บทที่ 360: ปิดฉากศึกกลางป่า (ฟรี)

พลังที่แท้จริงของหญิงหน้าตายคนนี้ อาจเรียกได้ว่าใกล้เคียงระดับดาวเคราะห์เข้าไปทุกที ถึงแม้ระดับดาวเคราะห์ที่อ่อนที่สุดจะยังเก่งกว่าเธอ แต่สำหรับเทพสงครามไร้เทียมทานทั่วไป แม้แต่ใส่ชุดเทพสงคราม “แบล็กก็อด” ก็ยังเทียบกับเธอไม่ได้

กระบวนท่านี้ของเธอ ดูแล้วคล้ายจะเป็นเทคนิคลับที่ยังใช้ไม่เสร็จสมบูรณ์ แต่อาศัยเวลาใช้ที่นานเกินไป ถ้าใช้ในการต่อสู้ระดับดาวเคราะห์จริง ๆ คงถูกจัดการก่อนสำเร็จแน่นอน

โชคดีที่ “ยักษ์ไม้” ของซึนาเดะเอง ก็ต้องใช้เวลาเช่นกัน

ทั้งสองคนจึงเสมอกันในแง่นี้

แต่พอการโจมตีของทั้งสองฝั่งปะทะกัน พลังที่ระเบิดออกมากลับต่างกันสิ้นเชิง!

การโจมตีของหญิงหน้าตายนั้น “หนักแน่น” กว่า และพอทะลวงทะลุเป้าได้ พลังยังทวีคูณขึ้นไปอีก

ส่วนท่า “ยักษ์ไม้” ของซึนาเดะ แม้จะรวบรวมการโจมตีของพระพุทธะพันมือไว้จุดเดียว แต่รัศมีกระจายกว้างมาก

ผลคือ เมื่อสองฝั่งปะทะกัน ฝ่ามือพระพุทธะพันมือของซึนาเดะก็ถูกพลังแสงเงินทะลวงอย่างรุนแรง

ฝ่ามือหลายร้อยข้างแตกละเอียดในทันที!

พระพุทธะพันมือทนได้ไม่ถึงนาที แสงเงินทะลุทะลวงทำลายพระพุทธะทั้งองค์กระจุย!

ในวินาทีที่ร่างพุทธะแตกกระจาย ร่างของคลาร์กที่ยืนอยู่ในระยะไกลก็หายตัวไปในพริบตา

เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้ง เขามีคนอยู่ในอ้อมแขนหนึ่งคน

“ไม่เป็นไรใช่ไหม?”

คลาร์กถาม

ซึนาเดะลงจากตัวเขาด้วยท่าทีเขินเล็กน้อย

จากนั้นเธอส่ายหน้า

“ไม่เป็นไร...แค่...ฉันแพ้!”

“แพ้ก็ไม่เป็นไร พยายามให้มากขึ้นในครั้งหน้า”

คลาร์กไม่ใช่คนประเภทปลอบใจยืดยาว เขาพูดให้กำลังใจพอเป็นพิธี ก่อนจะหันไปมองอีกฝั่ง

“ให้ฉันจัดการเอง”

เขาพูด

ซึนาเดะพยักหน้า คราวนี้เธอไม่ปฏิเสธ

โอ๊ะ~! ร่างของหญิงหน้าตาย พุ่งตรงเข้ามาทางนี้ด้วยความเร็วสูง

สายตาของคลาร์กหรี่ลง

ในชั่วพริบตา...

หญิงหน้าตายที่อยู่ไกล ๆ ก็หยุดนิ่งทันที ไม่ขยับอีกเลย

“กลับไปเถอะ ไปหาครอบครัวของเธอ แล้วส่งสารจากฉันไป”

เสียงของคลาร์กดังขึ้นในใจของหญิงหน้าตาย ราวกับเธอถูกควบคุม หลังจากพยักหน้าอย่างเงียบ ๆ เธอก็หันหลังกลับ เดินจากไปอย่างสงบนิ่ง ทั้งหมดเป็นไปอย่างลื่นไหลไร้ที่ติ

ซึนาเดะมองภาพนั้นอย่างงง ๆ

เธอหันมาถามคลาร์กอย่างไม่เข้าใจ

“เธอ...ยอมไปง่าย ๆ แบบนั้นเลย?”

คลาร์กยิ้มบาง แล้วตอบว่า

“ฉันมอบภารกิจให้เธอแล้ว ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้จบแล้วล่ะ”

ซึนาเดะพยักหน้า

เธอไม่ได้ถามต่อว่าเป็นภารกิจอะไร

“ว่าแต่...ที่นี่เขตทุรกันดารเบอร์อะไรนะ?”

คลาร์กถามขึ้น

ซึนาเดะมองเขาด้วยสีหน้าแปลก ๆ

“เบอร์ 15 ไง”

“พวกมันพากันมาที่เขต 15 กันหมดเลยงั้นเหรอ?” คลาร์กส่ายหัว “โอเค งั้นเธอล่าสัตว์ต่อไปนะ ฉันจะไปที่อื่นต่อ”

ซึนาเดะพยักหน้าแล้วมองคลาร์กทะยานขึ้นฟ้า ร่างของเขาหายไปในระยะไกลในพริบตา

ไม่กี่วินาทีถัดมา...

“ลุยต่อ!”

ซึนาเดะพ่นลมหายใจแรง แล้วหันมองไปยังทิศหนึ่งอย่างมุ่งมั่น.........

สามวันต่อมา

กลางทะเลลึกแห่งหนึ่ง มวลน้ำมหาศาลพุ่งทะลวงพื้นผิวน้ำขึ้นมาในวินาทีเดียว ข้ามระยะทางหลายหมื่นเมตร!

เหนือทะเล

คลาร์กมองลงมาที่ผืนน้ำสีครามเข้มเบื้องล่าง ก่อนจะส่ายหัวเล็กน้อยอย่างผิดหวัง แล้วลอยตัวจากไป...

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

สมาชิกกิลด์ทั้งหมดออกจาก “โลกเปิด” กลับสู่โลกของตัวเอง

ณ สมาคม

“กลับมาอย่างปลอดภัย การเก็บเกี่ยวรอบนี้ดีมาก! ฟันกำไรเบา ๆ ไป 230,000 แต้ม!”

ไอบาระ ไอ: “ฉันก็กลับมาแล้วนะ รอบนี้ได้กำไรเบา ๆ เจ็ดวัน 160,000 แต้ม!!”

มีเสียงโวยวายจากแชท

“ทำไมพวกด้านบนพูดเหมือนถ่อมตัวโชว์รวย! ฉันได้แค่สี่หมื่นกว่าเอง ช่องว่างมันใหญ่มาก!!”

มี่: “อ๊าาาา~!! ฉันได้แค่สามหมื่นกว่าเอง ฉันจนที่สุดเลย!!!”

โจวจื้อหรัว: “อย่าร้องเลยนะ เสี่ยวมี่ ฉันก็ได้แค่ห้าหมื่นต้น ๆ เอง!”

เยว่ปู้ฉุน: “ตอนแรกฉันโชคไม่ดี แต่สุดท้ายก็โอเค เจ็ดวันได้ประมาณเจ็ดหมื่นกว่า หวังว่าคราวหน้าจะได้แบบนี้อีก!”

[ประธาน] ฉินเสี่ยวเสี่ยว: “ไม่เลวเลย! ดูเหมือนทุกคนจะได้แต้มกันเยอะทีเดียว คนที่ได้แต้มน้อยก็อย่าท้อไปนะ บางทีแค่ดวงไม่ดี หรือพลังยังไม่พอ แต่รอบหน้าเมื่อโลกเปิดอีกครั้ง แค่ใช้แต้มตอนนี้ไปอัปเกรดตัวเองให้แข็งแกร่งขึ้น รับรองว่ารอบหน้าต้องได้แต้มเพิ่มแน่!”

หนวดขาว: “กุลา ลา ลา~!!! ประธานพูดถูก! รอบนี้ฉันดวงดี ได้มาเกือบ 280,000 แต้มเลย!”

ไคโด: “เจ้าหนวดขาวกระจอก! ฉันได้ 300,000 แต้ม! เยอะกว่านายเยอะ!!”

จูอู๋หวัง: “เฮ้ยย พวกข้างบนทำไมได้เยอะกันขนาดนั้น! ฉันนึกว่า 190,000 ของฉันเยอะแล้วนะ แบบนี้พวกบอสคนอื่น ๆ คงได้มากกว่านี้อีกใช่ไหม?”

[ประธาน] ฉินเสี่ยวเสี่ยว: “@จักรพรรดิแห่งจักรวาล โบรอส @ไซตามะ @คลาร์ก พวกบอสทั้งสามได้เท่าไหร่กันบ้าง?”

จักรพรรดิแห่งจักรวาล โบรอส: “ให้คนอื่นพูดก่อนเถอะ เดี๋ยวพวกเราพูดแล้วจะทำคนอื่นจิตตก 555”

ไอบาระ ไอ: “......บอส ใจดีจังเลยค่ะ!!”

อุจิวะ มาดาระ: “งั้นฉันพูดก่อนละกัน รอบนี้ฉันเดินทางไปหลายที่ ได้มา 360,000 แต้ม ยังมีของอื่นด้วยแต่ไม่ขอพูดถึงละกัน”

หวงหรง: “ท่านมาดาระได้เยอะสุดเลย! ฉันได้แค่สี่หมื่นนิด ๆ เอง พอ ๆ กับเสี่ยวมี่เลย...”

มี่: “หึ่ม~! ฉันจะไม่คุยกับคนที่ได้เยอะกว่าฉันแล้วนะ!!”

ซูเปอร์แมน คลาร์ก: “560,000 แต้ม แล้วก็เรียนรู้ท่าหมัดไปอีกหลายชุด”

นายพลซอร์ด: “คาเอลกระจอก! แค่ 560,000 ยังกล้ามาอวด! ฉันล่ามาเจ็ดวัน ได้ไป 730,000 แต้มต่างหาก!”

ราชินีจูหยูเยี่ยน: “ท่านซอร์ดแข็งแกร่งจริง ๆ! ฉันได้แต้มไม่มาก แค่ 250,000 เอง”

ฮั่นปา: “ราชินีถึงกับแซงฉันไปแล้ว? หรือว่าเธอแข็งแกร่งกว่าฉันแล้ว?!”

ราชินีจูหยูเยี่ยน: “ไม่นะคะ อาจแค่โชคดีเฉย ๆ”

ฮั่นปา: “......”

เทพแห่งการพนัน ซึนาเดะ: “เหนื่อยโคตร! เจ็ดวันไม่ได้พักเลย กลับมาต้องนอนยาวแน่นอน! แต่รอบนี้ได้แต้มเยอะมากนะ กว่า 350,000 แถมยังได้ของอื่น ๆ มาอีก โดยเฉพาะ!! ฉันเจอ ‘ไข่มังกร’ ด้วย ดูท่าจะใกล้ฟักแล้วล่ะ!”

เทพแห่งการพนัน ซึนาเดะ: “ต้องขอบคุณคุณคลาร์กด้วยนะ ไข่นั่นน่าจะเป็นของบอสที่โยนทิ้งไว้ ฉันแค่เดินไปเจอพอดี ขอบคุณมากค่ะ!!”

คลาร์ก: “แค่บังเอิญโยนทิ้งไว้ตรงนั้น เธอโชคดีเองล่ะ”

อิซึมิ: “ไข่มังกร! ฉันก็อยากได้บ้างง~ แต่รอบนี้ฉันก็ถือว่าไม่เลว ได้มา 180,000 แต้ม!”

คิริชิมะ โทวกะ: “156,000 แต้ม คุ้มมาก! ไม่เสียเที่ยวเลย!”

[ประธาน] ฉินเสี่ยวเสี่ยว: “โอเค เหลืออีกแค่ 4 คนสุดท้าย ฉันขอพูดก่อน รอบนี้โชคดีมาก ถูกส่งไปดาวที่มีแต่สัตว์ร้าย ได้แต้มรวมทั้งสิ้น 890,000!”

จักรพรรดิแห่งจักรวาล โบรอส: “ดาวของฉันก็อันตรายเหมือนกัน แต่สัตว์ประหลาดที่นั่นหน้าตาแปลกดี ราคาสูง ได้มา 1.27 ล้านแต้มเลย แถมยังเจอของเล่นที่ชอบด้วย เก็บไว้เองแล้ว”

มี่: “1.27 ล้าน...ฮือออ~!! อิจฉาาาา!!!”

ไซตามะ: “ฉันก็แค่เดินเล่นในโลกเลือด 7 วัน อยากหาของกินเฉย ๆ แต่มีคนมาหาเรื่องตลอด… สรุปแล้ว ได้แต้ม... 3.76 ล้าน น่ะนะ”

มี่: “เป็นโรคซึมเศร้าทันที!”

โจวจื้อหรัว: “เป็นโรคซึมเศร้าทันที!”

เยว่ปู้ฉุน: “ซึมเลยครับ!”

หวงหรง: “ฉันก็ซึมแล้วค่ะ!”

โลกของไซตามะ

ชายหัวโล้นผู้หนึ่งนั่งอยู่บนเสื่อทาทามิ ขมวดคิ้วลูบหัวตัวเอง

“3.76 ล้าน…ไม่เยอะไปหน่อยเหรอ?”

“ฉันไม่ได้ตั้งใจเลยนะ!”

ไซตามะพูดอย่างบริสุทธิ์ใจ

เขาแค่อยากหาของกิน แต่มีคนหาเรื่องเอง

เขาก็แค่ป้องกันตัวเองเฉย ๆ แล้วบังเอิญไปเก็บมรดกของพวกนั้น...

ในสมาคม สมาชิกหลายคนถึงขั้นเข้าสู่ภาวะ “ซึมเศร้าเฉียบพลัน” จากแต้มของไซตามะ

#เชี่ยไรมาหาของกินได้แต้มขนาดนี้วะ!!

#ยังไม่ได้ตั้งใจหาแต้มด้วยซ้ำ!!

คนอื่นเจ็บหัวใจอย่างรุนแรง!

แต่ถึงจะอยากต่อย...

ต่อยไม่เข้าอ่ะ!!

[ประธาน] ฉินเสี่ยวเสี่ยว: “@คลาร์ก บอส พอเลย! อย่าหลบเงียบแล้ว บอกมาเลยว่าได้แต้มเท่าไหร่ รอบนี้เหมือนอยู่บน ‘โลก’ ใช่ไหม?”

คลาร์กที่เห็นข้อความจากฉินเสี่ยวเสี่ยว ก็หัวเราะเบา ๆ

“ถ้าฉันบอกไป พวกเธออาจจะยิ่งซึมหนักกว่าเดิมก็ได้”

เขาพึมพำกับตัวเองอย่างขำ ๆ

จากนั้น คลาร์กก็ส่งข้อความลงในสมาคม

คลาร์ก: “ใช่ ฉันก็ไม่รู้ทำไมถึงถูกจับโยนมาโลก ที่แย่กว่านั้นคือ...ฉันออกจากดาวไม่ได้! ล่าแต้มที่อื่นก็ไม่ได้ โลกเปิดที่สัญญากันไว้คืออะไรกัน!? มันเปิดตรงไหนวะเนี่ย!!!”

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….