บทที่ 18 - ยึดครองพื้นที่เป็นขุนศึก และการถือกำเนิดของกองทัพมังกรเพลิง !

บทที่ 18 - ยึดครองพื้นที่เป็นขุนศึก และการถือกำเนิดของกองทัพมังกรเพลิง !

" ยึดครองพื้นที่สักแห่งแล้วตั้งตัวเป็นขุนศึกซะเลย ! "

ความคิดนี้เริ่มฝังรากลึกลงในใจของหลี่โม่ และมันก็เริ่มลุกโชนขึ้นมาในสมองของเขาเหมือนประกายไฟที่กำลังจะเผาผลาญทุ่งหญ้าให้ราบคาบ

" ลงมือทำตามนี้แหละ ! "

วินาทีนั้น หลี่โม่ตัดสินใจอย่างแน่วแน่

แม้ว่าความเร็วในการหาเงินของพ่อค้าอาวุธจะสูงมาก แต่ในตอนนี้หากเขาต้องการสร้างกองกำลังที่แข็งแกร่งในระยะเวลาอันสั้นที่สุด รายได้จากการขายอาวุธเพียงอย่างเดียวอาจจะไม่เพียงพอต่อความต้องการอัปเกรดฐานทัพที่พุ่งสูงขึ้น

สิ่งที่เขาต้องทำในตอนนี้มันเรียบง่ายมาก นั่นก็คือการนำกำลังออกไปกวาดล้างและยึดครองทุกอย่างที่ขวางหน้า !

แม้ในตอนนี้เขาจะมีทหารในมือเพียง 100 ตน แต่ด้วยความพิเศษของทหารเหล่านี้ ทหารเพียง 100 ตนของเขาย่อมสามารถขยี้ทหารทั่วไปจำนวน 1,000 หรือแม้แต่ 10,000 นายได้อย่างง่ายดาย !

นั่นก็เพราะทหารทั้ง 100 ตนของเขาคือหุ่นยนต์จักรกลสังหาร ! พวกเขาจะทำตามคำสั่งของเขาอย่างไร้เงื่อนไขและไม่มีความรู้สึกหวาดกลัวต่อความตายเลยแม้แต่น้อย

ในทางกลับกัน ทหารของศัตรูนั้นต่างออกไป พวกเขายังคงมีความรู้สึกและอารมณ์ ซึ่งนั่นก็หมายความว่าพวกเขายังรู้จักความหวาดกลัว

เมื่อต้องเผชิญกับกองทัพที่ไม่มีวันถอย ทหารที่รู้จักความหวาดกลัวย่อมต้องเสียขวัญ สิ่งที่เขาต้องทำก็แค่บดขยี้กองกำลังหลักของศัตรูให้ราบคาบ เมื่อทหารที่เหลือเห็นความตายอยู่ตรงหน้า ความกลัวย่อมเข้ากัดกินใจพวกเขาเอง

และเมื่อศัตรูเสียขวัญและกำลังใจในการรบแล้วจะเกิดอะไรขึ้นล่ะ ?

พวกเขาย่อมต้องยอมแพ้อย่างไม่มีทางเลือก และเขาก็จะสามารถยึดครองพื้นที่และทรัพยากรทั้งหมดของศัตรูมาเป็นของเขาได้อย่างง่ายดาย

คิดได้ดังนั้น หลี่โม่ก็รีบออกคำสั่งเรียกตัวหุ่นยนต์ ที-800 ทั้ง 20 ตนที่กำลังเร่ขายอาวุธอยู่ด้านนอกให้กลับมาทันที

" กลับมา ! "

" รีบกลับมาที่ฐานทัพให้เร็วที่สุด ! "

หลี่โม่สั่งการไปยังทหารที่อยู่นอกฐานทัพ

ต่อคำสั่งของหลี่โม่ เหล่าทหาร ที-800 ที่กำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่ต่างก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเริ่มวิ่งตรงกลับมายังฐานทัพหลักอย่างรวดเร็วราวกับเครื่องจักรที่ไร้ความรู้สึก

" พรึบ ... "

ในพริบตานั้น เมื่อกองทหารทั้งสองกลุ่มเริ่มถอนตัวและวิ่งกลับหลังหัน บรรดาผู้คนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามต่างก็มองตามไปด้วยความมึนงงอย่างที่สุด

" หือ ? "

" นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย ? "

" คนพวกนั้นเป็นอะไรไปน่ะ ? "

บรรดาหัวหน้ากลุ่มขุนศึกรายย่อยต่างพากันมองดูเหล่า ที-800 ที่จู่ ๆ ก็วิ่งหนีไปอย่างรวดเร็วราวกับคนโดนฉีดเลือดไก่เข้าเส้นเลือด พวกเขาต่างก็ไม่เข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย

สำหรับขุนศึกรายย่อยเหล่านี้ เมื่อได้ข่าวว่ามีพ่อค้าอาวุธมาเสนอขายสินค้าในราคาที่ถูกแสนถูก พวกเขาก็ต่างรีบมาดูว่าสินค้าเป็นอย่างไรและเตรียมจะควักเงินซื้ออยู่แล้วเชียว

ยังไงเสีย อาวุธก็เป็นสิ่งที่ไม่มีวันพออยู่แล้ว แต่ในขณะที่พวกเขากำลังจะจ่ายเงินซื้อ พ่อค้าอาวุธกลุ่มนี้กลับวิ่งหนีไปเสียดื้อ ๆ แถมยังวิ่งเร็วราวกับบินได้อีกด้วย

" นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย ? "

นายพลขุนศึกถามทหารข้างกายด้วยความงุนงง

" เอ๊ะ ? "

ทหารที่อยู่ข้าง ๆ ก็ได้แต่มองตามไปด้วยสีหน้ามึนงงไม่ต่างกัน

เมื่อเห็นลูกน้องก็ไม่รู้เรื่อง นายพลขุนศึกจึงหันไปมองเงาร่างของ ที-800 ที่กำลังไกลออกไปทุกที

" แปลกจริง ๆ พ่อค้าอาวุธกลุ่มนี้ชื่อว่าอะไรนะ ? "

" ตอนนี้ฉันเริ่มอยากจะรู้ชื่อร้านของคนพวกนี้ขึ้นมาจริง ๆ เสียแล้วสิ "

" น่าสนใจดีนะ อาวุธราคาถูกขนาดนี้เพิ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรกเลย "

นายพลขุนศึกส่ายหน้าเบา ๆ

เขาเคยสั่งซื้ออาวุธจากพ่อค้ามาแล้วนักต่อนัก แหล่งอาวุธของเขาก็มาจากบรรดาพ่อค้าเหล่านี้ทั้งนั้น นอกจากพวกขุนศึกรายใหญ่หรือกองทัพรัฐบาลที่มีโรงงานอาวุธเป็นของตัวเองแล้ว ขุนศึกรายย่อยอย่างพวกเขาก็ต้องพึ่งพาพ่อค้าอาวุธพวกนี้แหละ

เขาซื้ออาวุธมาก็มาก แต่ไม่เคยเจอที่ไหนขายถูกขนาดนี้มาก่อนเลย

ถึงแม้ในครั้งนี้การซื้อขายจะล่มลงกลางคัน แต่เขาก็จำพ่อค้ากลุ่มนี้ได้แม่นยำแล้ว

" ถ้าคราวหน้าเจอคนพวกนี้อีก จำไว้ว่าต้องรีบรายงานฉันทันที อาวุธชุดต่อ ๆ ไปฉันอาจจะต้องสั่งซื้อจากคนกลุ่มนี้แทนแล้วล่ะ "

นายพลขุนศึกพึมพำขณะที่มองส่งเหล่า ที-800 ที่หายลับตาไป

ในขณะที่ขุนศึกคนนั้นกำลังรู้สึกเสียดาย เหล่า ที-800 ทั้งหมดก็ได้เดินทางกลับมาถึงฐานทัพหลักเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

" พรึบ ... "

เมื่อหุ่นยนต์แต่ละตนกลับมารวมตัวกันที่ฐานทัพ พวกเขาก็พบว่ามีเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ปรากฏขึ้นในฐานทัพเพิ่มขึ้นอีกจำนวนมาก

ทว่าเหล่า ที-800 ที่เพิ่งกลับมาต่างก็ไม่ได้แสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมาต่อพวกเดียวกัน พวกเขาเพียงแค่ยืนนิ่งด้วยสีหน้าเคร่งขรึมเพื่อรอรับคำสั่งจากเจ้านายของตน

เมื่อมองดูเหล่า ที-800 ทั้ง 100 ตนที่ยืนเรียงรายกันอยู่ตรงหน้า หลี่โม่ก็แสดงสีหน้าที่จริงจังออกมา

" ทุกคน หน้าที่ต่อไปของพวกนายมีเพียงอย่างเดียว ! "

" หน้าที่ของพวกนายคือการกำจัดเหล่าขุนศึกที่อยู่รอบ ๆ นี้ให้สิ้นซาก ! "

" เมื่อจัดการพวกมันได้แล้ว ให้เข้ายึดครองพื้นที่และปกครองดินแดนเหล่านั้นแทนพวกมันทันที ! "

" หลังจากกวาดล้างขุนศึกเหล่านั้นเสร็จสิ้นแล้ว ให้รวบรวมทรัพยากรและสิ่งของทุกอย่างที่มีมูลค่าในดินแดนของพวกมันกลับมาที่นี่ให้หมด ! "

" มีความมั่นใจไหม ! ? "

หลี่โม่จ้องมองไปยังทหารของเขาแล้วออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด

ต่อคำสั่งของหลี่โม่ เหล่าทหาร ที-800 ต่างก็ตะโกนตอบรับอย่างพร้อมเพรียงกัน " มีครับ ! "

เสียงที่หนักแน่นดังสะท้อนไปมาภายในฐานทัพทหาร

" ให้เหลือทหารไว้ 10 ตนเพื่อคุ้มกันความปลอดภัยของฉัน ส่วนที่เหลืออีก 90 ตน ให้เริ่มปฏิบัติการบุกโจมตีขุนศึกรอบข้างได้ทันที ! "

" จำไว้ว่าต้องจัดการขุนศึกพวกนั้นให้เร็วที่สุด ! "

" ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป พื้นที่รอบ ๆ นี้จะต้องกลายเป็นอาณาเขตของฉัน ! "

หลี่โม่มองดูทหาร ที-800 ของเขาแล้วก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้

" ต่อไปนี้ พวกนายจะมีชื่อใหม่เรียกกองกำลังของพวกนาย "

" พวกนายจะได้ชื่อว่า กองทัพมังกรเพลิง ! "

หลี่โม่มองดูเหล่าจักรกลสังหารแล้วตั้งชื่อกองทัพให้แก่พวกเขา

ตอนนี้พวกเขาถือเป็นกองทัพที่สมบูรณ์แบบแล้ว ถึงแม้กำลังพลจะมีเพียง 100 ตน แต่นี่คือกองทัพทหารของจริง

ในเมื่อเป็นกองทัพ ก็ย่อมต้องมีชื่อเรียก

และชื่อที่หลี่โม่เลือกให้กองทัพแรกของเขาก็คือ กองทัพมังกรเพลิง !

" รับทราบครับ นายท่าน ! "

เหล่าทหารกองทัพมังกรเพลิงต่างตะโกนขานรับคำสั่งของหลี่โม่อย่างสุดเสียง

" กองทัพมังกรเพลิง ... บุก ! "

[จบแล้ว]