TQF:บทที่ 229 ความรักลับๆ,เลือกระหว่างผิดถูก (3)

TQF:บทที่ 229 ความรักลับๆ,เลือกระหว่างผิดถูก (3)

ครอบครัวเฉิงยุ่งมากและตระกูลลั่วในหยานเฉิงก็ยุ่งมากเช่นกันในวันนี้

นายน้อยตระกูลลั่วซึ่งออกจากบ้านไปนานนับ 10 ปีได้กลับมาแล้ว

คราวนี้ไม่ได้จำกัดอยู่ในตระกูลลั่วแม้กระทั่งในหยานเฉิงไม่มีใครที่ไม่รู้ว่านายน้อยตระกูลลั่วคนนี้เป็น ศิษย์ นิกายดาบสวรรค์ ชายหนุ่มเป็นคนเดียวในหยานเฉิงที่เป็นอัจฉริยะในรอบ 100 ปี

วันนี้ชายคนนั้นได้กลับมาบ้านแล้ว!

ลั่ว เจิ้งเต๋อ และภรรยาของเขารู้สึกมีความสุขจนแทบน้ำตาไหลเขาไม่ได้พบลูกชายของเขามานานกว่า 20 ปี โดยเฉพาะหญิงชราการกอดลูกชายตัวเองด้วยน้ำตา การกลับมาของนายน้อยลั่วคนนี้ทำให้ตระกูลเทียนมีความสุขมากราวกับพวกเขาจะได้มีโอกาสในการเข้าร่วมนิกายดาบสวรรค์

ลั่ว หยูเจี่ย ซึ่งเป็นพี่สาวใหญ่มีแผนที่จะคุยกับน้องชายของเธอ ตราบใดที่น้องชายของเธอพาลูกชายทั้ง 2 คนของเธอกลับไปยังนิกายดาบสวรรค์พวกเขาจะต้องมีโอกาสที่ดีอย่างแน่นอน

(ความสัมพันธ์น่าจะเป็น หยูเจี่ยลูกสาวคนโต จุนฮ่าวลูกชายคนโต(คนที่2) หยูฉินลูกสาวคนเล็ก)

เมื่อคิดได้ดังนี้ ลั่วหยูเจี่ย เริ่มพูดกับพ่อแม่ของเธอ และก็เตือนลูกชายทั้งสองคนของเธอว่าให้พยายามอย่างหนักเพื่อที่จะสร้างความประทับใจให้กับน้าของพวกเขา และได้มีโอกาสติดตามน้าของพวกเขาไปยังนิกายดาบสวรรค์

เพื่อที่จะเข้าสู่นิกายดาบสวรรค์พี่น้องตระกูลเทียนประพฤติตัวราวกับพวกเขาเป็นวัยรุ่นที่ซื่อสัตย์และมั่นคงเขาพยายามแสดงตัวตนที่ดีต่อหน้าน้าของเขา

แต่ไม่ว่าพี่น้องตระกูลเทียนจะทำตัวดีอย่างไรแต่สาวใช้ในตระกูลลั่วต่างซ่อนตัวเมื่อพบเห็นพวกเขา ชายทั้งสองคนนี้เต็มไปด้วยตัณหาและความร้ายกาจราวกับงูพิษ

หลังจากผ่านไปหลายวันความวุ่นวายของตระกูลลั่วก็เงียบสงบลงในที่สุดพวกเขาก็มีเวลาพูดคุยกัน

ในห้องหนังสือมี ลั่ว เจิ้งเต๋อ  ฮูหยินลั่วและลั่วจุนฮ่าวเท่านั้น สำหรับครอบครัวของ ลั่ว หยูเจี่ย พวกเขาถูกกีดกันออกไปภายในห้องหนังสือผู้เฒ่าทั้งสองคนเริ่มสอบถามลูกชายของเขาในการใช้ชีวิตอยู่ในนิกายดาบสวรรค์

ลั่ว จุนฮ่าว ไม่ได้ปกปิดพ่อแม่ของเขาเขายังคงเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการฝึกฝนของตัวเองแล้ววันเวลาที่เขาใช้เวลาอยู่กับอาจารย์ของเขา

โดยทั่วไปแล้ว ลั่ว จุนฮ่าว เป็นคนสันโดษดังนั้นเขาจึงไม่ได้เป็นที่สนใจของใครต่อใคร แต่การฝึกฝนของเขาทำให้ผู้อาวุโสของนิกายดาบสวรรค์นั้นให้ความสำคัญ

“ท่านพ่อ ท่านแม่ ทำไมน้องเล็กจึงไม่กลับมา”

หลังจากที่ ลั่ว จุนฮ่าว เข้าสู่นิกาย เขาได้ตัดการติดต่อจากโลกภายนอกทั้งหมดรวมทั้งภายใต้การปกปิดของพ่อแม่ทำให้เขาไม่รู้เกี่ยวกับน้องสาวคนเล็ก อาจกล่าวได้ว่าเขาไม่เคยรู้เลยว่าลั่วหยูฉินต้องประสบเคราะห์กรรมใดบ้าง

อย่างไรก็ตามด้วยความสัมพันธ์ของเขา เขารักน้องสาวของเขาคนนี้มาก ในทางตรงกันข้ามเขาไม่ค่อยมีความสุขเมื่ออยู่กับพี่สาวคนโต

วันนี้เมื่อเขากลับมาถึงบ้านเขาพบกับครอบครัวของพี่สาวเท่านั้นและไม่เห็นน้องสาวคนเล็กของเขา ในใจของเขารู้สึกสงสัย ว่าอาจมีบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้น

ใน 2 วันแรกที่เขามาถึงเขายังไม่มีโอกาสได้ซักถามเพราะมีคนจำนวนมากมาเยี่ยมเยียนครอบครัวของเขา แต่วันนี้เขาได้มีโอกาสได้ซักถามแล้ว

หลังจากได้ยินคำพูดของลูกชาย  ลั่ว เจิ้งเต๋อ แสดงออกอย่างขมขื่นเขาหันหน้าไปทางอื่นและไม่พูดอะไร

ฮูหยินลั่วรับรู้ความคิดของชายชราอย่างเป็นธรรมชาติดังนั้นเธอจึงเป็นคนเล่าเรื่องเกี่ยวกับลูกสาวคนเล็กของเธอเอง ตั้งแต่ต้นจนถูกขับไล่ออกจากตระกูลเฉิงในเมืองจักรพรรดิ

หลังจากที่ได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด ลั่ว จุนฮ่าว แสดงออกอย่างเย็นชาดวงตาของเขาเป็นประกายการทำลายล้าง

“ตระกูลเฉิง ไม่สมควรที่จะมีอยู่อีกต่อไป!”

จากนั้นเขาก็ถามพ่อของเขาด้วยความสงสัยว่า

“ท่านพ่อทำไมท่านต้องคัดค้านเรื่องที่น้องเล็กอยู่กับน้องเขยด้วย?ตราบใดที่พวกเขารักกันทำไมท่านจึงขัดขวางและไม่ให้น้องเล็กกลับมาบ้านนานกว่า 10 ปีแล้ว?”

แม้ว่าลั่วจุนฮ่าว ไม่ต้องการที่จะตำหนิพ่อของเขา แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะบ่นเกี่ยวกับน้องสาวคนเล็กที่เขารัก

“จุนฮ่าวท่านพ่อทำเรื่องนี้ก็เพราะเจ้า!” ฮูหยินลั่วพูดขึ้น

“โดยการ บังคับให้น้องเล็กแต่งงานกับคนจากนิกายดาบสวรรค์อย่างนั้นหรอ?”

ลั่ว จุนฮ่าว พูดไม่ออก เขาไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆ สุดท้ายแล้วพ่อของเขาก็คงยังคัดค้านเรื่องที่น้องสาวคนเล็กของเขาอยู่กับน้องเขย มันทำให้เขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี

และเมื่อคิดถึงเหตุการณ์ของนิกายดาบสวรรค์  ลั่ว จุนฮ่าว ถึงเปิดปากพูดออกมาว่า

“ท่านพ่อ โชคดีแล้วที่ท่านไม่ได้ส่งน้องเล็กไปยังนิกายดาบสวรรค์ไม่เช่นนั้นไม่รู้ว่าน้องเล็กจะมีชีวิตได้อยู่กี่ปี!”

“เจ้าหมายความว่ายังไง?” ลั่ว เจิ้งเต๋อ หัน หน้ามาถามทันที

ฮูหยินลั่วเองก็ตกใจและถามขึ้นว่า

“จุนฮ่าวทำไมเจ้าถึงพูดแบบนั้น?”

“ท่านแม่ข้าไม่ได้ตั้งใจที่จะสาปแช่งน้องสาวของข้า!”

จากนั้น ลั่ว จุนฮ่าว ก็พูดว่า

“ท่านแม่ท่านอาจไม่รู้ว่ามีสิ่งใดเกิดขึ้นภายในนิกายดาบสวรรค์ ท่านอาจไม่รู้ว่าภายในนั้นมีการต่อสู้ที่โหดเหี้ยมแค่ไหน ข้างในเต็มไปด้วยสงครามที่แลกเปลี่ยนระหว่างชีวิตกับความตาย หากผู้ใดแข็งแกร่งถึงจะได้ความเคารพภายในนิกายอย่างแท้จริง ตราบใดที่ไม่มีความแข็งแกร่งเข้าไปก็เหมือนต้องตกตาย หากมีความแข็งแกร่งไม่ว่าจะทำสิ่งใดก็จะไม่มีใครต่อต้านและกลายเป็นที่เคารพของคนอื่น..”

“สิ่งเหล่านี้พวกเรารู้อยู่แล้วแต่พวกเราหวังพึ่งความสัมพันธ์ของเจ้ากับน้องสาว”เดิมที ลั่ว เจิ้งเต๋อ รู้ถึงปัญหานี้แต่เขาหวังพึ่งบารมีของลูกชายที่จะทำให้ชีวิตของลูกสาวของเขาอยู่รอดต่อไป

“ความสัมพันธ์อย่างนั้นหรอ!”

ลั่ว จุนฮ่าว สูดลมหายใจลึกและพูดกับพ่อของเขาอย่างระมัดระวัง

“ท่านพ่อ ท่านคิดว่าอะไรคือความแตกต่างระหว่างผู้ชายกับผู้หญิงในสถานที่แห่งนั้น พวกเราทุกคนคือผู้ฝึกตน พวกเราทุกคนต้องการทรัพยากรในการบบ่มเพราะของตัวเอง ยิ่งเรามีทรัพยากรมากเท่าไหร่เราก็จะได้รับประโยชน์มากเท่านั้น ในสถานที่ที่เต็มไปด้วยการแข่งขันเช่นนี้ท่านพ่อคิดว่าน้องเล็กจะเอาชีวิตรอดได้หรือไม่?”

“...” ลั่ว เจิ้งเต๋อ ได้แต่เงียบงัน

“ไม่ต้องพูดถึงว่าน้องเล็กจะได้รับความรักจากศิษย์เหล่านั้น ถึงแม้ว่านางจะได้เป็นนางสนมของลูกศิษย์นิกายดาบสวรรค์จริงๆ แต่นางจะสามารถเอาชีวิตรอดจากนางสนมคนอื่นๆได้หรือไม่ มีบรรดาสาวกตายในทุกปีแม้แต่นางสนมที่อยู่ในระดับเทพยุทธ์ก็ตกตายอย่างไม่มีเหตุผล พวกเขาจะตายอย่างธรรมชาติได้อย่างไรความจริงแล้วก็คือพวกเขาถูกฆ่า!”

“ท่านพ่อ ท่านคิดว่าน้องเล็กจะสามารถต่อสู้กับผู้หญิงเหล่านั้นได้หรือไม่ อย่าพูดถึงเกี่ยวกับการแข่งขันกับผู้หญิง  8-10 คนเลย แม้แต่เพียงจัดสรรทรัพยากรน้องเล็กก็ไม่สามารถเก็บรักษาทรัพยากรเหล่านั้นได้ และยิ่งน้องสาวได้รับความโปรดปรานจากศิษย์ภายในนิกายดาบสวรรค์ พวกผู้หญิงก็ยิ่งต้องการฆ่านางมากยิ่งขึ้น กว่าข้าจะรู้ตัวนางคงตายไปแล้ว!”

---------------------------