(ฟรี) บทที่ 770 - พวกแกไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพลัง... นายท่านช่วยข้าด้วย!
(ฟรี) บทที่ 770 - พวกแกไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพลัง... นายท่านช่วยข้าด้วย!
(ฟรี) บทที่ 770 - พวกแกไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพลัง... นายท่านช่วยข้าด้วย!
◉◉◉◉◉
ร่างของอุลตร้าแมนไซคัสปรากฏขึ้นบนพื้นดิน ประกายแสงสาดส่องราวกับจะทำลายล้างความมืดมิดของโลกใบนี้
"ดื้อด้านจริงๆ!" วอลล์ตวาดเสียงต่ำ แต่ก็ไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกแต่อย่างใด "ก็จริงนะ เผ่าพันธุ์อุลตร้าก็ไม่ใช่เผ่าพันธุ์ที่สมบูรณ์แบบเหมือนกัน แต่ไม่ต้องห่วงหรอก เมื่อสิ่งมีชีวิตทั้งหมดสมบูรณ์แบบจริงๆ จักรวาลก็จะสงบสุขและสวยงามตามไปด้วย ถึงตอนนั้นก็ไม่จำเป็นต้องมีเผ่าพันธุ์อุลตร้าอีกต่อไป และเผ่าพันธุ์อุลตร้าที่ไม่สมบูรณ์แบบก็จะเน่าเปื่อยจมกองดินเหมือนกับใบไม้ที่แห้งเหี่ยวไปเองนั่นแหละ"
วอลล์ค่อยๆ ยกมือขึ้น ปรากฏก๊าซสีดำลอยขึ้นมาบนมือซ้ายของเขา
"ฉันไม่ใช่ฉันคนเดิมอีกต่อไปแล้ว ตอนที่ความชั่วร้ายจุติลงมา ฉันก็ได้รับพลังนี้มาเหมือนกัน ถึงแม้พลังนี้จะมาจากความชั่วร้าย แต่มันก็เป็นสิ่งที่ช่วยให้ฉันทำให้สิ่งมีชีวิตสมบูรณ์แบบมากยิ่งขึ้น..."
"ถึงแม้ฉันจะยอมมอบกายให้ความมืดมิด แต่ก็เพื่อแสงสว่างที่งดงามยิ่งกว่า!"
หมอกสีดำปะทุออกจากร่างของวอลล์ เขาคำรามลั่น
"นี่คือชะตากรรมและหน้าที่ของฉัน ร่างอวตารแห่งความชั่วร้าย วอลล์ส!"
ร่างของวอลล์สขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม่นานร่างที่สูงกว่าห้าสิบเมตรก็มาปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าของอุลตร้าแมนไซคัส
ร่างนั้นมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ สวมหน้ากากโลหะที่ดูน่ากลัว บนหัวมีเขาแพะสองคู่ ร่างกายโค้งงอเล็กน้อย ปกคลุมไปด้วยขนสีดำที่รุงรัง มือทั้งสองข้างเป็นกรงเล็บเรียวยาว ส่วนขาทั้งสองข้างก็เป็นกีบเท้าแพะคู่หนึ่ง
เบื้องหลังหน้ากากโลหะ ดวงตาสีเลือดคู่หนึ่งค่อยๆ ลืมตาขึ้น
"ฉันเรียกสถานะนี้ของตัวเองว่า วอลล์ส เพื่อให้โลกใบนี้สวยงามยิ่งขึ้น ฉันจะทุ่มเททุกวิถีทาง เมื่ออยู่ต่อหน้าความชั่วร้าย ทุกคนล้วนเท่าเทียมกัน!"
ทว่าอุลตร้าแมนไซคัสกลับไม่ได้พูดพร่ำทำเพลงกับวอลล์สเลย ในขณะที่วอลล์สกำลังแปลงร่าง อุลตร้าแมนไซคัสก็พุ่งเข้าใส่แล้ว แต่วอลล์สพูดเร็วเกินไป พออุลตร้าแมนไซคัสเตะเข้าที่หน้าของวอลล์ส วอลล์สก็พูดในสิ่งที่อยากจะพูดจนจบพอดี
แต่ด้วยเหตุนี้ อุลตร้าแมนไซคัสจึงเป็นฝ่ายได้เปรียบ
ปัง!
อุลตร้าแมนไซคัสเตะเข้าที่หน้าของวอลล์สจนกระเด็นลอยไปไกลและร่วงกระแทกพื้นอย่างจัง
"เยี่ยมไปเลย!" อันเมิ่งเมิ่งกำหมัดแน่น
"หึๆๆ..." เสียงหัวเราะต่ำๆ ดังลอดออกมาจากปากของวอลล์ส เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืน
"คิดว่าแค่นี้จะล้มฉันได้งั้นเหรอ พวกแกน่ะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพลังเลย!"
"ลำแสงไซคัส!"
"อ๊ากกกกกกก!!!"
ปัง!
วอลล์สร้องลั่นและกระเด็นลอยไปอีกครั้ง
ส่วนอุลตร้าแมนไซคัสก็ดูเหมือนจะอึ้งไปเล็กน้อย
"ดะ โดนเหรอ ปล่อยอัลติไปตรงๆ แล้วดันโดนเฉยเลยเหรอเนี่ย!"
"หึๆๆ..." เสียงหัวเราะต่ำๆ ดังขึ้นอีกครั้ง "พวกแกไม่รู้อะไร... เกี่ยวกับพลังเลย!"
อุลตร้าแมนไซคัสมองไปที่วอลล์สแล้วก็รู้สึกพูดไม่ออกขึ้นมาดื้อๆ
พี่ชาย ก่อนจะพูดคำนั้นน่ะ ช่วยลุกขึ้นมาจากพื้นก่อนได้ไหม
วอลล์สพยายามจะลุกขึ้นจริงๆ แต่หลังจากพยายามไปสองครั้ง เขาก็ยังลุกไม่ขึ้น เพราะเรี่ยวแรงไม่อำนวย!
"คิดว่าแค่นี้จะหยุดฉันได้งั้นเหรอ พวกแกน่ะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพลัง..."
อุลตร้าแมนไซคัสตั้งท่าเตรียมจะยิงลำแสงอีกครั้ง
เมื่อเห็นดังนั้น วอลล์สก็เปลี่ยนท่าทีไปอย่างกะทันหัน
"นายท่านบาปดั้งเดิมช่วยข้าด้วย!"
สิ้นเสียงของวอลล์ส ลำแสงสีดำก็พุ่งออกมาจากความมืดมิดที่ปกคลุมเมืองเป่ยเฉาและพุ่งทะลวงร่างของอุลตร้าแมนไซคัสโดยที่อุลตร้าแมนไซคัสยังไม่ทันได้ตั้งตัว ลำแสงนั้นซัดอุลตร้าแมนไซคัสจนกระเด็นลอยออกไป
และเมื่ออุลตร้าแมนไซคัสร่วงลงสู่พื้น ไฟเตือนที่หน้าอกของเขาก็กะพริบรัว
เห็นได้ชัดว่าการโจมตีเมื่อครู่รุนแรงแค่ไหน!
"ไซคัส!" สีหน้าของอันเมิ่งเมิ่งเปลี่ยนไป เธอร้องตะโกนด้วยความตกใจ
และในเวลานี้ ลำแสงสีดำก็สว่างวาบขึ้นในความมืดอีกครั้ง
อันเมิ่งเมิ่งพุ่งตัวไปหาอุลตร้าแมนไซคัสโดยไม่ทันได้คิดอะไร พร้อมกับหยิบอุปกรณ์แปลงร่างของตัวเองออกมา
"โดร่า!"
แสงสว่างสาดส่องขึ้นอีกครั้ง นักรบอุลตร้าเผ่าสีแดงที่เป็นผู้หญิงและมีรูปร่างเพรียวบางพุ่งออกมาจากแสงสว่าง เธอพุ่งตัวไปหาอุลตร้าแมนไซคัสและรีบกอดอุลตร้าแมนไซคัสกลิ้งหลบไปไกลๆ ทันที
ในเวลาเดียวกัน ลำแสงสีดำก็พุ่งกระแทกตรงจุดที่อุลตร้าแมนไซคัสนอนอยู่เมื่อสักครู่จนพื้นดินกลายเป็นหลุมลึกที่ดูน่ากลัว
อุลตร้าแมนไซคัสและอุลตร้าแมนโดร่าต่างก็ใจหายวาบ
อุลตร้าแมนโดร่าก็คือชื่อของอันเมิ่งเมิ่งหลังจากแปลงร่างแล้ว
ทว่าเมื่อเทียบกับอุลตร้าแมนไซคัสแล้ว เนื่องจากเธอมีสายเลือดของชาวดาวสีน้ำเงินอยู่ครึ่งหนึ่งและไม่ได้รับการฝึกฝนอย่างเป็นระบบ พลังของอุลตร้าแมนโดร่าจึงไม่แข็งแกร่งเท่ากับอุลตร้าแมนไซคัส แต่ด้วยพรสวรรค์ในการต่อสู้ที่แข็งแกร่งของเผ่าสีแดงและการซึมซับมาตั้งแต่เด็ก อุลตร้าแมนโดร่าจึงมีความสามารถในการต่อสู้อยู่บ้าง เพียงพอที่จะรับมือกับสัตว์ประหลาดและมนุษย์ต่างดาวที่ไม่แข็งแกร่งมากนักได้สบายๆ
แต่ทว่า เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์ตรงหน้า มันกลับไม่เพียงพอเอาเสียเลย
"ขอบใจนะ..." อุลตร้าแมนไซคัสหอบหายใจพลางกล่าว
"ยังไม่จบหรอกนะ!" อุลตร้าแมนโดร่าไม่ได้หยุดพัก เธอรีบลุกขึ้นและลากอุลตร้าแมนไซคัสวิ่งไปตามพื้นดินอย่างรวดเร็ว
เป็นอย่างที่คิดไว้ เมื่ออุลตร้าแมนโดร่าวิ่งออกไป ลำแสงสีดำก็พุ่งตกลงมาตรงจุดที่พวกเขาเคยอยู่เมื่อครู่ ทำลายพื้นดินไปเป็นบริเวณกว้าง
และในขณะที่อุลตร้าแมนโดร่าวิ่งไป การโจมตีก็ตกลงมาอย่างต่อเนื่อง ในที่สุด เนื่องจากการโจมตีดักหน้าด้วยแสงสีดำอย่างกะทันหัน อุลตร้าแมนโดร่าจึงไม่สามารถหลบการโจมตีได้พ้น เธอและอุลตร้าแมนไซคัสจึงถูกแรงระเบิดซัดจนกระเด็น ถึงแม้จะไม่ถูกโจมตีโดยตรง แต่แรงกระเพื่อมก็ยังทำให้ทั้งคู่รู้สึกเจ็บปวดอย่างมาก และยังทำให้พวกเขาสูญเสียโอกาสในการหลบหลีกครั้งต่อไปอีกด้วย
จบสิ้นกันแล้ว!
หัวใจของอุลตร้าแมนโดร่าและอุลตร้าแมนไซคัสดิ่งวูบ
ทว่าอุลตร้าแมนไซคัสก็ยังคงกระโจนเข้ามาเอาตัวบังอุลตร้าแมนโดร่าไว้ รอรับการโจมตีที่กำลังจะตามมา
ทว่าเมื่อแสงสีดำสาดลงมาอีกครั้ง แสงสว่างก็สาดส่องขึ้นกลางอากาศ สร้างเกราะคุ้มกันขึ้นมาตรงหน้าของพวกเขาทั้งสอง
เกราะคุ้มกันไม่ได้สกัดกั้นการโจมตีของแสงสีดำเอาไว้ทั้งหมด แต่กลับสะท้อนแสงสีดำนั้นขึ้นไปบนท้องฟ้าแทน
เมื่อแสงสว่างจางลง ร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าของอุลตร้าแมนไซคัสและอุลตร้าแมนโดร่า
"คุณลุง!"
"คุณพ่อ!"
อุลตร้าแมนไซคัสและอุลตร้าแมนโดร่าตะโกนเรียกด้วยความดีใจ
คนที่ปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าพวกเขาคืออันคัง ไม่สิ คืออุลตร้าแมนเนเซอร์ต่างหาก!
อุลตร้าแมนเนเซอร์เองก็รู้สึกใจหายเหมือนกัน ถึงแม้เมื่อกี้เขาจะสะท้อนการโจมตีของแสงสีดำออกไปได้ แต่การปะทะในระยะประชิดก็ทำให้เขาสัมผัสได้ถึงความน่ากลัวของแสงสีดำนั้น
อุลตร้าแมนเนเซอร์หันไปมองอุลตร้าแมนไซคัสและอุลตร้าแมนโดร่า
จากนั้นก็เตะอุลตร้าแมนไซคัสไปหนึ่งที
"ไอ้หนู แกคิดจะนอนทับลูกสาวฉันไปถึงเมื่อไหร่กันหะ"
"..."
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพูดไร้สาระ
อุลตร้าแมนเนเซอร์คว้าตัวอุลตร้าแมนไซคัสและอุลตร้าแมนโดร่าแล้วถอยร่นไปด้านหลัง
"พวกเธอถอยไปจัดการกับสัตว์ประหลาดตัวนั้นซะ ตรงนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเอง"
"ครับ/ค่ะ!" อุลตร้าแมนไซคัสและอุลตร้าแมนโดร่าพยักหน้ารับ
ทั้งสามคนพุ่งตัวออกไป
ในเวลานี้ไป๋หลี่หยวนก็ขับยานรบมาถึงบริเวณใกล้เคียงแล้ว
ในสายตาของไป๋หลี่หยวน เมืองที่ถูกปกคลุมไปด้วยความมืดมิดนั้นกำลังมีไข่สุ่มระดับเจ็ดสีฟองหนึ่งปรากฏขึ้น และไข่สุ่มฟองนี้ก็กำลังกะพริบแสงอยู่ตลอดเวลา
ไป๋หลี่หยวนรู้ดีว่านี่คือสาเหตุที่ระดับของไข่สุ่มฟองนี้กำลังจะเปลี่ยนแปลง
ไม่สูงขึ้น ก็ต้องต่ำลง
และไป๋หลี่หยวนก็ค่อนข้างเอนเอียงไปทางอย่างแรกมากกว่า!
[จบแล้ว]