บทที่ 60: ในเมื่อเขาโลภมาก เราก็มาติดสินบนเขากันเถอะ!
บทที่ 60: ในเมื่อเขาโลภมาก เราก็มาติดสินบนเขากันเถอะ!
ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay
บทที่ 60: ในเมื่อเขาโลภมาก เราก็มาติดสินบนเขากันเถอะ!
ทุกคนที่มาถึงงานเลี้ยงด้วยความรู้สึกอันยินดีกลับต้องพบเจอความผิดหวัง ในทางกลับกัน เจ้าหญิงน้อยได้วิ่งไปที่วังอย่างตื่นเต้นเพื่อบอกจักรพรรดินีถึงเรื่องที่นางพบเจอมา
“พี่สาวจักรพรรดินี ข้าจะบอกอะไรสนุกๆ ให้ท่านฟัง! วันนี้หลินเป่ยฟานและข้าไปรับราชทูตจากอาณาจักรดาร์โร ท่านรู้หรือไม่ว่าหลินเป่ยฟานทำอะไร?”
“เขาเชิญพวกเขาไปทานอาหารเช้าที่ร้านอาหารเช้าเหลียงจี จากนั้นก็เชิญพวกเขาไปทานมื้อกลางวันที่ร้านเดียวกัน และในยามเย็น เขาเชิญพวกเขาไปที่ร้านอาหารแย่ๆ ที่เสิร์ฟโจ๊กกับน้ำผสมไวน์ข้าว!”
“ให้ตายเถอะ เขาใช้เงินทั้งหมดไม่ถึง 50 ตำลึงด้วยซ้ำ! แถมในระหว่างมื้อค่ำ เขายังเชิญกลุ่มสตรีอ้วนฉุ ชราและน่าเกลียดมาด้วย!”
“พี่สาวจักรพรรดินี ท่านรู้ไหมว่าเขาหลอกทูตพวกนั้นได้ยังไง? เขาบอกว่าในราชวงศ์อู๋ที่ยิ่งใหญ่ของเรา การเป็นคนสมบูรณ์นั้นถือว่าโฉมงามและการเป็นผู้สูงวัยนั้นย่อมได้รับการเคารพ!”
“สิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้ทำให้ข้ารู้สึกตลกมากเสียจริง…”
จักรพรรดินีถึงกับตกใจเมื่อได้ยินเรื่องนี้ “หลินเป่ยฟาน…เขาบ้าบิ่นขนาดนั้นเลยเหรอ?”
เจ้าหญิงน้อยยังหัวเราะขณะที่กุมท้องของนางอยู่ “มันเลวร้ายยิ่งกว่านั้นอีก สิ่งที่ข้าเพิ่งบอกท่านไปมีหลายอย่างที่ข้ายังไม่ได้พูดเลยนะ คิ๊กๆ…”
"โอ้ พระเจ้า!" จักรพรรดินีได้แต่ถอนหายใจด้วยความรู้สึกมากมายที่สุมอยู่เต็มอก นางไม่เคยคาดคิดเลยว่าหลินเป่ยฟานจะทำตัวบุ่มบ่ามเช่นนี้
การใช้วิธีการที่อุกอาจเช่นนี้ในการปฏิบัติต่อราชทูตต่างแดนมันจะสะท้อนให้เห็นถึงชื่อเสียงของพวกเขาได้อย่างไร? ถึงเขาจะทุจริตเงินออกไป อย่างน้อยก็ควรต้อนรับพวกเขาดี ๆบ้างสิ
นางอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียใจกับเหล่าคณะทูตจากอาณาจักรดาร์โร นี่มันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ นะ! หากไม่ได้รับการจัดการอย่างถูกต้อง มันอาจส่งผลกระทบโดยตรงต่อความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างสองอาณาจักรและสงครามอาจเกิดขึ้นได้!
ด้วยเหตุนี้ หลินเป่ยฟานอาจต้องถูกปลดออกจากตำแหน่ง
“ยุนหยิง เจ้าจงเฝ้าดูเขาอย่างใกล้ชิดและอย่าปล่อยให้เขาทำอะไรโดยประมาทอีก!” จักรพรรดินีสั่ง
“ไม่ต้องห่วงพี่สาวจักรพรรดินี ข้าจะจับตาดูเขาเอง!” ยุนหยิงตอบ
อีกด้านหนึ่ง ณ โรงเตี๊ยม เจ้าชายแฮมและสหายของเขาต่างต้องเดินกลับมาด้วยใบหน้าที่เจ็บแค้น การแพ้สงครามนั้นก็มากพอจะทำให้พวกเขาไม่มีความสุขแล้ว ตอนนี้พวกเขายังถูกเยาะเย้ยโดยขุนนางเล็กๆ จากราชวงศ์อู๋ที่ยิ่งใหญ่อีก
หากพวกเขาไม่ได้มีมารยาท พวกเขาคงมีเรื่องกันที่นั่นแล้ว
องค์ชายแฮมตั้งใจที่จะรายงานเรื่องหลินเป่ยฟานต่อจักรพรรดินีทันทีเมื่อเขาพบกับนางอีกครั้ง ในตอนนั้นเอง ได้มีคนเดินเข้ามาและรายงานด้วยความเคารพว่าสิ่งที่เจ้าชายแฮมสั่งได้เสร็จสิ้นแล้ว
อีกฝ่ายได้ส่งเอกสารรายชื่อบรรดาขุนนางพลเรือนและทหารในจักรวรรดิอู๋ที่ยิ่งใหญ่ รวมทั้งมีตำแหน่งระบุเอาไว้ด้วย
เจ้าชายแฮมขมวดคิ้ว “เจ้าคนพวกนี้เป็นพวกฉ้อราษฎร์บังหลวงและเจ้าเล่ห์มาก คงยากที่จะซื้อด้วยเงินเพียงเล็กน้อยได้”
วัตถุประสงค์หลักของการเดินทางครั้งนี้คือเพื่อเจรจาและหารือเกี่ยวกับค่าชดเชย
ในฐานะอาณาจักรที่พ่ายแพ้สงคราม พวกเขาต้องการจ่ายให้น้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
ดังนั้นเพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ พวกเขาวางแผนที่จะติดสินบนขุนนางระดับสูงคนหนึ่งหรือสองคน เพื่อให้มาพูดสนับสนุนทางฝั่งเขา
“มีชื่ออื่นอีกไหม?” เจ้าชายแฮมเอ่ยถาม
“มีขอรับ! เป็นขุนนางระดับสูงคนใหม่ หลินเป่ยฟาน!”
“เป็นเขางั้นเหรอ?” คิ้วของเจ้าชายแฮมถึงกับย่นไป
เมื่อได้ยินชื่อของหลินเป่ยฟานปรากฏอยู่ในรายชื่อ เจ้าชายแฮมก็รู้สึกขยะแขยงยิ่ง
ผู้ให้ข้อมูลอธิบายว่านับตั้งแต่เป็นขุนนางชั้นสูงในการสอบของจักรพรรดิ หลินเป่ยฟานได้รับรางวัลมากมายจากจักรพรรดินี รวมถึงคฤหาสน์หรู เงินจำนวนมาก ผ้าไหม ไวน์ชั้นเลิศ อาหารจากห้องครัวของจักรพรรดิ รถม้าชั้นยอดและม้าดีอีกหลายตัว
เจ้าชายแฮมถึงกับเบิกตากว้างด้วยความรู้สึกอิจฉา
ได้รางวัลมากมายเกินไปแล้ว!
ผู้ให้ข้อมูลยังเปิดเผยอีกว่าหลินเป่ยฟานมีจุดอ่อนเรื่องเงินและการทุจริตมาก
เขาได้ยักยอกเงินไปแล้วมากกว่าสองล้านตำลึง ทั้งยังได้ขโมยเงินสองล้านเหรียญจากเหล่าบัณฑิตของเขาในขณะที่ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถาบันจักรพรรดิ
ตามรายงานของสายลับ เขายังเอาเงินมาจำนวน 200,000 ตำลึงจากเจ้ากรมคลัง แต่กลับใช้เงินเพียงไม่ถึงหนึ่งร้อยตำลึงและเก็บที่เหลือไว้กับตนอีก
“เรามีเงินอยู่จำกัด เช่นนั้นก็เลือกหลินเป่ยฟานเถิด!”
“ประการแรกเพราะเขาเป็นที่ชื่นชอบขององค์จักรพรรดินี คำพูดของเขาคงมีน้ำหนัก ประการที่สองคือเขาเป็นพวกโลภมาก กระทั่งเงินที่ได้มาจากเจ้ากรมคลังยังใช้มาต้อนรับเราเพียงไม่ถึงร้อยตำลึงด้วยซ้ำ เขาคือเป้าหมายที่เหมาะสมที่สุด!”
“จงไปซื้อตัวเขามา เจ้าคนผู้นี้คงจะมีประโยชน์มากในการเจรจาอีกไม่กี่วันข้างหน้า” เจ้าชายแฮมกล่าวออกมาด้วยความมั่นใจ
“ขอรับองค์ชาย!”
องค์ชายแฮมจึงตัดสินใจที่จะเลือกหลินเป่ยฟานเป็นเป้าหมายของพวกเขา เนื่องจากอีกฝ่ายเป็นที่โปรดปรานของจักรพรรดินี ทั้งยังเข้าใกล้ได้ง่ายและกระหายเงินมาก เขาเชื่อว่าเมื่อพวกเขาติดสินบนอีกฝ่าย พวกเขาจะได้เปรียบมากขึ้นในระหว่างการเจรจาแน่