บทที่ 26 - ก็ 'คนนั้น' ไงล่ะ!

บทที่ 26 - ก็ 'คนนั้น' ไงล่ะ!

เมื่อมองดูคุณป้าที่ผมขาวเต็มหัว แล้วกลับมาฟังคำตอบของคุณป้าเมื่อครู่อีกครั้ง

เร่อปารู้สึกว่าถึงเธอจะรู้จักตัวอักษรทุกตัวที่ป้าพูดออกมา แต่พอเอามารวมกันแล้วเธอกลับฟังไม่เข้าใจเอาเสียเลย

ในตอนนั้นเอง คุณป้าผมดำอีกคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็เอ่ยขึ้น "แม่หนูจ๊ะ จะตามหาแม่น้ำเหรอจ๊ะ อยากได้แม่น้ำสายใหญ่หรือสายเล็กกันล่ะ"

"สายใหญ่ค่ะ!" เร่อปารีบเสริม "ถ้าให้ดีขอแบบที่น้ำลึกๆ หน่อยนะคะ"

ในความคิดของเร่อปา ยิ่งแม่น้ำสายใหญ่และลึกเท่าไหร่ปลาก็ต้องยิ่งเยอะ และในทางกลับกันคนที่จะไปตกปลาก็ต้องมีมากขึ้นตามไปด้วยแน่นอน!

"อ๋อๆ" คุณป้าผมดำพยักหน้าพลางครุ่นคิด

เร่อปาจึงถามต่อ "คุณป้าคะ ป้าพอจะรู้ไหมคะว่าแม่น้ำแบบนั้นอยู่ที่ไหน"

คุณป้าผมดำตอบกลับมาทันควัน "ความจริงแล้วป้าก็เพิ่งจะแต่งเข้าบ้านมาเมื่อวานเหมือนกันจ้ะ ยังเป็นลูกสะใภ้ใหม่อยู่เลย เรื่องแถวนี้ป้าก็ไม่ค่อยรู้เท่าไหร่หรอกนะ"

เร่อปา: ?????

เดี๋ยวนะ? เมื่อวาน ...

พวกคุณป้าต่างก็แต่งเข้าบ้านมาเมื่อวานกันหมดเลยเหรอ?

วอท??

: "ให้ตายเถอะ ผมนี่ถึงกับอึ้งไปเลย ป้าคนแรกบอกเพิ่งแต่งมาเมื่อวานผมก็มึนแล้วนะ นี่มาคนที่สองอีกเหรอเนี่ย!"

: "ป้าคนก่อนก็แต่งมาเมื่อวาน ป้าคนนี้ก็แต่งมาเมื่อวาน หรือว่าคุณป้าทุกคนในที่นี้จะแต่งเข้าบ้านมาเมื่อวานกันหมดเลยหรือเปล่านะ"

: "สุดยอดไปเลย ฮวงจุ้ยหมู่บ้านนี้มันไม่ธรรมดาจริงๆ !"

: "เล่นกันแบบนี้เลยเหรอเนี่ย??"

...

เร่อปาเริ่มรู้สึกสังหรณ์ใจว่าคุณป้าทั้งสองคนกำลังแกล้งเธออยู่หรือเปล่า

เธอไม่ได้โง่จริงๆ นะ

"เอ่อ แม่หนูจ๊ะ แล้วจะถามหาแม่น้ำไปทำไมกันเหรอจ๊ะ" ป้าอีกคนหนึ่งเอ่ยปากถามขึ้นมาบ้าง

เร่อปาจ้องมองคุณป้าคนนั้นด้วยความลังเล "คุณป้าคะ ... ป้า ... คงไม่ได้เพิ่งแต่งเข้าบ้านมาเมื่อวานเหมือนกันใช่ไหมคะ"

"แน่นอนว่าไม่ใช่จ้ะ" คุณป้าตอบยืนยันอย่างหนักแน่น

เมื่อได้ยินแบบนั้น เร่อปาก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก "ค่อยยังชั่วหน่อย ค่อยยังชั่วหน่อยค่ะ"

"คือหนูแค่อยากจะถามว่าแม่น้ำสายไหนที่มีคนตกปลาอยู่บ้างน่ะค่ะ ..."

เร่อปายังพูดไม่ทันจบพวกคุณป้าที่ฟังเพียงครึ่งเดียวก็เริ่มซุบซิบพึมพำกันทันที

"ตามหาคนตกปลาเหรอ สงสัยคงกะว่าพอโดดลงไปแล้วจะได้มีคนช่วยตกขึ้นมาได้ทันสินะ"

"นั่นสิๆ บอกไม่ได้เด็ดขาดเลยนะนั่น ..."

"แม่หนูหน้าตาสะสวยขนาดนี้ จะปล่อยให้ไปกระโดดน้ำไม่ได้เด็ดขาดเลยนะ ..."

เสียงซุบซิบของคุณป้าไม่ได้เบานักแต่ก็ไม่ได้ดังจนเกินไป แต่มันก็ดังพอที่จะทำให้เร่อปาถึงกับมึนตึ๊บ

มันเรื่องอะไรกันเนี่ย?

"คุณป้าคะ ป้าน่าจะรู้ใช่ไหมคะว่าแม่น้ำแถวนี้อยู่ที่ไหน" เร่อปาเริ่มร้อนรน

คุณป้าคนนั้นรีบส่ายหัวรัวๆ "แม่หนูเอ๊ย ฟังป้านะ แถวนี้ไม่มีแม่น้ำหรอก แล้วก็ไม่มีคนตกปลาด้วย หนูรีบกลับบ้านไปนอนเถอะนะจ๊ะ"

เร่อปา: ????

ไม่ใช่แล้ว วันนี้เธอไม่เชื่อเรื่องอาถรรพ์อะไรพวกนี้หรอก

เธอไม่เชื่อหรอกว่าจะถามหาคำตอบไม่ได้

ในขณะที่เร่อปาเตรียมจะซักไซ้ต่อ ซูชิวก็เดินตรงเข้ามา

เขาดึงตัวเร่อปาให้มานั่งลงบนแท่นหินที่อยู่ไม่ไกลจากกลุ่มของคุณป้านัก

"จะถามไปทำไมให้เสียเวลาล่ะ เรื่องที่ 'คนนั้น' วิ่งไปตกปลาที่แม่น้ำ แล้วเมียเขาก็พามชายอีกคนออกไปเที่ยวเล่นน่ะเหรอ!"

ซูชิวเอ่ยออกมาด้วยเสียงที่ไม่ได้เบานักแต่ก็ดังพอที่พวกคุณป้าจะได้ยินอย่างชัดเจน

เร่อปา: "เอ๊ะ?"

"เอ๊ะอะไรกันล่ะ เรื่องที่เมียของคนนั้นพามชายคนอื่นออกไปเที่ยวเล่นน่ะ เขารู้กันไปทั่วทั้งหมู่บ้านแล้ว"

ซูชิวไม่ได้สนใจท่าทางมึนงงของเร่อปาแต่ยังคงพูดต่อไปเรื่อยๆ

เร่อปาถึงกับอึ้งไปเลย

แต่ทางด้านพวกคุณป้านั้นกลับหูผึ่งขึ้นมาทันที

ราวกับพวกเขาเพิ่งจะค้นพบว่าไข่ไก่ในซูเปอร์มาร์เก็ตกำลังลดราคาครั้งใหญ่

ดวงตาทุกคู่พลันสว่างวาบขึ้นมาในพริบตา

[จบแล้ว]