บทที่ 6 ลูกชายข้าเฉินเหยียนมีแววแห่งปรมาจารย์!

บทที่ 6 ลูกชายข้าเฉินเหยียนมีแววแห่งปรมาจารย์!

คืนนั้น เฉินเค่อฝูกลับมาถึงบ้านด้วยสภาพที่ดูเหนื่อยล้าจากการเดินทาง

ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามา เขาก็เห็นตู้ฉงฮวาผู้เป็นภรรยากำลังอุ้มลูกชายนั่งอยู่บนโซฟาด้วยดวงตาที่แดงก่ำ ดูราวกับว่าเธอยังคงตกอยู่ในอาการหวาดผวา

"เกิดอะไรขึ้น?" หัวใจของเฉินเค่อฝูกระตุกวูบขณะที่เขารีบก้าวเท้าเข้าไปหา

ตู้ฉงฮวาเล่าถึงเหตุการณ์อันน่าสะพรึงกลัวเมื่อช่วงบ่ายอย่างละเอียด น้ำเสียงของเธอยังคงสั่นเครือด้วยความหวาดกลัว:

"...ดักแด้สีทองนั่นมันลอยคว้างอยู่กลางอากาศเลยนะ ข้าตกใจแทบตายจริงๆ"

"เค่อฝู เสี่ยวเหยียน... เขาไม่ได้มีความผิดปกติอะไรใช่ไหม?"

"หรือว่ามันจะเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ประหลาดทางฝั่งตะวันตกของเมืองกัน?"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินเค่อฝูกลับไม่ได้ตื่นตระหนกแต่อย่างใด ทว่าเขากลับตกอยู่ในห้วงแห่งความครุ่นคิด

เขาเอื้อมมือไปสัมผัสหน้าผากของเฉินเหยียน และส่งกระแสพลังสายเลือดสายบางๆ เข้าไปหมุนเวียนในร่างกายของเขา

ครู่ต่อมา ใบหน้าของเขาก็ปรากฏสีหน้าที่ซับซ้อน ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างความตกตะลึงอย่างสุดขีดกับความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่ง

"ที่รัก ไม่ต้องกลัวไป นี่มัน... นี่มันเป็นเรื่องโคตรดีเลยต่างหากล่ะ!" เฉินเค่อฝูตื่นเต้นจนถึงกับสบถออกมา "มาเถอะ พวกเราไปโรงพยาบาลกัน! ไม่สิ ไปที่ศูนย์ทดสอบกายาของสมาคมผู้ฝึกยุทธ์กันดีกว่า!"

ไม่นานนัก ครอบครัวพ่อแม่ลูกทั้งสามคนก็มาปรากฏตัวที่ศูนย์การแพทย์เฉพาะทางของสมาคมผู้ฝึกยุทธ์แห่งเมืองเจียง

พวกเขาได้รับการต้อนรับจากผู้เชี่ยวชาญชราผมขาวสวมแว่นตากรอบทองนามว่า หวังเสี่ยวหมิง ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้าในสาขาชีววิทยามนุษย์ประจำเมืองเจียง

ด้วยความยืนกรานอย่างหนักแน่นของตู้ฉงฮวา หวังเสี่ยวหมิงจึงได้ทำการตรวจร่างกายของเฉินเหยียนอย่างละเอียดถี่ถ้วนในทุกๆ ด้าน

ในที่สุด!

ข้อมูลก็ออกมาสดๆ ร้อนๆ!

น้ำหนัก: แปดกิโลกรัม ส่วนสูง: 65 เซนติเมตร เมื่อเทียบกับทารกอายุร้อยวันธรรมดาทั่วไปแล้ว เขาถือเป็นทารกยักษ์อย่างไม่ต้องสงสัย

นอกเหนือจากนั้น ก็ไม่พบความผิดปกติใดๆ อีก

หลังจากได้ฟังคำอธิบายของตู้ฉงฮวาเกี่ยวกับปรากฏการณ์ดังกล่าว สีหน้าของผู้เชี่ยวชาญหวังเสี่ยวหมิงก็แปรเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

"ก่อนอายุหกขวบ เส้นลมปราณของเด็กยังเปราะบางและพลังสายเลือดก็ยังไม่คงที่ ทำให้ไม่สามารถตรวจสอบกายาของพวกเขาได้อย่างแม่นยำ นั่นเป็นเพียงความรู้พื้นฐานทั่วไป"

หวังเสี่ยวหมิงขยับแว่นตา ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น

"แต่มันก็มักจะมีข้อยกเว้นเสมอ!"

"มีตำนานเล่าขานกันว่า ภายใต้ห้วงทะเลดาว ผู้ครอบครองกายาระดับสูงสุดบางประเภท จะมีปรากฏการณ์แปลกประหลาดเกิดขึ้นร่วมด้วยในช่วงเริ่มต้นของการตื่นรู้!"

"ดักแด้สีทองที่ลอยอยู่กลางอากาศและพลังสายเลือดที่แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงตามที่คุณอธิบายมานั้น มันคือสัญญาณของ 'การสำแดงกายา' อย่างแท้จริง!"

ตู้ฉงฮวารู้สึกงุนงงไปหมด ดวงตาอันงดงามของเธอเต็มไปด้วยความสับสน "แล้ว... แล้วเสี่ยวเหยียนล่ะคะ?"

หวังเสี่ยวหมิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง:

"จะเป็นหรือไม่เป็น ตรวจดูแค่ครั้งเดียวเดี๋ยวก็รู้!"

หวังเสี่ยวหมิงนำทางพวกเขาไปยังห้องที่เต็มไปด้วยเครื่องมือที่มีความแม่นยำสูง

"ลูกรัก ไม่ต้องกลัวนะ พ่อกับแม่อยู่ตรงนี้กับลูกแล้ว..."

ตู้ฉงฮวาค่อยๆ วางเฉินเหยียนลงในตู้กระจกที่ดูคล้ายกับตู้อบเด็กทารก

นี่คือเครื่องตรวจจับพลังงานชีวิตรุ่นใหม่ล่าสุด ซึ่งสามารถตรวจจับศักยภาพของพลังสายเลือดโดยรวมของสิ่งมีชีวิตทุกชนิดในทุกช่วงวัยได้โดยไม่ก่อให้เกิดอันตรายใดๆ

"ในอดีต มันถูกนำมาใช้สำหรับการศึกษาวิจัยทางวิทยาศาสตร์..."

ขณะที่หวังเสี่ยวหมิงกดสวิตช์ ตัวเลขที่แสดงถึงค่าพลังสายเลือดบนหน้าจอของเครื่องมือก็เริ่มพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว

1... 5... 10...

100 แต้มคือค่าพลังสายเลือดโดยเฉลี่ยของชายฉกรรจ์ธรรมดาทั่วไป

ทว่า ตัวเลขกลับไม่ได้หยุดนิ่งเลยแม้แต่วินาทีเดียว

50... 100... 200...

ในที่สุด ภายใต้สายตาที่ตกตะลึงของตู้ฉงฮวาและเฉินเค่อฝู ตัวเลขก็หยุดนิ่งสนิทอยู่ที่ค่าอันเหลือเชื่อที่ "305"!

คลิปบอร์ดในมือของหวังเสี่ยวหมิงร่วงหล่นกระแทกพื้นเสียงดัง "เคร้ง"...

เขาจ้องมองไปที่หน้าจอเขม็ง ริมฝีปากของเขาสั่นระริกราวกับได้เห็นปาฏิหาริย์

"สามร้อย... พลังสายเลือดสามร้อยห้าแต้ม... ในตัวทารกอายุร้อยวันเนี่ยนะ?"

"นี่... นี่มันทะลุขีดจำกัดของผู้ฝึกยุทธ์ระดับมือสมัครเล่นขั้นสามส่วนใหญ่ไปแล้ว!"

"สัตว์ประหลาดชัดๆ! ไม่สิ... บุตรกิเลนต่างหาก! นี่มันบุตรกิเลนของแท้!"

หมัดทั้งสองข้างของเฉินเค่อฝูกำแน่น ร่างกายของเขาสั่นสะท้านเล็กน้อยจากความตื่นเต้นอย่างถึงขีดสุด

เดิมทีเขาคิดว่าลูกชายของเขาเพียงแค่มีพรสวรรค์ที่โดดเด่นเป็นพิเศษเท่านั้น เขาไม่คาดคิดเลยว่านี่มันจะไม่ใช่แค่พรสวรรค์แล้วแต่มันคือตำนานที่จุติลงมาบนโลกต่างหาก!

ตู้ฉงฮวาตกตะลึงไปอย่างสมบูรณ์ เธอมองดูลูกชายที่กำลังฉีกยิ้มกว้างให้เธอจากด้านในตู้กระจก สลับกับมองตัวเลขที่สว่างวาบแสบตา สมองของเธอขาวโพลนไปหมด

ถ้าหากเธอไม่ได้มั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมว่าเฉินเหยียนเป็นลูกสายเลือดของเธอจริงๆ เธอคงจะสงสัยไปแล้วว่าเขาเป็นลูกสัตว์อสูรตัวน้อยจากที่ไหนสักแห่ง...

เธอแค่อยากจะเลี้ยงดูเด็กธรรมดาๆ คนหนึ่งเท่านั้น แล้วทำไมเธอถึงได้เลี้ยง "เด็กปีศาจ" ที่มีค่าสถานะพุ่งกระฉูดทะลุปรอทขนาดนี้ขึ้นมาได้ล่ะ?

"กัปตันเฉิน คุณตู้!"

หวังเสี่ยวหมิงดึงสติกลับมาได้ สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นจริงจังอย่างเหลือเชื่อ

"ผมจะรีบรายงานผลการทดสอบนี้ให้ทางศูนย์บัญชาการใหญ่ของสหพันธ์ทวีปตะวันออกทราบทันทีครับ!"

"สถานการณ์ของคุณชายน้อยของพวกคุณ มันอยู่เหนือขอบเขตความเข้าใจของพวกเราไปไกลลิบแล้ว!"

"เขา... มีคุณสมบัติอย่างแท้จริงที่จะได้เข้าร่วมโครงการฝึกฝนอัจฉริยะระดับสูงสุดของสหพันธ์..."

"โปรดพิจารณาเรื่องนี้ให้รอบคอบด้วยนะครับ นี่มันเกี่ยวข้องกับอนาคตของเด็ก และอาจจะ... เกี่ยวข้องกับอนาคตของมวลมนุษยชาติทั้งหมดเลยก็ได้!"

ตอนที่เดินออกจากศูนย์ทดสอบ ใบหน้าของเฉินเค่อฝูแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น และฝีเท้าของเขาก็เบาหวิวราวกับกำลังล่องลอย

เขาชูตัวเฉินเหยียนขึ้นสูงต้านแสงแดดและหัวเราะออกมาอย่างเบิกบานใจ

"ฮ่าๆๆๆ! ดี! ยอดเยี่ยมมาก!"

"ลูกชายข้าเฉินเหยียนมีแววแห่งปรมาจารย์!"

เสียงหัวเราะนั้นดังกังวานและห้าวหาญ เต็มเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจและความสุขของผู้เป็นพ่อ

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินเหยียนก็เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา

ลูกชายของท่านเป็นถึงบุรุษผู้ครอบครองระบบเชียวนะ...

ปรมาจารย์งั้นรึ... นั่นมันเป้าหมายที่กระจอกเกินไปแล้ว!

ตู้ฉงฮวามองดูสามีและลูกชายด้วยความตกตะลึงงัน หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลายปะปนกันไป

"เค่อฝู เสี่ยวเหยียนยังเด็กขนาดนี้ ถ้าเขาต้องไปเข้าร่วมโครงการนั่นจริงๆ เขาจะไม่ต้องจากอกพวกเราไปหรอกรึ?"

"ข้า... ข้าทำใจปล่อยเขาไปไม่ได้หรอก..."

หลังจากที่ตู้ฉงฮวาตั้งครรภ์ เธอได้ยินเรื่องราวมากมายจากเพื่อนๆ ที่เคยคลอดลูกมาแล้ว ว่าการเลี้ยงดูเด็กนั้นมันยากลำบากมากแค่ไหน

แต่เฉินเหยียนกลับเลี้ยงง่ายมากๆ มาตั้งแต่เกิด เขาจะส่งเสียงเรียกเมื่อต้องการอึ และเขาจะไม่ร้องไห้งอแงเลยแม้แต่น้อยหากเขาฉี่รดที่นอนตอนกลางคืน

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังน่ารักน่าชังเสียจนเธอยิ่งมองก็ยิ่งหลงรัก!

"ไม่เป็นไรหรอกที่รัก ต่อให้เสี่ยวเหยียนถูกเลือก เขาก็ยังต้องมีคนคอยดูแลอยู่ดี..."

"ตราบใดที่ยังมีโอกาส ข้าจะไม่มีวันยอมให้ครอบครัวของเราต้องแยกจากกันเด็ดขาด!"

ในขณะเดียวกัน เฉินเหยียน ผู้เป็นต้นเหตุของเรื่องราวทั้งหมดนี้ กลับกำลังจ้องมองภารกิจที่เพิ่งรีเฟรชขึ้นมาบนหน้าต่างระบบของเขาอย่างใจเย็น ขณะที่กำลังถูกอุ้มอยู่ในอ้อมแขนอันกว้างขวางของท่านพ่อ

【ตรวจพบว่าโฮสต์ได้บรรลุการยกระดับชีวิตอย่างก้าวกระโดด ซึ่งก่อให้เกิดความผันผวนในความสัมพันธ์ระดับครอบครัว อัปเดตภารกิจของระบบแล้ว】

【ภารกิจหลัก 1: สายใยครอบครัว】

【รายละเอียดภารกิจ: โชคลาภคือพลังอันลึกลับที่มีอิทธิพลต่อโอกาสและโชคชะตา】

【การยอมรับ ความรัก และความภาคภูมิใจจากครอบครัวของคุณ จะกลายเป็นรากฐานอันแข็งแกร่งที่สุดสำหรับโชคลาภของคุณ】

【จงเป็นเด็กดีที่ทำให้พ่อแม่ภาคภูมิใจ การเพิ่มความสนิทสนมกับพ่อแม่จะสามารถเพิ่มค่าโชคลาภของคุณได้อย่างมหาศาล】

【โชคลาภปัจจุบัน: 5 (ดื่มน้ำก็ไม่มีทางสำลัก)】

...

【ภารกิจเสริม 1: พัฒนาการทารกรอบด้าน】

【รายละเอียดภารกิจ: พลังวิทยายุทธ์อันแข็งแกร่งไม่ใช่สิ่งเดียวที่สำคัญ】

【สำหรับคุณที่อยู่ในวัยทารก การเรียนรู้ทักษะชีวิตใดๆ อาจพัฒนาไปสู่ความประหลาดใจที่ไม่คาดคิดได้ เนื่องจากโบนัสของ 'กายาเต๋าแต่กำเนิด'】

【โฮสต์ โปรดเริ่มต้นการทดลองครั้งแรกของคุณ】

เมื่อมองดูภารกิจใหม่ ดวงตาของเฉินเหยียนก็สว่างวาบ

เพิ่มโชคลาภงั้นรึ?

นี่มันไม่ใช่แค่การขอให้เขามีปฏิสัมพันธ์กับพ่อแม่ให้มากขึ้นและทำตัวเป็นเด็กดีหรอกรึ?

กล้วยๆ!

ส่วนเรื่องทักษะชีวิตนั้น...

เขามองไปที่ใบหน้าอันงดงามของตู้ฉงฮวาผู้เป็นแม่ ซึ่งยังคงแฝงไปด้วยความเหม่อลอยและกังวลใจ แล้วไอเดียสุดบรรเจิดก็ผุดขึ้นมาในหัว

การก้าวขึ้นสู่ระดับเทพเจ้าแห่งวิถียุทธ์อาจจะยังห่างไกลเกินไปสำหรับเขา ที่เพิ่งจะมีอายุครบหนึ่งร้อยวัน

บางทีเขาอาจจะเริ่มต้นจากการเป็น "ทารกใฝ่รู้" ก่อนดีไหมนะ?

จบบท