บทที่ 27 ฉันใจดีเกินไป ทนเห็นโศกนาฏกรรมของมนุษย์ไม่ได้!

เมื่อเห็นอสูรผมขาวบุกเข้ามาในสโมสร กลุ่มนักเลงที่ถือปืนอยู่เต็มมือกลับไม่มีใครกล้ายิง เหมือนคนที่มีอาวุธครบมือไม่ใช่พวกเขา แต่กลับเป็นชายหนุ่มที่ยืนยิ้มอยู่ตรงหน้า

พวกเขารู้ถึงความน่ากลัวของอสูรผมขาวดี ไม่ว่าจะเป็นข่าวทั้งสามชิ้นที่เคยเขย่าโลก หรือการพุ่งเข้ามาในสโมสรด้วยความเร็วสูงจนมีคนโชคร้ายหลายคนเสียชีวิตเหลือเพียงซาก เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนที่กลายเป็นเศษซากไปแล้ว ล้วนยืนยันถึงความแข็งแกร่งของอสูรผมขาวอย่างแน่ชัด!

เมื่อเห็นกลุ่มนักเลงตรงหน้าไม่มีการตอบสนองใดๆ ซูมู่ถอนหายใจ พลางก้มหน้าเล็กน้อย ใบหน้าถูกเงาจากแสงไฟปกคลุม เหลือเพียงรอยยิ้มเย็นชาที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก

"งั้นฉันคงต้องไปหาตัวเองแล้วล่ะ!"

ได้ยินคำพูดนี้ หนึ่งในนักเลงทนแรงกดดันไม่ไหวอีกต่อไป กดไกปืนและยิงอย่างบ้าคลั่ง

เสียงปืนที่ดังขึ้นทำให้ทุกคนที่อยู่ในสถานะเครียดจัดตกใจ ตามสัญชาตญาณ พวกเขาก็ยิงซูมู่ไปด้วย

กระสุนมากมายพุ่งใส่ซูมู่เหมือนฝนโปรยลงมา แต่เมื่อกระสุนพุ่งเข้ามาถึงระยะ 10 เซนติเมตรรอบตัวเขา มันก็หยุดนิ่ง ไม่สามารถเข้าใกล้เขาได้เลย

เมื่อเห็นปรากฏการณ์ประหลาดนี้ หนึ่งในนักเลงจำได้ทันทีว่านี่คือความสามารถของอสูรผมขาว

"ไสยเวทย์ไร้ขีดจำกัด!

ไม่มีทางเอาชนะอสูรผมขาวได้ ฉันไม่อยากตาย!"

เขาทนความหวาดกลัวไม่ไหวอีกต่อไป ทิ้งปืนและหันหลังวิ่งหนีไปทันที

เมื่อเห็นคนแรกทิ้งปืนและวิ่งหนี คนอื่นๆ ก็ทำตาม แม้จะเคยเห็นข่าวมากมายที่เล่าถึงความน่ากลัวของอสูรผมขาว พวกเขารู้ดีว่าในสายตาของเขา พวกเขาก็เป็นแค่แมลงเท่านั้น!

จำนวนคนไม่ใช่เรื่องสำคัญสำหรับเขา เขาสามารถบดขยี้พวกเขาได้อย่างง่ายดาย!

เมื่อเห็นกลุ่มนักเลงวิ่งหนีกระจัดกระจาย ซูมู่ยิ้มกว้าง พลังผลักดันมหาศาลระเบิดออกจากรอบตัว กระสุนที่ลอยอยู่รอบๆ เขาพุ่งกลับไปด้วยความเร็วที่สูงกว่าเดิม

กระสุนจำนวนมากพุ่งทะลุร่างนักเลงด้วยความเร็วเหนือเสียง พริบตาเดียว นักเลงเกือบทั้งหมดก็ตายด้วยฝนกระสุน เหลือเพียงไม่กี่คนที่นอนร้องโอดโอยอยู่บนพื้นกระเบื้องที่เปล่งแสง

ซูมู่ทนฟังเสียงร้องเหล่านั้นไม่ได้ เขายกมือขึ้นและกำหมัดเบาๆ

"ไสยเวทย์หมุนตาม (อาโอะ)!"

หลุมดำสีน้ำเงินปรากฏขึ้นกลางอากาศ ดึงทุกสิ่งรอบข้างเข้าหาตัว หลุมดำ lv3 ของไสยเวทย์หมุนตาม (อาโอะ) มีขนาดใหญ่ขึ้นจากตอน lv2 หลายเท่า

ขนาดของมันจากลูกบาสเกตบอลขยายเป็นขนาดหนึ่งเมตร พลังดึงดูดที่แผ่ออกมาก็เพิ่มขึ้นหลายเท่า ดึงนักเลงที่ตายแล้วหรือหมดสภาพเข้ามาภายใน!

เสียงร้องโหยหวนรอบตัวเงียบหายไปในทันที!

ซูมู่ไม่อยากเห็นภาพสภาพเลือดนองที่อยู่เบื้องหน้า เขาจึงปล่อยให้หลุมดำขนาดหนึ่งเมตรหมุนรอบตัว ดูดกลืนทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบข้างเข้าไป!

เพียงเสี้ยววินาที สโมสรสุดหรูที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงนั้นก็หายไป ปรากฏเป็นหลุมขนาดใหญ่ที่มีรูปร่างกลม

กลางหลุมเหลือเพียงกระเบื้องที่เปล่งแสงที่ยังคงสภาพสมบูรณ์อยู่ ขณะที่อสูรผมขาวยืนหลังตรง มือขวาใส่ในกระเป๋า มือซ้ายเสยผมสีขาวที่เรียบลื่นขึ้น เผยให้เห็นดวงตาสีน้ำเงินอันงดงาม!

แต่ในดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความเย็นชา ลูกค้าผู้รอดชีวิตที่อยู่ห่างออกไปตัวสั่นไม่หยุด เมื่อได้ยินเสียงอสูรผมขาวที่ยืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังพูดด้วยรอยยิ้มพอใจว่า

"แบบนี้สิถึงจะสบายสมใจ ในที่สุดฉันก็ใจดีพอ ไม่อาจทนเห็นโศกนาฏกรรมบนโลกนี้!"

ลูกค้าผู้รอดชีวิตทุกคน: "…"

ช่วยฟังสิ่งที่แกพูดหน่อยได้ไหม!

ซูมู่เดินต่อไป ตามการตรวจจับของริคุกัน เขาพบว่าคิงพินหนีไปไกลแล้ว แต่ด้วยความเร็วของเขาในตอนนี้ คงไล่ตามได้ไม่ยาก

เขาก้าวออกไปอีกครั้ง ร่างของเขาหายไปจากจุดเดิม เคลื่อนผ่านซากปรักหักพังไปหลายร้อยเมตร มาปรากฏตัวบนถนน

เขาใช้ไสยเวทย์หมุนทวน (อากะ) สร้างแรงผลักที่มีขนาดเท่ากับแรงดึงดูด เพื่อเดินกลางอากาศ ทุกก้าวที่ก้าวจะพาเขาไปไกลหลายสิบเมตร เพียงไม่นานเขาก็มองเห็นรถหุ้มเกราะที่แล่นด้วยความเร็วสูงอยู่ข้างหน้า

ดวงตาของเขาส่องประกาย แม้จะอยู่ท่ามกลางแสงอาทิตย์ที่จ้า แต่เขาก็มองเห็นได้อย่างชัดเจน เขายกมือขึ้นทำท่ามือปืน ชี้นิ้วไปที่รถหุ้มเกราะคันนั้น พร้อมกับปล่อยจุดดำแดงที่ส่องแสงประกายพลางพูดเบาๆ ว่า

"ปัง!"

คิงพินนั่งอยู่ในรถหุ้มเกราะ แม้รถจะทำจากวัสดุพิเศษที่ทนต่อการโจมตีจากจรวดได้ แต่ก็ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยเลย

เมื่อเผชิญกับศัตรูที่เหมือนเทพเจ้า หากเขาไม่ได้ผ่านประสบการณ์ที่ช่วยเสริมจิตใจให้แข็งแกร่งมานาน เขาคงจิตตกไปแล้ว!

แต่คิงพินไม่ใช่คนธรรมดา ถึงรู้ดีว่าแทบไม่มีทางหนีรอดได้ เขาก็จะลองเสี่ยงอยู่ดี

และไม่ใช่ว่าพวกเขาจะไร้ทางสู้เสียทีเดียว!

คิงพินหันมองด้านหลัง สายตาลึกซึ้ง

"ได้แต่หวังว่าอุปกรณ์ที่ใช้เงินไปหลายพันล้านดอลลาร์จะได้ผล ไม่อย่างนั้น..."

รถหุ้มเกราะเพิ่มความเร็วขึ้นอีก สองแถวของเครื่องผลักดันถูกยืดออกมาจากด้านหลัง เพื่อเร่งความเร็วให้มากขึ้น!

ขณะที่ซูมู่กำลังจะจัดการคิงพิน เขาก็ได้ยินเสียงคลื่นไฟฟ้าดังแสบหูขึ้นมาข้างๆ ก่อนจะรู้สึกว่าพลังในร่างกายเกิดความผิดปกติ พลังของเขาควบคุมไม่ได้ และทำให้เขาร่วงลงมาจากความสูงหลายสิบเมตร

"เกิดอะไรขึ้นกัน?!"

ระหว่างที่ร่วงลงมา ซูมู่ใช้ริคุกันเพื่อควบคุมพลังในร่างอีกครั้ง และกำลังจะลอยตัวในอากาศ แต่แล้วเขาก็เห็นร่างสองร่างพุ่งเข้ามาจากสองทิศทาง!

"ฮ่าฮ่า อสูรผมขาว! ตอนนี้ที่นายไม่มีพลังกลายพันธุ์ นายก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่ง! การสังหารอสูรผมขาวขอให้เป็นความสำเร็จของฉันเอง!"

อีกด้านหนึ่ง ร่างในชุดรัดรูปสีดำชื่อว่า "เฮลเรซเซอร์" กดปุ่มบางอย่าง เสียงคลื่นไฟฟ้าดังขึ้นอีกครั้ง และร่างของซูมู่ที่ดูเหมือนเทพเจ้าในอากาศก็ชะงักลง จุดดำแดงที่กำลังจะยิงก็หายไป และเขาก็ตกลงไปอย่างรวดเร็ว!

เห็นได้ชัดว่าเสียงคลื่นไฟฟ้าทำให้เกิดอะไรบางอย่างกับซูมู่ จนเกิดสถานการณ์นี้ขึ้น

ซูมู่ยิ้มแฝงอารมณ์ขันและปล่อยตัวให้ร่วงลงไปตามธรรมชาติ เขาพบว่ารถหุ้มเกราะของคิงพินก็หยุดและกำลังจะวกกลับมา

เขาจึงคิดว่า "เอาล่ะ งั้นมาให้เซอร์ไพรส์กันหน่อย!"

สไปเดอร์วูแมนพยายามเร่งความเร็วไปหาซูมู่ และเมื่อใกล้ถึง เธอเห็นเฮลเรซเซอร์ใช้กรงเล็บแหลมคมพุ่งเข้าใส่ซูมู่ที่ไม่สามารถต่อต้านได้ และแววตาของเขาเต็มไปด้วยความเหี้ยมโหด!

เธอเร่งความเร็วเข้าไปเตะเฮลเรซเซอร์ออกไปก่อนที่เขาจะโจมตีซูมู่ทัน หลังจากหายใจอย่างแรง เธอรีบโอบซูมู่ไว้ในอ้อมแขน พอได้ทำเช่นนั้น เธอก็รู้สึกโล่งใจ

"เฮ้อ เกือบไม่ทันแล้ว!"

ซูมู่ซึ่งสัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลก็ถอนหายใจอย่างโล่งใจในใจเช่นกัน

"เกือบสนุกไม่ทันแน่ๆ!"