บทที่ 271 นรกมุเก็น

บทที่ 271 นรกมุเก็น

อิโต้ มาโคโตะ อาศัยจังหวะความวุ่นวายรอบด้าน มุ่งตรงไปยังทางเข้าของ วังกลาง 46 ห้อง

เขาเงยหน้าขึ้นมอง วังกลาง 46 ห้องที่อยู่ตรงหน้าดูเคร่งขรึมและยิ่งใหญ่ แผ่กลิ่นอายที่ชวนให้เคารพยำเกรง

"ปัง!"

อิโต้ มาโคโตะ ไม่มีความเคารพเลยแม้แต่น้อย เขาเตะประตูบานใหญ่เข้าอย่างจัง

"เอี๊ยด!"

ประตูที่ทำจากหินวิญญาณเปิดอ้าออกพร้อมเสียงดังสนั่นภายใต้แรงกระแทกมหาศาล

อิโต้ มาโคโตะ เดินอาด ๆ เข้าไปในวังกลาง 46 ห้องที่มีแสงสลัว

"ฟึ่บ!"

อิโต้ มาโคโตะ ยกมือขึ้น บอลเพลิงสีแดงฉานลุกโชนขึ้นกลางฝ่ามือทันที จากนั้นเพียงแค่สะบัดข้อมือ บอลเพลิงก็แตกตัวออกเป็นลูกไฟดวงเล็ก ๆ นับสิบดวง ลอยค้างอยู่ราวกับดวงดาวรอบ ๆ วังกลาง 46 ห้อง ส่องสว่างพื้นที่สลัวให้เจิดจ้า

"บังอาจนัก เจ้ากล้าบุกรุกวังกลาง 46 ห้อง!"

"บังอาจนัก เจ้ากล้าบุกรุกวังกลาง 46 ห้อง!"

"บังอาจนัก เจ้ากล้าบุกรุกวังกลาง 46 ห้อง!"

เสียงตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยวของผู้มีอำนาจดังขึ้นกะทันหัน ในห้องพิจารณาคดี นักปราชญ์สี่สิบคนและตุลาการหกคนที่นั่งประจำที่ ต่างหันมาจ้องมองอิโต้ มาโคโตะ ด้วยดวงตาเบิกกว้างด้วยความโกรธ

ทว่า อิโต้ มาโคโตะ กลับไม่ยี่หระ เพียงแค่ยิ้มบาง ๆ ก่อนจะดีด บาคุโยโตะ ที่เอวเบา ๆ ซึ่งมันได้แปรสภาพเป็นส้อมเหล็กไปแล้ว

"เคร้ง!"

ใบดาบของบาคุโยโตะส่งเสียงกังวาน และคลื่นแรงดันวิญญาณแปลกประหลาดก็แผ่ออกมาจากมัน

ในพริบตา นักปราชญ์จำนวนมากที่กำลังจ้องเขม็งใส่อิโต้ มาโคโตะ ก็หายวับไปราวกับควัน เหลือทิ้งไว้เพียงกองเลือดสีแดงฉานและชิ้นส่วนอวัยวะที่กระจัดกระจายไปทั่ววังกลาง 46 ห้อง

ตั้งแต่ผู้ติดตามไปจนถึงยามเฝ้าประตู และลามมาถึงนักปราชญ์และตุลาการเหล่านี้ ไม่มีใครรอดชีวิตแม้แต่คนเดียว ทั้งหมดล้วนจบชีวิตลงที่นี่ และกลิ่นคาวเลือดที่รุนแรงก็คละคลุ้งไปทั่วอากาศในทันที

เห็นได้ชัดว่า ร่างแยก ยมทูต ของอิโต้ มาโคโตะ ได้ตกอยู่ภายใต้สะกดของ เคียวคะ ซุยเก็ตสึ มานานแล้วเนื่องจากได้สัมผัสกับ ไอเซ็น เป็นเวลานาน นักปราชญ์ที่เขาเห็นว่ากำลังดุด่าเขาเมื่อครู่นี้ เป็นเพียงภาพลวงตาที่เคียวคะ ซุยเก็ตสึ สร้างขึ้น

อิโต้ มาโคโตะ กระตุ้นการทำงานของบาคุโยโตะ ซึ่งเขาได้มาจาก ซึบากิ อิซึสุเกะ และมีความสามารถในการผนึกพลังของ ดาบฟันวิญญาณ จึงสามารถทำลายโลกจอมปลอมที่เคียวคะ ซุยเก็ตสึ สร้างครอบงำเขาไว้ได้

อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ทำได้เพียงทำให้เคียวคะ ซุยเก็ตสึ ไร้ผลต่อตัวอิโต้ มาโคโตะ เพียงคนเดียวเท่านั้น หากต้องการผนึกเคียวคะ ซุยเก็ตสึ อย่างแท้จริง บาคุโยโตะจำเป็นต้องปะทะกับเคียวคะ ซุยเก็ตสึ ของไอเซ็นโดยตรง

"จิ๊ ๆ ฆ่าได้เกลี้ยงเกลาดีจริง ๆ!"

อิโต้ มาโคโตะ เดินสำรวจรอบห้องอย่างง่าย ๆ พบว่าเหล่านักปราชญ์ที่เคยหักเงินเดือนเขา และพวกที่เคยไล่เขาออกจาก 13 หน่วยพิทักษ์ บัดนี้ล้วนกลายเป็นเศษเนื้อ แม้แต่ มหาปราชญ์ ที่มักทำตัวลึกลับและมีลำดับสูงสุด ก็ยังถูกฟันขาดเป็นหลายท่อน

"ดี สมกับเป็นไอเซ็น ลงมือได้เด็ดขาดมาก!"

อย่างไรก็ตาม เป็นไปตามที่อิโต้ มาโคโตะ คาดการณ์ไว้ วังกลาง 46 ห้อง ได้พินาศไปแล้ว

ไอเซ็นใช้เคียวคะ ซุยเก็ตสึ ปกปิดความจริงที่ว่านักปราชญ์ถูกสังหาร ไม่ว่าใครจะเข้ามา ก็จะเห็นเพียงภาพลวงตาที่สร้างขึ้นโดยเคียวคะ ซุยเก็ตสึ เท่านั้น

"เหมาะเจาะสำหรับการ 'ปล้นบ้าน' พอดี ถึงตอนนี้ การคิดบัญชีในอนาคตก็เป็นความรับผิดชอบของไอเซ็นแล้ว!"

อิโต้ มาโคโตะ ค้นดูทั่วห้องโถงอย่างละเอียดก่อน แต่ไม่พบอะไร จากนั้นจึงเริ่มค้นตามซากศพของนักปราชญ์ ในที่สุด เขาก็พบกุญแจรูปร่างประหลาดบนศพของมหาปราชญ์

"เฮ้อ เจอสักที ถึงยังไงก็ใช้เปิดแค่ชั้นแรก กุญแจดอกเดียวก็พอแล้ว!"

อิโต้ มาโคโตะ ถอนหายใจด้วยความโล่งอก มองดูมือที่เปื้อนเลือด กุญแจดอกนี้คือไอเทมสำคัญในการเข้าสู่ มุเก็น

หลังจากได้กุญแจมา อิโต้ มาโคโตะ ก็ตรงไปยังใจกลางของห้องพิจารณาคดีใต้ดิน และอัดแรงดันวิญญาณใส่กุญแจอย่างต่อเนื่อง ทันใดนั้น วงเวทย์ วิถีมาร ขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นบนพื้น อิโต้ มาโคโตะ โยนกุญแจในมือออกไปเบา ๆ และประตูมิติก็เปิดออกในวงเวทย์ เบื้องล่างของประตูนั้นมืดมิดและลึกสุดหยั่ง มีบันไดสีชาดที่ดูเหมือนจะทอดยาวไร้ที่สิ้นสุดยื่นออกมาจากความมืด

"นี่คงเป็นมุเก็นสินะ?"

อิโต้ มาโคโตะ กระโดดลงไป ไต่ลงไปตามบันไดสีชาด หลังจากผ่านไปนาน อิโต้ มาโคโตะ ก็ถึงพื้นในที่สุด

"น่าจะเป็นที่นี่แหละมั้ง?"

เขามองไปรอบ ๆ มันมืดสนิทราวกับไม่มีที่สิ้นสุด มีเพียงผนังที่เต็มไปด้วย ช่องขัง ซึ่งแต่ละช่องแผ่เปลวไฟสีเขียวที่ดูน่าขนลุกและป่วยไข้ออกมา อิโต้ มาโคโตะ รวบรวมสมาธิทันที หลับตาลง และเปิดใช้งานประสาทสัมผัสวิญญาณที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษของเขา

จากนั้น ด้วยการนำทางของสัมผัสวิญญาณ เขาเดินหน้าไปหลายพันฟุต แล้วจึงเห็นช่องขังจุดหนึ่งที่ไม่สะดุดตา

อิโต้ มาโคโตะ อัดแรงดันวิญญาณใส่กุญแจ แสงสีทองพุ่งออกจากกุญแจเข้าไปในช่องขังทันที ในพริบตา เปลวไฟสีเขียวป่วยไข้บนพื้นผิวของช่องขังก็ดับลง อิโต้ มาโคโตะ ล้วงมือเข้าไปในช่องขัง ออกแรงดึง และลากร่างที่ถูกพันด้วยผ้าพันแผลสีขาวทั้งตัวออกมา

อิโต้ มาโคโตะ ใช้นิ้วต่างใบมีด ฟันฉับลงไป ผ้าพันแผลที่ถูกผนึกด้วยวิถีมารก็ขาดสะบั้นทันที หญิงสาวที่มีผมสีเงิน ใบหน้างดงาม รูปร่างอรชร สวมชุดนักโทษสีขาวบริสุทธิ์ และหลับตาแน่น ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าเขาอย่างกะทันหัน

"แปะ แปะ แปะ!"

อิโต้ มาโคโตะ ตบผิวเนียนละเอียดของหญิงสาวตรงหน้าเบา ๆ แล้วพูดว่า

"เฮ้ ตื่นได้แล้ว เลิกนอนซะที ได้เวลาตื่นแล้ว เซีย ดาลูลู่"

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═