(ฟรี) บทที่ 910 - นำทีมไม่ง่ายเลย

(ฟรี) บทที่ 910 - นำทีมไม่ง่ายเลย

◉◉◉◉◉

"ข้อมูลจำเป็นที่รวบรวมมาได้ชั่วคราวถูกส่งให้พวกคุณหมดแล้ว ลำดับต่อไปพวกเราจะแบ่งกลุ่มกัน... กลุ่มต่างๆ จะต้องพยายามทำภารกิจของกลุ่มตัวเองให้สำเร็จภายใต้เงื่อนไขที่รับประกันความปลอดภัยของตัวเอง คริสตัลสื่อสารในมือของพวกคุณมีค่ามาก หวังว่าพวกคุณจะเก็บรักษาไว้อย่างดี ให้ส่งข่าวกลับมาเดือนละครั้ง ที่นี่จะมีคนอยู่เฝ้าจำนวนหนึ่ง หากมีความจำเป็นสามารถกลับมาได้ทุกเมื่อ... เอาล่ะ แยกย้ายกันตรงนี้ ขอให้ระวังตัวด้วย"

เมื่อเยวี่ยเซวียนพูดจบ คนของโรงเรียนตราสัญลักษณ์เมืองอวิ๋นก็แบ่งเป็นหลายกลุ่มแล้วแยกย้ายกันไปทำภารกิจ ตอนที่พวกเขาจากไป แต่ละคนก็ถูกฝังชิปพิเศษเอาไว้เพื่อใช้ในการระบุตัวตนและระบุตำแหน่ง

มีอาจารย์สามคนรับหน้าที่อยู่เฝ้ารวมถึงเชตูด้วย ถึงแม้พวกเขาจะอยู่เฝ้าแต่ก็มีหน้าที่สำรวจป่าที่พวกเขาอยู่ในตอนนี้ด้วยเช่นกัน

ปรมาจารย์ต้าหลาง เยวี่ยเซวียน และแมรี่ต่างก็แยกย้ายกันไปกับทีมอื่นๆ อีกสามทีม

พวกของไป๋หลี่หยวนก็เข้าร่วมการแบ่งกลุ่มเช่นกัน แต่กลุ่มของพวกเขามีสมาชิกค่อนข้างเยอะ

ในเมื่อฝีมือยังไม่ถึงขั้นก็ต้องเอาจำนวนเข้าว่า

สิ่งที่น่าประหลาดใจก็คือคนนำทีมกลับเป็นไป๋ชวนฉุนจื่อ แต่พอลองคิดดูแล้วก็สมเหตุสมผลอยู่ เพราะมีเพียงไป๋ชวนฉุนจื่อคนเดียวที่มีประสบการณ์ในการนำทีม

สมาชิกในทีมประกอบด้วย ไป๋หลี่หยวน อู่เกิงเย่ว์ ลั่วเอ๋อร์ เว่ยไหล ประกายทองคำ และฉีเหริน

นี่เป็นทีมระดับนักเรียนอย่างแท้จริง ระดับสูงสุดก็คือประกายทองคำซึ่งเป็นตัวตนที่อยู่เหนือผู้ใช้ตราสัญลักษณ์ระดับสูงแต่ยังไม่ถึงผู้ใช้ตราสัญลักษณ์ระดับปรมาจารย์ รองลงมาคือผู้ใช้ตราสัญลักษณ์ระดับสูงอย่างไป๋หลี่หยวน ถัดมาคืออู่เกิงเย่ว์ เว่ยไหล และลั่วเอ๋อร์ที่มีฝีมือระดับผู้ใช้ตราสัญลักษณ์ระดับกลาง ส่วนฉีเหรินถึงแม้จะมีระดับผู้ใช้ตราสัญลักษณ์ระดับกลางและมีความสามารถรอบด้านแต่ก็ไม่รวมถึงเรื่องการต่อสู้!

ถึงแม้ไป๋ชวนฉุนจื่อจะมีระดับเพียงผู้ใช้ตราสัญลักษณ์ระดับต้น แต่ด้วยความช่วยเหลือจากชุดเกราะนาโนทำให้ฝีมือของเธอกลับสูงกว่าอู่เกิงเย่ว์ ทว่าปัญหาคือวิธีการรับมือศัตรูค่อนข้างมีจำกัด

ถึงแม้ทีมนี้จะดูมีฝีมือไม่เลว แต่พอลองเปรียบเทียบดูก็จะรู้ว่าทีมอื่นๆ มีผู้ใช้ตราสัญลักษณ์ระดับปรมาจารย์อยู่อย่างน้อยหนึ่งคน!

ยิ่งไปกว่านั้นคนที่อ่อนแอที่สุดในทีมอื่นก็ยังเป็นถึงผู้ใช้ตราสัญลักษณ์ระดับสูง ไม่เว้นแม้กระทั่งฝ่ายสนับสนุนหรือฝ่ายพลาธิการอย่างแมรี่

แต่ก็ยังดีที่ภารกิจของพวกเขาถือว่าค่อนข้างง่าย จึงไม่ได้ต้องการความแข็งแกร่งมากนัก

ที่สำคัญที่สุดคือไป๋หลี่หยวนแสดงท่าทีว่าเขาจะเป็นคนแบกทีมเอง!

ถ้าเกิดต้องเผชิญหน้ากับศัตรูระดับผู้ใช้ตราสัญลักษณ์ระดับปรมาจารย์จริงๆ เขาก็คงต้องงัดเอากาลาตรอนอัลฟ่าที่พกติดตัวมาออกมาใช้งานบ้างแล้ว

ครั้งนี้ข้างกายไป๋หลี่หยวนนอกจากโปเกมอนแล้ว เขายังพกค้างคาวอวกาศ ชาวดาวโบตซ์ และลี่ฮวาติดตัวมาด้วย อีกทั้งซุ่ยอู๋ถงและชือเยี่ยนซงก็ตื่นขึ้นมาแล้วและกลายเป็นลูกน้องของไป๋หลี่หยวนชั่วคราว ส่วนเฉวียนและโกวหั่วถูกไป๋หลี่หยวนส่งกลับไปยังโลกโปเกมอนแล้ว ท้ายที่สุดการพาพวกเธอติดตัวมาด้วยก็ไม่มีประโยชน์อะไร

ผิงโถวเกอถูกไป๋หลี่หยวนทิ้งไว้ให้เฝ้าศูนย์วิจัย

ส่วนสายพันธุ์ไทแรนโนซอรัสทั้งสิบตัวนั้นถูกนีเข่อพากลับไปพักร้อนกับคุณย่าของเธอด้วย ไม่เช่นนั้นป่านนี้ไทแรนโนซอรัสทั้งสิบตัวคงจะมีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับหนึ่งแล้ว

ของใช้จำเป็นอื่นๆ ไป๋หลี่หยวนก็กักตุนเอาไว้เรียบร้อยแล้ว ในมิติบ้านพักยังมีต้าน่ายก้วนที่ให้น้ำนมได้จุใจอยู่อีกหลายตัวเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับสถานการณ์ฉุกเฉิน

พวกของไป๋หลี่หยวนต่างก็ถูกฝังชิปเอาไว้เช่นกัน ชิปมีขนาดเล็กมากซ่อนอยู่ใต้ผิวหนังจนมองไม่ออกเลยทีเดียว ทว่าระหว่างชิปจะมีการเชื่อมต่อถึงกัน เมื่ออยู่ในระยะใกล้จะสามารถแยกแยะผู้ที่ฝังชิปคนอื่นได้ และเครื่องมือเฉพาะทางก็สามารถตรวจจับชิปในระยะที่กำหนดได้เช่นกัน

ในขณะเดียวกันการสำรวจต่างโลกครั้งนี้ไม่ได้มีแค่โรงเรียนตราสัญลักษณ์เมืองอวิ๋นเพียงแห่งเดียว แต่ยังมีคนจากขุมกำลังอื่นด้วย พวกเขาก็ถูกฝังชิปเอาไว้เพื่อป้องกันการทำร้ายพวกเดียวกันเอง การสำรวจต่างโลกน้อยคนนักที่จะเปิดเผยตัวตนอย่างตรงไปตรงมา ขืนเผลอไปฟันพวกเดียวกันเข้าคงไม่ดีแน่

ท้ายที่สุดแล้วสาเหตุที่ต้องฝังชิปก็เป็นเพราะเคยมีคนถูกทำร้ายผิดตัวมาแล้วจริงๆ

ภายใต้การนำของไป๋ชวนฉุนจื่อ กลุ่มคนก็เดินหน้าเข้าไปในป่า

อู่เกิงเย่ว์และไป๋ชวนฉุนจื่อเดินนำอยู่ด้านหน้า ประกายทองคำและไป๋ชวนฉุนจื่อปิดท้าย ส่วนคนอื่นๆ ได้รับการปกป้องอยู่ตรงกลาง

การจัดขบวนที่เรียบง่ายแต่กลับเพิ่มความปลอดภัยให้กับทีมได้มาก

พวกของไป๋หลี่หยวนเดินไปพลางพูดคุยเรื่องข้อมูลของโลกใบนี้ไปพลาง แต่เห็นได้ชัดว่าไป๋ชวนฉุนจื่อทำการบ้านมาล่วงหน้าแล้ว ดังนั้นส่วนใหญ่จึงเป็นเธอที่เป็นคนพูดอธิบาย

"ภาษาของโลกใบนี้กับภาษาของโลกผู้ใช้ตราสัญลักษณ์เหมือนกันทุกประการ..."

ความจริงแล้วต่อให้ต่างกันไป๋หลี่หยวนก็มีวิธีจัดการ อุปกรณ์การเรียนรู้ที่ได้มาจากเมืองแห่งการศึกษาถูกแคโรลีนถอดรหัสและปรับปรุงเรียบร้อยแล้ว และหนึ่งในฟังก์ชันของมันก็คือการปลูกฝังความรู้บางอย่างเข้าสู่สมองของเป้าหมายอย่างรวดเร็ว

แต่การปลูกฝังนี้ไม่ได้อยู่ถาวร หากไม่ค่อยได้ใช้งานหรือทำความคุ้นเคย ความรู้ส่วนนั้นก็จะค่อยๆ ถูกลืมเลือนไป การปลูกฝังความรู้ด้านภาษาย่อมไม่ใช่เรื่องยาก ตอนนั้นไป๋ชวนฉุนจื่อก็อาศัยวิธีนี้ในการเรียนรู้ภาษาของโลกผู้ใช้ตราสัญลักษณ์อย่างรวดเร็ว ซึ่งสะดวกกว่าวิธีที่ไป๋หลี่หยวนใช้ในตอนแรกมาก

หากมีอุปสรรคด้านภาษา เชื่อว่าโรงเรียนตราสัญลักษณ์เมืองอวิ๋นคงจะสอนความรู้ด้านภาษาให้กับพวกของไป๋หลี่หยวนไปแล้ว อีกทั้งไป๋หลี่หยวนก็ส่งมอบอุปกรณ์การเรียนรู้ให้กับโรงเรียนตราสัญลักษณ์เมืองอวิ๋นไปแล้วด้วย ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลที่สมน้ำสมเนื้อ และยังช่วยยกระดับสถานะของไป๋หลี่หยวนในโรงเรียนตราสัญลักษณ์เมืองอวิ๋นขึ้นอย่างมาก ท้ายที่สุดแล้วอุปกรณ์การเรียนรู้ที่ได้รับการปรับปรุงนั้นก็มีมูลค่าสูงมากทีเดียว

ไป๋ชวนฉุนจื่อยังคงพูดต่อไป

"ภารกิจของพวกเราคือการแทรกซึมเข้าไปในโลกใบนี้ จากนั้นก็พยายามรวบรวมข่าวสารและข้อมูลที่มีค่าเกี่ยวกับโลกใบนี้ให้ได้มากที่สุด โชคดีที่โลกนี้ไม่มีการสำรวจสำมะโนประชากรและการลงทะเบียนยืนยันตัวตน การแฝงตัวเข้าไปจึงเป็นเรื่องง่าย ปัญหาที่แท้จริงคือการรวบรวมข่าวสารและข้อมูลที่มีค่านี่แหละ..."

"ข่าวสารและข้อมูลที่มีค่าสามารถทำความเข้าใจได้ว่าเป็นความลับหรือข้อมูลสำคัญ การจะรวบรวมข่าวสารและข้อมูลที่มีค่าสำหรับพวกเรามีสองวิธีหลักๆ วิธีแรกคือการอ่านข้อมูล แต่น่าเสียดายที่โลกใบนี้ไม่นิยมสร้างห้องสมุดประจำเมือง จุดนี้จึงทำได้แค่ปล่อยให้เป็นไปตามเวรตามกรรม ส่วนอีกวิธีคือการรับรู้ผ่านบุคคลและขุมกำลังอื่น"

"เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์และการกระจายตัวของขุมกำลังในโลกใบนี้แล้ว ข้อเสนอของฉันคือให้เข้าร่วมสมาคมทหารรับจ้างของโลกใบนี้ สมาคมทหารรับจ้างของโลกใบนี้ครอบคลุมทุกเมืองเล็กเมืองใหญ่ทั่วทั้งโลก เกณฑ์การเข้าร่วมก็ต่ำมาก ถึงแม้ข้างในจะเต็มไปด้วยคนร้อยพ่อพันแม่ แต่มันก็เป็นสถานที่ที่ดีเยี่ยมในการสืบข่าวอย่างไม่ต้องสงสัย พวกเธอคิดว่ายังไงล่ะ"

ไป๋ชวนฉุนจื่อหันกลับไปมองคนอื่นๆ...

(⊙⊙) (^▽^) (??ω??) [???] (￣o￣). z Z

"ฉันว่าก็เข้าท่าดีนะ" มีเพียงไป๋หลี่หยวนที่ตอบกลับไป๋ชวนฉุนจื่ออย่างจริงจัง

ไป๋ชวนฉุนจื่อถอนหายใจออกมา ถึงแม้คนที่อยู่ด้านหลังเธอล้วนเป็นคนที่มีฝีมือไม่เลว แต่ท้ายที่สุดพวกเขาก็ยังเป็นแค่เด็ก แถมยังเป็นพวกสายวิชาการ การจะให้พวกเขาคิดปัญหาด้วยวิธีคิดแบบนักรบก็ยังขาดทักษะไปบ้าง ต่อให้เป็นคนที่มีความคิดเป็นผู้ใหญ่หน่อยก็ยังดูออกว่าเป็นพวกที่ไม่ชอบคิดเรื่องพรรค์นี้เลยสักนิด

"นำทีมไม่ง่ายเลยจริงๆ"

นั่นก็หมายความว่าการจัดการภารกิจส่วนใหญ่ในครั้งนี้คงมีแค่ไป๋ชวนฉุนจื่อที่ต้องคลำทางและตัดสินใจด้วยตัวเองแล้ว

ไป๋ชวนฉุนจื่อเรียบเรียงความคิดเล็กน้อยก่อนจะพูดสรุป

"สรุปก็คือ แผนระยะสั้นคือการเข้าร่วมสมาคมทหารรับจ้าง ส่วนแผนระยะยาวคือการพยายามไต่เต้าขึ้นไปให้สูงที่สุดเพื่อเข้าถึงความลับให้มากขึ้น ในขณะเดียวกันก็ต้องจำไว้ว่าเวลาออกไปทำกิจกรรมข้างนอกพยายามจับคู่กันไปสองคนเพื่อรับประกันความปลอดภัย หากพบปัญหาให้รายงานทันที ที่นี่ไม่ใช่โลกเดิมของพวกเรา มันวุ่นวายกว่ามากและอาจจะเผชิญหน้ากับอันตรายได้ทุกเมื่อ!"

"ส่วนเป้าหมายชั่วคราวในตอนนี้คือพวกเราต้องออกจากป่าไปหาที่พักให้ได้ก่อน แล้วค่อยวางแผนขั้นต่อไป"

[จบแล้ว]