บทที่ 16 - สังหารโหด

บทที่ 16 - สังหารโหด

การต่อสู้เริ่มต้นขึ้น แผนที่สุ่ม: ทะเลทราย

จัสตินไม่จำเป็นต้องเอาเปรียบใคร แต่ดูเหมือนโชคชะตาจะเข้าข้างเขา ในฐานะยอดฝีมือการรบประชิด จัสตินคือหนึ่งในคนที่ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมต่างๆ ได้ดีที่สุด แต่สำหรับผู้เล่นทั่วไป ทะเลทรายคือความสิ้นหวัง เพราะการบังคับหุ่นในพื้นที่แบบนี้แตกต่างจากปกติอย่างสิ้นเชิง

โครงกระดูก ปะทะ จัสติน! หุ่นรบทั้งสองปรากฏตัวขึ้นกลางทะเลทรายอันกว้างใหญ่ในเวลาเดียวกัน แต่ทว่าวอร์ก็อดหมายเลข 1 ของโครงกระดูกกลับส่ายไปมาอย่างเห็นได้ชัด

ผู้เล่นรุ่นเก๋าหลายคนใจหายวูบ นี่คืออาการของคนที่ไม่ชินกับสภาพแวดล้อมแบบทะเลทราย ตราบใดที่ยังไม่เลื่อนระดับเป็นบรอนซ์ขึ้นไป ทุกคนก็ยังเป็นเพียงหน้าใหม่ แต่หน้าใหม่เหล่านี้ก็มีความฝัน พวกเขาอยากเห็นใครสักคนที่กล้าท้าทายยอดฝีมือที่จองหองเหล่านั้น ทว่าความฝันก็คือความฝัน ไม่มีใครเชื่อว่าโครงกระดูกจะเป็นหน้าใหม่จริงๆ แต่ดูเหมือนครั้งนี้เขาจะเป็นหน้าใหม่ของจริงเสียแล้ว

วอร์ก็อดหมายเลข 1 เดินกะเผลกไปมาไม่กี่ก้าวในทะเลทราย ซึ่งเป็นเรื่องปกติของคนที่เพิ่งเคยบังคับหุ่นบนพื้นทรายเป็นครั้งแรก จัสตินถึงกับหัวเราะไม่ออก ให้ตายเถอะ ถ้าไม่มีฝีมือก็อย่าริทำเป็นมาดเท่สิ เขาอุส่าห์มาเพื่อจะดวลกับยอดฝีมือ แต่สรุปคือนี่เป็นการรังแกหน้าใหม่งั้นเหรอ?

แต่เพียงไม่กี่ก้าวต่อมา วอร์ก็อดหมายเลข 1 ก็หยุดนิ่ง ตัวหุ่นลดระดับลงเล็กน้อย สีหน้าของจัสตินพลันเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมทันที ยอดฝีมือย่อมดูออกว่าจังหวะนี้ไม่มีช่องโหว่เลยสักนิด

"หึๆ น่าสนใจดีนี่ ไม่ว่าแกจะเป็นใคร ฉันจะกระชากหน้ากากแกออกมาเอง!" จัสตินหัวเราะเหี้ยม

ทั้งคู่ตั้งท่าเตรียมพร้อม หนึ่งวินาที... สองวินาที... สามวินาที... บรรยากาศเริ่มกดดันอย่างหนัก ผู้เล่นที่เฝ้าดูต่างสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่ไม่ธรรมดา

ทันใดนั้นวอร์ก็อดทั้งสองเครื่องก็เริ่มเคลื่อนไหวพร้อมกัน! วอร์ก็อดพุ่งทะยานไปในทะเลทราย ทรายถูกดีดกระเด็นขึ้นมา ดูเหมือนโครงกระดูกจะเริ่มชินกับพื้นทรายแล้ว แต่เห็นได้ชัดว่าวอร์ก็อดของจัสตินนั้นรวดเร็วและพริ้วไหวมากกว่า แรงส่งจากเท้าดูเป็นธรรมชาติ สมกับฉายายอดฝีมือเลนกลางสายโหด

ตูม... การโจมตีของจัสตินมาถึงแล้ว นี่คือความเหนือชั้นของการบังคับ ดาบไทเทเนียมฟันกดลงมาจากด้านบน จัสตินสำแดงความโหดเหี้ยมออกมาทันที เขาไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายได้หายใจ ดาบไทเทเนียมระดมฟันเข้าใส่จากทุกทิศทางด้วยความรุนแรง เนื่องจากเป็นวอร์ก็อดเหมือนกัน การโจมตีเพียงครั้งเดียวก็เพียงพอที่จะตัดสินผล โครงกระดูกทำได้เพียงตั้งรับอย่างสุดกำลัง

หม่าเซี่ยวและเพื่อนร่วมทีมต่างมองหน้ากัน เดิมทีนึกว่าจะได้เห็นการต่อสู้ที่สูสี แต่สถานการณ์กลับกลายเป็นการกดดันฝ่ายเดียว "หัวหน้า นี่มันม้วนเดียวจบเลยนี่นา ดูไม่ออกเลยว่าอีกฝ่ายเป็นใคร" "หรือว่าจัสตินจะจงใจอ่อยให้แพ้?" "เป็นไปได้นะ!"

มีเพียงหม่าเซี่ยวที่ยังคงเงียบงัน ตอนแรกเขาก็คิดว่าโครงกระดูกจะแพ้แน่ๆ แต่เขาสังเกตเห็นบางอย่างผิดปกติ แม้การโจมตีของจัสตินจะรุนแรงมาก แต่การป้องกันของโครงกระดูกกลับไม่เสียตำแหน่งเลย ดาบไทเทเนียมรับการโจมตีไว้ได้ทั้งหมด หากไม่สามารถเปลี่ยนสถานการณ์นี้ได้ ผลลัพธ์ก็คงไม่เปลี่ยน การปล่อยให้จัสตินรุกไล่ตามใจชอบมีแต่ตายกับตาย แม้แต่หม่าเซี่ยวที่ใช้หุ่นสายสัตว์ก็ยังไม่กล้าปล่อยให้จัสตินทำแบบนี้

จัสตินเองก็เพิ่งเคยเจอคู่ต่อสู้ที่อึดขนาดนี้ การโจมตีที่โหมกระหน่ำขนาดนี้แต่อีกฝ่ายกลับไม่เสียการทรงตัวเลย! หากศูนย์ถ่วงส่ายเพียงนิดเดียวเขาก็จะปิดฉากทันที แต่คู่ต่อสู้กลับรักษาศูนย์ถ่วงไว้ได้อย่างยอดเยี่ยม

ให้ตายเถอะ หมอนี่เป็นใครกันแน่! เจ้ากระดูกเคยบอกไว้เสมอว่า หากเสียศูนย์ถ่วงก็เท่ากับเสียชีวิต ไม่ว่าจะเป็นการนั่งม้าหรือค่ายกลดอกเหมย ส่วนใหญ่ล้วนเป็นการฝึกความสมดุลทั้งสิ้น ในตอนนี้หวังเจิ้งเริ่มเข้าใจอย่างลึกซึ้งแล้ว ทรายทำให้หุ่นรบก้าวพลาดได้ง่าย หากออกแรงมากเกินไปเท้าจะจมลงไปทันที แต่... มันก็น่าสนุกจริงๆ คู่ต่อสู้คนนี้ใช้ได้เลย!

ความอดทน! หวังเจิ้งมีความอดทนสูงมาก เขาค่อยๆ สลายแรงโจมตีของจัสตินทีละดาบ ประกายไฟจากการปะทะของดาบไทเทเนียมส่องสว่างไปทั่ว ผู้เล่นในโซนหน้าใหม่ไม่ได้เห็นการต่อสู้ระดับนี้มานานแล้ว ผู้เล่นทั่วไปคงรับมือการโจมตีแบบนี้ไม่ได้แน่ ไม่ตายก็ต้องพังพินาศไปแล้ว แต่โครงกระดูกกลับรับมือความบ้าระห่ำของจัสตินได้ทั้งหมด

ผู้ชมต่างกำหมัดแน่น กลั้นหายใจลุ้นให้โครงกระดูกอดทนไว้ อดทนจนกว่าคู่ต่อสู้จะเผยช่องโหว่แล้วค่อยสวนกลับ! แต่ทว่า คู่ต่อสู้คือจัสติน! การโหมบุกของเขากินพลังงานมาก หากคู่ต่อสู้มีความอึดจนเขาสังหารไม่ได้ ผลแพ้ชนะก็จะเริ่มไม่แน่นอน จัสตินจึงต้องเอาจริงเสียที

ดาบไทเทเนียมพุ่งแทงสามนัดซ้อนด้วยความรวดเร็วและรุนแรง เป็นการโจมตีแบบโซกกุ สร้างโอกาสเพียงไม่ถึงวินาที จัสตินสลับดาบเป็น "ท่าดาบย้อนศร" (Reverse Blade) ทันทีที่เห็นท่านี้ ผู้เล่นทุกคนก็รู้ได้ทันทีว่านี่คือท่าไม้ตายของจัสติน—"เพชฌฆาตคลั่ง" (Crazy Executioner)!

วอร์ก็อดหมายเลข 1 หมุนตัวเหมือนลูกข่าง พุ่งเข้าหาโครงกระดูกอย่างบ้าคลั่ง! เคร้ง เคร้ง เคร้ง... ฆ่า ฆ่า ฆ่า! ประกายไฟกระจายไปทั่ว มีเพียงจัสตินเท่านั้นที่สามารถสร้างพื้นที่สังหารในจังหวะที่ไม่มีช่องว่างแบบนี้ได้ คู่ต่อสู้ไม่มีทางหลบพ้นแน่นอน

ตูม... วอร์ก็อดหมายเลข 1 ของโครงกระดูกถูกฟาดกระเด็นออกไป จะจบแล้วงั้นเหรอ?

ปัง! วอร์ก็อดลงพื้นได้อย่างมั่นคง จัสตินไม่ได้ตามไปซ้ำ เพราะการหมุนตัวด้วยความเร็วสูงทำให้เท้าของหุ่นจมลงไปในทราย การฝืนตามไปอาจกลายเป็นเปิดช่องโหว่ให้คู่ต่อสู้แทน

ไอ้บ้านี่มันเป็นใครกันวะ อึดชะมัด! การถูกระดมฟันกลับกลายเป็นการช่วยส่งแรงให้เขาถอยห่างออกจากสนามรบได้ ในบรรดาคู่ปรับที่เขารู้จัก มีเพียงไม่กี่คนที่ทำแบบนี้ได้

สถานการณ์กลับมาสู่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง ผู้เล่นทุกคนรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก ให้ตายเถอะ โซนหน้าใหม่เคยมีการต่อสู้แบบนี้ด้วยเหรอ! แม้จะไม่มีความหรูหราของหุ่นระดับสูง แต่กลับมีความโหดดิบที่น่ากลัว!

"เจ้าหนู ไม่ว่าแกจะเป็นใคร วันนี้แกต้องล้มลง!" จัสตินกล่าวในใจ นี่คือท่าใหม่ที่เขาเพิ่งฝึกสำเร็จในปีนี้ และไม่เคยคิดจะใช้ในการแข่งระดับนี้เลย

หวังเจิ้งสัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่รุนแรงขึ้น เขาเริ่มตื่นเต้นกับท่าต่อไปแล้ว วอร์ก็อดทั้งสองเครื่องเริ่มเคลื่อนไหวพร้อมกัน พุ่งเข้าหากันด้วยความเร็วสูง

ยี่สิบเมตร... สิบห้าเมตร... สิบเมตร... ทันใดนั้น วอร์ก็อดของจัสตินชิงลงมือก่อน เท้าของหุ่นกระทืบลงบนพื้นทรายอย่างแรง ทรายระเบิดกระจายกลายเป็นม่านทรายบดบังทัศนวิสัยจนมองไม่เห็นอะไรเลย! ผู้เล่นที่เชียร์โครงกระดูกต่างอึ้งไป ให้ตายเถอะ ไร้ยางอายชะมัด ใช้ลูกไม้งั้นเหรอ!

ในสนามรบไม่มีคำว่าขาวหรือดำ จัสตินเป็นคนขับที่โหดเหี้ยมเพราะเขารู้จักใช้สภาพแวดล้อมให้เป็นประโยชน์เสมอ ซึ่งช่วยให้เขาพลิกสถานการณ์ได้แม้เสียเปรียบ ในตอนนั้นจัสตินกระโดดตัวลอยขึ้นฟ้า นี่คือท่าใหม่ของเขา—"เพชฌฆาตควงสว่าน" (Aerial Spin Executioner)!

โจมตีจากบนลงล่าง ความยากในการบังคับเพิ่มขึ้นอย่างน้อยห้าสิบเปอร์เซ็นต์ แต่จัสตินใช้เวลาครึ่งปีจนสามารถใช้มันได้อย่างคล่องแคล่ว ต่อให้พระเจ้ามาเองก็ต้องสยบ! แต่เป้าหมายล่ะ? ทันใดนั้นก็มีหุ่นเครื่องหนึ่งโผล่ออกมาด้านหน้า!

นั่นคือวอร์ก็อดของโครงกระดูก! ให้ตายเถอะ ดาบไทเทเนียมก็ใช้ท่าดาบย้อนศรเหมือนกัน นี่แกนึกว่าตัวเองเป็นเด็กประถมหรือไง! ท่าเพชฌฆาตควงสว่านของจัสตินระดมฟันลงมาไม่ยั้ง แต่ปัญหาคือ... วอร์ก็อดฝั่งตรงข้ามก็ใช้ท่าเพชฌฆาตคลั่งสวนกลับมาเหมือนกัน

ดาบไทเทเนียมปะทะกันด้วยความถี่สูงจนเกิดประกายไฟต่อเนื่องไม่ขาดสาย เครื่องยนต์ขับเคลื่อนพ่นไอพ่นสุดกำลังเพื่อพยุงหุ่นทั้งสองตัว ผู้ชมทุกคนต่างนิ่งเงียบกริบ

วอร์ก็อดทั้งสองเครื่องลงสู่พื้นพร้อมกัน ในการปะทะที่รุนแรงขนาดนี้ ใครชิงลงมือก่อนคนนั้นชนะ! จัสตินลงมือก่อน ดาบไทเทเนียมของเขาเริ่มยกขึ้นแล้ว พระเจ้า! นี่คือความสามารถของยอดฝีมือเลนกลางระดับท็อปของยุโรป! แต่ทว่า จัสตินกลับพบว่าหุ่นตรงหน้าขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

ตูม... โลกหมุนคว้าง ให้ตายสิ นี่มัน... โหม่งหัว??? ในจังหวะที่ลงพื้นโครงกระดูกไม่ได้ใช้อาวุธ แต่กลับใช้หัวพุ่งชนเข้าใส่อย่างจัง ในขณะที่ดาบของจัสตินเพิ่งจะเริ่มขยับ!

เคร้ง... ดาบไทเทเนียมหลุดมือ ประกายไฟระเบิดออกมาไม่หยุด หัวของหุ่นจัสตินกระเด็นหลุดออกไปไกล ประกายไฟที่ลำคอส่องสว่างจนแสบตา

ตูม... หุ่นระเบิด! โครงกระดูก ชนะ!

ผู้ชมยังคงตกอยู่ในความเงียบงัน จัสติน ยอดฝีมือเลนกลางของยุโรปถูกจัดการแล้ว??? แถมยังถูกสังหารด้วยท่าเพชฌฆาตคลั่งที่เขาถนัดที่สุด และจบด้วยท่าดาบย้อนศรระดับท็อปงั้นเหรอ???

หวังเจิ้งรู้สึกได้ถึงรอยสักที่หน้าอกที่เริ่มร้อนขึ้นอีกครั้ง ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย นานๆ ทีจะมีปฏิกิริยาสักครั้ง เขาออกจากเกมทันทีเพื่อทบทวน การต่อสู้คือประสบการณ์ แต่สิ่งที่สำคัญคือความเข้าใจและความจำ คู่ต่อสู้คนนี้มีสไตล์การรบประชิดที่โดดเด่นมาก ท่าดาบย้อนศรช่วยเพิ่มความเร็วในการโจมตีได้มหาศาลจริงๆ แต่ท่านี้กินพลังงานมาก เป็นการสู้แบบแลกชีวิตที่แทบไม่เหลือทางถอยให้ตัวเอง เหมาะกับการดวลตัวต่อตัว แต่ถ้าเป็นการรบแบบทีมเท่ากับพาตัวเองไปตายชัดๆ เป็นท่าที่บ้าระห่ำมาก

หลังจากทบทวนอยู่สิบกว่านาที หวังเจิ้งก็ลืมตาขึ้น สะใจจริงๆ ได้เวลาชิ่งแล้ว ไม่อย่างนั้นเถ้าแก่คงเก็บเงินเพิ่มแน่ แม้ที่นั่งธรรมดาจะถูกกว่า แต่หวังเจิ้งก็ชินกับความเงียบสงบในโซนวีไอพี แถมห้องคนขับก็ดีกว่าด้วย

เขาเดินจากไปอย่างสบายใจ ทิ้งให้คนข้างหลังระเบิดอารมณ์กันไปเอง หมอนี่เป็นใครกันแน่ โคตรเทพเลย! จัดการจัสตินได้! แถมยังใช้ท่าไม้ตายของจัสตินจัดการเจ้าของท่าเองอีกด้วย! เพื่อนร่วมทีมมังกรเทพต่างอึ้งไปตามๆ กัน นี่มันพลิกเกมได้ยังไงวะเนี่ย? "พวกนายนั่งดูภาพย้อนหลังไปนะ ฉันจะไปทักทายจัสตินหน่อย!" หม่าเซี่ยวหัวเราะร่าขณะเดินออกไปกดระบบสื่อสาร

จัสตินกำลังนั่งอึ้งอยู่ เป็นไปได้ยังไงกัน??? ยอดฝีมือที่โผล่มาจากไหนไม่รู้ เขาพยายามค้นหาข้อมูลคู่ต่อสู้ในหัว แต่ในบรรดาคนที่เขารู้จัก ไม่มีใครมีเทคนิคแบบนี้เลย! ทันใดนั้นระบบสื่อสารก็ดังขึ้น... หม่าเซี่ยว หรือว่าจะเป็นมัน? "หม่าเซี่ยว อย่าบอกนะว่าเป็นแก แกแอบไปฉีดฮอร์โมนมาหรือไง!" จัสตินคำราม

"ฮ่าๆ ถ้าเป็นฉันก็ดีสิ ฉันแค่จะมาทักทายหน่อย เห็นว่ายอดฝีมือยุโรปถูกจัดการซะเละเทะ รสชาติเป็นไงบ้างล่ะ?" "ไปตายซะ ไอ้บ้า ระวังตัวไว้เถอะ เดี๋ยวได้เจอของจริงแน่!" ทั้งคู่เป็นคู่ปรับเก่าที่สนิทกันเป็นการส่วนตัว "อย่าเสียใจไปเลย นายไม่ใช่คนแรกหรอก" หม่าเซี่ยวกล่าวขื่นๆ "...ไอ้มังกรเทพ 007 นั่นคือแกจริงๆ เหรอ?" "เออสิ กะจะโชว์เทพต่อหน้าเด็กใหม่ซะหน่อย กลับโดนถล่มซะยับ หมอนี่มันมีของจริงๆ แถมดูเหมือนจะชอบเลียนแบบท่าคนอื่นด้วย"

"ไม่ว่ามันจะเป็นใครต้องหาตัวให้เจอ ฉันต้องล้างตาให้ได้ วอร์ก็อดหมายเลข 1 มันข้อจำกัดเยอะเกินไป ทำเอาฉันปล่อยของไม่สุด!" จัสตินเจ็บใจสุดขีด ที่แค้นที่สุดคือมันเอาท่าเขามาฆ่าเขานี่แหละ "เออ ถ้าเจอแล้วบอกฉันด้วยนะ"

โซลอนกำลังนั่งนวดขมับอยู่ในห้องทำงาน เขาต้องวางแผนใหม่แล้ว แต่ลูกไม้เดิมๆ ก็ใช้ไปหมดแล้ว จะคิดมุกใหม่ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย หรือจะต้องควักกระเป๋าจ่ายเงิน แต่ฝ่ายบัญชีก็คุมเข้มเหลือเกิน งบก้อนใหญ่ขอยากชะมัด

(จบแล้ว)