บทที่ 181 หนึ่งคิงสยบสี่มังกร

บทที่ 181 หนึ่งคิงสยบสี่มังกร

โฮมเลสเอ็มเพอเรอร์ ยกมือขึ้นแล้วพูดเสียงต่ำ “มาลองดูกันหน่อย”

พลังเทพของเขาเปลี่ยนเป็นลูกบอลพลังงานนับสิบลูก เขาตัดสินใจจะทดสอบความแข็งแกร่งของ คิง ด้วยตัวเอง

คิงยืนอึ้ง ในใจตื่นตระหนกยิ่งกว่าเดิม

“…หา? ลองอะไร?” คิงคิดในใจ

โฮมเลสเอ็มเพอเรอร์ควบคุมลูกบอลพลังงานพลางกล่าว “คิง ผู้ชายอย่างแกจะรับมือท่านี้ของชั้นยังไง?”

ต้องรู้ก่อนว่า แม้แต่ ซอมบี้แมน ที่แทบจะเป็นอมตะ ก็ยังทนรับพลังทำลายล้างต่อเนื่องของโฮมเลสเอ็มเพอเรอร์ไม่ได้

“การโจมตีของชั้น ลองรับดูซะ”

คิงถามหยั่งเชิง “เอ่อ... จะว่าไป ถ้าชั้นแตะลูกบอลนั่นจะเกิดอะไรขึ้นเหรอ?”

“โดยทั่วไปแล้ว ร่างกายคงแหลกเป็นชิ้นๆ” นี่คือคำตอบของโฮมเลสเอ็มเพอเรอร์

แววตาของโฮมเลสเอ็มเพอเรอร์เปลี่ยนเป็นดุร้าย เตรียมจะปล่อยท่า “ก่อนอื่น จงทิ้งความเยือกเย็นนั่นไปซะ!”

ถ้าโดนเข้าไปจริงๆ ชีวิตของคิงคงจบสิ้นตรงนี้

ในนาทีวิกฤติ คิงทำได้เพียงเล่นละครตบตา เขาตะโกนลั่น “ช้าก่อน! นี่แกยังไม่สังเกตเห็นอีกเหรอ?”

ลูกบอลพลังงานที่กำลังจะยิงออกไปหยุดชะงักกะทันหัน โฮมเลสเอ็มเพอเรอร์ถามอย่างระแวดระวัง

“หืม? ไม่สังเกตเห็นอะไร? แกหมายความว่ายังไง?”

คิงกระแอมเบาๆ แสร้งทำเป็นรู้แจ้งเห็นจริง “มองที่เท้าของแกสิ!”

ความจริงมันไม่มีอะไรตรงนั้นหรอก แม้แต่คิงเองก็ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองพูดอะไรออกไป

แต่จะให้ทำยังไงได้ล่ะ? ขืนลูกบอลนั่นลอยมา เขาตายแน่ๆ

โฮมเลสเอ็มเพอเรอร์สะดุ้งโหยง รีบก้มมองเท้าตัวเองทันที หลังจากตรวจสอบอย่างละเอียด เขาก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ

“คิงต้องการจะสื่ออะไรกันแน่?” โฮมเลสเอ็มเพอเรอร์เริ่มวิเคราะห์

คิงยังคงแถสดต่อไป “ตรงที่แกยืนอยู่ ยังมีก้อนกรวดเล็กๆ ที่ไม่มั่นคงอยู่อีกเพียบ มันอันตรายมากนะ”

“ดูเหมือนแกจะไม่สังเกตเห็น ชั้นเลยเตือนด้วยความหวังดี”

โฮมเลสเอ็มเพอเรอร์ตั้งใจฟังทุกคำพูดของคิง กลัวว่าจะพลาดรายละเอียดใดๆ ไป จากนั้นก็เริ่มตีความราวกับทำข้อสอบวิเคราะห์บทความ

“หา...? แค่บอกให้ระวังอย่าเหยียบก้อนกรวดงั้นเหรอ? ไม่สิ ไม่ถูก ชั้นต้องเข้าใจความหมายที่แท้จริงของประโยคนี้”

โฮมเลสเอ็มเพอเรอร์ตกอยู่ในวังวนของการคิดมากไปเอง ทันใดนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

“ไม่สิ เขาดูเหมือนกำลังจะบอกชั้นว่า เขาดูออกหมดแล้วว่าลูกบอลของชั้นจะพุ่งไปทางไหน และสามารถกำจัดชั้นได้ในรวดเดียว การที่ชั้นยืนอยู่ตรงนี้ ชั้นหนีไปไหนไม่ได้ เขาแค่เตือนสติชั้น”

“สิ่งที่ชั้นทำอยู่ตอนนี้ มันไม่ต่างอะไรกับการฆ่าตัวตาย”

“จะว่าไป ชั้นกะจะทดสอบคิงแท้ๆ แต่กลับกลายเป็นโดนคิงทดสอบกลับซะเอง... แล้วดูจากสถานการณ์ ถ้าชั้นเผยจุดอ่อนแม้แต่นิดเดียว เขาอาจจะฆ่าชั้นทิ้งทันทีก็ได้!”

“อันตรายเกินไปแล้ว ผู้ชายคนนี้แผ่ขยายประสาทสัมผัสอันเฉียบคมไปทั่วทุกตารางนิ้วของสนามรบเลยรึเนี่ย”

ยิ่งคิด เขาก็ยิ่งหวาดกลัว เหงื่อกาฬไหลพราก ความรู้สึกหวาดผวากัดกินจิตใจ

“ความได้เปรียบแบบ 4 ต่อ 1 ไร้ความหมายโดยสิ้นเชิงเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ชายคนนี้!”

แบล็กสเปิร์ม เห็นสภาพของโฮมเลสเอ็มเพอเรอร์ ก็สบถอย่างหัวเสีย “กลัวบ้าอะไรของแก โฮมเลสเอ็มเพอเรอร์!”

“เป้าหมายของแกคือการกวาดล้างมนุษยชาติไม่ใช่เรอะ? ตราบใดที่กำจัดตัวปัญหาที่สุดนี่ไปได้ งานหลังจากนี้ก็หมูๆ แล้ว ถ้าแกปอดแหกนัก เดี๋ยวชั้นลุยเอง!” แบล็กสเปิร์มแค่นเสียง ไม่พอใจฟอร์มของโฮมเลสเอ็มเพอเรอร์เอามากๆ

ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจลงมือเอง เพื่อทดสอบความแข็งแกร่งที่แท้จริงของคิง

เมื่อเห็นดังนั้น คิงคิดในใจว่าควรจะคุกเข่าขอชีวิตเลยดีไหม? แบบนั้นอาจจะยังมีโอกาสรอดก็ได้

เพราะดูเหมือนแบล็กสเปิร์มจะหลอกยากกว่า

เขากางมือออก ย่อเข่าลงเล็กน้อย

แต่แบล็กสเปิร์มกลับตกใจจนถอยหลังกรูด หนังหัวชาวาบ แม้แต่ลมหายใจก็ยังถี่กระชั้น

“?!! นี่แกกำลังจะบอกว่า ‘แน่จริงก็เข้ามา’ งั้นเรอะ? ได้เลย ไอ้เวรเอ๊ย!”

หลังจากเห็นปฏิกิริยาของแบล็กสเปิร์ม คิงก็รวบรวมความกล้าอีกครั้งแล้วบลัฟต่อ “ก็ได้ ชั้นจะต่อเวลาให้พวกแกอีก 10 นาที ลองเดาดูสิว่าชั้นจะทำอะไรต่อ?”

ในขณะที่ลึกๆ ในใจ เขากำลังร้องไห้อย่างหมดหนทาง ทำไมยังไม่มีใครมาช่วยเขาอีกนะ

ชีวิตมันเศร้าเกินไปแล้ว!

ไซคอส ดูเหมือนจะมองทะลุความคิดของคิง จึงพูดขึ้นว่า “ชิ จงใจปล่อยให้พวกเราหนี 10 นาที แล้วไล่เก็บพวกเราทีละคนระหว่างทางสินะ ดูถูกสติปัญญาพวกเราเกินไปแล้ว...”

“ถ้าจะบุก ก็ลุยพร้อมกันเลย!”

ไซคอสกล่าว “ถ้าพวกเราทั้งสี่คนโจมตีพร้อมกัน ต่อให้เป็นคิงก็ไม่ใช่ปัญหา ลุย!”

ความสิ้นหวังฉายชัดในแววตาของคิง เขาคิดในใจ “…ตายแน่ตู”

โฮมเลสเอ็มเพอเรอร์เสนอแผนการรบ “ชั้นกับ เนเชอรัลวอเตอร์ จะยิงสนับสนุนการลอบโจมตีของแบล็กสเปิร์ม แล้วระดมยิงปูพรม เป่าทั้งคิงและร่างแยกของแบล็กสเปิร์มให้กระจุยไปพร้อมกันเลย!”

แต่ทั้งสี่คนก็ยังไม่กล้าก้าวเข้าไปโจมตีคิงก่อนอยู่ดี

แบล็กสเปิร์มขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ “ชิ! รีบๆ ขยับสิพวกกาก! ทำไมชั้นต้องเป็นฝ่ายเปิดก่อนแล้วเผยจุดอ่อนให้คิงเห็นด้วย? สต็อกเซลล์ของชั้นไม่ได้มีไม่จำกัดนะเว้ย...”

ทันใดนั้น แบล็กสเปิร์มสังเกตเห็นว่าเนเชอรัลวอเตอร์เงียบผิดปกติ และในใจของเขาก็ปั่นป่วนอีกครั้ง

“บ้าเอ๊ย อีวิลเนเชอรัลวอเตอร์ นิ่งสนิทเลย ได้ยินมาว่ามันจะตอบสนองและลงมือตามอารมณ์ของคู่ต่อสู้ แต่ทำไม?...”

หลังจากแบล็กสเปิร์มคิดมากจนสมองแทบระเบิด เหงื่อเย็นๆ ก็ไหลอาบหน้าเมื่อนึกถึงความเป็นไปได้หนึ่ง

“หรือว่า... คิงมองทะลุหลักการทำงานของอีวิลเนเชอรัลวอเตอร์ แล้วจงใจลบจิตสังหารของตัวเองทิ้ง? ในสถานการณ์ตึงเครียดขนาดนี้ เจ้านั่นยังสามารถลบจิตสังหารแล้วยืนอยู่ต่อหน้าพวกเราได้อีกงั้นเหรอ?”

ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งโกรธ “ทำเหมือนพวกเราเป็นมดปลวกชัดๆ! ยืนอยู่ตรงหน้าแท้ๆ แต่กลับไม่มองพวกเราเป็นศัตรู? ไม่เห็นชั้นอยู่ในสายตาเลยเรอะ?”

ในมุมมองของแบล็กสเปิร์ม คิงกำลังปฏิบัติกับพวกเขาทั้งสี่เหมือนมดปลวก

ความจริงแล้ว เวลาเจอมดปลวก เราจำเป็นต้องใช้จิตสังหารด้วยเหรอ?

แต่ความจริงก็คือ เพราะคิงอ่อนแอเกินไป อ่อนแอจนเนเชอรัลวอเตอร์เมินเฉยต่างหาก

“ดูเหมือนชั้นจะโดนดูถูกถึงขีดสุดเลยสินะ! ไอ้ชาติชั่ว! แม้แต่เนเชอรัลวอเตอร์ก็ไร้ประโยชน์ บีบให้ชั้นต้องดวลตัวต่อตัวกับแกสินะ?”

พูดจบ แบล็กสเปิร์มก็แยกตัวออกอย่างรวดเร็ว จนยั้วเยี้ยเต็มไปหมด

“11 ล้านล้าน 449 พันล้าน 171 ล้าน 2,554 ตัว นี่คือจำนวนทั้งหมดในร่างกายชั้น คิง! แกจะจัดการชั้นทั้งหมดได้ไหม?”

หลังจากได้ยินตัวเลขนี้ เหงื่อกาฬของคิงก็ไหลพราก เขาคิดในใจ “…หมายความว่าชั้นต้องจัดการแก 11 ล้านล้านครั้งงั้นเหรอ? แล้ว... แล้วแกจะบอกจำนวนชั้นเพื่ออะไร?”

“ไอ้การตั้งค่าแบบบอสใหญ่เวอร์วังนี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้วมั้ง?”

ในที่สุดแบล็กสเปิร์มก็จะลงมือ เขาพูดด้วยน้ำเสียงดุร้ายอำมหิต “ชั้นจะฆ่าแก!”

แต่ในจังหวะนี้เอง กำลังเสริมก็มาถึง

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล   จบตอน   By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล   ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═