บทที่ 40 - หรือว่าฟ่าซือจะโดนผีเข้า?

บทที่ 40 - หรือว่าฟ่าซือจะโดนผีเข้า?

หลังจากเร่อปาล้างจานเสร็จก็เดินขึ้นชั้นบนไป ห้องนอนของซูชิวยังคงปิดสนิท เธอเปิดแอปช่วงเวลาใจเต้นรัวขึ้นมาดูเห็นโพสต์ของซูชิวที่ลงไว้สั้นๆ ว่า "ฝันดี" ในไทม์ไลน์เธอก็รีบมุดเข้าห้องตัวเองทันที เธอหยิบสมุดบันทึกออกมาจดความแค้นไว้ทันที ซูชิวคนนิสัยไม่ดีเอ๊ย นอนไปเถอะนะคอยดูสิฉันจะแอบนินทานายให้ยับเลย!

คืนที่สองในบ้านพักแห่งความรักค่อนข้างเงียบสงบ นอกจากหัวเฉินยี่ที่ยังอยู่ชั้นล่างคอยเอาโจ๊กไปแจกจ่ายให้หวังต้าลู่และหวังอี๋ป๋อกินแล้ว คนอื่นๆ ต่างก็พากันกลับเข้าห้องพักไปกันหมด ส่วนจางต้าต๋าหลังจากโดนตบหน้ากลางไลฟ์รัวๆ เขาก็ใช้มุกแกล้งไปเข้าห้องน้ำแล้วเผ่นหนีหายไปทันที คืนนี้ไม่มีเหตุการณ์ใหญ่โตอะไรเกิดขึ้น

เช้าวันรุ่งขึ้นยังไม่ทันจะหกโมงเช้าดี เสียงกีตาร์ที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นทำลายความเงียบสงบของบ้านพัก ซูชิวลืมตาขึ้นพลางหาวหวอดใหญ่โดยไม่ต้องเดาก็รู้ได้ทันทีว่าฟ่าซือเริ่มแสดงอภินิหารอีกแล้ว

: "มาแล้ว มาแล้ว เช้าตรู่แบบนี้ฟ่าซือเอาอีกแล้วเหรอเนี่ย"

: "ถามจริงเถอะ นอกจากกีตาร์แล้วฟ่าซือไม่มีเครื่องดนตรีอย่างอื่นแล้วเหรอ ทำไมต้องกอดกีตาร์ไว้ตลอดเวลาขนาดนี้ด้วยล่ะนั่น"

: "ยอมใจจริงๆ กีตาร์นี่จูนครั้งเดียวก็ใช้ได้แล้วไม่ใช่เหรอ แต่ฟ่าซือจูนมันทุกวันเลยนะเนี่ย ท่าดีทีเหลวชัดๆ"

: "เริ่มทำพิธีอีกแล้ว ขอปิดเสียงเพื่อเป็นการให้เกียรติจอมเวทย์นะคะ จะทำพิธีอะไรก็เชิญตามสบายแต่อย่ามาทำร้ายหูฉันก็พอ"

: "เรื่องการไม่ทำตัวเป็นผู้เป็นคนเนี่ยฟ่าซือทำได้ดีจริงๆ เลยนะ ปลุกคนทั้งบ้านพร้อมกันทีเดียวเลยทั้งซูชิว เร่อปา และหวังฉู่รัน"

...

เร่อปาเปิดประตูห้องออกมาด้วยใบหน้าที่ยังดูง่วงเงีย เธอสุดจะทนจริงๆ หัวเฉินยี่คนนี้เขาไม่นอนบ้างหรือไง ทำไมถึงชอบมาดีดกีตาร์ตอนเช้าตรู่แบบนี้อยู่เรื่อยเลยล่ะ หวังฉู่รันเองก็เปิดประตูตามมาติดๆ พร้อมกับสีหน้าไม่พอใจ "ฟ่าซือ คุณทำฉันตื่นนะ"

พอเห็นหวังฉู่รันเปิดประตูออกมา หัวเฉินยี่ก็รีบพุ่งตัวเข้าไปหาทันที "ฉู่รัน คุณตื่นแล้วเหรอครับ"

"ก็โดนคุณปลุกน่ะสิ" หวังฉู่รันไม่ได้ให้หน้าเท่าไหร่ หัวเฉินยี่เกาหัวแก้เขิน "ผมไม่ได้ตั้งใจหรอกครับ พอดีเมื่อคืนแรงบันดาลใจมันพลุ่งพล่านน่ะ ผมเลยแต่งเพลงให้คุณเพลงหนึ่งจนอดใจไม่ไหวอยากจะร้องให้คุณฟังเดี๋ยวนี้เลย"

"แรงบันดาลใจพลุ่งพล่านอีกแล้วเหรอ???" หวังฉู่รันชายตามองเขาแวบหนึ่ง เมื่อวานหัวเฉินยี่ก็อ้างแบบนี้แล้วก็มาร้องโหยหวนเหมือนโดนอะไรสิงอยู่พักใหญ่ วันนี้จะมามุกเดิมอีกแล้วเหรอเนี่ยหวังฉู่รันแทบจะรับไม่ไหวแล้วจริงๆ "ขอบใจนะแต่ฉันไม่อยากฟัง" เธอปฏิเสธตรงๆ ทันที

"อย่าเพิ่งสิครับ" หัวเฉินยี่เดินขวางประตูไว้ "เชื่อผมเถอะ!" หวังฉู่รันถอนหายใจยาวอย่างเหนื่อยหน่าย ในเมื่อโดนขวางประตูไว้เธอก็คงหนีไม่พ้น "ก็ได้ค่ะ ร้องมาเถอะ" รีบโดนทรมานให้จบๆ ไปจะได้กลับไปนอนต่อเสียที

"โอเค!" หัวเฉินยี่ดีใจสุดขีด เขารีบตั้งท่าจับกีตาร์ทันที เมื่อนิ้วกรีดลงบนสายเพลงที่ไพเราะก็ดังขึ้นมา ไม่มีเสียงโหยหวนเหมือนตอนทำพิธีอย่างที่ทุกคนคาดไว้ทำเอาผู้ชมในไลฟ์สดถึงกับอึ้งไปเลย

: "เดี๋ยวนะ? ไม่ใช่สิ? ฟ่าซือโดนผีเข้าหรือเปล่าเนี่ย? ช่วยเอาฟ่าซือคนเดิมที่ชอบทำพิธีเรียกวิญญาณกลับมาทีเถอะ"

: "แม่เจ้าเอ๊ย ฟ่าซือร้องเพลงแบบคนปกติเป็นด้วยเหรอเนี่ย?"

: "โอ้โห เจ้าหนุ่มฟ่าซือนี่ก็มีฝีมือเหมือนกันนะเนี่ย เพลงที่แต่งนี่ฟังดูเข้าท่าไม่เบาเลยนะ"

: "จังหวะใช้ได้ เนื้อเพลงก็โอเคเลยล่ะ ไม่สิ นี่มันไม่เหมือนสิ่งที่ฟ่าซือจะแต่งออกมาได้เลยนะเนี่ย"

: "ฟ่าซือทำพิธีอัญเชิญเทพเจ้าลงประทับร่างสำเร็จแล้วเหรอเนี่ย???"

: "ทำไมทำนองมันคุ้นหูจังเลย เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อนเลยนะ"

...

สำหรับการแสดงของหัวเฉินยี่ในครั้งนี้ ผู้ชมในไลฟ์สดต่างพากันประหลาดใจไปตามๆ กัน เพราะหัวเฉินยี่ที่ร้องเพลงอย่างจริงจังแบบนี้มันต่างจากภาพลักษณ์ฟ่าซือในความทรงจำของพวกเขาอย่างสิ้นเชิง หรือว่าฟ่าซือจะกลับตัวกลับใจแล้วจริงๆ ? เร่อปาเองก็ดูจะประหลาดใจจนหายง่วงไปเลยเหมือนกัน ตอนแรกนึกว่าเขาจะทำพิธีเรียกวิญญาณอีก แต่เพลงที่ร้องออกมากลับไพเราะไม่เบาเลยล่ะ

"นี่แหละคือความรักของพวกเรา ..." เมื่อเสียงกีตาร์และเสียงร้องจบลงอย่างนุ่มนวล หัวเฉินยี่ก็เงยหน้าขึ้นด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรัก "ฉู่รัน เพลงที่ผมแต่งให้คุณเพลงนี้ เป็นยังไงบ้างครับ"

หวังฉู่รันมองเขาอย่างเหลือเชื่อก่อนจะพยักหน้ายอมรับ "ก็ดีค่ะ" เมื่อได้รับคำชมหัวเฉินยี่ก็ดีใจจนหัวใจพองโต! ไม่เสียแรงที่เขาอดหลับอดนอนมาทั้งคืน วันนี้เขาสามารถล้างอายจากเรื่องเมื่อวานได้สำเร็จแล้ว เทพเจ้าแห่งห้องครัวของเขาอาจจะไม่ได้เรื่อง แต่ในวงการเพลงจีน ... เขาคือเทพเจ้าตัวจริง!

"ฉู่รัน ถ้าคุณชอบ เดี๋ยวผมจะดีดให้ฟังอีกรอบนะครับ" หัวเฉินยี่ยิ้มหวานเสนอตัวทันที หวังฉู่รันส่ายหัว "ดีก็จริงค่ะแต่ตอนนี้ฉันง่วงมากเลย ไว้รอฉันตื่นก่อนแล้วคุณค่อยร้องให้ฟังใหม่นะคะ" หัวเฉินยี่ไม่ได้ดื้อรั้นเดินถือกีตาร์กลับลงไปอย่างอารมณ์ดี การจีบสาวมันต้องค่อยเป็นค่อยไปแบบนี้แหละจะใจร้อนไม่ได้เด็ดขาด

ก่อนจะเดินพ้นไปเขายังไม่ลืมที่จะชายตามองเร่อปาที่ยืนอยู่หน้าห้อง "อึ้งในพรสวรรค์ของผมล่ะสิ ฮึ พรสวรรค์ของผมน่ะมันคือสิ่งที่ซูชิวไม่มีทางเอื้อมถึงได้ตลอดชีวิตหรอก!" หัวเฉินยี่คิดในใจพลางเชิดหน้าชูตาเดินออกจากชั้นสองไปเหมือนไก่ชนที่ชนะการต่อสู้ สำหรับความคิดของหัวเฉินยี่นั้นเร่อปาไม่มีทางรู้ได้หรอกนะ แต่พอมองดูเขาเดินจากไปเธอก็เริ่มมานั่งครุ่นคิด ถึงแม้ฟ่าซือจะชอบขี้เก๊กไปหน่อยแต่การตั้งใจแต่งเพลงให้หวังฉู่รันมันก็พิสูจน์ถึงความจริงใจของเขาได้ดีเหมือนกันนะ แล้วซูชิวคนนิสัยไม่ดีล่ะ เมื่อไหร่จะแต่งเพลงให้เธอแบบนี้บ้างนะ หรืออย่างน้อยก็หาของขวัญเล็กๆ น้อยๆ มาให้เพื่อแสดงท่าทีบ้างก็ยังดี

ยิ่งคิดถึงซูชิวที่เอาแต่กวนประสาทเธอก็ยิ่งโมโห เร่อปาหยิบสมุดบันทึกออกมานินทาเขาต่อทันที ส่วนซูชิวที่เพิ่งลุกจากเตียงจะไปเข้าห้องน้ำก็เผลอจามออกมา "ใครมานินทาผมลับหลังเนี่ย? เอาเถอะ เรื่องนอนสำคัญกว่าเยอะ"

...

เวลาเก้าโมงเช้า เสียงสัญญาณแจ้งเตือนจากแอปช่วงเวลาใจเต้นรัวดังขึ้นพร้อมกับภารกิจใหม่ คู่เดทแต่ละคู่ต่างพากันลุกจากเตียงด้วยความอาลัยอาวรณ์ หลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จทุกคนก็มารวมตัวกันที่ห้องนั่งเล่นชั้นล่างเพื่อรับทราบภารกิจของวันนี้ ซึ่งภารกิจในวันนี้ไม่ได้ยุ่งยากเท่ากับเมื่อวาน สรุปง่ายๆ คือทุกคนต้องช่วยกันจัดระเบียบฟาร์มให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

อาจารย์เหออธิบายรายละเอียดคร่าวๆ จบก็ให้คู่เดทแต่ละคู่หยิบเครื่องไม้เครื่องมือมุ่งหน้าเข้าสู่ฟาร์มทันที ฟาร์มแห่งนี้ทางรายการได้จัดเตรียมไว้เกือบจะสมบูรณ์แล้ว เหลือเพียงงานเล็กๆ น้อยๆ ที่จะกระจายให้แต่ละคู่ช่วยกันทำเพื่อหาโอกาสกระชับความสัมพันธ์กันนั่นเอง

"เฉิงเซียว ตรงนั้นท่อระบายน้ำมันตันน่ะ พวกเราไปช่วยกันเก็บกวาดใบไม้แห้งออกหน่อยเถอะนะ" ไช่สวี่คุนเลือกงานที่ไม่หนักเกินไปนักแต่เป็นมุมที่ค่อนข้างลับตาคนหน่อยเพื่อจะได้อยู่กันตามลำพัง เขาพาไหน่เซียวไปทำงานทันที อวี๋ชูซินกับหวังอี๋ป๋อรวมถึงคู่ของน้องเชาเย่ว์กับหวังต้าลู่รับหน้าที่เก็บกวาดขยะและสิ่งของที่ไม่จำเป็นออกจากฟาร์ม

เหลือเพียงงานซ่อมแซมรั้วกับงานเลี้ยงดูวัวและแกะ หวังฉู่รันกับหัวเฉินยี่ตัดสินใจเลือกงานซ่อมแซมรั้วทันที ดังนั้นงานเลี้ยงดูวัวและแกะจึงตกเป็นหน้าที่ของซูชิวและเร่อปาไปโดยปริยาย

[จบแล้ว]