่ำกว่าเฉินฮ่าวจะไม่สามารถอำพรางกายได้เลย

ทักษะนี้เฉินฮ่าวรู้สึกไม่ค่อยพอใจนัก เพราะหากมีศัตรูแอบซุ่มซ่อนเข้ามาจริงๆ ส่วนใหญ่ก็คงหมายตาสร้างความเดือดร้อนให้ผู้ถือครองเสียมากกว่า... ทักษะนี้จึงเป็นเสมือนเกราะคุ้มกันให้ผู้ถือครองโดยแท้

เฉินฮ่าวแอบคาดคะเนว่าเมื่อถึงคราวเปลี่ยนตัวผู้ถือครองคนใหม่ เขาควรจะปิดกั้น "สัมผัสกระบี่มาร" ไม่ให้ผู้ถือครองรับรู้ดีหรือไม่

ถึงเวลานั้น หากอารมณ์ดีก็จะเอ่ยเตือนสักคำ หากอารมณ์ไม่ดีก็จะรอดูเรื่องตลกของผู้ถือครอง

สำหรับทักษะบัพผู้ถือครอง เฉินฮ่าวก็พบว่าผู้ถือครองมีโชคหล่นทับอีกแล้ว วิชาตัวเบาที่ได้รับการบัพจากดาบโลหิตชาดจะเพิ่มความเร็วขึ้นเป็นสองเท่า... รู้สึกราวกับว่าทักษะนี้ถูกสร้างมาเพื่อชิงเหยียนโดยเฉพาะ หากความเร็วของชิงเหยียนเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว นั่นย่อมเป็นหายนะสำหรับศัตรูอย่างแท้จริง

ทักษะที่ดูจะเข้าตาเฉินฮ่าวบ้างก็คือทักษะใหม่สองอย่างที่เพิ่งปรากฏขึ้น

ทักษะแรกคือทักษะซ่อนเร้น ยอดฝีมือระดับมรรคาและระดับอาณาเขตในแดนใต้นั้นมีไม่น้อย ตลอดเวลาที่ผ่านมาเฉินฮ่าวมักจะใช้วิธีการของตนเองในการซ่อนเร้นกลิ่นอาย ซึ่งเป็นวิธีที่ค่อนข้างหยาบกระด้าง

ยามที่ชิงเหยียนใช้อาณาเขตดาบมารบนเวทีประลองยุทธ์แดนใต้ ดาบโลหิตชาดก็ถูกยอดฝีมือหลายท่านจับสังเกตได้แล้ว!

ด้วยพลังฝีมือของเฉินฮ่าวในยามนี้ แม้เขาจะไม่แยแสว่าจะถูกผู้อื่นจับได้หรือไม่ ทว่าทักษะซ่อนเร้นที่ระบบมอบให้ ก็ถือเป็นทางเลือกหนึ่งที่ช่วยเพิ่มความปลอดภัยให้เขาได้อีกชั้น

เผื่อว่าวันใดเขาเกิดตกอยู่ในอันตรายขึ้นมาจริงๆ เล่า

อีกทั้งทักษะซ่อนเร้นนี้ก็ยังสอดคล้องกับวิถีการบ่มเพาะพลังอย่างเงียบเชียบของเขาอีกด้วย!

สุดท้ายคือทักษะใหม่ที่ทำให้เฉินฮ่าวพึงพอใจอย่างที่สุด นั่นคือ มหาเวทโลหิตชาด ทักษะต้องห้าม! ผลของทักษะ: สละอายุขัยสิบปี ภายในครึ่งชั่วยามจะทำให้พลังต่อสู้ทั้งหมดในทักษะบัพผู้ถือครองที่เพิ่มขึ้น 100% กลายเป็นเพิ่มขึ้น 200% (ยามใช้งานห้ามใช้ทับซ้อนกับบทเพลงไว้อาลัยครั้งสุดท้าย สามารถใช้ซ้ำได้เรื่อยๆ จนกว่าอายุขัยจะหมดสิ้นและตกตายไป จะไม่มีผลข้างเคียงเช่นอาการอ่อนเพลียหรือระดับพลังยุทธ์ถดถอย)

นี่สิถึงจะเป็นความสามารถชั้นยอด!

วันข้างหน้าหากผู้ถือครองเผชิญกับวิกฤตเป็นตาย เขาก็สามารถชี้ทางสว่างให้ผู้ถือครองเพิ่มได้อีกทางแล้ว!

[จบแล้ว]