บทที่ 80 - ฮวากวงตามล่าห้าแมลงถึงทะเลโลหิต เทียนปัวสวินใต้บังคับบัญชาหมิงเหอ ตอแยข้า นับว่าเจ้าเตะโดนตอเข้าแล้ว!

บทที่ 80 - ฮวากวงตามล่าห้าแมลงถึงทะเลโลหิต เทียนปัวสวินใต้บังคับบัญชาหมิงเหอ ตอแยข้า นับว่าเจ้าเตะโดนตอเข้าแล้ว!

กล่าวถึงฮวากวงที่สะกดรอยตามยุงมดดำมาจนถึงริมทะเลโลหิตแห่งหนึ่ง แล้วจึงหยุดฝีเท้าลง

เห็นเพียงทะเลโลหิตนั้นกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต ราวกับไม่มีจุดสิ้นสุด

ภายในทะเลโลหิต ปราณพิฆาตโลหิตม้วนตลบ คลื่นโลหิตโหมกระหน่ำเสียดฟ้า แม้แต่ฮวากวงที่อยู่ขั้นกึ่งนักบุญ เมื่อเผชิญกับปราณพิฆาตโลหิตอันหนาแน่นเช่นนี้ ก็ยังรู้สึกอึดอัดขึ้นมาเล็กน้อย

เขารีบโคจรพลังเวทม้วนตลบออกไป สกัดกั้นปราณแห่งทะเลโลหิตนี้ไว้ภายนอกร่างกายโดยอัตโนมัติ

ฮวากวงย่อมรู้ดีว่า ที่แห่งนี้จะต้องเป็นทะเลโลหิตโยวหมิงอย่างไม่ต้องสงสัย

ทะเลโลหิตโยวหมิงเกิดจากเลือดเสียของผานกู่ที่จำแลงมา สรรพสิ่งโสมมทั้งปวง ล้วนหลอมรวมอยู่ในทะเลโลหิตแห่งนี้

ดังนั้น ที่แห่งนี้จึงมีปราณพิฆาตโลหิตพวยพุ่งเสียดฟ้า

ยอดฝีมือผู้มีอิทธิฤทธิ์ในโลกบรรพกาลทั่วไป ล้วนมิอยากมาเยือนทะเลโลหิตโยวหมิงแห่งนี้

ทะเลโลหิตโยวหมิง คือแหล่งกบดานของเผ่าอาชูร่า และหมิงเหอเหลาจู่ ก็ถือกำเนิดขึ้นจากทะเลโลหิตแห่งนี้

ดูท่า ยุงมดดำคงจะเข้าไปในทะเลโลหิตโยวหมิงแล้ว

หากไม่กำจัดมันทิ้ง เกรงว่าคราวหน้ามันจะมาเยือนโลกบรรพกาลอีก และเข่นฆ่าสรรพชีวิตในโลกบรรพกาลเป็นแน่

ฮวากวงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ตัดสินใจเข้าไปในทะเลโลหิตโยวหมิง เพื่อสังหารยุงมดดำ

เมื่อคิดได้ดังนั้น ร่างของฮวากวงก็ไหววูบ มุดเข้าไปในทะเลโลหิตทันที

ภายในทะเลโลหิต ปราณพิฆาตโลหิตของมัน หนาแน่นยิ่งกว่าภายนอกทะเลโลหิตเสียอีก

โชคดีที่ฮวากวงใช้พลังเวทคุ้มครอง สกัดกั้นปราณพิฆาตอันดุร้ายนี้เอาไว้ จึงรู้สึกดีขึ้นมาก

ทว่าภายในทะเลโลหิตแห่งนี้ ปราณพิฆาตโลหิตอันหนาแน่น ได้บดบังกลิ่นอายของยุงมดดำไปจนหมด การจะตามหายุงมดดำจึงกลายเป็นเรื่องยากลำบากยิ่งขึ้น แม้แต่สัมผัสศักดิ์สิทธิ์ เมื่ออยู่ภายในทะเลโลหิตโยวหมิง ก็ยังถูกกดข่มลงระดับหนึ่ง

มิน่าเล่า ยอดฝีมือในโลกบรรพกาลคนอื่นๆ ถึงมิยอมเข้ามาในทะเลโลหิตโยวหมิงแห่งนี้

ฮวากวงแหวกว่ายไปในทะเลโลหิตโยวหมิงอย่างต่อเนื่อง

ใต้ก้นทะเลโลหิตโยวหมิง ก็เปรียบเสมือนแผ่นดินโลกบรรพกาล ที่มีภูเขาน้อยใหญ่นับไม่ถ้วนเช่นกัน

เพียงแต่ว่า แทบจะไม่มีพืชพรรณใด สามารถดำรงชีวิตอยู่ภายในทะเลโลหิตแห่งนี้ได้ ดังนั้นมันจึงดูอ้างว้างและเงียบเหงายิ่งนัก

ฮวากวงแหวกว่ายไปตามร่องลึกก้นทะเลต่างๆ ตามหายุงมดดำอย่างไม่ลดละ ทั้งยังคำนวณทำนายอย่างต่อเนื่อง เพื่อค้นหาที่ซ่อนของยุงมดดำ

เขาค้นหาอยู่ภายในทะเลโลหิตนานถึงสิบปีเต็ม

ในที่สุด ฮวากวงก็เกิดประกายแห่งปัญญา จิตวิญญาณเปิดกว้าง คำนวณพบที่ซ่อนของยุงมดดำจนได้

จากนั้นจึงตามความรู้สึกนั้นไปทันที

หลายวันต่อมา ฮวากวงก็มาถึงร่องลึกก้นทะเลแห่งหนึ่ง

ภายในร่องลึกแห่งนั้น มีหินสีเลือดกองสุมรวมกันอยู่จนเกิดเป็นโพรงถ้ำมากมาย

ฮวากวงสัมผัสได้ว่า ยุงมดดำกบดานอยู่ที่นี่

เขาจึงร่อนลงที่บริเวณไม่ไกลนัก สะบัดมือคราเดียว พลังศักดิ์สิทธิ์ก็ม้วนตลบออกไป กองหินระเกะระกะเหล่านั้นล้วนปลิวว่อนออกไปไกล

ทว่ากลับได้ยินเสียงตวาดลั่นดังขึ้น "ผู้ใดบังอาจมาก่อเรื่องที่นี่"

จากนั้น เงาร่างสายหนึ่งก็พุ่งทะยานออกมา

ผู้ที่มาคือบุรุษที่มีหน้าตาน่ารังเกียจ ซึ่งก็คือนักพรตยุงนั่นเอง

ฮวากวงจ้องมองนักพรตยุง แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา "เจ้าคนชั่ว ถึงกับมาซ่อนตัวอยู่ที่นี่ ทำเอาข้าตามหาแทบแย่ เจ้าเข่นฆ่าสรรพชีวิตในโลกบรรพกาล ก่อกรรมทำเข็ญอันใหญ่หลวง วันนี้นักพรตอย่างข้ามาที่นี่ ก็เพื่อมาสังหารเจ้า"

นักพรตยุงส่งสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ออกไป หวังจะตรวจสอบระดับพลังของฮวากวง ทว่ากลับพบว่าภายในร่างกายของฮวากวงมีพลังเวทอันกว้างใหญ่ดุจมหาสมุทร เขามิอาจหยั่งความตื้นลึกหนาบางได้เลย ภายในใจจึงอดไม่ได้ที่จะสะดุ้งตกใจ

"เจ้าเป็นใคร บังอาจมายุ่งเรื่องนี้"

นักพรตยุงเอ่ยถาม

ฮวากวงตอบ "ข้าคือมหาเทพฮวากวงแห่งสวรรค์ ศิษย์สำนักเหรินเจี้ยวฮวากวง"

สิ้นเสียง เขาก็สะบัดมือ ทวนทองคำก็ปรากฏขึ้นในมือ พลิกข้อมือวูบเดียว ประกายทวนอันไร้ขีดจำกัด ก็ม้วนตลบพุ่งเข้าหานักพรตยุงทันที

หลังจากผ่านการต่อสู้กับกุ่ยหนิว ฮวากวงก็ได้รับความเข้าใจในวิถีแห่งทวนเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล จนบรรลุเคล็ดวิชาทวนแขนงใหม่

เมื่อกระบวนท่าทวนถูกใช้ออกมา ก็พกพาอานุภาพที่สามารถทำลายล้างฟ้าดินมาด้วย

นักพรตยุงเห็นดังนั้น ก็ชักกระบี่ยาวออกมาไว้ในมือ เพื่อสกัดกั้นการโจมตีของฮวากวง

นักพรตยุงผู้นี้อยู่เพียงขั้นต้าหลัวระดับกลาง จะสามารถสกัดกั้นการโจมตีของฮวากวงได้อย่างไร

ถูกฮวากวงทำลายกระบวนท่าตั้งรับ แล้วแทงทวนเข้ามา เกือบจะถูกโจมตีเข้าให้แล้ว

นักพรตยุงอดไม่ได้ที่จะตกใจสุดขีด มิกล้าชะล่าใจ ร่างไหววูบจำแลงกายเป็นยุงยักษ์สีดำ แล้วรีบเหาะหนีไปให้ไกล

วิชาหลบหนีของนักพรตยุงนั้นไร้ผู้เปรียบเทียม มันแหวกห้วงมิติ แล้วหายวับไปในพริบตา

ฮวากวงกำลังจะเหาะไล่ตาม ทว่ากลับได้ยินเสียงตวาดลั่นดังขึ้นมา

จากนั้น เงาร่างสีเลือดหลายสายก็พุ่งทะยานเข้ามา เพียงพริบตาเดียวก็มาถึงตรงหน้า พวกเขาพากันล้อมฮวากวงไว้ตรงกลางราวกับกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ

ชายผู้หนึ่งที่สวมชุดเกราะสีเลือด ถือดาบยาวสีเลือด และมีใบหน้าอัปลักษณ์พุ่งทะยานออกมา พร้อมกับตวาดเสียงก้อง "เจ้าเป็นใคร ถึงกล้าเข้ามาก่อเรื่องในทะเลโลหิตโยวหมิงของข้า"

ฮวากวงเห็นว่าผู้ที่มาไม่ประสงค์ดี ก็รู้ได้ทันทีว่าคนเหล่านี้คือเผ่าอาชูร่า จึงเปิดเนตรสวรรค์ จ้องมองไปยังผู้ที่มา

พบว่าคนผู้นี้ ถึงกับเป็นศิษย์ของหมิงเหอเหลาจู่ ที่มีนามว่าเทียนปัวสวิน

"ที่นักพรตอย่างข้ามายังทะเลโลหิตโยวหมิงในครานี้ ก็เพื่อตามล่าสัตว์ร้ายแห่งโลกบรรพกาลอย่างยุงมดดำ เมื่อครู่เพิ่งจะพบตัวมัน ทว่ากลับถูกพวกเจ้ามาขวางไว้ จนทำให้มันหลบหนีไปได้ พวกเจ้าต้องรับผิดชอบเรื่องนี้" ฮวากวงกล่าว

เทียนปัวสวินได้ยินดังนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะลั่น "เจ้าเข้ามาก่อเรื่องในทะเลโลหิตโยวหมิง พวกข้าก็ต้องจับกุมตัวเจ้า แต่เจ้ากลับกล้ามาหาเรื่องเผ่าอาชูร่าของเราเสียอย่างนั้น เอาเถอะ วันนี้ข้าจะสังหารเจ้าทิ้งเสียที่นี่ เพื่อให้เจ้ารับรู้ถึงความร้ายกาจของเผ่าอาชูร่าของเรา"

กล่าวจบ ร่างก็ไหววูบ สะบัดมือคราเดียว คลื่นยักษ์นับไม่ถ้วนก็ม้วนตลบขึ้นมา

ดาบโลหิตในมือ ฟันเป็นประกายแสงสายหนึ่ง พุ่งตรงเข้าฟาดฟันฮวากวงทันที

ดาบยังไม่ทันถึงตัว ปราณพิฆาตอันดุร้ายก็ม้วนตลบเข้ามาแล้ว

เผ่าอาชูร่าเหล่านี้ มักจะไม่ค่อยได้เดินทางไปในโลกบรรพกาล เอาแต่กบดานอยู่ภายในทะเลโลหิตโยวหมิง ดังนั้นจึงทะนงตัวสูงส่ง มองข้ามหัวผู้บำเพ็ญเพียรในโลกบรรพกาลไปเสียสิ้น

เมื่อเห็นฮวากวงมายังทะเลโลหิตโยวหมิง ย่อมไม่เห็นผู้มาเยือนอย่างเขาอยู่ในสายตา

เมื่อฮวากวงเห็นเทียนปัวสวิน เอะอะก็จะสังหารตน ก็อดไม่ได้ที่จะโกรธจัด "ดีนักนะเทียนปัวสวิน วันนี้ข้าจะให้เจ้ารับรู้ถึงความร้ายกาจบ้าง"

กล่าวจบ อานุภาพศักดิ์สิทธิ์บนร่างก็พวยพุ่งเดือดพล่าน

ทวนทองคำในมือประหนึ่งมังกรขด พุ่งแทงเข้าใส่ใบหน้าของเทียนปัวสวินทันที

ปราณพิฆาตอันดุร้ายของเทียนปัวสวิน ถูกสกัดกั้นไว้ที่เบื้องหน้าฮวากวงห่างออกไปหลายจั้ง

ทว่าทวนทองคำของฮวากวง กลับทะลวงผ่านเงาดาบสีเลือดของเทียนปัวสวิน พุ่งไปถึงใบหน้าของเทียนปัวสวินในพริบตาเดียว

เทียนปัวสวินคิดไม่ถึงเลยว่า ฮวากวงจะร้ายกาจถึงเพียงนี้

เขาอดไม่ได้ที่จะตกใจสุดขีด รีบชักมือกลับแล้วถอยร่นไปอย่างรวดเร็ว

ทว่า ฮวากวงได้คำนวณทางถอยของเขาไว้ล่วงหน้าแล้ว สะบัดทวนยาวกวาดออกไป ก็ฟาดเข้าที่เอวของเทียนปัวสวินอย่างจัง

ร่างของเทียนปัวสวินปลิวละลิ่ว กระแทกเข้ากับภูเขายักษ์ใต้ก้นทะเลอย่างรุนแรง ภูเขายักษ์ลูกนั้นสั่นสะเทือนไม่หยุดยั้ง หินยักษ์นับไม่ถ้วนร่วงหล่นลงมาจากภูเขา

การโจมตีในครั้งนี้ ทำให้เทียนปัวสวินได้รับบาดเจ็บสาหัส

เผ่าอาชูร่าคนอื่นๆ เมื่อเห็นว่าฮวากวงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ก็รีบเหาะหนีไปไกลทันที

ฮวากวงกำลังจะจากไป ทว่ากลับเห็นทะเลโลหิตม้วนตลบ ลำแสงสีเลือดสายหนึ่งพุ่งทะยานมาถึงตรงหน้า

ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งที่มีใบหน้าดุร้ายเหี้ยมเกรียม มาขวางทางเขาเอาไว้

"ทำร้ายคนของทะเลโลหิตโยวหมิงของข้าแล้วคิดจะหนีไปง่ายๆ เช่นนั้นหรือ เจ้าเป็นใครกัน ถึงกล้ามาก่อเรื่องในทะเลโลหิตโยวหมิง หนำซ้ำยังทำร้ายศิษย์ของข้าอีก" ชายผู้นั้นตวาดเสียงดังก้อง

ฟังจากน้ำเสียงของคนผู้นี้ ฮวากวงก็เดาได้ทันที ว่าคนผู้นี้จะต้องเป็นหมิงเหอเหลาจู่อย่างไม่ต้องสงสัย

หมิงเหอเหลาจู่บรรลุมรรคาวิถีมาเนิ่นนานแล้ว เป็นหนึ่งในสามพันแขกผู้มาเยือนทางโลก มีระดับพลังที่ลึกล้ำยิ่งนัก บรรลุถึงขั้นกึ่งนักบุญแล้ว

ดังนั้น ฮวากวงจึงมิกล้าชะล่าใจ ประกาศฐานะของตนเองออกไปทันที

เมื่อหมิงเหอเหลาจู่ได้ยินว่าฮวากวง เป็นศิษย์สำนักเหรินเจี้ยว เป็นศิษย์เอกของเสวียนตู เป็นศิษย์ในสำนักของนักบุญ หนำซ้ำยังเป็นมหาเทพฮวากวงแห่งสวรรค์ ภายในใจก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน

พลางลอบก่นด่าเทียนปัวสวินอยู่ในใจ

ถึงกับกล้าลงมือกับบุคคลระดับนี้เสียได้

[จบแล้ว]