(ฟรี) บทที่ 850 - Σ(っ°Д°;)っΣ(っ°Д°;)っΣ(っ°Д°;)っ

(ฟรี) บทที่ 850 - Σ(っ°Д°;)っΣ(っ°Д°;)っΣ(っ°Д°;)っ

◉◉◉◉◉

เมื่อฟลายกอนตัวแรกถูกโจมตีอย่างหนัก ฟลายกอนอีกตัวก็รีบพุ่งเข้าไปช่วยทันที แต่มันกลับลืมไปว่า ในคุกทรายดูดที่อยู่ตรงหน้ามันนั้น ยังมีนอคตัสอยู่อีกตัวหนึ่ง

เมื่อสัมผัสได้ว่าแรงรัดของคุกทรายดูดอ่อนกำลังลง นอคตัสที่ตั้งรับอยู่ก็เงยหน้าขึ้น

"ใช้ทักษะสาดทราย สลัดให้หลุดจากคุกทรายดูด" มาเรียก็เริ่มสั่งการแล้วเช่นกัน

แขนทั้งสองข้างของนอคตัสตวัดไปมา คุกทรายดูดที่อ่อนกำลังลงอยู่แล้วจึงถูกนอคตัสทำลายจนแตกกระจาย

"นอคตัส ปลดปล่อยความโกรธของนายออกมาเลย ทักษะเอาคืน"

ทักษะธาตุมืด ทักษะเอาคืน

ธาตุที่สองของนอคตัสคือธาตุมืด ดังนั้นนี่จึงเป็นทักษะประจำธาตุของมันเช่นกัน

ฟลายกอนที่กำลังร่วงหล่นลงมารู้สึกเพียงแค่ว่ามีสายลมพัดมาวูบหนึ่ง พอเงยหน้าขึ้นก็พบนอคตัสพุ่งเข้ามาอยู่ตรงหน้ามันเสียแล้วตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

ปัง

ฟลายกอนถูกนอคตัสซัดจนล้มกลิ้งลงไปกองกับพื้น ซึ่งเดิมทีมันก็อยู่ห่างจากพื้นไม่มากนักอยู่แล้ว แต่คราวนี้มันกระเด็นออกไปไกลจากแซนด์แพนและฟลายกอนอีกตัวหนึ่งพอสมควร

เสียงแหลมบาดหูดังขึ้นมาจากตัวฟลายกอนที่ถูกซัดกระเด็นออกไป

ยูสึเกะ มาเรีย และโปเกมอนของพวกเขาต่างก็หน้าถอดสี แม้แต่ไป๋หลี่หยวนเองก็ยังรู้สึกอึดอัดขึ้นมานิดหน่อย

ส่วนฟลายกอนตัวที่ถูกแซนด์แพนกดทับไว้ก็ฉวยโอกาสนั้นดิ้นหลุดออกมาได้ แต่มันก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสเอาการอยู่เหมือนกัน

อีกด้านหนึ่ง โปเกมอนทั้งสองตัวที่ปะทะกันกลางอากาศก็รู้ผลแพ้ชนะแล้วในที่สุด

สูสีกันมาก

พูเทรากับฟลายกอนต่างก็บินต่ำลงมา เพราะบาดแผลบนตัวของพวกมันทำให้ไม่สามารถบินโลดโผนอยู่บนที่สูงได้อีกต่อไป

"ทักษะเสียงคำราม"

พูเทราแผดเสียงคำรามลั่น แต่เป้าหมายไม่ใช่ฟลายกอนตัวที่อยู่ตรงข้าม กลับเป็นฟลายกอนที่กำลังใช้ทักษะเสียงบาดแก้วหูอยู่บนพื้นแทน

เมื่อถูกพูเทราคำรามใส่ ฟลายกอนที่อยู่บนพื้นก็เงียบกริบลงทันที

แม้ว่าฟลายกอนจะเป็นโปเกมอนป่าและไม่ได้ถูกเก็บเข้ามอนสเตอร์บอล แต่ทักษะเสียงคำรามก็สามารถทำให้โปเกมอนป่าหลุดจากสภาวะการต่อสู้ได้ และแน่นอนว่าทักษะที่กำลังใช้อยู่ก็จะถูกยกเลิกไปด้วย

ทว่าฟลายกอนที่อยู่บนฟ้าก็ฉวยโอกาสพุ่งเข้าใส่พูเทราเช่นกัน

แต่ทันใดนั้น ร่างสีเหลืองก็กระโดดพุ่งขึ้นมาขวางหน้าฟลายกอนตัวนั้นไว้ด้วยความเร็วที่เหนือกว่า

แซนด์แพนนั่นเอง

แซนด์แพนเปลี่ยนเป้าหมายการโจมตีไปที่ฟลายกอนบนฟ้าแทน

ทักษะกรงเล็บฉีกกระชาก

นอคตัสที่อยู่บนพื้นก็ขยับตัวเช่นกัน เป้าหมายของมันคือฟลายกอนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสตัวนั้น

นอคตัสกระโดดเข้าไปกอดฟลายกอนตัวนั้นไว้แน่น แล้วร่างของมันก็เปล่งแสงสว่างขึ้นมา

"ทักษะดูดซับพลัง"

แสงสีเขียวถูกดูดออกจากร่างของฟลายกอนเข้าสู่ร่างกายของนอคตัส

เดิมทีพละกำลังของนอคตัสก็ไม่ได้โดดเด่นอะไรอยู่แล้ว แถมเมื่อกี้ยังถูกคุกทรายดูดสูบพลังไปอีกไม่น้อย แต่ทักษะดูดซับพลังในตอนนี้กลับช่วยให้นอคตัสฟื้นฟูพละกำลังกลับมาได้บ้าง

และในขณะเดียวกัน มันก็ทำให้ฟลายกอนที่บาดเจ็บสาหัสตัวนั้นหมดสภาพการต่อสู้และล้มตึงลงไปกองกับพื้นในที่สุด

นอคตัสกระโดดลงมาจากร่างของฟลายกอน

แต่ในตอนนั้นเอง ก็มีคลื่นพลังสั่นสะเทือนดังมาจากใต้เท้าของนอคตัส

"นอคตัส รีบหนีออกมาจากตรงนั้นเร็ว"

แต่ก็สายไปเสียแล้ว เสียงระเบิดตูมใหญ่ดังขึ้นที่ใต้เท้าของนอคตัส แต่มันกลับไม่ส่งผลกระทบต่อฟลายกอนที่อยู่ข้างๆ เลย

ทักษะพลังปฐพี

ผู้ที่ลงมือก็คือฟลายกอนตัวที่เพิ่งใช้ทักษะเสียงบาดแก้วหูนั่นเอง

แซนด์แพนร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า ทักษะกรงเล็บฉีกกระชากของมันสามารถสร้างบาดแผลให้กับฟลายกอนได้สำเร็จ ซึ่งถือเป็นการซื้อเวลาให้พูเทราได้เป็นอย่างดี

ทว่าฟลายกอนกลับเพียงแค่โซเซเล็กน้อย มันสามารถทนรับการโจมตีของแซนด์แพนและทรงตัวกลางอากาศไว้ได้โดยไม่ร่วงลงสู่พื้น

แต่แล้วลำแสงสุดร้อนแรงก็พุ่งเข้าใส่ฟลายกอนในทันที

ทักษะลำแสงทำลายล้างของพูเทรา

แซนด์แพนร่วงลงสู่พื้น

"ทักษะระบำดาบ" ยูสึเกะตะโกนสั่ง

แสงจากทักษะลำแสงทำลายล้างก็เริ่มก่อตัวขึ้นในปากของฟลายกอนที่ร่วงลงมาบนพื้นเช่นกัน

"นอคตัส ทักษะลอบโจมตี" มาเรียร้องสั่งการ

ร่างของนอคตัสพุ่งทะยานออกมาจากกลุ่มควันระเบิดพร้อมกับพุ่งเข้าใส่ฟลายกอน ทำให้ทักษะลำแสงทำลายล้างของฟลายกอนถูกขัดจังหวะ

แต่สีหน้าของมาเรียกลับดูไม่สู้ดีนัก

เพราะทักษะพลังปฐพีเมื่อครู่นี้ทำให้สภาพของนอคตัสแย่ลงไปอีก

แต่ถึงอย่างนั้น นอคตัสก็คือโปเกมอนธาตุพืช

ไม่รู้ว่าเถาวัลย์งอกขึ้นมาบนร่างของฟลายกอนตั้งแต่เมื่อไหร่

ทักษะเมล็ดกาฝาก

"ใช้ทักษะกรงเล็บฉีกกระชากอีกครั้ง"

และคราวนี้เป้าหมายของแซนด์แพนก็คือ ฟลายกอนที่ถูกทักษะเมล็ดกาฝากพันธนาการเอาไว้

การต่อสู้ระหว่างพูเทรากับฟลายกอนอีกตัวกลางอากาศก็ดำเนินมาถึงช่วงสุดท้ายแล้วเช่นกัน

ความโกรธทำให้ร่างของฟลายกอนเปล่งแสงสว่างจ้าเจิดจรัสยิ่งขึ้น

"ทักษะนั่นมัน ทักษะดราโกเมทีออร์"

ไป๋หลี่หยวนหรี่ตาลง

"พูเทรา พวกเราก็ใช้ทักษะดราโกเมทีออร์บ้าง" ไป๋หลี่หยวนตะโกนสั่ง พูเทราอ้าปากกว้าง แสงสว่างของทักษะดราโกเมทีออร์ที่ผันผวนก็ปรากฏขึ้นเช่นกัน

ยูสึเกะกับมาเรียมองไป๋หลี่หยวนและพูเทราด้วยความตกตะลึง

ดราโกเมทีออร์

นั่นมันทักษะเฉพาะของธาตุมังกรไม่ใช่หรือไง

ทักษะเฉพาะของธาตุมังกร นั่นก็หมายความว่า โปเกมอนที่ไม่มีธาตุมังกรจะไม่มีทางเรียนรู้ทักษะนี้ได้เลย

ไหนบอกว่าพูเทราไม่มีธาตุมังกรยังไงล่ะ

แล้วทำไมถึงใช้มันออกมาได้ล่ะ

ทั้งสองคนยังไม่ทันได้คิดอะไรมาก ทักษะดราโกเมทีออร์ของพูเทราและฟลายกอนก็พุ่งเข้าปะทะกันจนเกิดระเบิดดังกึกก้องน่ากลัว

ในขณะเดียวกัน การต่อสู้บนพื้นดินก็รู้ผลแพ้ชนะแล้วเช่นกัน

ฟลายกอนบนพื้นดินร้องครางโหยหวนเมื่อถูกแซนด์แพนและนอคตัสรุมกระหน่ำโจมตี ก่อนจะล้มลงและหมดสภาพการต่อสู้ไปในที่สุด

เวลานี้ความสนใจของทุกคนพุ่งเป้าไปที่ท้องฟ้า

เมื่อการระเบิดจากการปะทะกันของดราโกเมทีออร์สงบลง พูเทรากับฟลายกอนต่างก็หอบหายใจอย่างหนักหน่วงขณะจ้องหน้ากันอยู่กลางอากาศ

ในที่สุดฟลายกอนก็มองพูเทราเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ดวงตาของมันจะเหลือกขึ้นและร่วงหล่นลงจากท้องฟ้าสู่พื้นดิน

ยูสึเกะกับมาเรียเผยรอยยิ้มออกมา

"ชนะแล้ว"

พูเทราแผดเสียงคำรามพร้อมกับกางปีกออกเพื่อแสดงถึงความแข็งแกร่งของมัน แต่ยังไม่ทันจะได้ร้องดีใจ มันก็หมดแรงและร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า

"กลับมาพักเถอะ พูเทรา"

"พูเทราไม่เป็นอะไรใช่ไหม" ยูสึเกะกับมาเรียถามด้วยความเป็นห่วง

ไป๋หลี่หยวนยิ้ม

"ไม่เป็นไรหรอก แค่หมดแรงน่ะ"

"จริงสิ เสี่ยวหยวน เมื่อกี้พูเทราใช้ทักษะ" จู่ๆ ยูสึเกะก็หุบปากลงทันที เพราะมาเรียเหยียบเท้าเขาอยู่

"นายจะทำอะไรของนาย"

"สิ่งที่ไม่ควรถามก็อย่าถามสิ" มาเรียหันหน้าหนี แม้ว่าเธอเองก็อยากรู้เหมือนกัน แต่ตอนนี้มันยังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม

แต่ไป๋หลี่หยวนกลับยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ

"โปเกมอนในโลกนี้ยังมีเรื่องลี้ลับอีกมากมายให้ค้นหา ใครจะไปล่วงรู้ได้ทั้งหมดกันล่ะ จริงไหม"

ไป๋หลี่หยวนเลี่ยงที่จะตอบคำถามตรงๆ และไม่ได้อธิบายว่าทำไมพูเทราของเขาถึงใช้ทักษะดราโกเมทีออร์ได้

ยูสึเกะกับมาเรียก็ไม่ได้ซักไซ้ต่อ ถือว่าเรื่องนี้จบลงแค่นี้

"เอาล่ะ เราเดินหน้าขึ้นไปข้างบนกันต่อเถอะ" ยูสึเกะยังคงพูดด้วยน้ำเสียงฮึกเหิม

"รอให้ฉันบันทึกข้อมูลของชั้นนี้ก่อนแล้วค่อยไป" มาเรียบอก

ไม่นานนัก ทั้งสามคนก็ขึ้นมาถึงชั้นที่สี่

เมื่อยืนอยู่ตรงทางเข้าชั้นที่สี่ ทั้งสามคนก็มองเข้าไปข้างใน

สิ่งที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจก็คือชั้นที่สี่เป็นชั้นบนสุด ภายในเป็นห้องโถงกว้างใหญ่ แสงสว่างที่สาดส่องลงมาจากหลังคาที่พังทลายของหอคอยลวงตาช่วยให้ทั้งสามคนมองเห็นสภาพภายในได้อย่างชัดเจน

การตกแต่งภายในห้องโถงเป็นแบบสถานที่ประกอบพิธีกรรมอย่างสมบูรณ์ ตรงกลางห้องโถงมีแท่นบูชาสูงตระหง่าน ด้านหลังแท่นบูชามีรูปปั้นฟลายกอนขนาดใหญ่สองตัวตั้งอยู่ ในปากของรูปปั้นฟลายกอนทั้งสองตัวเหมือนจะคาบอะไรบางอย่างเอาไว้ และบนแท่นบูชาก็เหมือนจะมีอะไรบางอย่างวางอยู่ด้วยเช่นกัน

ทันใดนั้น กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวก็แผ่ซ่านปกคลุมร่างของทั้งสามคน ร่างสูงใหญ่ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนจากบนแท่นบูชา

ส่วนสูง

สี่เมตรเชียวเหรอ

Σ(っ°Д°;)っΣ(っ°Д°;)っΣ(っ°Д°;)っ

[จบแล้ว]