บทที่ 34 กำลังคอสเพลย์เป็นปีศาจสีขาวอยู่เหรอ?

สตอร์มที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยขึ้นว่า

"น่ากลัวจริง ๆ ถ้าพลังของปีศาจผมขาวเพิ่มขึ้นโดยไม่มีขีดจำกัด ในอนาคตอันใกล้นี้ก็จะไม่มีใครสามารถหยุดเขาได้เลยใช่ไหม?"

เมื่อได้ยินคำถามของสตอร์ม ศาสตราจารย์ X ก็ตกอยู่ในความเงียบยาวนาน เขาไม่รู้จะตอบอย่างไร จึงพูดอย่างช้า ๆ ว่า

"นั่นคือเหตุผลที่เราต้องพยายามนำเขากลับสู่เส้นทางที่ถูกต้อง!"

ไซคลอปส์ที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยขึ้นว่า

"แล้วเราจะพาเขากลับมาอยู่บนเส้นทางที่ถูกต้องได้ยังไง?"

เมื่อคำถามนี้ถูกถามออกมา ทุกคนก็เงียบไป…

…

เหนือท้องฟ้า ซูมู่ก้าวเดินอยู่ในอากาศ แต่ละก้าวเขาพุ่งไปได้หลายร้อยเมตร

สาเหตุที่เขาหยุดการโจมตีและเลือกจากไปมีสองเหตุผล

ประการแรก ฟีนิกซ์หญิงมีพลังฟีนิกซ์ ซึ่งเป็นหนึ่งในพลังที่น่าหวาดกลัวที่สุดในจักรวาลมัลติเวิร์สของมาร์เวล เป็นสัญลักษณ์แห่งชีวิตและอารมณ์ทั้งหมด!

ในฐานะพลังที่เก่าแก่ที่สุด พลังฟีนิกซ์ที่สมบูรณ์สามารถแยกสลาย แปลงสภาพ สร้างสรรค์ และทำลายสิ่งใดก็ได้ ทั้งยังบิดเบือนเหตุและผล รวมถึงเส้นเวลาได้อย่างอิสระ!

พลังนี้สามารถท่องไปในทุกมิติและจักรวาลโดยไม่มีข้อจำกัดใด ๆ

แม้พลังฟีนิกซ์ในตัวฟีนิกซ์หญิงจะเป็นเพียงเศษเสี้ยวเล็ก ๆ แต่ก็เป็นพลังที่น่าหวาดกลัว ทำให้เธอเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ระดับ 5 ที่มีความแข็งแกร่งเป็นพิเศษ!

เนื่องจากไม่มั่นใจว่าไสยเวทย์ไร้ขีดจำกัดจะสามารถต้านพลังการแยกสลายของดาร์คฟีนิกซ์ได้หรือไม่ ซูมู่จึงเลือกที่จะไม่เสี่ยง

ประการที่สอง คือระหว่าง X-Men และสไตรเกอร์ย่อมมีความขัดแย้งเกิดขึ้น

ก่อนหน้านี้ เขาเคยขอให้โทนี่ สตาร์ก ช่วยค้นหาตัวสไตรเกอร์ แต่สไตรเกอร์ที่คาดการณ์ไว้ว่าจะตกเป็นเป้าหมายของปีศาจผมขาวจึงปกปิดตัวเอง แม้แต่โทนี่ก็ยังหาตัวเขาไม่พบ

จากนั้นซูมู่ก็ขอให้หน่วยชิลด์ช่วย แต่ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม

เขาจึงคิดจะใช้ X-Men เป็นตัวล่อเพื่อให้สไตรเกอร์ปรากฏตัว สไตรเกอร์ที่เกลียดชังมนุษย์กลายพันธุ์มากย่อมต้องลงมือกับ X-Men แน่นอน!

เหยื่อถูกทิ้งไว้แล้ว ตอนนี้ก็แค่รอให้ปลามากินเหยื่อ!

…

ในเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในนิวเม็กซิโก ภายในร้านอาหารแห่งหนึ่ง ทุกสายตาต่างจับจ้องไปที่โต๊ะของลูกค้ากลุ่มหนึ่งที่ดูแปลกตา

เพราะเพิ่งมีคนในกลุ่มนั้นทำแก้วหล่นแตก แม้เพื่อนร่วมโต๊ะจะรีบขอโทษ แต่ก็เรียกความสนใจจากลูกค้าคนอื่น ๆ ได้มาก

ทันใดนั้น เสียงกระดิ่งประตูดังขึ้น เงาร่างสูงใหญ่เดินเข้ามา ทำให้ทุกสายตาเบนจากชายร่างใหญ่ผู้เงอะงะไปที่เขาแทน

"เฮ้ นายแต่งเป็นปีศาจผมขาวอยู่หรือไง?"

เด็กชายตัวจ้ำม่ำใกล้ประตูที่ถูกเสียงกระดิ่งเรียกความสนใจหันไปมอง และก็เห็นชายหนุ่มผมขาวที่สวมแว่นกันแดดเดินเข้ามา เขาคุ้นเคยกับการแต่งกายเช่นนี้ดี เพราะมันเป็นเครื่องแต่งกายของปีศาจผมขาว มนุษย์กลายพันธุ์ระดับ 5!

ด้วยพลังและการแต่งกายที่โดดเด่นของปีศาจผมขาว รวมถึงความโด่งดังของเขาทั่วโลก ทำให้วัยรุ่นหลายคนต่างพยายามเลียนแบบเขา

เด็กชายตัวจ้ำม่ำคนนี้ก็ไม่ต่างกัน แต่เพราะความสูงที่ไม่ถึงและรูปร่างอ้วนใหญ่ เขาจึงไม่สามารถเลียนแบบท่าทางเท่ ๆ ของปีศาจผมขาวได้ จนต้องล้มเลิกความคิดไป

เมื่อได้เห็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาเดินเข้ามาในร้าน เขารู้สึกอิจฉาเพราะชายหนุ่มคนนี้มีความสูงและรูปร่างที่คล้ายกับปีศาจผมขาวมาก หากไม่รู้ว่าปีศาจผมขาวอยู่ที่นิวยอร์กตอนนี้ เขาคงคิดว่านี่คือปีศาจผมขาวตัวจริง

เมื่อซูมู่ก้าวเข้ามาในร้าน ก็เห็นเด็กชายตัวจ้ำม่ำผมขาวมองเขาด้วยสายตาอิจฉา แล้วได้ยินเด็กชายถามเขาว่ากำลังแต่งคอสเพลย์เป็นปีศาจผมขาวอยู่หรือเปล่า พร้อมกับชมว่าทำได้เหมือนมาก

ซูมู่ชะงักเล็กน้อย ก่อนจะเข้าใจในสิ่งที่เด็กชายพูด จากนั้นเขายิ้มแสดงสีหน้าอารมณ์ขันและพูดกับเด็กชายว่า

"ขอบคุณนะนาย ผมของนายก็ดูเท่ดี!"

เด็กชายตัวจ้ำม่ำที่ได้รับคำชมจากนักคอสเพลย์ผู้เก่งกาจก็ยิ้มด้วยความตื่นเต้น เขาหันไปส่องกระจกข้าง ๆ มองเงาของตัวเองและคิดว่านี่มันเท่จริง ๆ

"ฉันรู้อยู่แล้วล่ะ เพื่อน ๆ คงแค่หมั่นไส้ฉันเลยแกล้งล้อเลียนความหล่อของฉัน!"

ซูมู่: "…"

หลังจากข้ามผ่านเด็กชายที่หลงตัวเองไป ซูมู่ก็เดินไปนั่งที่โต๊ะที่มีชายกลุ่มหนึ่งซึ่งคนหนึ่งเพิ่งทำแก้วแตก โดยมีสายตาของธอร์และเพื่อน ๆ มองเขาด้วยความแปลกใจ

ด้วยคำบอกเล่าจากเนื้อเรื่องของ Thor ภาคแรก และความช่วยเหลือเล็กน้อยจากหน่วยชิลด์ ซูมู่จึงสามารถหาตำแหน่งของเมืองนี้ได้

หลังจากพักที่โรงแรมแห่งหนึ่งหนึ่งวัน ซูมู่ก็เห็นธอร์และกลุ่มเพื่อนมาที่ร้านอาหารแห่งนี้ ซึ่งเคยปรากฏในเรื่องราวของธอร์ จึงตัดสินใจมาหาธอร์

เมื่อซูมู่นั่งลง และเห็นสายตาสงสัยของธอร์และกลุ่มเพื่อน เขาจึงยิ้มกว้างและกล่าวทักทาย

"สวัสดีทุกคน ฉันชื่อซูมู่ แต่คนอื่น ๆ ชอบเรียกฉันว่าปีศาจผมขาว พอจะรู้จักกันหน่อยได้ไหม?"

เมื่อได้ยินการแนะนำตัวของซูมู่ เพื่อนของธอร์ต่างหัวเราะออกมา เจน ฟอสเตอร์ ซึ่งเป็นคนรักของธอร์ในอนาคตเอ่ยขำ ๆ ว่า

"นายคือปีศาจผมขาว? ช่างบังเอิญจริง ๆ เพราะที่นี่เราก็มีเทพสายฟ้าในตำนานของนอร์สอยู่ด้วย!

ว่าไง ธอร์?"

เมื่อเผชิญกับคำล้อเลียนของเจน ฟอสเตอร์ ซูมู่ไม่ได้พยายามพิสูจน์อะไร เขาทำหน้าตกใจและจ้องมองไปที่ธอร์

"พระเจ้า นายคือเทพสายฟ้า บุตรแห่งโอดิน กษัตริย์ในอนาคตแห่งแอสการ์ด!"

หลังจากที่ธอร์ตกลงมายังโลกและสูญเสียพลังเทพสายฟ้า เขาก็มักเจอคนไม่เชื่อว่าเขาคือเทพสายฟ้าธอร์ เมื่อถูกยอมรับเช่นนี้ ทำให้เขารู้สึกว่า มนุษย์ตัวเล็ก ๆ ตรงหน้านี้ช่างเป็นมิตรเหลือเกิน

"ถูกต้อง ฉันคือเทพสายฟ้าธอร์ บุตรของโอดิน นายช่างตาดีมาก เมื่อฉันหามโยลเนียร์พบและกลับไปยังแอสการ์ด ฉันจะต้องให้รางวัลนายอย่างงาม!"

ซูมู่ยิ้มอย่างพึงพอใจยิ่งขึ้น

"ขอบคุณมากนะ ท่านธอร์!"

เมื่อเห็นชายแปลกหน้าที่เรียกตัวเองว่าปีศาจผมขาวพูดคุยกับชายที่อ้างว่าเป็นเทพสายฟ้าธอร์อย่างสนุกสนาน คนอื่น ๆ ก็ได้แต่มองหน้ากันแบบไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

แค่มีธอร์คนเดียวก็วุ่นพอแล้ว นี่ยังมีอีกคนบ้า ๆ มาเพิ่ม!

ขณะนั้นเอง ธอร์ก็นึกถึงคำแนะนำตัวของซูมู่ และสังเกตเห็นปฏิกิริยาของคนรอบ ๆ จึงหันมาถามซูมู่อย่างสงสัยว่า

"นายดังมากใช่ไหม ทำไมคนรอบ ๆ นี้ถึงจ้องมองนายกันหมด?"

ยังไม่ทันที่ซูมู่จะตอบ เจน ฟอสเตอร์ก็รีบอธิบายแทน

"เขากำลังแต่งเป็นตัวละครที่มีชื่อเสียง…"

หลังจากคำอธิบายของเจน ฟอสเตอร์ ธอร์ก็เข้าใจความหมายของคำว่า "คอสเพลย์" และหันมายิ้มกว้างให้ซูมู่พลางพูดอย่างกระตือรือร้นว่า

"ไอ้ปีศาจผมขาวนั่นมันอ่อนเกินไป นายควรแต่งเป็นฉันสิ เทพสายฟ้าธอร์ผู้ยิ่งใหญ่ มันดูเจ๋งกว่าเยอะ!"

ซูมู่ถูกธอร์ตบไหล่ซ้ำ ๆ โดยไม่ตอบอะไร เพียงแต่รอยยิ้มที่มุมปากกลับลึกซึ้งขึ้นเรื่อย ๆ…