บทที่ 7 ริคุกัน lv2

บทที่ 7 ริคุกัน lv2

วงหมุนสีฟ้าน่ากลัวปรากฏขึ้นอีกครั้ง ดูดกลืนทุกสิ่งรอบตัว

ในขณะที่ใช้ไสยเวทย์หมุนตาม "อาโอะ" ซูหมู่ก็รู้สึกได้ถึงความแตกต่างทันที พลังงานในร่างถูกเปลี่ยนเป็นพลังคำสาปอย่างรวดเร็วและกำลังถูกใช้ไป

เดิมทีเขาสามารถสร้างหลุมดำสีฟ้าขนาดเท่าลูกสับปะรดได้ แต่ตอนนี้มันขยายเป็นขนาดเท่าลูกบาสเกตบอล

แน่นอนว่าด้วยพลังที่เพิ่มขึ้น การใช้พลังงานก็เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

ถึงจะใช้พลังงานมาก แต่ระดับ 2 ของไสยเวทย์หมุนตาม "อาโอะ" ก็ไม่ทำให้ซูหมู่ผิดหวัง

หลุมดำสีฟ้ากำลังพุ่งไปทางกิ้งก่าด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

กิ้งก่ารู้สึกถึงอันตรายตามสัญชาตญาณ แต่เนื่องจากมันอยู่ใกล้เกินไป และหลุมดำสีฟ้าก็เร็วเกินกว่าที่มันจะหลบได้!

จากระยะไกล เกวนที่กำลังสังเกตอยู่เห็นฉากเบื้องหน้า

ร่างกายของกิ้งก่าบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง เนื้อเยื่อและกล้ามเนื้อถูกดึงเข้าสู่จุดศูนย์กลางของร่างกาย หลุมดำสีฟ้าน่ากลัวนั้นพุ่งออกจากอกของมัน ดูดกลืนเนื้อหนังของมันจนหมดสิ้น!

และถึงแม้หลุมดำสีฟ้าน่ากลัวจะดูดกลืนร่างของกิ้งก่าจนหมด แต่มันยังไม่หยุด ยังคงดูดกลืนทุกสิ่งรอบๆ ตัว

ทั้งอากาศ พื้น กำแพงที่พัง และเสาไฟข้างทาง...

สิ่งที่ทำให้เธอตกใจก็คือ หลุมดำสีฟ้าน่ากลัวนั้นกำลังพุ่งตรงมาที่เธอด้วยความเร็วสูง

ในสภาพบาดเจ็บหนัก เธอไม่สามารถหลบหนีได้ จึงทำได้เพียงรอความตายที่ใกล้เข้ามา

เมื่อเผชิญหน้ากับกิ้งก่า เธอยังมีความรู้สึกต่อต้านอยู่บ้าง แต่เมื่อเผชิญกับหลุมดำสีฟ้าน่ากลัวนั้น ความคิดของเธอแทบจะหยุดลงไป!

หลุมดำสีฟ้าที่น่ากลัวนั้นไม่อาจหยุดได้ มันดูดกลืนทุกสิ่ง แม้กระทั่งความคิดของเธอ

สมองของเกวนว่างเปล่า…

แต่เมื่อหลุมดำสีฟ้าเข้ามาใกล้เธอในระยะไม่กี่เมตร แรงดึงดูดที่น่ากลัวก็เริ่มดึงร่างกายของเธอ แต่ทันใดนั้นวงหมุนก็ดับหายไป ราวกับไม่เคยมีอยู่

เธอที่กำลังกลั้นหายใจเริ่มหายใจอย่างแรงอีกครั้ง

เธอไม่เคยใกล้ชิดกับความตายขนาดนี้มาก่อน!

และไม่เคยรู้สึกไร้หนทางขนาดนี้!

นี่มันเป็นพลังที่มนุษย์จะควบคุมได้จริงๆ หรือ!?

หลังจากใช้ไสยเวทย์หมุนตาม "อาโอะ" เสร็จ ซูหมู่ยิ้มด้วยความพอใจขณะมองร่างของกิ้งก่าที่หายไปอย่างสมบูรณ์

การเพิ่มพลังให้กับไสยเวทย์หมุนตาม "อาโอะ" นั้นเกินความคาดหมายของเขาไปมาก

หากพลังถึงระดับ 4 หรือ 5 เขาอาจถึงระดับของโกโจได้

และเมื่อเขาเลื่อนระดับทักษะขึ้นอีก เขาจะยิ่งแกร่งกว่าโกโจอีกมาก!

เมื่อทุกอย่างจบลง ซูหมู่ก็มองไปข้างหน้า เห็นเพื่อนบ้านที่ดีของนิวยอร์ก สไปเดอร์เกวนที่บาดเจ็บหนักจนสลบไปแล้ว

ด้วยการใช้ริคุกันสังเกตสภาพร่างกายของเธอ เขาพบว่ากระดูกหลายแห่งหักและอวัยวะภายในมีรอยฉีกขาดเล็กน้อยและมีเลือดซึม

แต่ด้วยความสามารถในการฟื้นตัวของเธอ แม้ว่าเขาจะไม่สนใจ อาการบาดเจ็บของเธอก็จะหายเองได้เร็วๆ นี้

แต่ตอนนี้พวกเขาอยู่ในเขตครัวนรก และเพิ่งเกิดการต่อสู้ครั้งใหญ่ที่นี่ จึงน่าจะมีหลายสายตาที่จับจ้องมาทางนี้

แม้ซูหมู่จะไม่ได้เป็นคนดี แต่ให้ตัวละครที่เขาชื่นชอบต้องมาตายต่อหน้าเขา เขาก็ไม่อยากเห็นอยู่ดี

【ประสบการณ์ริคุกัน +1】

พร้อมกับการแจ้งเตือนจากระบบ ซูหมู่ใช้ริคุกันตรวจสภาพของเกวนอย่างละเอียด และจัดการกระดูกที่เคลื่อนให้เข้าที่เพื่อให้เธอฟื้นตัวได้เร็วขึ้น

ในขณะนั้น ซูหมู่คิดอะไรบางอย่างได้ จึงถอดหมวกคลุมและหน้ากากของสไปเดอร์เกวนออก ใบหน้าที่งดงามก็เผยออกมา

ผมสั้นสีทองและใบหน้าที่งดงาม ใช่แล้ว นี่คือเกวน สเตซี่

ทว่าตอนนี้ เกวนดูสวยงามกว่าที่เคยเห็นในภาพยนตร์หรือตัวละครในอนิเมะเสียอีก!

ทันใดนั้น สไปเดอร์เกวนที่อยู่ในอ้อมแขนของซูหมู่เริ่มรู้สึกตัว เมื่อเห็นชายหนุ่มรูปหล่อที่โอบกอดเธออยู่ เธอก็รู้สึกสับสนเล็กน้อย แต่พอเริ่มเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น ก็รีบกระโดดออกจากอ้อมแขนของซูหมู่ และหมุนตัวถอยออกไปไกลหลายเมตร

แต่การเคลื่อนไหวของเธอไม่ค่อยมั่นคงเพราะอาการบาดเจ็บที่ยังไม่หายดี จึงเผลอล้มลงกับพื้น ก่อนจะรีบลุกขึ้นมาอีกครั้ง

"นี่…นี่…นี่…"

หลังจากที่เกวนยืนได้มั่นคง เธอก็สังเกตเห็นหน้ากากสีขาวในมือของชายหนุ่มตรงหน้า พลางสัมผัสที่ใบหน้าของตัวเอง แล้วพบว่าหน้าตาที่แท้จริงของเธอถูกเปิดเผย!

พระเจ้า แบบนี้จะทำยังไงดี?

ทำไมเพิ่งจะเป็นสไปเดอร์เกวนไม่นาน แต่ตัวตนกลับถูกเปิดเผยแล้ว?

เกวนสับสน ไม่รู้จะทำยังไงต่อไป

ซูหมู่แปลกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นเกวนฟื้นตัวได้เร็วขนาดนี้

ความสามารถในการฟื้นตัวของสไปเดอร์เกวนไม่ธรรมดาจริงๆ

เขามองไปที่หน้ากากในมือ แล้วพูดกับเกวนว่า

"ไม่นึกเลยว่าเพื่อนบ้านแสนดีอย่างสไปเดอร์เกวนจะยังเด็กขนาดนี้ เธอยังเรียนอยู่ใช่ไหม?"

"นาย…นาย…นายทำไมถึงถอดหน้ากากฉันออก?"

ซูหมู่เอียงศีรษะเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มกว้าง

"ทำไม่ได้เหรอ ขอโทษด้วยนะ

ถ้าเธอไม่พอใจก็เข้ามาต่อยฉันสิ?"

เกวน: "…"

ตั้งแต่ที่ซูหมู่จัดการดร.คอนเนอร์สอย่างรวดเร็ว เธอก็รู้แล้วว่าชายที่ดูเหมือนผอมบางคนนี้ซ่อนพลังมหาศาลขนาดไหน เธอคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาแน่

"นายทำไมต้องฆ่าดร.คอนเนอร์สด้วย เขาก็แค่กลายพันธุ์เพราะยานั่น ถึงจะกลายเป็นคนโหดเหี้ยม แต่จริงๆ แล้วเขาเป็นคนดีนะ!"

เกวนนึกถึงบางอย่างจึงถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

ซูหมู่ไม่ได้รู้สึกแปลกใจกับคำถามของเกวน เพราะเธอเป็นคนจิตใจดีมาตั้งแต่แรก นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่เขาชอบเกวน

แต่ถึงแม้เขาจะชอบคนจิตใจดี เขาเองก็ไม่ได้เป็นคนดีอะไรนัก

"เพราะเขาพยายามจะฆ่าฉัน ดังนั้นเขาต้องเตรียมใจไว้สำหรับการถูกฉันฆ่าเช่นกัน!"

เกวนอยากจะพูดอะไรอีก แต่สุดท้ายก็ไม่พูดออกมา

เมื่อมองจากมุมของซูหมู่ นี่ก็เป็นการป้องกันตัวโดยชอบธรรม

แต่การเห็นคนรู้จักตายต่อหน้าเธอทำให้เกวนสับสนเล็กน้อย เธอจึงไม่ได้พูดอะไรต่อ ปล่อยเพียงคำพูดทิ้งท้ายแล้วเหวี่ยงใยออกไป

"บางทีนายอาจจะไม่ผิด แต่…ฉันว่าฉันควรไปได้แล้ว!"

เมื่อมองดูเกวนที่เหวี่ยงใยจากไป ซูหมู่ร้องเรียก

"หน้ากากของเธอ!"

สไปเดอร์เกวนหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับมาและคว้าหน้ากากจากมือของซูหมู่ไป จากนั้นก็เหวี่ยงใยออกไปอีกครั้ง

แม้ว่าเธออยากจะต่อยหน้าชายที่ยิ้มยั่วยุนี้นัก แต่พอคิดถึงความต่างของพลังแล้วก็ปล่อยผ่านดีกว่า

สไปเดอร์เกวนที่ยึดมั่นในความยุติธรรมคิดอย่างนั้นในใจ

มองดูสไปเดอร์เกวนที่จากไปไกล ซูหมู่ก็รู้สึกว่าการข้ามมิติมายังโลกนี้ก็ไม่เลว เพราะเขาได้มีโอกาสโต้ตอบกับตัวละครที่เขาชอบจากชาติที่แล้ว และตอนนี้พวกเขาไม่ใช่แค่ฮีโร่บนจออีกต่อไป แต่เป็นคนที่มีชีวิต มีอารมณ์และความรู้สึกของตัวเอง

เมื่อสำรวจพลังที่เหลืออยู่ในร่าง ซูหมู่ก็คว้าสายไฟที่ขาดและดูดซับพลังงานจากมัน

【ประสบการณ์ดูดซับพลังงาน +1】

【ประสบการณ์ริคุกัน +1】

ในขณะที่ดูดซับพลังงาน ริคุกันก็เริ่มทำงาน มอบความสามารถในการควบคุมพลังงานอย่างแม่นยำให้กับซูหมู่

ดังนั้น ประสบการณ์ของริคุกันจึงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ไม่กี่นาทีต่อมา ระบบก็แสดงข้อความเตือน

【ประสบการณ์ริคุกัน +1】

【ยินดีด้วย ทักษะริคุกันเลื่อนระดับ!】

จบบทที่ บทที่ 7 ริคุกัน lv2