บทที่ 6 - การนอนน่ะมันดีนะ

บทที่ 6 - การนอนน่ะมันดีนะ

ซูชิวรู้สึกเสมอว่าทักษะนี้มีบางอย่างผิดปกติ แต่เขาก็ดูไม่ออกว่ามันผิดปกติที่ตรงไหน

เขาจึงเลิกสนใจมันไปก่อน แล้วหันไปให้ความสนใจกับหน้าจอการสุ่มรางวัลระดับสูงแทน

ในหน้าจอการสุ่มรางวัลระดับสูงจะมีของดีมากกว่าเดิม และมีโอกาสได้ของแรร์มากขึ้น แน่นอนว่าแต้มการนอนที่ต้องใช้ก็เพิ่มขึ้นเป็นหนึ่งหมื่นแต้มต่อครั้ง

แต่ก็น่าเสียดายที่ตอนนี้แต้มการนอนของซูชิวถูกใช้ไปจนเกลี้ยงแล้ว

เขาจึงตั้งใจว่าจะนอนต่ออีกสักงีบเพื่อสะสมแต้มการนอนเพิ่ม

ทว่ายังไม่ทันที่ซูชิวจะได้ล้มตัวลงนอน ข้อความจากทางทีมงานรายการก็ถูกส่งเข้ามาเสียก่อน

"ขอเชิญแขกรับเชิญทุกท่านมารวมตัวกันที่ห้องโถงชั้นหนึ่งด้วยครับ"

ยังไงตอนนี้เขาก็ยังอยู่ในรายการ ซูชิวลองคิดดูแล้วก็ตัดสินใจเก็บข้าวของเตรียมลงไปข้างล่าง

ลงไปนอนที่โซฟาในห้องนั่งเล่นข้างล่างก็ได้ !

ทันทีที่เปิดประตูออก ซูชิวก็รู้สึกได้ว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องมาที่เขา

พอหันไปมอง ก็เห็นเร่อปาที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องของเธอเหมือนกัน

ในตอนนี้เร่อปามองซูชิวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตัดพ้อ ก่อนจะรีบเดินจ้ำเข้ามาหา

"ซูชิว !" เร่อปามองซูชิวพลางพูดอย่างไม่ยอมแพ้ "ฉันน่าเกลียดมากเหรอ ?"

ซูชิวส่ายหัว "ไม่น่าเกลียดนี่ครับ"

"แล้วฉันดูแย่มากเลยเหรอ ?"

"ไม่แย่ครับ"

"แล้วฉันหน้าตาไม่ได้เรื่องเลยใช่ไหม ?"

ซูชิว : ????

เดี๋ยวนะ ? เป็นไปได้ไหมว่าทั้งสามคำถามนี้มันคือคำถามเดียวกันน่ะ ?

: "มาแล้ว ๆ เธอมาแล้ว ! การไต่สวนของเร่อปาเริ่มขึ้นแล้ว !"

: "ขำชะมัด ฉันรู้อยู่แล้วว่านิสัยอย่างเร่อปาคงไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ หรอก"

: "การที่ซูชิวหลับต่อหน้าเร่อปาเนี่ย มันต้องไปสะกิดต่อมอะไรบางอย่างของเธอแน่ ๆ ขำตายล่ะ"

: "มีสาวสวยระดับนี้อยู่ข้างกายแต่ยังหลับลงได้ เป็นใครก็คงไม่ยอมรับหรอก"

: "นี่มันคือคำถามชวนตายของผู้หญิงเลยนะ ถ้าตอบไม่ดีล่ะก็ ซูชิวอาจจะม้วยได้เลย"

ผู้ชมในไลฟ์สตรีมเห็นฉากนี้เข้า ต่างก็พากันรอดูความหายนะอย่างสนุกสนาน

...

"คุณสวยมากเลยครับ" ซูชิวตอบกลับไป

ถ้าพูดถึงเรื่องความสวยแล้วล่ะก็ เร่อปาจัดว่าไร้ที่ติจริง ๆ

เมื่อได้ยินซูชิวชมว่าตัวเองสวย อารมณ์ของเร่อปาก็ดีขึ้นมาไม่น้อย

หึหึ นายก็ยังมีตาถึงอยู่นี่นา

หลังจากแอบดีใจอยู่ในใจแล้ว เร่อปาก็เอ่ยปากขึ้น "แล้วคืนนี้นายมีแผนจะทำอะไรไหม ถ้าไม่มีล่ะก็ พวกเราไปเดินเที่ยวตลาดกลางคืนกันดีกว่า"

ในฐานะ 'เพื่อนร่วมงาน' และเพื่อป้องกันไม่ให้ซูชิวที่เป็นคนซื่อจนบื้อไม่รู้จักสร้างบรรยากาศของรายการ เร่อปาจึงเป็นฝ่ายรุกชวนเขาก่อน

ทว่าซูชิวกลับส่ายหัวปฏิเสธ "ไม่ล่ะครับ คืนนี้ผมมีนัดแล้ว"

เร่อปา : ???

แม่สาวสวยคนนี้เป็นฝ่ายชวนนายเชียวนะ นายมีแผนอะไรที่มันเลื่อนออกไปก่อนไม่ได้หรือไงกัน ?!

"นัดทำอะไรเหรอคะ"

เร่อปายังไม่ยอมแพ้และถามจี้ต่อไป

"นอนครับ" ซูชิวตอบกลับมาเรียบ ๆ

เร่อปา : ????

ไม่ใช่สิ ! เดี๋ยว ! นายเรียกการนอนว่านัดงั้นเหรอ ???

อัตราการเต้นของหัวใจของเร่อปา : 102 bpm

: "ขำจนท้องแข็ง หัวใจเร่อปาทะลุร้อยไปแล้ว ฮ่า ๆ ๆ ๆ"

: "คำตอบของซูชิวนี่ทำเอาฉันไปไม่เป็นเลย ตอนแรกนึกว่าเขามีนัดอะไรจริงจัง ที่ไหนได้คือการนอน เจ๋งเป้ง"

: "ไม่ใช่สิ เร่อปาอุตส่าห์เป็นฝ่ายชวนแท้ ๆ แต่ซูชิวกลับปฏิเสธเพื่อที่จะไปนอนเนี่ยนะ ? ไอ้หมอนี่มันจะรักการนอนขนาดไหนกันเชียว"

: "เร่อปาเพิ่งจะหายโกรธไปเมื่อกี้แท้ ๆ เจอประโยคนี้เข้าไปถึงกับสติหลุดเลยทีเดียว ฮ่า ๆ ๆ"

: "ใจเต้นแรงทะลุร้อยแบบหลอก ๆ : ตกหลุมรัก ใจเต้นแรงทะลุร้อยแบบของจริง : โกรธจนตัวสั่น !"

: "คำตอบนี้มันคือยอดคนชัด ๆ ซูชิว นายมันแน่มากที่ทำให้เร่อปาร้องไห้ได้ขนาดนี้"

: "อรรถรสรายการเต็มสิบเลยครับ ขำจนแม่นึกว่าฉันเป็นบ้าไปแล้ว"

...

เร่อปารู้สึกว่าความดันโลหิตของตัวเองพุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที

"นอนน่ะดีนะ นอนน่ะดีที่สุดแล้ว !"

เร่อปาส่งสายตาอาฆาตใส่ซูชิวไปหนึ่งที ก่อนจะสะบัดหน้าเดินลงไปข้างล่าง

ซูชิวไม่ได้สนใจอะไรมากนัก เขาหาวหวอดใหญ่แล้วเดินตามไปที่บันได

ทว่าพอเดินมาถึงหัวบันได เขาก็เจอกับฮวาฟ่าซือที่กำลังยืนดักรออยู่

ทันทีที่เห็นซูชิว ฮวาเฉินยวี่ก็แสดงสีหน้าไม่เป็นมิตรออกมาทันที เขามองซูชิวด้วยความแค้นเคือง

"ฮวาฟ่า ... อ้อไม่ใช่ ฮวาฮวา ท้องผูกเหรอครับ ? ทำไมสีหน้าดูแย่ขนาดนั้นล่ะ ?"

ซูชิวมองฮวาเฉินยวี่ด้วยท่าทางเรียบเฉยพลางเอ่ยถามออกมา

"..."

นายนั่นแหละที่ท้องผูก ท้องผูกกันทั้งบ้านนั่นแหละ !

ฮวาเฉินยวี่โกรธจนแทบจะระเบิดเพราะคำพูดนี้ของซูชิว แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้เอ่ยปากด่า ซูชิวก็เดินตัวปลิวลงไปข้างล่างเรียบร้อยแล้ว

ทิ้งไว้เพียงฮวาเฉินยวี่กับประโยคที่พูดยังไม่จบว่า "แม่นาย ..."

"คุณด่าฉันเหรอ ????"

หวังฉู่รันที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องและกำลังจะลงบันได เห็นฮวาเฉินยวี่กำลังหันกลับมาพร้อมกับคำว่า "แม่นาย ..." ทำให้ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมทันที

เมื่อเห็นหวังฉู่รันปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน ฮวาเฉินยวี่ก็เริ่มร้อนรน "ฉู่รัน คุณอย่าเข้าใจผิดนะ ผมไม่ได้ด่าคุณ"

"แล้วคุณด่าใครคะ ?" หวังฉู่รันถามตรง ๆ

ใบหน้าของฮวาเฉินยวี่แข็งค้างไปทันที

ที่ตรงหัวบันไดมีกล้องวงจรปิดติดอยู่ เขาไม่กล้าพ่นคำหยาบออกมาตรง ๆ

เมื่อกี้เขาก็แค่พึมพำเบา ๆ เท่านั้น ไม่นึกเลยว่าหวังฉู่รันจะได้ยิน

เมื่อคิดได้ดังนั้น ฮวาเฉินยวี่จึงรีบแก้ตัวทันที "คือเมื่อกี้ผมเกิดมีแรงบันดาลใจขึ้นมาน่ะครับ เลยแต่งเนื้อเพลงออกมาสองสามประโยค"

"เพลงนี้ชื่อว่า 'ของขวัญแด่คุณแม่ของคุณ' เป็นเพลงบอกรักน่ะครับ ให้ผมร้องให้ฟังไหมครับ ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้ชมในไลฟ์สตรีมก็เริ่มร้อนใจแทน

: "อย่าร้องนะ ฮวาฟ่าซือขอร้องล่ะอย่าร้องเลย ฉันยังอยากมีชีวิตอยู่ต่ออีกหลายปี"

: "ไม่ใช่สิ พวกแฟนคลับแอนตี้ช่วยไสหัวไปไกล ๆ ได้ไหม เพลงของฮวาฮวาบ้านฉันเพราะจะตายไป ฮวาฮวา ร้องเลย ร้องเพลงแด่แม่มึ ... อ้อไม่ใช่ ร้องเพลงแด่คุณแม่ไปเลย !"

: "ขอร้องเถอะอย่าว่าฮวาฟ่าซือเลย ตอนนั้นเพื่อนฉันเข้าโรงพยาบาลกลายเป็นเจ้าชายนิทรา ถ้าไม่ได้ฮวาฟ่าซือมาทำพิธี เอ๊ย ร้องเพลงจนเพื่อนฉันลุกขึ้นมาทุบทีวีได้ ป่านนี้เมียเพื่อนคงหนีไปกับฉันแล้ว"

: "อย่าเพิ่งร้องเลยฮวาฟ่าซือ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลจิตเวชเขาตามตัวให้นายกลับไปกินยาเพิ่มน่ะ"

"..."

"เอาไว้คราวหน้าแล้วกันค่ะ อาจารย์เหอเรียกให้พวกเราลงไปรวมตัวกันแล้ว"

หวังฉู่รันส่ายหัวปฏิเสธอย่างนุ่มนวลก่อนจะเดินลงไปข้างล่าง

ฮวาฟ่าซือเห็นดังนั้นก็รีบเดินตามหลังหวังฉู่รันไปติด ๆ

เมื่อทั้งคู่มาถึงห้องนั่งเล่นชั้นหนึ่ง ไช่สวี่คุนและคู่รักคู่อื่น ๆ ก็มารวมตัวกันพร้อมหน้าแล้ว

เมื่อเห็นคู่รักทั้งห้าคู่มากันครบ อาจารย์เหอก็ประกาศด้วยรอยยิ้ม "คืนนี้คือค่ำคืนที่สำคัญที่สุด เป็นคืนแรกที่คู่รักทั้งห้าคู่มาถึงบ้านพักแห่งความรัก และเป็นคืนแรกที่จะได้ใช้เวลาร่วมกันครับ"

"ในคืนที่แสนพิเศษขนาดนี้ ย่อมต้องมีพิธีรีตองกันสักหน่อย"

"เพราะฉะนั้น ..."

อาจารย์เหอทำท่าทางมีเลศนัยเพื่อดึงความสนใจของทุกคน ก่อนจะหยิบการ์ดภารกิจออกมาจากมือ

"ชายหญิงร่วมแรง งานยากก็กลายเป็นง่าย"

"ขอให้คู่รักทั้งห้าคู่ร่วมกันทำอาหารค่ำที่หรูหราและมีระดับขึ้นมาหนึ่งมื้อครับ !"

สิ้นเสียงพูด อาจารย์เหอก็ผายมือไปทางห้องครัว "ทีมงานเตรียมวัตถุดิบไว้ให้เรียบร้อยแล้วนะครับ สามารถหยิบใช้ได้ตามสะดวกเลย !"

"ขอกระซิบหน่อยนะครับว่า อาหารค่ำมื้อนี้จะมีการให้คะแนนด้วยนะ"

ทันทีที่ได้ยินดังนั้น ฮวาเฉินยวี่ก็พุ่งตัวเข้าไปในห้องครัวทันที

ดีล่ะ ดีมาก ในที่สุดมหาเทพแห่งก้นครัวอย่างเขาก็จะได้โชว์ฝีมือเสียที

ไช่สวี่คุนพับแขนเสื้อขึ้นพลางบอกกับไหน่เซียว "เฉิงเซียว คุณอยากทานอะไรบอกผมได้เลยนะ เดี๋ยวผมทำให้ทานเอง"

หวังอี๋ป๋อทำหน้าขรึมพลางบอกกับอวี๋ชูซิน "ชูซิน ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ"

หวังต้าลู่กับน้องเชาเย่ว์ดูจะเข้าขากันอย่างน่าประหลาด ทั้งคู่พุ่งตัวเข้าไปในครัวพร้อมกันทันที

เมื่อเห็นคู่รักคู่อื่นเริ่มลงมือกันแล้ว

เร่อปาเองก็ไม่อยากน้อยหน้า เธอเตรียมจะชวนซูชิวไปทำอาหารด้วยกัน

แต่พอเธอหันกลับไปมอง สติของเธอก็แทบจะระเบิดอีกครั้ง

พ่อคุณเอ๊ย !

นายนอนหลับไปอีกแล้วเหรอเนี่ย !!

[จบแล้ว]