บทที่ 45 พายุลูกใหญ่ ยอดฝีมือระดับแพลทินัมจุติ

บทที่ 45 พายุลูกใหญ่ ยอดฝีมือระดับแพลทินัมจุติ

ในเวลานี้ บนร่างของหยวนเกอมีจิตสังหารพวยพุ่งออกมา

ตัวเขาถูกตั้งหมายจับระดับหนึ่ง ส่วนลั่วอิ๋งอิ๋งก็ถูกส่งตัวเข้าไปในเรือนจำที่สาม

ตัวการของเรื่องทั้งหมดนี้ก็คือตระกูลหลิว

หากไม่ใช่เพราะนายน้อยตระกูลหลิวของพวกมัน สวมรอยแย่งโควตาเข้าไปในสวนสุขสำราญของเขาไป

เขาก็คงไม่มีทางตกต่ำจนถึงขั้นกลายเป็นศัตรูกับคนทั้งโลกแบบนี้หรอก!

"ตระกูลหลิว!"

หยวนเกอขบเคี้ยวสองคำนี้อย่างละเอียด ราวกับต้องการจะบดขยี้มันแล้วกลืนลงท้องไป

เดิมที ตามนิสัยของหยวนเกอ เขาเตรียมจะใช้วิธีการจำลองร่าง เพื่อแอบหลบหนีออกจากค่ายเหมืองแร่อย่างไม่มีใครล่วงรู้

แต่ตอนนี้ เขาไม่อยากทำแบบนี้แล้ว

ตระกูลหลิวทำร้ายเขาอย่างแสนสาหัส แถมตอนนี้ ยังส่งคนมาถอนรากถอนโคนอีก

งั้นครั้งนี้ เขาก็จะต้องทำให้ตระกูลหลิวหลั่งเลือดบ้างให้ได้

หยวนเกอควบคุมสมาชิกหน่วยตรวจตราทั้งห้าคนให้เดินมุ่งหน้าออกไปด้านนอก

ส่วนตัวเขาเอง ก็ปลอมตัวเป็นเหอขุย สวมชุดทำงาน ก้มหน้าลง ทำท่าทางเหมือนกำลังถูกหน่วยตรวจตราดุด่า

วิธีการจำลองร่างของเขา สามารถปิดบังเครื่องระบุตัวตนผึ้งงานได้

แต่เขาไม่แน่ใจว่าจะสามารถปิดบังอุปกรณ์ที่ตระกูลหลิวนำมาด้วยได้หรือไม่

ผู้เปลี่ยนอาชีพหลายร้อยคนต่างก็จ้องเขม็งรอคอยการปรากฏตัวของเขาอยู่ หยวนเกอไม่อยากเปิดเผยตัวตนท่ามกลางสายตาผู้คนมากมาย

"เดินให้มันเร็วๆ หน่อย มัวแต่ชักช้าอืดอาดอยู่ได้ ตอนขุดแร่ทำไมถึงไม่ได้เห็นแกชักช้าแบบนี้เลยวะ?"

หยวนเกอควบคุมหุ่นเชิดหน่วยตรวจตราคนหนึ่งให้ตะคอกใส่

นี่คือความสามารถที่เขาเพิ่งจะมี หลังจากปลุกสกิลด้ายวิญญาณเชื่อมต่อ

เมื่อก่อน หุ่นเชิดที่ถูกฝังปรสิต จะทำหน้าที่ได้แค่เป็นลูกน้องสายบวกหรือหน่วยสอดแนมเท่านั้น

แต่ตอนนี้ เมื่อมีสกิลด้ายวิญญาณเชื่อมต่อ หยวนเกอก็สามารถควบคุมหุ่นเชิดให้พูดคุยสื่อสารกับคนอื่นได้แล้ว

"หยุดเดี๋ยวนี้!"

ในจังหวะที่หยวนเกอกำลังจะเนียนเดินผ่านเครื่องตรวจสอบไปนั้น ผู้เปลี่ยนอาชีพคนหนึ่งของตระกูลหลิว ก็ส่งเสียงตะคอกหยุดพวกเขาทั้งหลายเอาไว้

"นายท่าน พวกเราคือหน่วยตรวจตรา ไอ้เด็กนี่มันก่อเรื่อง พวกเราเลยต้องส่งตัวมันไปให้หัวหน้าหูน่ะครับ!"

หยวนเกอควบคุมหัวหน้าหน่วยตรวจตราให้ยิ้มประจบพลางเอ่ยขึ้น

"แก... ไม่รู้จักฉันงั้นเหรอ?"

ผู้เปลี่ยนอาชีพของตระกูลหลิวมองไปยังหัวหน้าหน่วยตรวจตราด้วยแววตาที่แฝงความเคลือบแคลงใจอยู่เล็กน้อย

"ผม... ควรจะรู้จักนายท่านด้วยเหรอครับ?"

หยวนเกอหลับตาลง เขาไม่เข้าใจเลยว่ามันเกิดปัญหาขึ้นที่ขั้นตอนไหน

ทำไมเวลาที่เขาปลอมตัวเป็นคนอื่นทีไร คาแรกเตอร์ถึงต้องหลุดทุกทีเลย?

บางครั้ง ถึงขั้นยืนหยัดได้ไม่ถึงสามวินาทีด้วยซ้ำ

ฟุ่บ...

ผู้เปลี่ยนอาชีพตระกูลหลิวสะบัดแขนเสื้อของตัวเอง ตัวอักษร "หลิว" ที่ถูกปักอย่างวิจิตรบรรจง ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหัวหน้าหน่วยตรวจตราทันที

"แกแม้แต่ตระกูลหลักที่ตัวเองสวมรอยสังกัดอยู่ก็ยังไม่รู้จักแล้วงั้นเหรอ? พูดมา ตกลงแกเป็นใครกันแน่?"

ผู้เปลี่ยนอาชีพตระกูลหลิวตวาดเสียงกร้าว

คลื่นเสียงดังกึกก้อง พุ่งแทงเข้าไปในหัวของหัวหน้าหน่วยตรวจตราราวกับเข็มอันแหลมคม

ปัง...

ด้ายวิญญาณที่ฝังปรสิตอยู่ในร่างของหัวหน้าหน่วยตรวจตราขาดสะบั้นลงทันที

"เขาไม่ใช่คนเป็..."

ทว่า ยังไม่ทันที่ผู้เปลี่ยนอาชีพคนนี้จะพูดจบ ด้ายวิญญาณที่เล็กเรียวบางเฉียบดั่งเส้นผม ก็พันรัดรอบคอของเขาไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ฉัวะ...

เสียงคมชัดดังขึ้น หัวอันสมบูรณ์ของคนคนนี้ ก็ถูกตัดขาดกระเด็นหลุดออกจากบ่าไปในทันที

"แกแม่งได้เงินเดือนเท่าไหร่วะ ถึงได้ทำงานมีความรับผิดชอบขนาดนี้?"

หยวนเกอโมโหจัด เดิมทีเขาไม่อยากจะเปิดเผยตัวตนที่นี่เลย แต่ตอนนี้ จะไม่เปิดเผยตัวก็ไม่ได้แล้ว

ทันทีที่ด้ายวิญญาณปรากฏ ท่ามกลางผู้เปลี่ยนอาชีพจำนวนมาก ก็มีคนจำตัวตนของหยวนเกอได้ในทันที

"เป็นเขา เป็นเขา เป็นเขาแน่ๆ!"

"เพื่อนของพวกเรา... นาจาน้อยเหรอ?"

"ไปตายซะไอ้นาจาน้อย เป็นหยวนเกอเว้ย หยวนเกอ ไอ้องค์ขุมทรัพย์ไอเทมกุ่ยระดับราชาเดินได้นั่นไงล่ะ!"

"หยวนเกอ? บัดซบ ถอยไปเลยเว้ย อาชญากรหมายจับคนนี้เป็นของฉัน! หยวนเกอ เล่าจือขอเป็นตัวแทนความยุติธรรม มากำจัดแกแล้ว"

"ไอ้สวะระดับเงิน ไสหัวไป!"

...

เมื่อชื่อของหยวนเกอถูกตะโกนออกมา ทั่วทั้งค่ายเหมืองแร่ก็เดือดพล่านราวกับกระทะน้ำร้อนในทันที

ผู้เปลี่ยนอาชีพจำนวนนับไม่ถ้วน ต่างพากันแห่ทะลวงฆ่าพุ่งตรงมาทางหยวนเกออย่างพร้อมเพรียง

"ฟาร์มอาชญากรหมายจับกันเว้ย ทุกคนอย่าแย่งกันนะ"

"บัดซบเอ๊ย เล่าจือเกิดมาทั้งชีวิตยังไม่เคยเห็นอาชญากรหมายจับระดับหนึ่งที่เลเวลต่ำเตี้ยขนาดนี้มาก่อนเลย แม่งเอ๊ยถอยไปให้หมด ปล่อยให้ฉันลุยเอง"

"ไอ้ระยำหยวนเกอ บังอาจฆ่าคนตระกูลหลิวของฉัน แกตายแน่"

...

เพียงแค่ชั่วพริบตานี้ ผู้เปลี่ยนอาชีพหลายสิบคนก็แห่พุ่งเข้าหาหยวนเกอ

ไกลออกไป หูชิ่ง หัวหน้าหน่วยคุ้มกัน มองดูค่ายเหมืองแร่ที่กำลังวุ่นวายโกลาหล นัยน์ตาของเขาแฝงไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน

เขาคืออัจฉริยะระดับ A แถมเลเวลยังอยู่ในระดับที่น่าสะพรึงกลัวอย่างทองคำ 9 ดาว

เพียงแต่ คนพวกนี้ เขาจัดการไม่ได้ และก็ไม่อยากจัดการด้วย

พอคิดถึงช่วงหลายวันที่ผ่านมา ที่ต้องคอยรับมือกับพวกผู้มีอำนาจอยู่ตลอดเวลา เขาก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที

"หัวหน้า พวกเรา..."

เมื่อเห็นผู้เปลี่ยนอาชีพเหล่านั้นพุ่งเข้าใส่หยวนเกอ เหลิ่งเจียอี้ก็หันขวับไปมองทางหูชิ่ง

"ทำไมล่ะ? เธอเองก็อยากจะไปฟาร์มอาชญากรหมายจับด้วยเหรอ?"

หูชิ่งมองเหลิ่งเจียอี้ด้วยรอยยิ้มที่คล้ายจะไม่ใช่รอยยิ้ม

ฝ่ายหลังยิ้มขื่น

"หัวหน้ายังไม่รู้จักฉันอีกหรือไง? ฉันจะไปอยากยุ่งเรื่องไร้สาระของพันธมิตรโลกพวกนั้นได้ยังไง? เพียงแต่ ก่อนที่เจียเยว่จะไป เธอเล่าเรื่องของเด็กหนุ่มคนนี้ให้ฉันฟังแล้ว"

"เพราะงั้น... ฉันเลยอยากจะช่วยเขาสักหน่อย!"

ดวงตาสวยงามของเหลิ่งเจียอี้ทอประกายประหลาดใจออกมา

ในหัวของเธอ นึกย้อนไปถึงคำพูดของน้องสาว

"พี่คะ หยวนเกอคนนี้ ร้ายกาจมากจริงๆ ถ้าไม่ได้เขา พวกเราก็คงไม่สามารถฆ่ามอนสเตอร์กุ่ยระดับขุนพลตัวนั้นได้ พี่คะ เขาเพิ่งจะอยู่แค่ระดับทองแดง 1 ดาวเองนะ"

ระดับทองแดง 1 ดาว ก็กล้าต่อกรกับมอนสเตอร์กุ่ยระดับขุนพลแล้ว แถมยังสามารถฆ่ามันได้ภายใต้การร่วมมือกับเพื่อนร่วมทีมอีก

ที่สำคัญที่สุดคือ หยวนเกอคนนี้ เป็นคนที่ลงมือคัดอัจฉริยะระดับ S ออกไปถึงสองคน และระดับ SS อีกหนึ่งคนด้วยตัวเองเชียวนะ

คนแบบนี้ เขาจะเป็นคนที่มีพรสวรรค์ระดับ D จริงๆ งั้นเหรอ?

"ได้ แต่ต้องทำอย่างลับๆ นะ ยังไงซะที่นี่ของพวกเราก็สังกัดอยู่กับพันธมิตรโลก"

หูชิ่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนจะเตรียมหันหลังเดินจากไป

"อ๊าก..."

"อ๊าก... บัดซบ ขาของฉัน ขาของฉัน ขาฉันขาดแล้ว อ๊ากๆๆ..."

"หนีเร็ว เขาไม่ใช่ระดับ D เขาไม่ใช่ระดับ D!"

...

ในเวลานี้ เสียงร้องโหยหวนเป็นระลอกดังก้องขึ้นมา หูชิ่งกับเหลิ่งเจียอี้รีบหันขวับไปมองทันที

ทว่า ภาพที่ปรากฏสู่สายตา กลับกลายเป็นหยาดเลือดที่ปลิวว่อนไปทั่วท้องฟ้า

รอบกายของหยวนเกอ ถูกขึงล้อมรอบไปด้วยด้ายวิญญาณอันหนาแน่น ผู้เปลี่ยนอาชีพเหล่านี้พุ่งเข้าไปอย่างไม่คิดชีวิต จึงพุ่งชนเข้ากับด้ายวิญญาณเหล่านี้พอดิบพอดี

ชั่วพริบตา หมอกเลือดก็สาดกระเซ็นไปทั่ว ท้องฟ้าแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน

ผู้เปลี่ยนอาชีพเหล่านั้น หากไม่ถูกหั่นแยกชิ้นส่วน ก็ถูกตัดแขนตัดขาจนขาดวิ่น

แต่ละคนล้วนมีสภาพน่าอนาถหาใดเปรียบ

เสียงร้องระงมดั่งนกโศกเศร้าดังไปทั่วทุกหนแห่ง

"ซี๊ด... ไอ้เด็กนี่ แม่งโคตรเหี้ยมเลย!"

เมื่อได้เห็นฉากนี้ ต่อให้เป็นหูชิ่งก็ยังต้องสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ

เขาไม่มีทางคิดเลยจริงๆ ว่า หยวนเกอจะสามารถจัดการผู้เปลี่ยนอาชีพหลายสิบคนได้อย่างง่ายดายขนาดนี้

【ติ๊ง... ตกปลาสำเร็จ พลังจิต +2, ความอดทน +1】

【ติ๊ง...】

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนในหัว แววตาของหยวนเกอก็เปลี่ยนจากที่เคยเย็นชาในตอนแรก ค่อยๆ กลายเป็นความเร่าร้อนขึ้นมา

"ฆ่าผู้เปลี่ยนอาชีพ ได้แต้มสถานะเยอะกว่าฆ่ามอนสเตอร์กุ่ยระดับยอดฝีมือตั้งเยอะ คุ้มค่าโคตรๆ เลยว่ะ"

ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัว

ดวงตาของหยวนเกอก็พลันสว่างวาบขึ้นมาในพริบตา

"ด้ายวิญญาณ: ระเบิดกระสุน!"

ชั้วะ...

ด้ายวิญญาณเกือบสามร้อยเส้น แผ่พุ่งทะยานออกไปทุกทิศทุกทางในพริบตา โดยมีหยวนเกอเป็นศูนย์กลาง

ดุจดั่งบุปผาเบ่งบาน เปล่งประกายสีสันอันงดงามที่สุดออกมา

"รีบหลบเร็ว นี่มันไอเทมกุ่ยระดับราชา"

"หลบไอเทมกุ่ยพวกนี้ให้พ้น แล้วฆ่ามันซะ!"

"ก็แค่อาชญากรหมายจับคนเดียว ฆ่ามันซะ แล้วแบ่งไอเทมกุ่ยระดับราชากับกุญแจแห่งแดนลับกัน"

...

ผู้เปลี่ยนอาชีพแต่ละคน บนร่างปรากฏแสงสีทองจางๆ ขึ้นมา

บางคนก็หลบหลีก บางคนก็ปัดป้อง

แต่มีบางส่วน ที่บนร่างของพวกมันแผ่กลิ่นอายแสงสีแพลทินัมจางๆ ออกมา พวกมันเข้าปะทะกับด้ายวิญญาณของหยวนเกอตรงๆ หมายจะพุ่งทะลวงเข้าไปอย่างรวดเร็ว

"บัดซบ ระดับแพลทินัมก็โผล่มาด้วยเหรอวะ?"

หยวนเกอสบถด่าในใจ เขาหันหลังเตรียมจะวิ่งหนี ทว่า ในตอนที่เขามองเห็นด้ายวิญญาณของตัวเองเจาะทะลวงร่างของอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย

ดวงตาของเขาก็หรี่แคบลงทันที

เขาหยิบเครื่องระบุตัวตนผึ้งงานขึ้นมาตรวจสอบอย่างสบายๆ

"พรสวรรค์ระดับ B เลเวลแพลทินัม 1 ดาว"

(จบบทที่ 45)