บทที่ 131 ดิเอโก้ผู้ไร้เดียงสาและน่าสงสาร

บทที่ 131 ดิเอโก้ผู้ไร้เดียงสาและน่าสงสาร

รายชื่อบนกระดาษระบุว่า: “กาเบรียล มากัลเญส, คิม มิน-แจ, บอตมาน, กวาร์ดิโอล”

อเลสซานโดรเต็มไปด้วยคำถาม:

“คนพวกนี้เป็นใครกัน?”

มัตเตโอเริ่มอธิบาย:

“ฤดูกาลที่แล้วกาเบรียลลงเล่นให้ลีลล์ในลีกไปแค่นิดเดียว ซื้อตอนนี้ราคาน่าจะไม่แรงมาก แถมรูปร่างสูงใหญ่ แข็งแกร่ง และเป็นเซ็นเตอร์แบ็กเท้าซ้ายที่หายาก จะเป็นส่วนเติมเต็มที่ยอดเยี่ยมให้เราแน่ ติดปัญหาใหญ่อย่างเดียวคือเขาไม่มีพาสปอร์ตอียู เลยต้องใช้โควตานอกอียู”

อเลสซานโดรชินกับคลังความรู้เรื่องนักเตะอันละเอียดยิบของลูกชายแล้ว จึงไม่ได้คัดค้านอะไร ได้แต่จดบันทึกตาม

มัตเตโอเชียร์กาเบรียลสุดใจ เพราะหมอนี่คือว่าที่ตัวหลักของอาร์เซนอลในอนาคต ค่าตัวพุ่งไปแตะหลัก 60 ถึง 70 ล้านยูโรแน่ ๆ

แม้จะมีจังหวะเหวอ ๆ บ้างตามสไตล์กองหลังสายปะทะ แต่ก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติ

แถมเขายังวางบอลยาวได้ดี เหมาะกับฟุตบอลสมัยใหม่สุด ๆ

ถ้ามัตเตโอจำไม่ผิด เขาใกล้จะยึดตัวจริงในลีลล์ได้แล้ว ถ้าไม่รีบสอยตอนนี้ เดี๋ยวราคาจะพุ่งกระฉูด

มีรายงานว่าอาร์เซนอลทุ่มเงินถึง 26 ล้านยูโร เพื่อดึงตัวเขาไปร่วมทีมในปี 2020

แน่นอนว่าเขาก็มีข้อเสีย คือไม่มีพาสปอร์ตอียู ซึ่งจะกินโควตานอกอียูของทีมไป

ทีมในเซเรียอาได้โควตานอกอียูปีละ 2 คน ปีที่แล้วใช้กับแชร์วินโญและโรเมโรไปแล้ว ปีนี้โควตานี้เลยล้ำค่ามาก

อเลสซานโดรถามต่อขณะจด:

“แล้วคนอื่นล่ะ?”

มัตเตโอตอบ:

“คิม มิน-แจ เป็นนักเตะเกาหลี ตอนนี้เล่นให้ทีมเมืองหลวงในประเทศทางตะวันออก แม้ลีกนั้นจะไม่ใช่กระแสหลัก แต่ไม่ได้แปลว่านักเตะที่นั่นจะไม่เก่งนะ”

อเลสซานโดรพยักหน้า:

“จริง อย่างแชร์วินโญก็มาจากลีกตะวันออกเหมือนกัน ตอนนี้ก็ฟอร์มเทพเลย”

มัตเตโอเสริม:

“ฝีเท้าเขาระดับตัวจริงใน 5 ลีกใหญ่ได้สบาย แถมตอนนี้เหมือนจะมีดราม่ากับแฟนบอลที่นั่นด้วย ผมว่าน่าจะกดราคาได้ถูกลง”

เมื่อเดือนก่อน คิม มิน-แจ ให้สัมภาษณ์วิจารณ์เพื่อนร่วมทีมในแดนมังกรว่าขาดความเป็นมืออาชีพ จนสร้างความไม่พอใจให้กับแฟนบอลอย่างมาก

แม้เจ้าตัวจะออกมาขอโทษแล้ว แต่ภาพลักษณ์ในใจแฟนบอลก็ดิ่งเหวไปเรียบร้อย

มัตเตโอจึงมองว่า การช้อนซื้อเขาในราคาถูกตอนนี้ คือกำไรเห็น ๆ

เขาจำได้ว่าสุดท้ายนาโปลีจ่ายไป 20 ล้านยูโรเพื่อดึงตัวเขาไป

แน่นอนว่าสิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ คิม มิน-แจ จะระเบิดฟอร์มเทพในเซเรียอา จนผงาดคว้ารางวัลกองหลังยอดเยี่ยมแห่งปีได้ในที่สุด

อเลสซานโดรถามขณะจดบันทึก:

“เจ้าหนุ่มเกาหลีนี่ก็ไม่มีพาสปอร์ตอียูเหมือนกันใช่ไหม?”

มัตเตโอพยักหน้า:

“ใช่ครับ เขาไม่มีพาสปอร์ตอียูเหมือนกัน”

อเลสซานโดรถอนหายใจ:

“นั่นไม่ใช่ข่าวดีเลย แล้วอีกสองคนล่ะ?”

มัตเตโออธิบาย:

“สองคนหลังเป็นดาวรุ่ง บอตมานเป็นเด็กดัตช์ เท้าซ้าย ตัวสูง อนาคตไกล ส่วนกวาร์ดิโอลเพิ่งอายุ 17 ปี เท้าซ้ายเหมือนกัน มองว่าเป็นการลงทุนเพื่ออนาคตครับ”

สองคนนี้จะกลายเป็นเซ็นเตอร์แบ็กเท้าซ้ายชื่อดังในภายหลัง และเป็นเป้าหมายที่ทีมยักษ์ใหญ่ต่างรุมแย่งตัว

แต่ตอนนี้ทั้งคู่อายุยังไม่ถึง 20 ปี ยังพอรอได้อีกหน่อย

อเลสซานโดรสรุป:

“ดูทรงแล้วเราควรเน้นสองคนแรกก่อนสินะ”

มัตเตโอพยักหน้า:

“ครับ ถ้าได้มาทั้งคู่จะดีที่สุด”

อเลสซานโดรลังเล:

“แต่ถ้าเอาทั้งคู่ โควตานอกอียูเราก็หมดเกลี้ยงเลยนะ”

มัตเตโอยืนยัน:

“แต่สองคนนี้คือจิ๊กซอว์ที่เราขาดไม่ได้จริง ๆ ครับ”

อันที่จริง เขายังมีนักเตะนอกอียูในตำแหน่งอื่นที่เล็งไว้เหมือนกัน แต่ตอนนี้ปัญหาขาดแคลนเซ็นเตอร์แบ็กมันรุนแรงมาก เขาเลยต้องให้ความสำคัญกับสองคนนี้ก่อน

อเลสซานโดรครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจเด็ดขาด:

“โอเค งั้นเราไปเจรจากับพวกเขากันเลย!”

มัตเตโอแนะนำ:

“พ่อเริ่มเจรจากับฝั่งคิม มิน-แจ ก่อนเลยครับ ผมเชื่อว่าน่าจะง่ายกว่า”

อเลสซานโดรพยักหน้า แล้วโทรหาเครสโปทันที

ไม่นานนัก เครสโปก็ติดต่อผู้รับผิดชอบทางฝั่งนั้นได้ พร้อมยื่นข้อเสนอซื้อตัวคิม มิน-แจ

ทางฝั่งนั้นยินดีขายนักเตะเกาหลีผู้ก่อดราม่าคนนี้ แต่พวกเขาต้องการหา “คนกลาง” มาช่วยดำเนินการดีลนี้

สโมสรฟุตบอลในแดนมังกรเหล่านี้มักชอบหาคนกลางเวลาดีลกับสโมสรต่างชาติ ข้อแรกคือไม่ต้องลงมาจัดการเรื่องหยุมหยิมด้วยตัวเอง และข้อสอง... บุคลากรที่เกี่ยวข้องยังมีโอกาสหา “รายได้พิเศษ” เข้ากระเป๋าด้วย

นี่คือแหล่งรวมตัวของพวกเหลือบไรในวงการ

สมัยนั้น สโมสรแดนมังกรทุ่มเงินทำทีมฟุตบอลแบบบ้าเลือด พวกปลิงเหล่านี้จึงฉวยโอกาสกอบโกยเงินทองเข้ากระเป๋าอย่างมหาศาล

สุดท้ายอนาคตฟุตบอลทีมชาติก็พังพินาศ วงการฟุตบอลอาชีพก็เละเทะไม่เป็นท่า

เครสโปเล่าเรื่องนี้ให้อเลสซานโดรและมัตเตโอฟัง อเลสซานโดรขมวดคิ้วทันที

เขารู้ดีว่าการมีคนกลางมากินส่วนต่างไม่ใช่เรื่องดี แต่ดูจากสภาพการณ์ของประเทศทางตะวันออกแล้ว ดูเหมือนพวกเขาจะไม่มีทางเลือกที่ดีกว่านี้

ทว่า... มัตเตโอที่ได้ยินข่าวนั้น จู่ ๆ ก็โพล่งขึ้นมา:

“เรื่องนี้ปล่อยผมจัดการเอง! ผมฟังภาษาจีนออก”

เขาไม่อยากเปิดช่องให้พวกปลิงพวกนี้ได้เงินไป

อเลสซานโดรกับเครสโปมองหน้ากันด้วยความงุนงง:

“แกพูดว่าอะไรนะ?”

มัตเตโอย้ำ:

“ผมฟังภาษาจีนรู้เรื่อง เดี๋ยวผมไปเจรจาเอง!”

อเลสซานโดรอดไม่ได้ที่จะพูดว่า:

“มัตเตโอ เลิกล้อเล่นน่า!”

มัตเตโอตอบสวน:

“ผมไม่ได้ล้อเล่น”

เขาพูดประโยคนั้นด้วยภาษาจีนกลางสำเนียงเป๊ะเว่อร์

อเลสซานโดรกับเครสโปทำหน้าเหวอรับประทาน

มัตเตโอย้ำอีกครั้งเป็นภาษาอิตาลี:

“ผมไม่ได้ล้อเล่น”

อเลสซานโดรเริ่มกึ่งเชื่อกึ่งไม่เชื่อ:

“เมื่อกี้แกพูดภาษาจีนเหรอ?”

มัตเตโอเลิกคิ้วกวน ๆ:

“พ่อคิดว่าไงล่ะ?”

อเลสซานโดรถามย้ำ:

“แกไม่ได้มั่วซั่วมาหลอกพวกเราใช่ไหม?”

มัตเตโอกลอกตา เขาหยิบมือถือขึ้นมาค้นหาบทกวีจีนโบราณ แล้วอ่านออกเสียงดังกังวานชัดเจน:

“เฟิงจี๋เทียนเกาหยวนเซี่ยวไอ จูชิงซาไป๋เหนี่ยวเฟยหุย... อู๋เปียนลั่วกู้เซียวเซียวเซี่ย ปู้จิ้นฉางเจียงกุ่นกุ่นไหล...” (ลมพัดแรง ฟ้าสูง ลิงร้องโหยหวน... ใบไม้ร่วงพรูลงมาไม่ขาดสาย แม่น้ำแยงซีไหลเชี่ยวกรากมาไม่หยุดยั้ง)

จากนั้นเขาก็เปิดแอปพลิเคชันแปลภาษา แล้วให้มันอ่านออกเสียงบทกวีบทนั้นซ้ำ

อเลสซานโดรฟังเสียงที่คล้ายคลึงกันเปี๊ยบ แล้วมองดูตัวอักษรยึกยือราวกับคัมภีร์สวรรค์ตรงหน้า ดวงตาเบิกกว้างด้วยความช็อก:

“แกไปรู้ภาษาจีนได้ยังไง?”

มัตเตโอตอบหน้านิ่ง:

“ผมเรียนด้วยตัวเอง!”

อเลสซานโดรพูดไม่ออก:

“ทำไมพ่อไม่เคยเห็นแกเรียนเลย? แล้วแกเอาเวลาที่ไหนไปเรียนฮะ!”

มัตเตโอตอบเรียบ ๆ:

“ผมก็แค่เอาเวลาที่ดิเอโก้ใช้เล่นสนุกทั้งหมด... มาใช้เรียนหนังสือไงล่ะครับ...”

เครสโปอดชื่นชมไม่ได้:

“อเลสซานโดร มัตเตโอนี่ยอดเยี่ยมจนน่าทึ่งจริง ๆ!”

มัตเตโอเลิกคิ้ว ไม่รู้ว่าพ่อจะชมเขาไหม... แต่ที่แน่ ๆ พ่อคงกลับไปจัดการเจ้าดิเอโก้ผู้ไร้เดียงสาและน่าสงสารอย่างแน่นอน...

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═