บทที่ 15 ค่าสถานะพุ่งพรวด แดนลับถูกเปิดโปง

บทที่ 15 ค่าสถานะพุ่งพรวด แดนลับถูกเปิดโปง

กิ้งก่ายักษ์ตาแดงนับสิบตัวพุ่งทะยานเข้าหาหยวนเกอ ต่อให้เป็นเขาก็ยังอดปวดหัวไม่ได้

เขาหันหลังวิ่งหนีทันที

ในขณะเดียวกัน สองมือของเขาก็ร่ายรำไปมา ด้ายวิญญาณถูกวางดักไว้ตามเส้นทางที่เขาวิ่งผ่าน

โฮก...

ฉัวะ...

"ติ๊ง... ตกปลาสำเร็จ ได้รับความคล่องตัว +1"

ฉัวะ...

"ติ๊ง... ตกปลาสำเร็จ ได้รับพลังจิต +1"

...

หยวนเกอวิ่งตะบึงไปตลอดทาง เบื้องหลังของเขาเต็มไปด้วยด้ายวิญญาณที่วางดักไว้ถี่ยิบ กิ้งก่ายักษ์ตาแดงพวกนี้มีพลังจิตที่บ้าคลั่ง แต่สติปัญญาของพวกมันกลับต่ำเตี้ยเรี่ยดินอย่างเห็นได้ชัด

แม้จะเห็นพรรคพวกถูกหั่นเป็นชิ้นๆ ไปทีละตัว แต่พวกมันก็ยังคงพุ่งทะยานเข้ามาอย่างไม่คิดชีวิต

โฮก...

"ติ๊ง... ตกปลาสำเร็จ ได้รับพลังจิต +3!"

เมื่อกิ้งก่ายักษ์ตาแดงตัวสุดท้ายถูกฉีกกระชาก หยวนเกอก็เงยหน้าขึ้นมอง ตลอดเส้นทางที่เขาผ่านมาเต็มไปด้วยเศษซากเนื้อและเลือดที่สาดกระเซ็นเกลื่อนกลาด

ประเมินคร่าวๆ น่าจะมีกิ้งก่ายักษ์ตาแดงไม่ต่ำกว่าสี่สิบตัวที่ถูกด้ายวิญญาณของเขาชำแหละ

หยวนเกอตวัดมือขวา ด้ายวิญญาณพุ่งทะลวงอากาศ กวาดเอาลูกแก้วกุ่ยที่ปะปนอยู่ในกองเลือดเนื้อกลับมา

"ลูกแก้วกุ่ยระดับทหารพเนจรขั้น 9 สี่สิบหกลูก"

เมื่อเห็นผลลัพธ์ที่ได้ นัยน์ตาของหยวนเกอก็ทอประกายตื่นเต้น

ถ้ำเหมืองแห่งนี้ มันคือดินแดนศักดิ์สิทธิ์สำหรับการฟาร์มมอนสเตอร์ของเขาชัดๆ!

แค่ขึงด้ายวิญญาณดักเอาไว้ ไอ้พวกกิ้งก่ายักษ์ตาแดงก็พากันวิ่งมาติดกับดักระลอกแล้วระลอกเล่า

"ยกระดับพลังก่อน!"

มุมปากของหยวนเกอยกยิ้มขึ้น จากนั้นเขาก็สะบัดด้ายวิญญาณออกไป ขึงดักไว้ทั่วทั้งอุโมงค์เหมืองทั้งด้านหน้าและด้านหลัง

มันถักทอประสานกันแน่นขนัดราวกับใยแมงมุมที่ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ

ปลอดภัยไว้ก่อน เขาไม่อยากถูกมอนสเตอร์กุ่ยฆ่าตายในตอนที่กำลังทะลวงระดับ

ปัง...

ลูกแก้วกุ่ยแต่ละลูกถูกหยวนเกอบีบจนแหลกละเอียด พลังงานอันเย็นเยียบไหลทะลักเข้าสู่ร่างกาย ช่วยปรับปรุงสภาพร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง

และเลเวลของเขาก็พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ตามการดูดซับลูกแก้วกุ่ยเหล่านี้

ในขณะที่หยวนเกอกำลังดูดซับลูกแก้วกุ่ยอยู่นั้น

รองหัวหน้าหน่วยคุ้มกัน เหลิ่งเจียอี้ ก็เพิ่งจะฝึกซ้อมเสร็จพอดี

ในเวลานี้ เธอสวมเสื้อกั๊กยุทธวิธี หยาดเหงื่อจากการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงชุ่มโชกไปทั้งเสื้อผ้า เผยให้เห็นสัดส่วนเรือนร่างที่สมบูรณ์แบบ

ขณะที่เธอกำลังจะไปอาบน้ำชำระร่างกาย สมองกลอัจฉริยะบนข้อมือก็สั่นเตือนเบาๆ

"หืม?"

สีหน้าของเหลิ่งเจียอี้เปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนจะแตะลงบนนาฬิกาเบาๆ

วินาทีต่อมา ภาพโฮโลแกรมก็ฉายขึ้นเหนือนาฬิกา

"ข้อความจากคนแปลกหน้า?"

เหลิ่งเจียอี้กำลังจะกดลบทิ้ง แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นข้อความจากคนแปลกหน้าถึงยี่สิบข้อความ นั่นทำให้สีหน้าของเธอเริ่มจริงจังขึ้นมา

จากนั้นเธอก็กดเปิดข้อความเหล่านั้นดู

"หัวหน้าเหลิ่ง ช่วยด้วย ช่วยด้วย! ในถ้ำเหมืองมีมอนสเตอร์กุ่ย มีมอนสเตอร์กุ่ย!"

วินาทีที่เห็นข้อความนี้ ร่างกายของเหลิ่งเจียอี้ก็ตึงเครียดขึ้นมาทันที

เธอรีบสวมชุดหน่วยรบพิเศษแล้วพุ่งพรวดออกจากห้องฝึกซ้อม

"ทาลินน่า ช่วยฉันตรวจสอบแหล่งที่มาของข้อความนี้ที!"

เหลิ่งเจียอี้ออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

วินาทีต่อมา สมองกลอัจฉริยะก็ส่งเสียงดังติ๊ดๆๆ และในไม่ช้ามันก็ล็อกเป้าหมายไปที่นาฬิกาสื่อสารของหยวนเกอ

"เจ้านายคะ เมื่อสามวันก่อน คุณเคยทำธุรกรรมจำนวนสองหมื่นคะแนนกับรหัสนี้ ผู้ใช้งานรหัสสื่อสารนี้ชื่อ หลี่ไท่ สมาชิกหน่วยตรวจตราเหมืองแร่ที่ 19 ทีมที่ 3 ค่ะ"

"ตัวตายตัวแทนของคุณชายหลิวซิงเหินแห่งตระกูลหลิว จากเขตปลอดภัยที่สามค่ะ!"

เสียงของสมองกลอัจฉริยะดังเข้าหูเหลิ่งเจียอี้

เธอเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดในทันที

"เป็นไอ้หนูนั่นเอง"

ฟุ่บ...

ร่างของเหลิ่งเจียอี้พุ่งทะยานดุจสายฟ้า ตรงดิ่งไปยังสำนักงานของหน่วยตรวจตราเหมืองแร่

"หลี่ไท่อยู่ไหน? เรียกเขาออกมาพบฉันเดี๋ยวนี้!"

การปรากฏตัวของเหลิ่งเจียอี้ทำให้พวกคนในหน่วยตรวจตราถึงกับสะดุ้งโหยง

อย่าเห็นว่าพวกเขาเป็นตัวตายตัวแทนของขั้วอำนาจใหญ่เชียวนะ พวกเขาไม่มีความกล้าพอที่จะต่อกรกับหน่วยคุ้มกันหรอก

หากไปล่วงเกินผู้เปลี่ยนอาชีพของหน่วยคุ้มกันเข้า ต่อให้ถูกฆ่าตาย ขั้วอำนาจที่อยู่เบื้องหลังพวกเขาก็ไม่ชายตาแลด้วยซ้ำ

"เอ่อ... หัวหน้าเหลิ่ง หลี่ไท่เพิ่งออกไปลาดตระเวนที่เหมืองแร่ที่ 19 ตั้งแต่เช้าตรู่แล้วครับ จะให้... ผมไปตามเขาให้ไหมครับ?"

หัวหน้าหน่วยตรวจตราทีมที่หนึ่งเอ่ยถามด้วยความประหม่า

"เขาไปที่ถ้ำเหมืองงั้นเหรอ?"

สีหน้าของเหลิ่งเจียอี้เคร่งเครียดขึ้นมาทันที เธอไม่สนใจสิ่งอื่นใดอีก หันหลังกลับแล้วพุ่งทะยานไปหาหัวหน้าหน่วยคุ้มกัน หูชิ่ง ทันที

"ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! มีสัตว์ประหลาด!"

ในตอนนั้นเอง คนงานเหมืองคนหนึ่งก็วิ่งเตลิดเปิดเปิงออกมาจากถ้ำเหมืองหมายเลข 19 ราวกับคนเสียสติ

ทั่วทั้งร่างของเขาอาบไปด้วยเลือด

เสียงกรีดร้องอย่างน่าเวทนาดึงดูดความสนใจของผู้คนจำนวนมากในทันที

หน่วยลาดตระเวนทีมที่ห้ารีบพุ่งเข้าไปหา ในมือถือปืนกลมือ จ้องมองคนงานเหมืองคนนั้นด้วยความระแวดระวัง

ทว่ายังไม่ทันที่พวกเขาจะได้เอ่ยปากถาม เงาดำสายหนึ่งก็พุ่งพรวดออกมาจากถ้ำเหมือง และวินาทีต่อมา มันก็ขย้ำคอของคนงานเหมืองคนนั้นจนขาดสะบั้น

อ๊าก...

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังก้องไปทั่วทั้งค่ายเหมืองแร่

"มันคือมอนสเตอร์กุ่ย ยิง!"

หัวหน้าหน่วยลาดตระเวนทีมที่ห้าออกคำสั่งยิงทันที

ปัง ปัง ปัง ปัง...

เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหว ทว่าพลังป้องกันของกิ้งก่ายักษ์ตาแดงระดับทหารพเนจรขั้น 9 นั้นแข็งแกร่งเกินไป

กระสุนที่กระทบลงบนร่างของมันทำได้เพียงจุดประกายไฟขึ้นมาเล็กน้อยเท่านั้น

ไม่อาจสร้างบาดแผลให้มันได้เลยแม้แต่น้อย

"หลบไป!"

ในจังหวะนั้นเอง เหลิ่งเจียอี้ก็ตวาดลั่น ร่างของเธอพุ่งทะยานกลายเป็นภาพติดตา ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านข้างของกิ้งก่ายักษ์ตาแดงในชั่วพริบตา

ดาบคู่สีเงินขาวแทงทะลุหัวของกิ้งก่ายักษ์ตาแดงโดยตรง

ฉัวะ...

ราวกับหั่นเต้าหู้ เธอสังหารกิ้งก่ายักษ์ตาแดงลงได้อย่างง่ายดายในดาบเดียว

เมื่อเธอดึงดาบคู่ออกมา ลูกแก้วกุ่ยเม็ดหนึ่งก็กลิ้งหล่นลงมาจากบาดแผล

เหลิ่งเจียอี้คว้ามันมาไว้ในมืออย่างรวดเร็ว

ฟุ่บ...

แสงสีทองสว่างวาบ หูชิ่งรีบรุดมาจากฝั่งหน่วยคุ้มกันเช่นกัน

วินาทีที่เห็นกิ้งก่ายักษ์ตาแดง คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากันแน่นทันที

"รองหัวหน้าเหลิ่ง นี่มันเกิดอะไรขึ้น?"

เมื่อเห็นหูชิ่ง เหลิ่งเจียอี้ก็ถอนหายใจออกมา ก่อนจะเล่าเรื่องที่หยวนเกอส่งข้อความมาหาเธอให้เขาฟัง

จากนั้นเธอก็ชี้ไปที่กิ้งก่ายักษ์ตาแดงตัวนั้น

"หัวหน้า กิ้งก่ายักษ์ตาแดงตัวนี้ออกมาจากถ้ำเหมือง พวกเรา..."

"รอก่อน!"

หูชิ่งพูดแทรกขึ้นมาทันที

"แต่ในถ้ำเหมืองนั่นมีคนงานเหมืองนับหมื่นคนเลยนะคะ ถ้าเกิดว่า..."

เหลิ่งเจียอี้เริ่มร้อนรน

"รองหัวหน้าเหลิ่ง คุณน่าจะรู้ดีนะว่าพวกเราสังกัดพันธมิตรโลก ผู้เปลี่ยนอาชีพห้ามเข้าไปในเหมืองแร่เด็ดขาด นี่คือกฎ"

"หากแหกกฎ ต่อให้พวกเราทำถูก ก็ต้องถูกเพ่งเล็งอย่างแน่นอน คุณคงไม่อยากใช้ชีวิตที่เหลือในคุกหรอกใช่ไหม?"

คำพูดของหูชิ่งทำให้เธอถึงกับพูดไม่ออก หากเธอไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมบุกเข้าไปช่วยคนจริงๆ เรื่องจะช่วยออกมาได้หรือไม่นั้นเอาไว้ก่อน

แต่พันธมิตรโลกจะต้องออกหมายจับเธออย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น กิ้งก่ายักษ์ตาแดงเป็นสัตว์ที่อยู่รวมกันเป็นฝูง ในเมื่อมีโผล่มาที่ปากถ้ำเหมืองตัวหนึ่ง นั่นก็หมายความว่าพวกมันได้ยึดครองถ้ำเหมืองหมายเลข 19 ไปทั้งหมดแล้ว

ต่อให้เธอบุกเข้าไป ก็ยากที่จะช่วยคนงานเหมืองเหล่านั้นออกมาได้

เมื่อคิดได้ดังนั้น เหลิ่งเจียอี้ก็ค่อยๆ หลับตาลง

เธอ... ช่วยพวกเขาไม่ได้

หากไอ้หนูที่ชื่อหลี่ไท่รู้ว่าเธอช่วยเขาไม่ได้ เขาคงจะสิ้นหวังมากแน่ๆ

ชั่วขณะนั้น นัยน์ตาของเหลิ่งเจียอี้ถึงกับฉายแววขมขื่นออกมา

"วางใจเถอะ พวกนักฝึกหัดผู้เปลี่ยนอาชีพรุ่นนี้ใกล้จะมาถึงแล้ว ถ้ำเหมืองหมายเลข 19 แห่งนี้ ก็ถือซะว่าเป็นสถานที่ทดสอบของพวกเขาก็แล้วกัน"

"กิ้งก่ายักษ์ตาแดงระดับทหารพเนจรขั้น 9 คือคู่ต่อสู้ที่ดีที่สุดของพวกเขา"

หูชิ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนจะโบกมือสั่งการ สมาชิกหน่วยคุ้มกันกว่าสามสิบคนต่างพากันไปประจำการอยู่ที่ทางออกของถ้ำเหมืองหมายเลข 19

สิ่งที่พวกเขาต้องทำ ก็คือป้องกันไม่ให้กิ้งก่ายักษ์ตาแดงเหล่านี้หลุดรอดออกมาจากถ้ำเหมืองได้

(จบบทที่ 15)