บทที่ 18 - พลิกไปพลิกมาด้วยความฟิน

บทที่ 18 - พลิกไปพลิกมาด้วยความฟิน

เร่อปารีบเอามือปิดหน้าแล้ววิ่งหนีไปทันที

เธอไม่อยากให้หวังฉู่รันเข้าใจผิดว่าเธอกำลังเล่นละครบทอะไรที่มันน่าอายแบบนั้นจริง ๆ

"ซูชิวตัวร้าย ซูชิวตัวแสบ เพราะนายคนเดียวเลย"

จนกระทั่งอาบน้ำเสร็จ เร่อปาก็ยังไม่หยุดบ่นพึมพำอยู่ในปาก

ทว่าบ่นไปบ่นมา อยู่ดี ๆ เร่อปาก็หลุดหัวเราะคิกคักออกมาเสียอย่างนั้น

เร่อปาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่หัวใจดวงน้อย ๆ ของเธอมันกำลังเต้นตุ๊บตั๊บไม่หยุดเลยล่ะ

เธอไม่ได้รู้สึกโกรธซูชิวเลยแม้แต่นิดเดียว ตรงกันข้ามเธอกลับรู้สึก ...

มีความสุขอย่างบอกไม่ถูก

เร่อปาไม่เคยมีความรักมาก่อน เธอแค่รู้สึกว่าสภาวะของตัวเองในตอนนี้มันดูแปลก ๆ ไปหน่อย

แต่เธอก็ไม่ได้รังเกียจความรู้สึกแบบนี้เลยนะ

ในทางกลับกัน เธอค่อนข้างจะชอบความรู้สึกรื่นรมย์ใจแบบนี้เสียด้วยซ้ำ

"เพราะซูชิวตัวร้ายคนเดียวเลย"

เร่อปาบ่นออกมาอีกคำหนึ่ง แต่กลับมีรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้า

"ไม่นะ ... อ๊ากกก ..."

"ทำไมในหัวของฉันตอนนี้มีแต่รูปซูชิวตัวร้ายเต็มไปหมดเลยล่ะเนี่ย"

เร่อปารีบส่ายหัวไปมาเพื่อสลัดความคิดทิ้ง

ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แต่ในสมองของเธอตอนนี้มีแต่ภาพของซูชิวเต็มไปหมดเลย

ภาพตอนที่ซูชิวแบกกระเป๋าเดินทาง

ภาพตอนที่ซูชิวสอนเธอทอดสเต็ก

ภาพตอนที่ซูชิวโรยเกลือ

ภาพตอนที่ซูชิวนอนหลับ

รวมถึงภาพตอนที่ซูชิวหยอกล้อเธอ

ถึงแม้ทุกอย่างจะดูธรรมดาพื้น ๆ

แต่ไม่รู้ทำไม ในหัวเธอกลับมีแต่เรื่องพวกนี้เต็มไปหมดเลย

และพอคิดถึงเรื่องพวกนี้ เธอก็รู้สึกมีความสุขขึ้นมาทันที

"เดี๋ยวนะ ..."

"เร่อปา เธอคงไม่ได้ตกหลุมรักซูชิวตัวร้ายคนนั้นเข้าแล้วจริง ๆ หรอกนะ ?!"

เร่อปาที่ไร้ประสบการณ์ด้านความรักเพิ่งจะเริ่มรู้สึกตัว เธอรีบส่ายหัวรัว ๆ ทันที

ไม่มีทาง เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด เธอจะไปชอบซูชิวตัวร้ายคนนั้นได้ยังไงกันล่ะ

เธอกับเขาเพิ่งจะเจอกันวันแรกเองนะ

แถมไอ้หมอนี่ก็คิดแต่เรื่องนอน มีอะไรดีตรงไหนกันมิทราบ

เร่อปาส่ายหัวอย่างบ้าคลั่ง หวังจะสลัดความคิดนี้ทิ้งไปให้พ้น ๆ

แต่ภาพของซูชิวกลับเหมือนกาวที่ติดแน่นอยู่ในส่วนลึกของสมองเธอ

ตึกตัก ~

ตึกตัก ตึกตัก ~

หัวใจของเร่อปาเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ

เธอสัมผัสได้ชัดเจนเลยว่าใบหน้าของเธอเริ่มจะแดงก่ำขึ้นมาแล้วล่ะ

"แย่แล้ว"

"หรือว่าฉันจะ ... ตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็นเข้าแล้วจริง ๆ"

เร่อปารีบหยิกตัวเองหนึ่งทีเพื่อเตือนสติ "ไม่ได้นะเร่อปา เธอมาเข้าร่วมรายการเดทเพื่อทำงานนะ"

ก่อนหน้านี้ เร่อปามองรายการเดทนี้เป็นเพียงงานงานหนึ่งเท่านั้น

ในมุมมองของเธอ การจะหาคู่ครองในรายการวาไรตี้แบบนี้มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

ดังนั้นเธอจึงคิดแค่ว่าจะมาร่วมรายการให้ผ่าน ๆ ไปเท่านั้นเอง

ตอนที่สุ่มเลือกได้ซูชิว เธอก็มองเขาเป็นแค่เพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง

แต่ตอนนี้ ...

เธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังแย่แล้วล่ะ

เหมือนจะถลำลึกลงไปซะแล้ว

"เร่อปา ใจเย็น ๆ เธอต้องใจเย็น ๆ นะ"

"ซูชิวน่ะมีอะไรดีกันล่ะ ? ก็แค่แรงเยอะไปหน่อย หน้าตาหล่อไปนิด ทำอาหารเก่ง แล้วก็คอยสร้างสีสันให้อารมณ์ดีได้แค่นั้นเองไม่ใช่เหรอ ?"

"นอกจากเรื่องพวกนี้แล้ว เขายังมีอะไรเหลืออีกไหม !"

เร่อปาพยายามกล่อมตัวเองอย่างหนัก

แต่พอกล่อมไปกล่อมมา อยู่ดี ๆ เธอกลับรู้สึกว่า ... นี่มันมีแต่ข้อดีทั้งนั้นเลยไม่ใช่เหรอไง

"จุดด้อยสิ ซูชิวต้องมีจุดด้อยแน่ ๆ !"

เร่อปาเคาะหัวตัวเองเบา ๆ "ใช่แล้วล่ะ จุดด้อยของเขาก็คือชอบนอนไง"

ทว่าในวินาทีต่อมา เธอก็พึมพำออกมา "แต่การชอบนอนมันก็ไม่ใช่จุดด้อยร้ายแรงอะไรนะ อย่างน้อยถ้าแต่งงานกันไปในอนาคต เขาก็คงจะไม่เที่ยวเตร่ไปไหนมั่วซั่วหรอก"

"เดี๋ยวนะ อ๊ากกก เร่อปา เธอคิดไปไกลถึงเรื่องแต่งงานได้ยังไงเนี่ย"

[จบแล้ว]