บทที่ 320 - ท่านปรมาจารย์ลงมือ

บทที่ 320 - ท่านปรมาจารย์ลงมือ

"ไม่มีคนงั้นรึ?" หยางซวีเอ่ยอย่างประหลาดใจ

"เมื่อระดับของโลกสูงขึ้น ก็มีโอกาสที่จะให้กำเนิดของวิเศษประหลาดขึ้นมาได้" คุณเอ่ยเสียงเรียบ "โลกใบนี้ถูกคนจากโลกอื่นรุกราน พวกชนพื้นเมืองก็เลยไม่มีเวลามาสนใจพวกเราหรอก"

"ของวิเศษที่ว่า น่าจะเป็นแม่น้ำห้าธาตุบนท้องฟ้านั่นแน่ๆ!" เยี่ยฉางเซิงมีสีหน้ากระตือรือร้น

"ไม่ต้องรีบร้อน" คุณโบกมือดึงทั้งเก้าคนกลับเข้าไปในร่างกาย แหงนหน้าขึ้นมองแถบสีรุ้งบนท้องฟ้า พลางลอบยิ้มอยู่ในใจ

'นั่นเป็นเพียงแค่สิ่งที่เชื่อมโยงเพื่อก่อกำเนิดของวิเศษ ของวิเศษที่แท้จริงยังไม่เป็นรูปร่างเลยต่างหาก'

จากนั้นคุณก็เดินทางไปทั่วดินแดนของโลกห้าธาตุ

"แปลกประหลาดจริงๆ เดินทางมาทั่วทุกแห่งหนในโลกห้าธาตุแล้ว แต่กลับไม่พบเผ่าพันธุ์อื่นเลย"

"มีเพียงสิ่งมีชีวิตที่เกิดจากแก่นแท้ของห้าธาตุเท่านั้น และในดินแดนธาตุไม้ สปอร์ที่เกิดจากการกลายพันธุ์นี้ คือของวิเศษงั้นรึ?"

คุณโบกมือรวบรวมสปอร์ในรัศมีสิบลี้ให้มารวมกันอยู่ที่จุดเดียว แล้วเริ่มสำรวจอย่างละเอียด

"ไม่มีสติสัมปชัญญะ ไม่มีกระทั่งสัญชาตญาณ แม้แต่พลังชีวิตก็ยังอ่อนแอปวกเปียก แบบนี้จะนับว่าเป็นของวิเศษได้อย่างไร?"

คุณขมวดคิ้วแน่น ก่อนจะวางกลไกบางอย่างทิ้งไว้

"หรืออาจจะเป็นเพราะการกลายพันธุ์ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ มันถึงได้ดูธรรมดาแบบนี้"

ในช่วงเวลาสิบกว่าปีต่อมา คุณค่อยๆ เดินทางไปทั่วโลกห้าธาตุ วางลวดลายเทวะแห่งมรรคาที่อยู่ภายในพฤกษามารฟ้าทิ้งไว้

จนกระทั่งย่างเข้าปีที่ยี่สิบเอ็ด โลกธาตุน้ำก็ปรากฏสปอร์ชนิดพิเศษนี้ขึ้นเช่นกัน เพียงแต่เป็นสปอร์ธาตุน้ำ

"อีกร้อยปีให้หลัง เมื่อการกลายพันธุ์สิ้นสุดลง กลไกของข้าก็น่าจะพร้อมทำงานพอดี เวลาช่างประจวบเหมาะเสียจริง"

เมื่อค้นคว้าไม่พบสิ่งใด คุณก็โยนสปอร์ธาตุน้ำในมือทิ้ง และเดินทางท่องโลกห้าธาตุต่อไป

ปรากฏการณ์กลายพันธุ์ภายในโลกใบนี้ก็ถูกผู้รุกรานค้นพบเช่นกัน การต่อสู้ค่อยๆ สงบลง พวกเขาเริ่มตระเวนจับสปอร์ในโลกแห่งนี้

ไม่ว่าจะมีประโยชน์หรือไม่ก็ตาม ขอเก็บรวบรวมไว้ก่อนก็แล้วกัน

ทว่า สปอร์เหล่านี้เมื่อออกห่างจากโลกธาตุเดิมของพวกมัน ก็จะตายลงอย่างรวดเร็ว ต่อให้ใช้ของวิเศษประหลาด ก็ไม่สามารถเก็บรักษาไว้ได้

ทั้งสองฝ่ายสงบศึกกันชั่วคราว และเริ่มวิเคราะห์ปรากฏการณ์ของโลกอย่างตั้งใจ

ไม่ว่าในอากาศจะมีพลังวิญญาณหรือไม่ก็ตาม เจ้าสิ่งมีชีวิตเล็กๆ เหล่านี้ก็จะถูกสร้างขึ้นมา

ไม่นานก็มีคนค้นพบหลักการเกิดของสปอร์เหล่านี้

สปอร์เหล่านี้เกิดจากการสะท้อนแสงของแถบสีรุ้งบนท้องฟ้านั่นเอง

ผู้รุกรานมีขีดจำกัดทางพลัง ฝีมือไม่สามารถดึงดูดแม่น้ำสวรรค์อันกว้างใหญ่บนท้องฟ้ากลับไปได้

ต่อให้มีพลังมากพอ พวกเขาก็ไม่กล้าลงมือหรอก

ก็แหม โลกใบนี้ยังมีเจินจวินคอยดูแลอยู่นี่นา!

โลกห้าธาตุเข้าสู่ช่วงสงบสุข การต่อสู้ระหว่างสองเผ่าพันธุ์แทบจะไม่เกิดขึ้นเลย

กลไกของคุณถูกวางเอาไว้เรียบร้อยแล้ว คุณจำแลงร่างเป็นท่อนไม้แห้ง รอคอยให้เกิดการกลายพันธุ์อย่างเงียบๆ

ร้อยปีผ่านไป โลกห้าธาตุทั้งปวงต่างก็ปรากฏสปอร์ชนิดพิเศษขึ้นมา

ผู้คนพากันใช้ของวิเศษสกัดเอาหมอกสีรุ้งออกมาอย่างระมัดระวัง

เฟิงซินประคองหมอกสีรุ้งไว้ในมือ ก่อนจะดึงมันออกมาจากแม่น้ำสวรรค์สายนั้น

ทันทีที่หมอกสีรุ้งออกจากแม่น้ำสวรรค์ มันก็แปรสภาพกลายเป็นทองสีรุ้งหยดหนึ่ง

"สำเร็จแล้ว!" เฟิงตานร้องอย่างตื่นเต้น

หางตาของเฟิงซินมีรอยยิ้มประดับอยู่ เอ่ยว่า "อย่าเพิ่งตื่นเต้นไป พวกเราลงไปข้างล่างกันก่อน พอได้สปอร์มาแล้ว ค่อยมาลองดูกันว่าจะหลอมมันเข้ากับของวิเศษชิ้นนี้ได้ไหม"

ทั้งสองออกจากแม่น้ำสวรรค์ แล้วนำสปอร์ใส่ลงไปในทองสีรุ้ง

เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง สปอร์ที่ถูกนำออกจากโลกธาตุลม ก็ไม่ได้ตายลงตามธรรมชาติแต่อย่างใด

"สำเร็จแล้วจริงๆ ด้วย" เฟิงตานไม่อาจเก็บซ่อนความปีติไว้ได้ หัวเราะลั่นออกมา

ทว่าเฟิงซินกลับไม่ดีใจเลย เขากลับมีสีหน้ากังวล "วิธีการดึงแม่น้ำสวรรค์ห้าธาตุออกมา ต้องอาศัยการควบแน่นแก่นแท้ของพี่น้องในเผ่าของเรานับร้อยคน ถ้าให้พวกหนูนั่นรู้เข้า มหาสงครามจะต้องปะทุขึ้นอีกแน่!"

สิ่งมีชีวิตที่รุกรานโลกห้าธาตุ มีรูปร่างหน้าตาคล้ายหนู เป็นสัตว์ประหลาดที่มีชื่อว่า หนูกลืนฟ้า โลกที่พวกมันอาศัยอยู่เติบโตจนถึงระดับแปดดาวแล้ว มีความแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก

"พี่ใหญ่ เลิกคิดเรื่องพวกนั้นเถอะ" เฟิงตานเลิกคิ้วขึ้น เอ่ยว่า "พวกเรามาลองดูกันก่อนดีกว่า ว่าจะสามารถนำสปอร์ของธาตุทั้งห้า มารวมกันได้หรือไม่"

"หากสามารถนำมารวมกันได้ จนเกิดเป็นของวิเศษสำหรับบำเพ็ญเพียร เมื่อนั้นก็ถึงคราวที่โลกห้าธาตุของเราจะผงาดขึ้นแล้ว!"

เฟิงซินส่ายหน้า สลัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้งไปพลางยิ้มกล่าว "ก็หวังว่าจะเป็นเช่นนั้นนะ"

ทั้งสองแอบนำทองสีรุ้งเดินทางไปตามโลกธาตุอื่นๆ

สปอร์ของธาตุทั้งห้าถูกเก็บรวบรวมไว้ในทองสีรุ้งจนครบ

เฟิงตานเขย่าทองสีรุ้งในมือ พลางเอ่ยอย่างสงสัย "สปอร์ธาตุทั้งห้าแยกย้ายกันไปอยู่คนละมุม ไม่เห็นมีทีท่าว่าจะรวมตัวกันเลย"

เฟิงซินขมวดคิ้ว "ดูเหมือนพวกเราจะคิดมากไปเอง กลายเป็นว่าพวกเราต้องสูญเสียพี่น้องไปเป็นร้อยชีวิตเปล่าๆ"

"ไม่ถูกสิ!" แววตาของเฟิงตานสว่างวาบ ร้องอุทาน "พี่ใหญ่ เจ้านี่บางตัวมันกำลังขยับเข้าหากัน!"

"ข้าขอดูหน่อย!" เฟิงซินรีบรับทองสีรุ้งมา

จริงด้วย สปอร์ในนั้นค่อยๆ ล่องลอยเข้าหากัน ดูเหมือนพวกมันอยากจะผสานรวมกัน

"สปอร์พวกนี้ไม่มีสติสัมปชัญญะ ไม่มีแม้แต่สัญชาตญาณ ดูเหมือนพวกเราต้องลงมือจับพวกมันมารวมกันเองเสียแล้ว" เฟิงซินเมื่อคิดได้ก็ลงมือทำทันที

สปอร์หลายพันตัวที่พวกเขาเก็บมา ถูกจับคู่รวมกันทีละห้าตัว

หนึ่งวันต่อมา

สปอร์ที่เคยดูแสนจะธรรมดา ก็หลอมรวมกันอย่างสมบูรณ์

ทองสีรุ้งดูเหมือนจะไม่สามารถรองรับสปอร์ที่หลอมรวมกันแล้วได้ สปอร์หลากสีสันจึงถูกทองสีรุ้งผลักออกมา

เมื่อรีบรับสปอร์เหล่านั้นไว้

หลังจากตรวจสอบดู เฟิงตานก็เอ่ยด้วยความผิดหวัง "มีพลังวิญญาณเพิ่มขึ้นมานิดหน่อย แต่ก็ยังไม่มีสติสัมปชัญญะอยู่ดี"

"ฮ่าๆ... ไม่มีสติสัมปชัญญะสิดี" เฟิงซินหัวเราะร่า "แค่เพียงนำสปอร์พวกนี้ไปหลอมรวมเข้ากับร่างของพี่น้องที่ยังไม่ถือกำเนิด ก็จะช่วยเร่งการเจริญเติบโตของพวกเขาได้ นี่แหละคือของวิเศษแห่งโลกห้าธาตุของเรา!"

เฟิงตานตบหัวตัวเอง "ทำไมข้าถึงคิดไม่ถึงนะ!"

"ขอบคุณน้องชายทั้งสอง ที่อุตส่าห์ช่วยหาวิธีการก่อกำเนิดของวิเศษให้ข้า" คุณยิ้มบางๆ พลางโบกมือเรียกเยี่ยฉางเซิงและพรรคพวกออกมา

'เทียบกับการต้องมานั่งคลำหาคำตอบเอาเอง การให้ผู้อื่นทำแทนมันสะใจกว่าเยอะ'

ระดับการบำเพ็ญเพียรของสองพี่น้องเฟิงซินเทียบเท่ากับขั้นสร้างรากฐานระดับต้นเท่านั้น เพียงไม่นานก็ถูกสังหาร

คุณรับทองสีรุ้งมา

"น่าเสียดาย ทองสีรุ้งหนึ่งหยด สามารถรองรับสปอร์ได้แค่พันตัวเท่านั้น ใช้เสร็จก็พังเลย" คุณมองดูทองสีรุ้งค่อยๆ กลายสภาพเป็นหินธรรมดา พลางส่ายหน้า แล้วโยนมันทิ้งไป

จากนั้นก็หันมาพิจารณาสปอร์ห้าสีเหล่านั้น

"การหลอมรวมของสปอร์พวกนี้เป็นแบบสุ่ม การจะหาสูตรสำเร็จได้ ต้องผ่านการทดลองซ้ำแล้วซ้ำเล่าเท่านั้น"

เมื่อคิดได้เช่นนั้น คุณก็แหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้า "สิ่งมีชีวิตในฟ้าดินห้าธาตุ คงต้องพบกับความโชคร้ายเสียแล้วสิ"

และก็เป็นไปตามที่คุณคาดการณ์ไว้

เผ่าพันธุ์หนูกลืนฟ้าก็สามารถค้นพบวิธีการหลอมรวมสปอร์ห้าธาตุได้ในเวลาอันรวดเร็วเช่นกัน

ในขณะเดียวกัน พวกมันก็นึกถึงประโยชน์ของสปอร์ห้าสีขึ้นมาได้

โลกของหนูกลืนฟ้าเริ่มบุกโจมตีโลกห้าธาตุอย่างเต็มกำลัง

พลังของเผ่าวิญญาณห้าธาตุนั้นเทียบกับเผ่าหนูกลืนฟ้าไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

เผ่าวิญญาณห้าธาตุถูกสังหารไปเป็นจำนวนมาก

เมื่อจำนวนลดลงเหลือเพียงครึ่งเดียว แรงกดดันมหาศาลไร้ขอบเขตก็แผ่ซ่านไปทั่วฟ้าดิน

นี่คือคำเตือนจากเจินจวินห้าธาตุ

บรรดาหนูกลืนฟ้ากลับเมินเฉยต่อคำเตือน และยังคงเดินหน้าสังหารเผ่าวิญญาณห้าธาตุต่อไป

"เจ้าหนูโสโครก กล้าดีอย่างไรถึงบุกรุกเข้ามาในสถานที่บำเพ็ญเพียรของข้า!" เสียงอันเกรี้ยวกราดของเจินจวินห้าธาตุดังก้องไปทั่วทุกมุมของฟ้าดิน

"ก็แค่หยิบของที่พวกเราไม่ได้ใช้ไปนิดหน่อยเอง สหายมรรคาจะโมโหไปทำไมกัน" เสียงแหลมเล็กบาดหูตอบกลับมา

ไม่นาน คลื่นพลังการต่อสู้อันรุนแรงก็สั่นสะเทือนไปทั่วทุกสารทิศ

ในโลกธาตุไม้ ท่อนไม้แห้งท่อนหนึ่งเริ่มขยับเขยื้อน

"ถึงเวลาต้องลงมือแล้ว" คุณขยับร่างกายที่แข็งทื่อ

พฤกษามารฟ้าภายในร่างระเบิดออก ลวดลายเทวะแห่งมรรคาจำนวนนับไม่ถ้วนลอยออกมาจากร่างกาย ประกอบตัวกันกลายเป็นม่านฟ้า

ภาพแม่น้ำสีรุ้งในโลกห้าธาตุ สะท้อนอยู่บนม่านฟ้านั้น

(จบแล้ว)