บทที่ 30 แตงกวาสุกแล้ว

บทที่ 30 แตงกวาสุกแล้ว

ที่ก่อนหน้านี้ธนาคารมอบรถให้ซูหมิง ก็เพราะเขาเป็นลูกค้าเงินฝากระดับพันล้านของพวกเขา

ทางธนาคารสามารถนำเงินหนึ่งร้อยล้านของซูหมิงไปลงทุนทำธุรกรรมต่างๆ ได้อย่างอิสระ และผลกำไรที่ได้รับในท้ายที่สุดก็สูงกว่ามูลค่าของรถคันนั้นมากโข

แต่การมอบรถให้หนึ่งคันก็ถือเป็นการแสดงความเอาใจใส่ถึงขีดสุดแล้ว

คงไม่สามารถมอบของที่แพงกว่านี้ให้ได้อีก

ทว่าเมื่อผู้จัดการเฉินค้นพบว่าซูหมิงยังมีที่ดินมูลค่าหลายหมื่นล้านอีกผืนหนึ่ง

เขาก็แทบจะคลั่ง รถยนต์หนึ่งคันจะนับเป็นอะไรได้?

นี่จึงเป็นที่มาของการประจบประแจงอย่างบ้าคลั่งในช่วงบ่ายวันนี้

และนี่ก็อาจเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น

ซูหมิงมองดูที่ดินที่ว่างเปล่าแล้วปัดมือเบาๆ

วัชพืชถูกถอนจนหมดเกลี้ยงแล้ว ขั้นตอนต่อไปคือการพรวนดิน

เขาเดินไปข้างกระท่อมมุงจาก แล้วเข็นเครื่องพรวนดินออกมา ซูหมิงขับเครื่องพรวนดินไถไปทั่วทั้งแปลง

จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นหัวไถ แล้วไถพรวนดินซ้ำอีกรอบ

เมื่อมองดูที่ดินว่างเปล่าผืนนี้ ซูหมิงก็ลูบคางของตัวเอง

ครั้งนี้จะปลูกอะไรดีนะ?

ตอนนี้ซูหมิงปลูกพืชไปแล้วสามชนิด สองในสามชนิดนั้นให้ผลผลิตแล้ว

อย่างแรกคือฟักทอง ผลลัพธ์ที่ได้คือฟักทองทองคำ

อย่างที่สองคือมะเขือเทศ ผลที่ได้คือไข่ทองคำ ซึ่งข้างในบรรจุผลิตภัณฑ์อิเล็กทรอนิกส์และเครื่องประดับหยกต่างๆ นานา

ส่วนแตงกวาก็ใกล้จะสุกแล้ว

พูดตามตรง ตอนนี้ซูหมิงไม่ได้ขาดแคลนเงินแล้ว

ไม่ต้องพูดถึงเงินหนึ่งร้อยล้านในบัญชี แค่ของในลังโทรมๆ ใบนั้นก็สามารถขายได้เงินมหาศาลแล้ว

สิ่งที่ซูหมิงอยากเห็นที่สุดในตอนนี้ก็คือ ที่ดินผืนนี้เมื่อปลูกพืชต่างชนิดกันแล้ว จะงอกเงยออกมาเป็นอะไรกันแน่?

คิดได้ดังนั้นก็ลงมือทำทันที

ซูหมิงรีบไปรื้อหาเมล็ดพันธุ์

ครั้งนี้ปลูกมันฝรั่งดีกว่า

มันฝรั่งเป็นพืชที่พบเห็นได้ทั่วไปและมีความต้องการตลอดทั้งปี

อีกทั้งยังมีผลิตภัณฑ์แปรรูปมากมาย เช่น แป้งมันฝรั่งและมันฝรั่งทอดกรอบ เป็นต้น

สมัยที่ซูหมิงยังอยู่ที่บ้าน เขาก็เคยช่วยพ่อแม่ปลูกมันฝรั่งอยู่บ่อยครั้ง

ดังนั้นขั้นตอนการปลูกจึงคุ้นเคยเป็นอย่างดี

เขาโรยปุ๋ยเคมีรองก้นหลุม แล้วกลบด้วยดินเล็กน้อย

จากนั้นก็ใช้มีดหั่นหัวมันฝรั่งออกเป็นชิ้นๆ โดยหั่นให้ทุกชิ้นมีหน่อติดอยู่ แล้วนำไปปลูกในดิน

จากนั้นก็กลบดินทับ เป็นอันเสร็จสิ้น

ขั้นตอนการปลูกพืชชนิดนี้ค่อนข้างรวดเร็วและไม่ซับซ้อน เรียบง่ายและตรงไปตรงมา

แต่ที่ดินสองไร่นี้มันใหญ่เกินไป

หัวพันธุ์มันฝรั่งกลับไม่เพียงพอเสียแล้ว

ซูหมิงเกาศีรษะพลางมองดูที่ดินว่างเปล่าที่ยังเหลืออยู่ ไม่เป็นไร ปลูกอย่างอื่นก็ได้

ผักกาดขาว พริก มะเขือ

อยากจะปลูกผักมันจะไปยากอะไร?

ถ้าอย่างนั้นก็ปลูกต้นแอปเปิลสักต้นไปเลยแล้วกัน

"ติ๊ง! ปลูกมันฝรั่งสำเร็จแล้ว! เวลาที่สามารถเก็บเกี่ยวได้: 56 ชั่วโมง!"

ต้องใช้เวลาถึงสองวันกว่าเลยเหรอ?

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนในสมอง ซูหมิงก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

เดิมทีเขาคิดว่าพืชทุกชนิดน่าจะใช้เวลาแค่สิบกว่าชั่วโมง แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่แบบนั้นเสียแล้ว

แต่ซูหมิงก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร

เพราะตามปกติแล้วมันฝรั่งต้องใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะเก็บเกี่ยวได้

แต่ด้วยพลังของระบบ แค่สองวันกว่าๆ ก็สามารถเก็บเกี่ยวได้แล้ว

หากยังจะบ่นว่าช้าอีก ถ้าพูดออกไปคงทำให้คนอื่นโมโหจนตายแน่ๆ

ด้วยประสบการณ์จากครั้งก่อนๆ ซูหมิงจึงรดน้ำให้ทั่วทั้งแปลง แล้วโรยปุ๋ยทับหน้า

และก็เป็นไปตามคาด เขาได้ยินเสียงแจ้งเตือนลดระยะเวลาการเติบโตและเพิ่มผลผลิต

เดิมทีเขายังคิดจะปลูกอย่างอื่นต่อ แต่หลังจากง่วนอยู่กับงานในไร่สักพักฟ้าก็มืดเสียแล้ว ไม่เพียงแต่ท้องจะร้อง เขายังรู้สึกเหนื่อยล้าอย่างแท้จริง

เขาล้างตัวด้วยน้ำจากก๊อกอย่างลวกๆ เข้าไปในกระท่อมมุงจาก เปิดกระเป๋าเสื้อผ้าที่แพ็คมาจากห้องเช่า เปลี่ยนเป็นชุดที่แห้งสบาย แล้วออกไปหาอะไรอร่อยๆ กินมื้อใหญ่

เมื่อกลับมา ซูหมิงก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าแตงกวาได้สุกงอมเต็มที่แล้ว!

ครั้งนี้จะเป็นอะไรกันนะ?

[จบตอน]