บทที่ 60 - ทะลุขีดจำกัด

บทที่ 60 - ทะลุขีดจำกัด

เมื่อเห็นว่าแต้มประสบการณ์ของวิชายิงธนูพื้นฐานใกล้จะถึงระดับเชี่ยวชาญเต็มที มุมปากของหลี่เซียวก็อดยกยิ้มไม่ได้

นี่คือสาเหตุที่เขารีบร้อนกลับบ้านแทนที่จะแวะไปที่สำนักยุทธ์

ขาดอีกแค่สี่สิบแต้ม ก็จะก้าวเข้าสู่ระดับเชี่ยวชาญแล้ว

ยิ่งเมื่อได้กินเนื้อสัตว์อสูรเข้าไป แต้มประสบการณ์จากการฝึกวิชายิงธนูพื้นฐานก็ยิ่งเพิ่มขึ้นทวีคูณ

เขาหยิบคันธนูเขาควายออกมา ยืนอยู่กลางลานบ้าน ทอดสายตาไปยังเป้าธนูซอมซ่อที่ตั้งอยู่ตรงมุมกำแพง

จากนั้นเขาก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าว สองก้าว... จนกระทั่งห่างจากเป้าธนูไปไกลถึงยี่สิบห้าวา จึงหยุดฝีเท้าลง

ระยะห่างขนาดนี้ เป็นระยะที่ไกลเกินกว่าระยะหวังผลของนายพรานทั่วไปมากนัก

หลี่เซียวมีสีหน้าสงบนิ่ง กระแสความร้อนภายในกายคล้ายจะหลอมรวมเข้ากับสมาธิอันแน่วแน่ของเขา

ง้างธนู พาดลูกศร ดึงสายจนสุดราวกับพระจันทร์เต็มดวง

"ฟึ่บ"

ลูกธนูดอกแรกหลุดจากแล่ง แหวกอากาศพุ่งออกไป ปักเข้ากลางเป้าสีแดงที่อยู่ห่างออกไปยี่สิบห้าวาอย่างแม่นยำ

แต้มประสบการณ์วิชายิงธนูพื้นฐาน +1

หลี่เซียวไม่หยุดมือ ดึงลูกธนูมาพาดสายอีกครั้ง

ความรู้สึกตอนปล่อยลูกธนูดอกเมื่อครู่ การเปลี่ยนแปลงของทิศทางลมเพียงเล็กน้อย การกะเกณฑ์น้ำหนักการออกแรงของกล้ามเนื้อ...

ความตระหนักรู้ต่างๆ ไหลเวียนอยู่ในใจ สอดประสานกับพลังเลือดลมที่พลุ่งพล่านอยู่ในกาย

"ฟึ่บ" "ฟึ่บ" "ฟึ่บ"

ลูกธนูดอกแล้วดอกเล่า เสียงแหวกอากาศดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

เขามุ่งมั่นที่จะปรับสถานะในทุกๆ การยิงให้อยู่ในจุดที่สมบูรณ์แบบที่สุด หลอมรวมพลังกายและพลังใจที่พุ่งสูงขึ้นจากการกินเนื้อสัตว์อสูรเมื่อครู่ เข้าไปในการฝึกฝนอันน่าเบื่อหน่ายทว่ามีความสำคัญอย่างยิ่งยวดนี้

แต้มประสบการณ์วิชายิงธนูพื้นฐาน +1

แต้มประสบการณ์วิชายิงธนูพื้นฐาน +1

แต้มประสบการณ์วิชายิงธนูพื้นฐาน +1

แต้มประสบการณ์เพิ่มขึ้นอย่างมั่นคงและรวดเร็ว

เมื่อลูกธนูพุ่งทะยานเข้าเป้าอย่างต่อเนื่อง ซ้ำยังค่อยๆ ขยับเข้าใกล้จุดกึ่งกลางของเป้าสีแดงมากขึ้นเรื่อยๆ ความเข้าใจของหลี่เซียวที่มีต่อคันธนู ลูกธนู ตัวเขาเอง และเป้าหมาย ก็ยิ่งลึกซึ้งขึ้นจนสัมผัสได้ถึงความเชื่อมโยงอันเร้นลับ

เขารู้สึกได้ว่า ม่านบางๆ ที่กั้นขวางเส้นทางสู่ระดับ "เชี่ยวชาญ" กำลังถูกทะลวงผ่านไปทีละน้อย

"ฟึ่บ"

ลูกธนูดอกสุดท้ายหลุดจากแล่ง พกพาจิตวิญญาณ พละกำลัง และความตระหนักรู้ในวิถีแห่งธนูทั้งหมดของเขา พุ่งทะยานดุจดาวตก แหวกอากาศพุ่งเข้าหาเป้าหมาย

"ฉึก"

ลูกธนูปักเข้าตรงกลางเป้าสีแดงอย่างพอดิบพอดี หางธนูสั่นระริกอย่างรุนแรง แทบจะซ้อนทับกับกลุ่มลูกธนูที่ปักอยู่หนาแน่นก่อนหน้านี้

วินาทีที่ลูกธนูดอกนี้พุ่งเข้าเป้า ในหัวของหลี่เซียวก็ราวกับมีกำแพงบางอย่างถูกทลายลง

ความรู้สึกเย็นวาบและแจ่มชัดแผ่ซ่านออกมาจากกลางหว่างคิ้ว พริบตาเดียวก็ไหลเวียนไปทั่วทั้งร่าง ทำให้ความเหนื่อยล้าทางจิตใจจากการจดจ่อกับการฝึกฝนมาอย่างยาวนานมลายหายไปจนสิ้น

สรรพสิ่งในสายตาราวกับดูชัดเจนขึ้นอีกหลายส่วน กระทั่งมองเห็นเส้นใยเล็กๆ ของใบไม้ที่อยู่ไกลออกไปได้ลางๆ

เสียงต่างๆ ที่ได้ยินก็ละเอียดและชัดเจนยิ่งขึ้น

วิชายิงธนูพื้นฐาน (1000/1000 ระดับเชี่ยวชาญ)

ข้อมูลบนหน้าต่างสถานะเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

"สำเร็จแล้ว"

หลี่เซียวพ่นลมหายใจออกมายาวๆ ค่อยๆ ลดคันธนูเขาควายลง บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มแห่งความปีติยินดีจากใจจริง

วิชายิงธนูพื้นฐานบรรลุถึงระดับเชี่ยวชาญแล้ว

นี่หมายความว่าความเข้าใจและการประยุกต์ใช้วิชายิงธนูของเขา ก้าวขึ้นสู่ระดับที่สูงมากแล้ว ถึงจุดสูงสุดของทักษะพื้นฐานแขนงนี้แล้ว

ตอนนี้เวลาเขายิงธนู แทบจะเรียกได้ว่าบรรลุถึงขั้น "ใจคิด ธนูถึง"

ไม่ต้องเสียเวลาเล็งอย่างตั้งใจ อาศัยเพียงสัญชาตญาณอันเร้นลับและความทรงจำของกล้ามเนื้อที่ผ่านการขัดเกลามานับครั้งไม่ถ้วน

แม้จะนำไปเทียบกับยอดขุนพลนักแม่นธนูที่จารึกชื่อไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ชาติก่อน ก็คงพอจะสูสีกันได้เลยทีเดียว

และการทะลวงขั้นของวิชายิงธนูพื้นฐาน ก็ทำให้สายตาและการได้ยินของเขาได้รับการพัฒนาขึ้นเล็กน้อยด้วย

นี่ถือเป็นผลพลอยได้ที่คาดไม่ถึง สำหรับผู้ฝึกยุทธ์แล้ว ความเฉียบคมของประสาทสัมผัสในการต่อสู้จริงนั้นมีความสำคัญอย่างยิ่งยวด ไม่ว่าจะเป็นการรับรู้ถึงอันตรายหรือการมองหาจุดอ่อน ล้วนเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง

หลังจากความดีใจผ่านพ้นไป หลี่เซียวก็หันกลับมามองหน้าต่างสถานะด้วยความเคยชิน เพื่อตรวจสอบความเปลี่ยนแปลงอย่างละเอียดหลังจากที่ทะลวงระดับได้

ทว่า ข้อมูลใหม่ที่ปรากฏให้เห็นกลับทำให้หัวใจของเขาเต้นรัว

เห็นได้ชัดว่าด้านล่างของบรรทัด วิชายิงธนูพื้นฐาน (1000/1000 ระดับเชี่ยวชาญ) มีสัญลักษณ์ "+" สีทองขนาดเล็กปรากฏขึ้นอย่างเงียบๆ ตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่ทราบ พร้อมกับข้อความเล็กๆ ด้านข้างที่ระบุไว้ว่า:

"สามารถทะลุขีดจำกัดได้ (ใช้แต้มทะลุขีดจำกัด 1 แต้ม)"

และที่ด้านล่างสุดของหน้าต่างสถานะ แต้มทะลุขีดจำกัดก็มีปรากฏขึ้นมา 1 แต้มแล้ว

"แต้มทะลุขีดจำกัดงั้นหรือ เลื่อนระดับด้วยการทะลุขีดจำกัดหรือ"

คลื่นความตกตะลึงก่อตัวขึ้นในใจของหลี่เซียว

"หรือว่า... หน้าต่างสถานะไม่ได้มีไว้แค่เก็บแต้มประสบการณ์ แต่ยังสามารถทำให้ทักษะที่บรรลุถึงขีดจำกัดแล้ว ทำลายขีดจำกัดเพื่อยกระดับไปสู่ขั้นที่สูงกว่าได้ด้วย"

ข้อสันนิษฐานนี้ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นจนหายใจหอบถี่

วิชายิงธนูพื้นฐานเมื่อไปถึงระดับเชี่ยวชาญ ก็ถือว่าเป็นจุดสูงสุดของทักษะวิชาของคนธรรมดาแล้ว หากยังสามารถก้าวสูงขึ้นไปได้อีก...

นั่นก็เท่ากับกลายเป็นวิชาวรยุทธ์แล้วสิ

เขาพยายามข่มความตื่นเต้นและความประหม่าที่ปะทุขึ้นมาในใจ รวบรวมสมาธิไปที่สัญลักษณ์ "+" สีทองนั้น แล้วกดยืนยัน

"วิ้ง"

พริบตาเดียว แสงสว่างก็ไหลเวียนไปทั่วหน้าต่างสถานะ ตัวอักษรของวิชายิงธนูพื้นฐานพร่ามัวลง จากนั้นก็ราวกับถูกเปลวเพลิงที่มองไม่เห็นแผดเผาและหล่อหลอมใหม่ เปล่งประกายแสงสีเงินจางๆ ออกมา

[ใช้แต้มทะลุขีดจำกัด 1 แต้ม]

[วิชายิงธนูพื้นฐาน (ระดับเชี่ยวชาญ) ทะลุขีดจำกัดสำเร็จ]

[ได้รับวิชาวรยุทธ์: วิชายิงธนูไล่วายุ (0/300 ระดับสำเร็จขั้นต้น)]

กระแสข้อมูลที่ยิ่งใหญ่และซับซ้อนยิ่งกว่าตอนที่ทะลวงระดับก่อนหน้านี้ หลั่งไหลเข้ามาในหัวของหลี่เซียวราวกับน้ำป่าไหลหลาก

มันไม่ใช่แค่เคล็ดลับการง้างธนู การเล็ง และการยิงธนูแบบง่ายๆ อีกต่อไป แต่เป็นเรื่องของการโคจรพลังเลือดลม หรือแม้กระทั่งการนำพลังภายในไปหลอมรวมไว้ในลูกธนู และวิธีการมอบพลังทะลวงอันหมุนคว้างเป็นพิเศษให้กับลูกธนูในชั่วพริบตาที่มันหลุดจากแล่ง

"วิชายิงธนูไล่วายุ" นี้ไม่ใช่วิชาของคนธรรมดาอีกต่อไป แต่เป็นวิชาวรยุทธ์อย่างแท้จริง

และด้วยพื้นฐานจากวิชายิงธนูพื้นฐานระดับเชี่ยวชาญ วิชายิงธนูไล่วายุนี้ก็ก้าวข้ามระดับเริ่มต้น มาอยู่ในระดับสำเร็จขั้นต้นในทันที

"วิชายิงธนูไล่วายุ... วิชาวรยุทธ์..." หลี่เซียวพึมพำกับตัวเอง ดวงตาสาดประกายสดใสอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

เดิมทีเขายังคิดว่าวิชายิงธนูพื้นฐานมีข้อจำกัดในการรับมือกับผู้ฝึกยุทธ์ แต่ตอนนี้เมื่อมี "วิชายิงธนูไล่วายุ" หากเขาสามารถฝึกฝนจนเชี่ยวชาญได้ ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับผู้ฝึกยุทธ์ ลูกธนูของเขาก็จะเป็นไม้ตายสังหารที่ปลิดชีพศัตรูได้อย่างแน่นอน

ความสามารถของหน้าต่างสถานะ ทรงพลังกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก

หลี่เซียวหลับตาลงสัมผัสถึงเนื้อหาของวิชา "วิชายิงธนูไล่วายุ" ในหัว รวมถึงความเปลี่ยนแปลงอันละเอียดอ่อนของร่างกายที่เกิดจากการยกระดับวิชา

เคล็ดวิชายิงธนูนี้ ไม่ได้มีระบบที่ครอบคลุมเหมือนหมัดสายเหล็ก

มันเน้นไปที่ทิศทางการโคจรพลังเลือดลมแบบพิเศษและเทคนิคการยิงธนูเป็นหลัก

จุดประสงค์ก็เพื่อระเบิดพละกำลังออกมาในรูปแบบที่ดุดันที่สุดผ่านลูกธนู แสวงหาความรวดเร็ว การทะลวง และความแม่นยำอย่างถึงขีดสุด

มันเหมือนกับวิชาวรยุทธ์ที่เน้นความเชี่ยวชาญในด้าน "การยิง" มากกว่าจะเป็นวิชาหมัดมวยที่ใช้ฝึกฝนร่างกายอย่างครอบคลุม

แต่ถึงกระนั้น มันก็เป็นวิชาวรยุทธ์ที่สามารถฝึกฝนจนก่อเกิดพลังภายในเฉพาะตัวได้

จากการยกระดับของวิชา หลี่เซียวสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าภายในร่างกายของเขาดูเหมือนจะมี "ความรู้สึกของลมปราณ" ที่แผ่วเบาแต่แตกต่างจากเค้าโครงพลังภายในของหมัดสายเหล็กเพิ่มขึ้นมาอีกสายหนึ่ง

ความรู้สึกของลมปราณสายนี้มีความเฉียบคมและรวดเร็วกว่า แฝงตัวอยู่ตามเส้นลมปราณและจุดชีพจรที่เกี่ยวข้องกับท่อนแขนและดวงตา

ในขณะเดียวกัน พลังเลือดลมของเขาก็ดูเหมือนจะถูกกระตุ้นจากการยกระดับของวิชาวรยุทธ์ที่สองนี้ ทำให้มันแข็งแกร่งขึ้นมาอีกระดับ ร่างกายก็ได้รับการขัดเกลาไปอีกขั้น กลายเป็นเบาสบายและสอดประสานกันมากขึ้น

"ตามคำบรรยายของ 'วิชายิงธนูไล่วายุ' นี้ หากฝึกฝนจนถึงระดับสำเร็จขั้นต้น ก็จะสามารถควบแน่น 'พลังไล่วายุ' ได้ เมื่อนำไปผสานเข้ากับลูกธนู จะช่วยเพิ่มความเร็วและอานุภาพได้อย่างมหาศาล กระทั่งสามารถเปลี่ยนทิศทางของลูกธนูได้ในระดับหนึ่ง ช่างลึกล้ำพิสดารยิ่งนัก"

หลี่เซียวบังเกิดความรู้แจ้งขึ้นมาในใจ

[จบแล้ว]