บทที่ 12 สังหารบูลส์อาย

บทที่ 12 สังหารบูลส์อาย

เมื่อซูหมู่เห็นชุดรัดรูปแปลกๆ บนร่างชายตรงหน้าและสัญลักษณ์เป้าเล็งบนหน้าผาก เขาก็จำได้ทันทีว่าเป็นบูลส์อาย!

มีดที่พุ่งมาเมื่อครู่ก็คือฝีมือของบูลส์อายนั่นเอง

ซูหมู่คิดถึงประวัติของบูลส์อาย ซึ่งในหลายเวอร์ชั่นทำงานให้กับคิงพิน การที่เขามาโจมตีครั้งนี้ คงเป็นคำสั่งของคิงพินแน่ๆ

หากเป็นคนอื่น แม้แต่ยอดมนุษย์หลายคนก็อาจจะถูกแทงด้วยมีดที่พุ่งมาอย่างแม่นยำ แต่เขาไม่เหมือนใคร แม้ว่าพลังจะใกล้หมด แต่เขาก็ยังใช้ริคุกันจับความเคลื่อนไหวของมีดได้

แต่บูลส์อายเอาความมั่นใจมาจากไหน คิดว่าแค่ทักษะการขว้างมีดของมนุษย์ธรรมดาจะสามารถสังหารเขาได้?

บูลส์อายเองก็สังเกตว่าชายผมขาวตรงหน้าแข็งแกร่งกว่าที่คาดไว้มาก

ตอนที่เขาเล็งไปที่หัวของซูหมู่ แม้พลังจะใกล้หมดแล้ว แต่เขาก็ยังหลบมีดของบูลส์อายได้

ต้องเข้าใจว่า มีดที่บูลส์อายใช้ถูกหลอมด้วยอาดาแมนเทียม ซึ่งมีความแข็งแกร่งสูงมาก สามารถทำลายได้แทบทุกสิ่ง ด้วยความแข็งแกร่งนี้ทำให้มีดพุ่งได้เกือบเท่าความเร็วเสียง!

ชายผมขาวตรงหน้าที่หลบได้ แสดงว่ามีความสามารถพิเศษอื่นนอกจากพลังพื้นที่ อย่างเช่นร่างกายที่เหนือมนุษย์หรือทักษะอื่นๆ?

ถ้าซูหมู่ยังคงมีพลังเต็มเปี่ยมอยู่ บูลส์อายคงไม่กล้าแม้แต่จะเข้าใกล้ แต่ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว!

"ดูเหมือนว่านายจะใช้พลังไปเยอะตอนโจมตีก่อนหน้านี้ ถึงขั้นที่แม้แต่ความเร็วการตอบสนองก็ลดลงไปมาก ถ้านายยังมีพลังเต็มที่ ฉันคงสู้ไม่ไหวแน่ แต่ตอนนี้… ฮ่าๆ การได้สังหารคนเก่งนี่มันน่าพอใจจริงๆ!"

บูลส์อายพูดด้วยน้ำเสียงสั่นไหวจากความตื่นเต้น ในฐานะนักฆ่าชั้นยอด การได้สังหารคนที่แข็งแกร่งถือเป็นความสะใจที่เหนือสิ่งอื่นใด

แต่ซูหมู่ไม่ได้แสดงความหวาดหวั่นใดๆ เขาทำเหมือนกับว่าคำขู่ของบูลส์อายไม่มีผลอะไร

เหมือนกับว่า… แม้จะเป็นเสือที่บาดเจ็บ แต่ก็ยังสามารถฉีกแมวที่มาท้าทายได้ และความต่างระหว่างพวกเขายิ่งใหญ่กว่าระหว่างเสือกับแมวเสียอีก!

บูลส์อายเกิดความรู้สึกไม่ดี เขารีบขว้างมีดอาดาแมนเทียมออกไปอีก แต่ซูหมู่ก็ยังหลบได้อย่างง่ายดาย

แต่ก็ยังมีมีดเล่มหนึ่งที่ปักเข้าร่างซูหมู่ ทำให้บูลส์อายรู้สึกผ่อนคลายลงเล็กน้อย

ซูหมู่ใช้พลังที่เหลือเพียงเล็กน้อยในการเสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกาย และหลบการโจมตี ขณะเดียวกัน ริคุกันก็ช่วยให้เขาตรวจสอบวัสดุของมีด เข้าใจว่ามันคืออาดาแมนเทียมที่ทะลุการป้องกันของเขาได้

เขาไม่มีท่าทีร้อนรนแต่อย่างใด พลางถามว่า

"นายถูกคิงพินส่งมาฆ่าฉันใช่ไหม?"

บูลส์อายไม่ตอบ แต่ขว้างมีดเร็วขึ้นเรื่อยๆ และยังหยิบปืนมายิงใส่ซูหมู่อีก แต่ทุกการเคลื่อนไหวก็ถูกจับได้ด้วยริคุกัน ทำให้ซูหมู่หลบได้ง่ายดาย

แม้บูลส์อายจะไม่ตอบ แต่ซูหมู่ก็ยืนยันได้จากรายละเอียดในร่างกายของเขาที่ริคุกันเห็น เขาจึงพูดต่อ

"ถ้านายบอกที่อยู่ของคิงพิน ฉันจะไว้ชีวิตนาย นายว่ายังไง?"

แต่บูลส์อายไม่ตอบ ซ้ำยังเร่งการโจมตี พร้อมเย้ยหยัน

"ตอนนี้ตัวเองยังแทบจะเอาตัวไม่รอด ยังกล้ามาพูดจะไว้ชีวิตฉัน? ตายไปซะเถอะ!"

ว่าแล้วเขาก็หยิบจรวดยิงใส่ซูหมู่

เมื่อระเบิดตรงหน้าซูหมู่ เปลวไฟขนาดใหญ่ก็ปกคลุมร่างเขา บูลส์อายจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก

น่าจะตายแล้ว แม้ชายผมขาวจะพลังลดน้อยลง แต่ก็สู้ยากจนไม่น่าเชื่อ

บูลส์อายเผยรอยยิ้มสะใจ การสังหารคนที่แข็งแกร่งเป็นความสุขอย่างยิ่งสำหรับเขา!

แต่แล้วเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

"นายดูเหมือนจะมีความสุขนะ? คิดว่าเรื่องมันจบแค่นี้?"

เสียงจากในเปลวไฟทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของบูลส์อายชะงักลง ทันใดนั้นเขาได้ยินเสียงกำแพงพัง ก่อนจะได้ยินเสียงของปีศาจนั้นดังขึ้นอีกครั้ง

"ฉันจะให้โอกาสนายครั้งสุดท้าย บอกตำแหน่งของคิงพินให้ฉัน ฉันจะให้แกตายอย่างรวดเร็ว!"

บูลส์อายมองไปที่ซูหมู่อย่างไม่อยากเชื่อ ดวงตาเขาเบิกกว้างเมื่อเห็นชายตรงหน้ายังอยู่ครบทุกอย่าง ปราศจากรอยแผลใดๆ

เขาใช้มือข้างหนึ่งจับไปที่กำแพงท่อระบายน้ำ และดูดซับพลังงานจากสายไฟรอบตัว แสงไฟริบหรี่ยิ่งมืดลง ขณะเดียวกัน แผลบนร่างซูหมู่ก็เริ่มฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว

บูลส์อายสังเกตเห็นได้ทันทีว่าเขากำลังดูดซับพลังงานไฟฟ้า!

"นาย… นายมีพลังพิเศษอื่นด้วย!"

เมื่อรู้เช่นนี้ บูลส์อายรีบหันหลังและพยายามวิ่งหนีทันที

"เวรเอ๊ย ทำไมเขาถึงมีพลังฟื้นฟูและดูดซับพลังได้อีกล่ะ ใครจะไปสู้กับเขาได้อีก! ให้ตายเถอะ คิงพิน งานนี้ฉันไม่ทำแล้ว ใครจะอยากตายก็ไปเถอะ!"

แต่แรงดึงดูดมหาศาลตามหลังมา แม้บูลส์อายจะมีร่างกายแข็งแกร่งกว่าคนธรรมดา ก็ยังไม่สามารถต้านทานได้

ในดวงตาที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง เขาลอยไปหาซูหมู่ ก่อนที่แขนขาของเขาจะถูกบิดจนไม่เหลือพลังต่อต้าน

…

ทันทีที่จรวดพุ่งมาหาซูหมู่ เขาใช้พลังที่ดูดซับจากแสงแดดและมีดในการฟื้นฟูไสยเวทย์ไร้ขีดจำกัด จากนั้นก็เสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกาย ยื่นมือออกไปทะลุกำแพงจับสายไฟเพื่อดูดพลังงานไฟฟ้า

พลังงานไฟฟ้าจำนวนมากถูกดูดซับ ทำให้ไสยเวทย์ย้อนกลับและไสยเวทย์ไร้ขีดจำกัดทำงานอีกครั้ง ร่างกายของเขากลับมาอยู่ในสภาพสมบูรณ์

มีดอาดาแมนเทียมที่แทงอยู่ในร่างกายถูกดันออกและตกลงบนพื้น แผลต่างๆ ของเขาฟื้นตัวในพริบตา

เมื่อเห็นบูลส์อายวิ่งหนี ซูหมู่ยิ้มกว้างแล้วยกนิ้วขึ้นพร้อมกล่าวเย้ยหยัน

"หมื่นธาราดึงดูด!"

เมื่อบูลส์อายถูกดึงกลับมาและแขนขาของเขาถูกบิดจนแทบเป็นปม ซูหมู่ถามอีกครั้ง

"คิดได้รึยัง? บอกตำแหน่งคิงพินให้ฉัน ฉันจะให้แกตายเร็วขึ้นหน่อย"

บูลส์อายมองปีศาจผมขาวตรงหน้า นัยน์ตาสีฟ้าเข้มภายใต้ขนตาขาวนั้นจ้องมองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเยาะเย้ย

ในดวงตาที่งดงามคู่นั้น เขากลับเห็นประกายสีแดงดำที่น่าสะพรึง!

…

หลังจากบิดร่างกายของบูลส์อายจนไม่เหลือซาก นอกจากกระดูกอาดาแมนเทียมเพียงเล็กน้อย ซูหมู่ก็มั่นใจว่าเขาไม่รู้ตำแหน่งของคิงพิน

(หมายเหตุ: บูลส์อายมีการปลูกฝังกระดูกอาดาแมนเทียมบางส่วนในร่างกาย)

คิงพินเป็นคนที่ระมัดระวังตัวสูง สถานที่พักในแต่ละวันไม่เคยเหมือนกัน แม้แต่คนสนิทที่สุดก็ไม่รู้แผนการล่วงหน้าของเขา

ซูหมู่ยัดมือเข้าในกระเป๋า เดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆ เลือดและสะเก็ดโลหะที่ลอยอยู่รอบตัวเขาค่อยๆ ร่วงลงบนพื้น

แม้จะไม่ได้ข้อมูลตำแหน่งของคิงพิน แต่ก็ไม่ใช่ปัญหา

เมื่อริคุกันอัพเกรดขึ้นเรื่อยๆ พื้นที่การมองเห็นและความสามารถในการมองทะลุจะเพิ่มขึ้นด้วย

เมื่อถึงจุดที่เขามองครอบคลุมทั่วทั้งนิวยอร์กได้ คิงพินก็เป็นเพียงแค่เศษผงที่เขาจะบดขยี้ได้ง่ายๆ!

สายไฟในกำแพงท่อระบายน้ำถูกดึงออกมาอย่างต่อเนื่องจากแรงดึงดูด พลังงานไฟฟ้าถูกส่งมายังซูหมู่เพื่อฟื้นฟูพลัง

- [พลังงาน +1]

- [ประสบการณ์ดูดซับพลังงาน +1]

...

[ดูดซับพลังงาน lv2 (233/300): สามารถดูดซับพลังงานได้เกือบทุกประเภท อัตราการดูดซับและขีดจำกัดการเก็บพลังงานอยู่ในระดับปานกลาง]

พลังงานการดูดซับกำลังจะถึงเลเวล 3 และนี่จะเป็นทักษะแรกของเขาที่เข้าสู่เลเวล 3!

เมื่อทักษะเข้าสู่เลเวล 3 จะมีการเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิดอะไรเกิดขึ้นหรือไม่?

จะมีการเปลี่ยนแปลงที่ไม่เคยคาดฝันรออยู่หรือเปล่า?

จบบทที่ บทที่ 12 สังหารบูลส์อาย