บทที่ 17 ปีศาจสีขาวกำลังจะพ่ายแพ้?

โทนี่ สตาร์คมองภาพตรงหน้าด้วยความตกใจ รู้สึกถึงความกดดันที่สะสมขึ้นมาในลำคอโดยไม่รู้ตัว

ภาพในข่าวที่เขาเคยเห็นนั้นไม่ใช่ภาพที่สร้างขึ้นด้วย AI หรือข่าวลวง แต่เป็นความจริง และความจริงนั้นยิ่งใหญ่กว่าข่าวที่เห็นเสียอีก

ในข่าวไม่มีการกล่าวถึงว่าพลังของปีศาจผมขาวจะน่ากลัวขนาดนี้ คนคนนั้นสามารถซัดไอรอนมองเกอร์ให้ลอยไปด้วยหมัดเดียวได้อย่างเหลือเชื่อ ในฐานะผู้ออกแบบเกราะเหล็ก โทนี่รู้ทันทีว่าน้ำหนักของไอรอนมองเกอร์นั้นมากเพียงใด และการที่จะซัดมันให้ลอยไปได้เช่นนี้ แม้แต่มาร์ค 3 ก็ไม่สามารถทำได้ พลังเช่นนี้ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ธรรมดาจะมีได้เลย

โทนี่จ้องมองแขนที่ดูบอบบางของปีศาจผมขาว นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าตัวเองช่างไม่รู้อะไรเลย...

หลังจากซัดไอรอนมองเกอร์ไป ซูมู่ก็กำมือเล็กน้อย รู้สึกยินดีที่สามารถใช้ "แบล็กแฟลช" ได้ในการโจมตีครั้งแรก ซึ่งพิสูจน์ได้ว่าเขาควบคุมพลังงานได้ดีกว่า เพราะมีความสามารถในการดูดซับพลังงานเพิ่มเข้ามาจากที่เคยสงสัย ในอนาคตเขามีแนวโน้มที่จะใช้แบล็กแฟลชได้ตลอดเวลา นั่นหมายความว่าพลังโจมตีของเขาจะเพิ่มขึ้นถึง 2.5 เท่าโดยถาวร

ไม่สนใจโทนี่ สตาร์คที่กำลังอึ้งอยู่ ซูมู่เดินช้าๆ ไปตามช่องกำแพงที่ไอรอนมองเกอร์พุ่งทะลุผ่านมา จนมาถึงข้างถนน เมื่อเข้าใกล้มากขึ้น ไอรอนมองเกอร์ก็รู้ตัว ส่งกระสุนและจรวดมาทางเขา แต่ทั้งหมดหยุดนิ่งอยู่เบื้องหน้า ไม่สามารถเข้าถึงตัวซูมู่ได้เลย

เขายืนอยู่ริมถนน ขณะที่ผู้คนต่างก็เริ่มรู้ตัวและพากันถอยห่างออกไป เหลือเพียงซูมู่ที่กำลังก้าวไปข้างหน้าและไอรอนมองเกอร์ที่กำลังยิงใส่เขาอย่างต่อเนื่อง ผู้ชมที่ไม่กลัวตายอยู่ไกลๆ ต่างจ้องมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น บางคนถึงกับหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายคลิป

เมื่อซูมู่ปรากฏตัวอย่างชัดเจน มีคนจำเขาได้ทันที

"ปีศาจผมขาว เขามาทำอะไรที่นี่กัน?"

"เขาสู้กับหุ่นเหล็กยักษ์นี่อยู่เหรอ?"

"เมื่อกี้เขาทำยังไงถึงซัดเจ้ายักษ์เหล็กนี่ให้ลอยได้?"

เสียงฮือฮาของผู้คนเริ่มดังขึ้น ต่อมาบนรถเชฟโรเลตที่จอดอยู่ไกลออกไป ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็แทบจะกั้นความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่ เขาหยิบกล้องถ่ายภาพมืออาชีพออกมาและตั้งท่าถ่ายภาพซูมู่

ใช่แล้ว คนคนนั้นคือ เอ็ดดี้ บร็อค ผู้ซึ่งต่อมาจะกลายเป็นเวน่อม

เขารู้สึกตื่นเต้นสุดๆ ขอบคุณโชคชะตาที่ทำให้เขาได้บันทึกภาพการต่อสู้ของปีศาจผมขาวอีกครั้ง หลังจากที่เขาทำข่าวครั้งก่อนจนได้เป็นที่โด่งดังในนิตยสารเดลี่ บูเกิล หากเขาได้ถ่ายภาพการต่อสู้นี้อีกครั้ง มันจะทำให้เขาได้เลื่อนตำแหน่งและได้รับเงินเพิ่มอย่างแน่นอน

เขาจ้องมองกล้องอย่างตื่นเต้น เมื่อปีศาจผมขาวเดินเข้าไปเผชิญหน้ากับหุ่นเหล็กยักษ์ การแสดงอันน่าตื่นเต้นกำลังจะเริ่มต้นแล้ว

ออบาไดอาห์ที่กำลังควบคุมไอรอนมองเกอร์ได้แต่มองจอแสดงผลด้วยความตกใจ ขณะที่เสียงเตือนดังไม่หยุด

"เตือน! เตือน! ความเสียหายของเครื่องจักรอยู่ที่ 36%... ความเสียหายของเครื่องจักรอยู่ที่ 36%!"

แค่หมัดเดียวก็เกือบจะทำลายเกราะหน้าของไอรอนมองเกอร์ได้ทั้งหมด นี่มันเป็นไปได้ยังไง?

เหล็กไทเทเนียมหนา 10 เซนติเมตรที่ประกอบเป็นไอรอนมองเกอร์นั้นแข็งแกร่งจนแม้แต่ขีปนาวุธขนาดใหญ่ก็แทบจะทะลุไม่เข้า แต่ตอนนี้กลับถูกมนุษย์คนหนึ่งโจมตีจนเกือบพัง... เขาเป็นมนุษย์จริงๆ หรือ?

ออบาไดอาห์รู้สึกเสียใจอย่างยิ่ง ข่าวในนิตยสารเดลี่บูเกิลนั้นกลับเป็นเรื่องจริงทั้งหมด! ถ้ารู้แบบนี้ เขาไม่มีทางไปยุ่งกับปีศาจผมขาวแน่นอน ต่อให้ต้องจ่ายพันล้านหรือสองพันล้านดอลลาร์ก็คงจะยอม

แต่ตอนนี้สายไปแล้ว สิ่งที่ทำได้คือพยายามสังหารปีศาจผมขาวให้ได้เท่านั้น คงต้องพึ่งวิธีที่ดีที่สุดคือถอยห่างจากเขาแล้วใช้กระสุนระดมยิงจนเขาเหนื่อยและหมดแรง

ขณะที่ออบาไดอาห์คิดจะลงมือ เขาพบว่าปีศาจผมขาวที่อยู่ตรงหน้าได้หายตัวไปโดยไม่รู้ตัว เมื่อระบบแจ้งเตือนอีกครั้ง เขาก็เห็นว่าปีศาจผมขาวยืนอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว จ้องมองด้วยสายตาเย็นชา มือขวากำแน่น พลังกำลังเปล่งประกายสีน้ำเงิน

นั่นคือพลังที่เคยซัดไอรอนมองเกอร์ให้กระเด็นไป!

ออบาไดอาห์พยายามเบี่ยงหลบ แต่ด้วยระยะที่ใกล้เกินไปและน้ำหนักที่ทำให้ไอรอนมองเกอร์ขยับได้ช้า เขาไม่สามารถหลบการโจมตีนี้ได้เลย หากถูกหมัดนี้เข้าตรงๆ เกราะเหล็กบริเวณอกคงพังยับ และเขาที่อยู่ในห้องควบคุมคงไม่มีทางรอดชีวิต

"ไม่! ไม่! อย่า!" เขาร้องอย่างสิ้นหวังขณะหมัดนั้นเคลื่อนเข้ามาใกล้ ความกลัวจับจิตเขาราวกับเห็นภาพของตนเองในวาระสุดท้าย

แต่แล้วหมัดนั้นกระแทกใส่ไอรอนมองเกอร์อย่างรุนแรง ไอรอนมองเกอร์กระเด็นออกไปไกล ทว่าคราวนี้ไม่มีสายฟ้าสีดำพุ่งออกมาเหมือนครั้งแรก ทำให้หุ่นเหล็กเพียงแค่กระเด็นไปไม่กี่เมตรก่อนจะหยุดลง

ออบาไดอาห์ลุกขึ้นมาและตรวจสอบระดับความเสียหาย

"เตือน! เตือน! เครื่องจักรเสียหาย 38%... เครื่องจักรเสียหาย 38%!"

แค่หมัดนี้เพิ่มความเสียหายเพียง 2% เท่านั้น

เขาเข้าใจได้ทันที ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างสะใจ

"ฮ่าๆๆ สายฟ้าสีดำนั่น นายก็ไม่ได้ปล่อยออกมาได้ง่ายๆ นี่นา! หรือนายใช้พลังทั้งหมดไปกับการโจมตีครั้งแรกแล้วตอนนี้ก็ทำซ้ำไม่ได้อีกแล้ว?"

ความกลัวของออบาไดอาห์หายไปทันทีเมื่อรู้ว่าปีศาจผมขาวไม่ได้แข็งแกร่งเท่าที่คิด เขายิงกระสุนใส่ซูมู่ไม่หยุด

"มาเลย! ฉันอยากเห็นจริงๆ ว่านายจะทนฝนกระสุนนี้ได้นานแค่ไหน!"

โทนี่ สตาร์คที่เดินออกมาจากช่องกำแพงก็มองเห็นภาพทั้งหมดเช่นกัน

"แย่แล้ว หมัดสายฟ้าสีดำของเขาใช้ซ้ำไม่ได้ ถ้าออบาไดอาห์ใช้กระสุนระดมใส่ไปเรื่อยๆ เขาอาจชนะได้จริงๆ!"

โทนี่รู้สึกถึงความหวาดกลัว เพราะพลังงานในเตาปฏิกรณ์อาร์คที่หน้าอกเขาเหลือเพียง 2% ซึ่งไม่พอจะใช้ในการต่อสู้ หากออบาไดอาห์ชนะ เขาคงหนีไม่พ้นความตาย

"โธ่เว้ย!"

ผู้คนที่ยืนมองอยู่ไกลๆ ก็มองเห็นเช่นกัน เมื่อเห็นปีศาจผมขาวซัดหุ่นเหล็กยักษ์ให้กระเด็นไปได้เพียงเล็กน้อย แล้วหุ่นเหล็กก็ลุกขึ้นมายิงใส่ปีศาจผมขาวต่ออย่างบ้าคลั่ง พวกเขาเริ่มตั้งข้อสันนิษฐานกันว่า

"พลังของปีศาจผมขาวอาจจะสู้กับคนธรรมดาได้ แต่เจอเทคโนโลยีแบบนี้ก็ไม่ไหวเหมือนกัน!"

"ใช่เลย หุ่นเหล็กนี้น่าจะมาจากกองทัพ ปีศาจผมขาวคงถูกกำจัดโดยเจ้าหุ่นยักษ์นี่ในไม่ช้า!"

ในฝูงชนมีพวกมนุษย์กลายพันธุ์ที่ซ่อนตัวอยู่ไม่กี่คน พวกเขามองภาพนี้ด้วยความสิ้นหวัง

"มนุษย์กลายพันธุ์อย่างเราจะไม่มีวันเอาชนะรัฐบาลได้เลยหรือ? พวกเราคงต้องทนถูกกดขี่ไปตลอด ไม่มีทางจะลุกขึ้นสู้ได้เลยหรือ?"

ทุกคนคิดว่าปีศาจผมขาวจะต้องแพ้ แต่แล้วเหตุการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้น…