บทที่ 15 - คลาสสิกล้วนๆ

บทที่ 15 - คลาสสิกล้วนๆ

หลังจาก อาโอกิ มัตสึ พูดจบด้วยท่าทีผึ่งผาย เขาก็ไม่สนใจคุณนายมินากาว่าอีก แล้วสั่งให้ตำรวจนายหนึ่งเอาของพวกนั้นไปตรวจทันที

เมื่อเห็นแบบนั้น สีหน้าของคุณนายมินากาว่าก็เปลี่ยนเป็นตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด

อาโอกิ มัตสึ สังเกตเห็นความลุกลี้ลุกลนของเธอ แต่เมื่อเห็นว่าเธอยังไม่ยอมรับสารภาพ เขาก็คร้านจะใส่ใจ แล้วกลับไปเรียกคนอื่นมาสอบปากคำต่อ

ผ่านไปไม่นานเขาก็สอบปากคำทุกคนจนครบ

พอเห็น อาโอกิ มัตสึ ถือสมุดจดคำให้การเดินออกมา สารวัตรเมงูเระก็รีบปรี่เข้าไปถาม "คุณอาโอกิ ได้เรื่องอะไรมาบ้างไหม"

"จากคำให้การของทุกคน ผมพอจะสรุปผู้ต้องสงสัยคร่าวๆ ได้สามคนครับ" อาโอกิ มัตสึ รายงาน

แต่ในใจเขากลับแอบบ่นอุบ: ว่าแล้วเชียว พอมีโคนันเข้ามาเอี่ยวทีไร ก็ต้องเจอสูตรสำเร็จเลือกหนึ่งในสามทุกที

สารวัตรเมงูเระสะดุ้งโหยง คนอื่นๆ ก็หันขวับมามอง อาโอกิ มัตสึ เป็นตาเดียว

"สามคนไหนบ้างล่ะ" สารวัตรเมงูเระซักต่อ

"คนแรกคือ คุณวาตานาเบะ โยชิมิ ครับ จากพยานแวดล้อม ผู้ตายมีอาการกำเริบหลังจากกินช็อกโกแลตที่เธอให้ เธอจึงตกเป็นผู้ต้องสงสัยครับ" อาโอกิ มัตสึ อธิบาย

เซกิยะ คาโอริ ได้ยินแบบนั้นก็โวยวายขึ้นมาทันที สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ "โยชิมิไม่มีทางทำร้ายคัตสึฮิโกะหรอกค่ะ!"

"คุณเซกิยะ ผมแค่บอกว่าเธอเป็นผู้ต้องสงสัย ไม่ได้ฟันธงว่าเธอเป็นฆาตกรสักหน่อยครับ" อาโอกิ มัตสึ ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

สารวัตรเมงูเระชินกับปฏิกิริยาพวกนี้แล้ว เขาจึงรีบตัดบทถามต่อ "แล้วอีกสองคนล่ะ"

"คนที่สองคือ คุณนากามูระ นาโอกิ ครับ จากคำให้การของหลายคน ก่อนที่ผู้ตายจะเดินออกไปที่สวน บุหรี่ของผู้ตายหมดพอดี เขาเลยแบ่งบุหรี่ของตัวเองให้ผู้ตายสูบ ถ้าเขาแอบเคลือบยาพิษไว้ที่ก้นกรองบุหรี่ เขาก็สามารถฆ่าผู้ตายได้เหมือนกันครับ"

พูดจบ อาโอกิ มัตสึ ก็ไม่สนว่าคนอื่นจะมีปฏิกิริยายังไง เขาพูดต่อทันที "ด้วยเหตุผลเดียวกัน ของกินทุกอย่างในงานปาร์ตี้วันนี้ล้วนเป็นฝีมือของคุณนายมินากาว่าทั้งสิ้น ก่อนที่ผลตรวจจากแผนกนิติวิทยาศาสตร์จะออก คุณนายมินากาว่าก็ถือว่ามีโอกาสก่อเหตุสูงเช่นกันครับ

เพราะจากคำบอกเล่าของทุกคน ผู้ตายเป็นคนเดียวที่ไม่ได้กินขนมหวานตบท้ายมื้ออาหาร หากยาพิษที่ผู้ตายโดนเข้าไปมียาถอนพิษ ก็เป็นไปได้ว่าคุณนายมินากาว่าอาจจะใส่ยาพิษลงในของกินอย่างอื่น แล้วเอายาถอนพิษไปซ่อนไว้ในขนมหวานที่ผู้ตายไม่ยอมแตะต้องเพียงคนเดียวก็ได้ครับ"

"แบบนั้นมันไม่ออกจะพิสดารไปหน่อยเหรอคะ" ซึซึกิ โซโนโกะ ฟังแล้วถึงกับอ้าปากค้างด้วยความทึ่ง

หึหึ ผมก็คิดว่ามันพิสดารพอกันแหละครับ! อาโอกิ มัตสึ แอบเห็นด้วยอยู่ในใจ

ต้องยอมรับเลยว่าตรรกะแบบโคนันนี่มันเหนือชั้นจริงๆ

แต่สารวัตรเมงูเระที่เป็นตำรวจสืบสวนมาหลายปี ผ่านคดีสุดแปลกแหวกแนวมานับไม่ถ้วน กลับไม่ได้รู้สึกแปลกใจกับทฤษฎีของ อาโอกิ มัตสึ เท่าไหร่นัก เขาลูบคางครุ่นคิดแล้วบอก "มันก็เป็นไปได้อยู่นะ"

ตั้งแต่ อาโอกิ มัตสึ เอ่ยชื่อของเธอออกมา คุณนายมินากาว่าก็เริ่มมีอาการกระสับกระส่าย ยิ่งพอเขาแฉแผนการของเธอออกมาหมดเปลือก เธอก็ถึงกับตัวสั่นงันงก เป็นอาการสั่นที่มาจากความหวาดกลัวในใจจนไม่สามารถควบคุมร่างกายได้

อาโอกิ มัตสึ ลอบสังเกตพฤติกรรมของคุณนายมินากาว่ามาตลอด พอเห็นอาการของเธอ เขาก็เหยียดยิ้มแล้วถามจี้จุด "คุณนายมินากาว่า คุณไม่สบายเหรอครับ หรือว่า...คุณกำลังร้อนตัวเพราะทำเรื่องเลวร้ายมากันแน่ครับ"

พอโดน อาโอกิ มัตสึ แทงใจดำ คุณนายมินากาว่าก็สะดุ้งโหยง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก เธออยากจะตะโกนเถียงใจแทบขาด แต่ปากกลับสั่นจนพูดอะไรไม่ออก "ฉัน..."

ความตื่นตระหนกของเธออยู่ในสายตาของทุกคน

ชั่วพริบตานั้น ความน่าสงสัยในตัวคุณนายมินากาว่าก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที

เมื่อโคนันได้ฟังข้อสันนิษฐานของ อาโอกิ มัตสึ เขาก็บรรลุขึ้นมาทันทีว่าฆาตกรที่ลงมือฆ่า มินากาว่า คัตสึฮิโกะ ก็คือคุณนายมินากาว่านั่นเอง

ก่อนหน้านี้เขาก็รู้สึกตะหงิดๆ อยู่แล้วที่คุณนายมินากาว่าห้ามไม่ให้ ซูสึมุ ลูกชายคนเล็กกินขนมหวาน แต่ตอนหลังดันไปป้อนเค้กให้กินซะงั้น

เพียงแต่ก่อนหน้านี้ โคนันมัวแต่ไปหึงหวง โมริ รัน กับ วากามัตสึ โทชิฮิเดะ เลยไม่ได้คิดอะไรให้ลึกซึ้ง พอ อาโอกิ มัตสึ สะกิดต่อมความคิด โคนันก็กระจ่างแจ้งทันที

คุณนายมินากาว่าใช้วิธีสุดพิสดารแบบที่โซโนโกะพูดเพื่อฆ่า มินากาว่า คัตสึฮิโกะ จริงๆ ด้วย

พอคิดได้ว่า อาโอกิ มัตสึ ส่งคนเอาพวกกาแฟและเค้กไปให้แผนกนิติวิทยาศาสตร์ตรวจแล้ว ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ขอแค่ผลตรวจออกมาแล้วเอาไปเทียบกับชนิดของสารพิษที่ทางโรงพยาบาลตรวจพบ ความจริงก็จะปรากฏทันที

คดีนี้ไม่เห็นต้องถึงมือเขาสักนิด

โคนันแอบรู้สึกห่อเหี่ยวนิดๆ แต่สำหรับเขาแล้ว ภารกิจหลักในวันนี้ไม่ใช่การไขคดี แต่เป็นการสกัดดาวรุ่ง วากามัตสึ โทชิฮิเดะ ไม่ให้มาวอแวกับ โมริ รัน ต่างหาก เขาต้องปกป้องลูกเป็ดขี้เหร่ที่เขาฟูฟักมาตั้งสิบกว่าปีไม่ให้โดนหมาวัดคาบไปกินเด็ดขาด ความห่อเหี่ยวเรื่องไม่ได้ไขคดีก็เลยมลายหายไปอย่างรวดเร็ว

เป็นไปตามที่โคนันคาดไว้ ทันทีที่ผลตรวจจากแผนกนิติวิทยาศาสตร์ถูกส่งมา ทุกหลักฐานก็ชี้เป้าไปที่คุณนายมินากาว่าอย่างชัดเจน

ช็อกโกแลตกับกาแฟมียาฆ่าแมลงชนิดเดียวกันเจือปนอยู่ ส่วนเค้กมียาถอนพิษผสมอยู่ และก้นกรองบุหรี่ก็มียาพิษอีกชนิดหนึ่งเคลือบเอาไว้

แม้ว่าบุหรี่จะมียาพิษเหมือนกัน แต่มันเป็นคนละชนิดกับที่พบในช็อกโกแลตและกาแฟ ดังนั้นคุณนายมินากาว่าจึงตกเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย

สารวัตรเมงูเระตีหน้าขรึมแล้วหันไปถามคุณนายมินากาว่า "คุณนายมินากาว่า คุณมีอะไรจะแก้ตัวไหมครับ"

คุณนายมินากาว่ายังคงดิ้นรนเฮือกสุดท้าย เธอสวนกลับทันควัน "คุณพูดบ้าอะไรกันคะ ฉันจะวางยาฆ่าลูกชายแท้ๆ ของตัวเองได้ยังไง ช็อกโกแลตชิ้นนั้นก็มียาพิษผสมอยู่เหมือนกันไม่ใช่เหรอคะ"

"ไม่จริงค่ะ!" เซกิยะ คาโอริ สวนกลับทันควัน "พ่อแม่แท้ๆ ของคัตสึฮิโกะประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิตไปตั้งแต่เจ็ดปีก่อนแล้ว คุณซึ่งเป็นคุณป้าของเขาถึงได้รับเขามาเลี้ยงไงคะ และที่ฉันรู้มา เหตุผลหนึ่งที่คัตสึฮิโกะตกหลุมรักโยชิมิ ก็เพราะเธอหน้าตาคล้ายกับแม่ของเขามากต่างหาก"

อ้าวเฮ้ย พลิกล็อกแบบนี้ ความน่าสงสัยของคุณนายมินากาว่าก็ยิ่งพุ่งทะลุปรอทไปเลยสิ

อาโอกิ มัตสึ ก้าวออกมายืนข้างหน้าแล้วพูดขึ้น "คุณนายมินากาว่าพูดถูกครับ ช็อกโกแลตชิ้นนั้นมียาพิษผสมอยู่จริงๆ แต่ในขณะเดียวกัน เรากลับไม่พบรอยนิ้วมือของคุณวาตานาเบะ โยชิมิ หรือแม้แต่ของผู้ตายบนช็อกโกแลตชิ้นนั้นเลยครับ มันสะอาดหมดจดราวกับไม่เคยมีใครสัมผัสมาก่อน

นี่แสดงให้เห็นชัดเจนว่าช็อกโกแลตชิ้นนี้ ไม่ใช่ชิ้นเดียวกับที่คุณวาตานาเบะให้ผู้ตาย แล้วผู้ตายก็กินเข้าไป จากคำบอกเล่าของทุกคน หลังจากเกิดเรื่อง คุณคือคนแรกที่พุ่งเข้าไปหาผู้ตาย คุณจึงมีโอกาสสับเปลี่ยนช็อกโกแลต เพื่อโยนความผิดไปให้คุณวาตานาเบะไงล่ะครับ"

"คุณมีหลักฐานอะไรมาหาว่าฉันสับเปลี่ยนช็อกโกแลตล่ะ!" คุณนายมินากาว่ายังคงเถียงคอเป็นเอ็น ไม่ยอมจำนนง่ายๆ

ก็แหงล่ะ ช็อกโกแลตชิ้นนั้นมันไม่มีรอยนิ้วมือใครเลยนี่นา

อาโอกิ มัตสึ ชี้นิ้วไปที่หน้าอกของเธอ "หลังจากสับเปลี่ยนช็อกโกแลตแล้ว คุณก็อยู่ในสายตาของทุกคนมาตลอด คงไม่มีโอกาสเอาช็อกโกแลตของจริงไปซ่อนที่ไหนแน่ ป่านนี้ช็อกโกแลตชิ้นนั้นคงละลายอยู่ตรงร่องอกของคุณแล้วล่ะครับ แค่เอาเศษกระดาษห่อไปตรวจหารอยนิ้วมือ ความจริงก็จะปรากฏครับ"

คุณนายมินากาว่าก้มลงมองหน้าอกตัวเอง ก็เห็นคราบช็อกโกแลตที่ละลายซึมเปื้อนเสื้อผ้าออกมาเป็นหลักฐานมัดตัว

คราวนี้คุณนายมินากาว่าหมดหนทางหนี เธอทรุดตัวลงนั่งกอด ซูสึมุ ลูกชายของเธอไว้แน่น พร้อมกับร้องไห้ฟูมฟายสารภาพบาปออกมา "ฉันขอโทษจ้ะ โยชิมิจัง พอฉันบังเอิญเห็นเธอซื้อช็อกโกแลต ฉันก็เลยเกิดความคิดชั่วร้ายนี้ขึ้นมา..."

อาโอกิ มัตสึ มองภาพตรงหน้าแล้วเบ้ปาก แอบบ่นในใจอย่างเมามัน

โว้วๆ มาแล้วจ้า มาแล้ว สูตรสำเร็จคนร้าย ร้องไห้ คุกเข่า สารภาพบาป คดีนี้มันรวมมิตรความคลาสสิกชัดๆ

[จบแล้ว]