บทที่ 13 กวาดล้างภูเขาออร์คแมน

บทที่ 13 กวาดล้างภูเขาออร์คแมน

เขาไม่ได้ตรวจดูซากออร์คเลยด้วยซ้ำ เขากลับหันหลังแล้วเดินกลับไปทางเดิมโดยไม่แม้แต่จะเหลียวมอง ในตอนนั้นเอง หุ่นรบออร์คทั้งตัวก็เริ่มระเบิดจากภายใน แตกกระจายเป็นกองเศษชิ้นส่วน

ไม่ว่าจะเป็นหุ่นรบระดับ 2 ดาวหรือ 3 ดาว ฉันก็จะฟันให้ขาดกระจุยในการโจมตีเพียงครั้งเดียว!

【ติ๊ง: 1777 เฮ่าหลง ผ่านการทดสอบ ใช้เวลา: 7 วินาที!】

"เชี่ย... หั่นหุ่นรบระดับ T1 สามดาวได้ง่ายๆ เหมือนหั่นผักเลย แถมยังเป็นหุ่นรบออร์คที่มีพลังป้องกันสุดยอดอีกต่างหาก"

"อย่ามาห้ามฉันนะ ฉันจะไปให้เขาดัดแปลงหุ่นรบให้"

"ดัดแปลงเหรอ? แกบ้าไปแล้วหรือไง? แกจองคิวกับร้านดัดแปลงถานจี้ไปแล้วไม่ใช่เหรอวะ?"

"แกนั่นแหละที่บ้า! ดูสิ การดัดแปลงจากร้านจุยซิงเพิ่มประสิทธิภาพได้แค่ 15% แต่ของเฮ่าหลงสามารถเพิ่มประสิทธิภาพได้ถึง 30% แกรู้ไหมว่าประสิทธิภาพที่เพิ่มขึ้น 30% มันหมายความว่ายังไง? ฉันจะไปถึงระดับ T2 ได้เร็วกว่าคนอื่นอย่างน้อยสามเดือน การอัปเกรดเป็นเรือรบระดับ T2 เร็วขึ้นสามเดือนแกคิดว่าในสามเดือนนั้นฉันจะหาเหรียญดวงดาวได้เพิ่มอีกเท่าไหร่ล่ะฮะ?"

แม้ว่าการอัปเกรดจากระดับ T1 เป็น T2 จะไม่ใช่เรื่องยาก แต่มันก็มักจะใช้เวลาประมาณหนึ่งปี การสามารถอัปเกรดได้เร็วขึ้นสามเดือน ทำให้การจ่ายแพงขึ้นอีกนิดหน่อยกลายเป็นเรื่องที่ยอมรับได้อย่างเต็มใจ

"ก็จริงของแกแฮะ..."

"ถ้างั้นก็รีบปล่อยฉันไปสิวะ!"

"เดี๋ยวก่อน เฮ่าหลงยังต้องแข่งให้เสร็จก่อนนะ อีกอย่าง แกพกเงินมาด้วยหรือเปล่าเถอะ?"

"เอ่อ... ลืมสนิทเลย! แล้วพวกแกจะไปไหนกันล่ะเนี่ย?" เขาเอ่ยถามขณะมองดูคนหลายคนที่กำลังเดินจากไป

"กลับบ้านไปขอเงินไง!"

"รอฉันด้วย..." หลายคนต่างก็มีความคิดแบบเดียวกัน คนที่ไม่สามารถทำผลงานได้ดีในการแข่งขันหุ่นรบต่างก็เริ่มวิ่งแจ้นกลับบ้านกันหมด

ในการสำรวจดวงดาว เรือรบคือสิ่งสำคัญที่สุด และยังเป็นแหล่งทรัพยากรหลักอีกด้วย ในฐานะกัปตันเรือรบ พวกเขาไม่ได้ให้ความสำคัญกับความแข็งแกร่งในการต่อสู้ด้วยหุ่นรบมากนัก พวกเขาแค่มาเข้าร่วมเพื่อความสนุกสนานเท่านั้น

ทางโรงเรียนเองก็เพียงแค่ต้องการให้นักเรียนเข้ามามีส่วนร่วมเพื่อที่พวกเขาจะได้สัมผัสกับรูปแบบการต่อสู้ด้วยหุ่นรบก็เท่านั้น

"เฮ่าหลง ฝีมือการดัดแปลงของนายซ่อนรูปสุดๆ ไปเลยนะ ค่าดัดแปลงเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ 30% สำหรับเรือรบระดับ T1 สี่ดาวนี่นายคิดเท่าไหร่เหรอ?" เมื่อเห็นว่าโจวจื่อหลานไม่อยู่แถวนี้แล้ว หลี่ไป๋ก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก เขาจึงเดินเข้าไปถามเฮ่าหลง

"ฉันเองก็ยังไม่รู้ราคาที่แน่นอนเหมือนกัน ฉันคิดนาย 1.2 ล้านก็แล้วกัน ถ้ารู้สึกว่าแพงไปก็บอกมาได้เลยนะ" เฮ่าหลงพูดด้วยท่าทีสบายๆ เขารู้ดีว่าค่าดัดแปลงเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ 30% ให้กับเรือรบระดับ T2 สี่ดาวนั้นแพงหูฉี่ แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ค่อยมีความต้องการในการเพิ่มประสิทธิภาพ 30% สำหรับเรือรบระดับแนวหน้า T1 สักเท่าไหร่นักอย่างน้อยเขาก็ยังไม่เคยเจอมาก่อนล่ะนะ

"1.2 ล้าน? นายพูดจริงดิ? ให้ฉันบอกอะไรให้นะ ปรมาจารย์นักดัดแปลงระดับ T1 คนอื่นๆ เขาคิดราคากันตั้ง 1.8 ล้านเชียวนะ"

หลี่ไป๋ทำตัวราวกับว่าเงินไม่ใช่ปัญหาและบอกราคาตลาดให้เฮ่าหลงฟัง ท้ายที่สุดแล้ว ในแวดวงของพวกเขา มีคนจำนวนมากที่มองหาการดัดแปลงระดับ T1... ก็เพราะว่าพวกเขารวยพอที่จะเอาแต่ใจได้ยังไงล่ะ

"1.8 ล้านเลยเหรอ?" เฮ่าหลงไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าราคาจะสูงลิ่วขนาดนี้ สำหรับเขามันเป็นเรื่องง่ายนิดเดียวที่จะดัดแปลงเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ 30% หรือ 50% เขาแค่ต้องตั้งค่ามันก่อนที่จะกดใช้งานทักษะการดัดแปลงก็เท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น การใช้ทักษะการดัดแปลงแต่ละครั้งก็เสียค่าใช้จ่ายแค่ 100,000 เหรียญเท่านั้น ไม่ว่าไอเทมระดับ T1 นั้นจะมีคุณภาพระดับไหน ตราบใดที่มันเป็นระดับ T1 ราคาก็คือ 100,000 เหรียญตายตัว

"ใช่ 1.8 ล้าน ทีนี้ นายยังอยากจะดัดแปลงให้ฉันในราคา 1.2 ล้านอยู่อีกไหมล่ะ?" หลี่ไป๋ส่งยิ้มและเอ่ยถามเฮ่าหลง

"เอาสิ ดัดแปลงให้นาย 1.2 ล้านไม่มีปัญหาอยู่แล้ว แต่ว่านายต้องช่วยหาคนมาใช้บริการดัดแปลงกับฉันให้เยอะๆ หน่อยนะ ฉันจะตั้งราคาสำหรับการดัดแปลงเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ 30% ระดับไฮเอนด์ไว้ที่ 1.5 ล้าน"

เฮ่าหลงตกลงอย่างง่ายดาย ท้ายที่สุดแล้ว หลี่ไป๋ก็เป็นเพื่อนที่ดีของเขา ดังนั้นการคิดราคา 1.2 ล้านก็ถือว่าไม่ได้ขาดทุนอะไร เมื่อเทียบกับต้นทุนของเขาที่เสียไปแค่ 100,000 เหรียญเท่านั้น

"ตกลง เดี๋ยวฉันจะไปลองถามๆ คนอื่นดูให้นะ" หลี่ไป๋ตอบกลับอย่างอารมณ์ดี

แม้ว่าเขาจะไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินทอง แต่การที่เฮ่าหลงปฏิบัติกับเขาเหมือนเป็นเพื่อนสนิทอย่างเห็นได้ชัดและยอมลดราคาให้ขนาดนี้ มันก็เพียงพอแล้วสำหรับเขา

"อื้ม... ถ้างั้นก็รบกวนนายด้วยนะ!" เฮ่าหลงรู้ดีว่าลูกหลานตระกูลใหญ่โตอย่างหลี่ไป๋ย่อมมีเครือข่ายคนรู้จักที่กว้างขวางมาก หากหลี่ไป๋พาคนมาหาเขาสักสองสามคน เขาก็รับทรัพย์ก้อนโตได้แล้ว

【ติ๊ง: การแข่งขันรอบที่สองกำลังจะเริ่มขึ้น ขอให้ผู้ที่ผ่านการทดสอบในรอบคัดเลือกทุกท่าน กรุณาขึ้นเรือบรรทุกเครื่องบินประจำชั้นเรียนของตนเอง พวกคุณจะถูกขนส่งโดยเรือบรรทุกเครื่องบินไปยังสถานที่จัดการแข่งขัน: ภูเขาออร์คแมน】

การทดสอบรอบคัดเลือกรอบแรกนั้นมีไว้เพื่อคัดแยกนักเรียนที่มีพลังต่อสู้ด้วยหุ่นรบที่อ่อนแอออกไป พวกเขาคือว่าที่กัปตันเรือรบในอนาคต และทางโรงเรียนจำเป็นต้องให้ความคุ้มครองแก่พวกเขาในระดับหนึ่ง ในอนาคต สิ่งเดียวที่พวกเขาต้องทำก็คือการเชี่ยวชาญด้านการบัญชาการเรือรบในการต่อสู้ก็เพียงพอแล้ว

รอบที่สองคือการแข่งขันหุ่นรบของจริง: การล่าหุ่นรบออร์คบนภูเขาออร์คแมน การจัดอันดับจะพิจารณาจากคะแนนสูงสุดที่ได้จากการสังหารภายในเวลา 5 ชั่วโมง

ทางโรงเรียนได้ส่งนักรบหุ่นรบจำนวนมากไปลอยตัวสแตนด์บายอยู่บนท้องฟ้าแล้ว พวกเขาจะคอยเฝ้าสังเกตการณ์ภูเขาออร์คแมนตลอดทั้งการแข่งขันเพื่อป้องกันเหตุฉุกเฉินใดๆ ที่อาจเกิดขึ้น

"ห้อง 3 ทุกหน่วยเตรียมตัวออกเดินทาง เป้าหมาย: รวมพลที่เนินเขา 37 บนพื้นผิวภูเขาออร์คแมน" เสียงของอาจารย์หวังเหยียนดังมาจากเรือบรรทุกเครื่องบิน หน้าจอแสดงผลของหุ่นรบก็ได้รับพิกัดจุดหมายปลายทางเช่นกัน

"รับทราบ!"

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!...

นักเรียนที่เข้าร่วมการแข่งขันทุกคนต่างบังคับหุ่นรบของตนเอง ดิ่งทะยานลงสู่พื้นดินอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วสูงสุดของแต่ละเครื่อง อย่างไรก็ตาม มีข้อยกเว้นอยู่สองคน: เฮ่าหลงและหลี่ไป๋

คนหนึ่งขับหุ่นรบลาดตระเวนขนาดหนักระดับกึ่งเทียนเชี่ยน 5 ดาว ส่วนอีกคนขับหุ่นรบอาชาขาวขนาดหนัก 3 ดาว หุ่นรบของพวกเขาก็เคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเช่นกัน แต่พวกเขากลับอยู่ในสถานะเตรียมพร้อมรบตลอดเวลา

"งานเลี้ยงนักล่าได้เริ่มขึ้นแล้ว!" เฮ่าหลงที่กำลังบินอยู่กลางอากาศ บังคับหุ่นรบวิหคเพลิงของเขา ปืนใหญ่พัลส์แนวไฟบนบ่าหมุนวนไปมาอย่างช้าๆ และต่อเนื่อง พร้อมที่จะระเบิดพลังโจมตีได้ทุกเมื่อ

ดูเหมือนว่าการต่อสู้ด้วยหุ่นรบจะยังคงเป็นอะไรที่สูบฉีดอะดรีนาลีนได้ดีที่สุดจริงๆ!

"เฮ่าหลง อย่าประมาทไปล่ะ ไอ้หมอนั่นมันก็ซ่อนเจตนาร้ายเอาไว้เหมือนกัน พวกมันแต่ละคนมีหุ่นรบขนาดหนัก 4 ดาวที่เพิ่มประสิทธิภาพขึ้น 30% กันทั้งนั้น แถมอำนาจการยิงของพวกมันยังเกรี้ยวกราดแบบสุดๆ พวกมันกะจะโค่นนายให้ได้ในการแข่งขันครั้งนี้แหละ"

หลี่ไป๋เอ่ยเตือนเฮ่าหลง พวกเขาเคยประลองกันแบบส่วนตัวมาก่อนแล้ว แต่เฮ่าหลงก็บดขยี้พวกมันจนจมดินทุกครั้งเมื่อใช้หุ่นรบระดับเดียวกันที่ยังไม่ได้ดัดแปลง มาคราวนี้ พวกมันต้องใช้ข้ออ้างเรื่องการแก้แค้นเพื่อนำหุ่นรบไปดัดแปลงมาอย่างหนักหน่วงแน่ๆ

"แบบนี้สิถึงจะน่าสนุก ไม่งั้นการแข่งขันครั้งนี้มันจะน่าเบื่อเกินไปหน่อย" เมื่อได้ยินเช่นนั้น จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของเฮ่าหลงก็ลุกโชนขึ้นมาทันที หุ่นรบที่เขากำลังขับอยู่นี้คือระดับกึ่งเทียนเชี่ยนเชียวนะ

จากนั้นเขาก็หันไปมองหลี่ไป๋และถามว่า "ว่าแต่ ทำไมนายถึงไม่ใช้หุ่นรบที่ดัดแปลงมาแล้วล่ะ?"

"หุ่นรบตัวก่อนของฉันมันไม่ค่อยเข้ากับทักษะน่ะสิ เมื่อวานฉันก็อยากจะเอาตัวนี้ไปดัดแปลงอยู่หรอก แต่โชคร้ายที่หาช่างดัดแปลงไม่ได้เลย"

เขาแค่มันโชคร้าย ปรมาจารย์นักดัดแปลงที่เขาหาไว้ดันมีธุระด่วนต้องออกไปข้างนอกกะทันหัน ปรมาจารย์ที่สามารถดัดแปลงเพิ่มประสิทธิภาพได้ 30% นั้นมีอยู่ไม่มากนัก แถมคิวของพวกเขาก็เต็มหมดแล้ว ถ้าเขาอยากจะดัดแปลงก็ต้องรอไปอีกสามวัน

"อย่างนี้นี่เอง ถ้างั้นหลังแข่งเสร็จ นายก็เอาเรือรบมาที่ร้านดัดแปลงของฉันก็แล้วกัน"

"ตกลง!"

หลังจากนักเรียนที่เข้าร่วมการแข่งขันทุกคนลงจอดบนพื้นดินเรียบร้อยแล้ว ทางโรงเรียนก็ประกาศคำสั่งเริ่มการแข่งขัน

【"การแข่งขันรอบที่สองเริ่มขึ้น: กวาดล้างภูเขาออร์คแมน"】

"หลี่ไป๋ ฉันขอล่วงหน้าไปก่อนนะ!" การแข่งขันได้เริ่มขึ้นแล้ว เฮ่าหลงโบกมือลาหลี่ไป๋ ก่อนจะเปิดใช้งานเครื่องยนต์ลาดตระเวนของหุ่นรบและพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้เพียงฝุ่นควันที่ลอยคลุ้งอยู่เบื้องหลัง

"โอเค ฉัน..." หลี่ไป๋อยากจะบอกว่าเขาจะตามไป แต่เฮ่าหลงก็พุ่งหายลับไปไกลแล้ว ทำเอาเขาต้องกลืนคำพูดเหล่านั้นลงคอไป

"แสงที่พุ่งหายไปเมื่อกี้คืออาจารย์ใช่ไหม? ความเร็วมันมหาศาลมากเลยนะ แต่ทำไมบนหน้าจอถึงแสดงว่าเป็นนักเรียนที่เข้าแข่งขันล่ะ?"

"นั่นหุ่นรบสี่ดาวของเฮ่าหลงต่างหาก!"

"ฉันได้ยินคนอื่นบอกว่ามันคือหุ่นรบระดับกึ่งเทียนเชี่ยนเลยนะเว้ย!"

"ระดับกึ่งเทียนเชี่ยน 5 ดาวงั้นเหรอ?"

...

ตูม!! ตูม!!

ไม่นานนัก พวกเขาก็ได้ยินเสียงระเบิดดังมาจากแดนไกล และคนจากห้อง 3 ก็อุทานออกมาพร้อมกัน

"เชี่ยเอ๊ย... หุ่นรบของเฮ่าหลง ความเร็วมันจำเป็นต้องเวอร์วังขนาดนั้นเลยเหรอวะ?!"

【ติ๊ง: 1777 เฮ่าหลง สังหารหุ่นรบออร์ค 2 ตัว!】

【ติ๊ง: 389 ฉินเสี่ยวเซียน สังหารหุ่นรบออร์ค 1 ตัว!】

【ติ๊ง: 1985 อู๋เสวี่ยเหวิน สังหารหุ่นรบออร์ค 1 ตัว!】

"แหม่... นายตั้งใจจะซ่อนคมไว้มิดชิดเลยสินะ ฉันไม่เคยจะเดาใจนายออกเลยจริงๆ ให้ตายสิ" เมื่อหลี่ไป๋ได้ยินเสียงประกาศแจ้งเตือน เขาก็รู้ได้ทันทีว่าเฮ่าหลงยังคงมีไพ่ตายซ่อนไว้อีกแน่นอน

จบบท