ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 136 งานประมูลสมบัติสวรรค์ (ฟรี)
ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 136 งานประมูลสมบัติสวรรค์ (ฟรี)
ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 136 งานประมูลสมบัติสวรรค์
ณ โรงเตี๊ยมมรสุม
จูหยวนเป่าแทบจะคลานมาถึงที่นี่ เพราะการถูกเตะก้นมันช่างเจ็บปวดจริง ๆ!
อย่างไรก็ตาม ในที่สุดหนิงเทียนก็เข้าใจแล้วว่าเหตุใดภรรยา และซีหวังมู่ถึงชอบเตะก้นของเขา เพราะความรู้สึกนั้นมันดีจริง ๆ!
"ผู้ก่อตั้ง"
ภายในโรงเตี๊ยมมรสุม สาวใช้ 2 คนเห็นหนิงเทียนเข้ามา ก็รีบโค้งคำนับ
ใบหน้าแดงก่ำ ตื่นเต้นจนตัวสั่น
"อืม ไปชงชาต้อนรับแขก" หนิงเทียนพยักหน้าสั่งสาวใช้ทั้งสอง
"เจ้าค่ะ ผู้ก่อตั้ง"
สาวใช้น้อยพยักหน้า มองหนิงเทียนด้วยแววตาคลั่งไคล้ แล้วก็จากไป
"ผู้ก่อตั้งหล่อเหลาจริง ๆ"
"อย่าพูดต่อเลย หากพูดต่อ ข้าได้ตัวบิดจนตายเป็นแน่!"
เสียงพูดคุยของสาวใช้ทั้งสองดังมาจากระยะไกล
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ จูหยวนเป่าก็อิจฉาอย่างมาก!
ตลอดทาง ศิษย์ที่เห็นหนิงเทียนต่างก็เคารพนับถือ มีศิษย์หญิงไม่น้อยมองเขาด้วยแววตาคลั่งไคล้ ส่งสายตาหวานเยิ้ม จูหยวนเป่าอิจฉาตาร้อน
ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์สมบัติสวรรค์ การปฏิบัติต่อเขาก็ถือว่าไม่เลว แต่เมื่อเทียบกับผู้ก่อตั้งแล้ว ก็ต่างกันราวฟ้ากับดิน
ที่สำคัญที่สุด ผู้ก่อตั้งอยู่อย่างอิสระในนิกายมารสวรรค์ ใครเห็นก็ต่างเคารพยำเกรง
ส่วนเขา ถูกกฎเกณฑ์ต่าง ๆ ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์สมบัติสวรรค์ผูกมัด
ครั้งก่อน เขาแค่พาศิษย์น้องหญิงออกไปเล่น พอเขากลับมาดินแดนศักดิ์สิทธิ์สมบัติสวรรค์ ก็โดนผู้อาวุโสหลายคนด่าทอ
ช่างน่าอนาถเสียจริง
"ผู้ก่อตั้ง หรือว่า... ข้าจะเข้าร่วมนิกายมารสวรรค์ของท่านดี?"
จูหยวนเป่าพูดขึ้นมาอย่างกะทันหันด้วยความไม่พอใจ
"..."
หนิงเทียนชะงัก มองดูจูหยวนเป่าอย่างแปลกประหลาด เจ้าหมอนี่เป็นอะไรไปอีก?
"เลิกคิดเถอะ ข้ากลัวจ้าวศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าจะมาเอาชีวิตข้า"
หนิงเทียนส่ายหัว พูดเบา ๆ
เวลานั้น สาวใช้น้อยสองคนก็เดินเข้ามา มือถือชาร้อนสองถ้วย "ผู้ก่อตั้ง ชา ข้าขอวางไว้บนโต๊ะ"
หนิงเทียนโบกมือ "อืม ออกไปเถอะ"
"เจ้าค่ะ"
สาวใช้พยักหน้า แล้วก็มองหนิงเทียนอีกครั้ง ก่อนจะออกไปด้วยใบหน้าแดงก่ำ
หญิงสาววัยแรกรุ่นเห็นผู้ก่อตั้งก็อดไม่ได้ที่จะหวั่นไหว
"เอาล่ะ"
หนิงเทียนดึงเก้าอี้สองตัวออกมานั่ง มองจูหยวนเป่าอย่างไม่ใส่ใจ "มีเรื่องอะไรก็นั่งลงแล้วค่อย ๆ พูด"
"ขอรับ"
จูหยวนเป่าพยักหน้า พูดพลางนั่งลงบนเก้าอี้
"ผู้ก่อตั้ง วันนี้ข้ามาที่นี่ อ๊าก!"
พูดยังไม่ทันจบ จูหยวนเป่าก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ด้วยความเจ็บปวด มือจับก้น ลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้
"เจ้าเป็นอะไรไป?" หนิงเทียนมองดูจูหยวนเป่าที่ตกใจอย่างสงสัย
"แฮ่ม... ก้น... ก้นเจ็บ"
จูหยวนเป่าเกาหัว หยิบขวดโอสถหยกขนาดเล็กออกมา ภายในเต็มไปด้วยผงสีเหลืองอ่อน "นี่คือผงบรรเทาอาการปวดราคาแพงที่ซื้อมาจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์สมบัติสวรรค์ของพวกเรา"
พูดจบ เขาก็หันหลังให้หนิงเทียน ยื่นก้นออกมา
"ผู้ก่อตั้ง ท่าน... ช่วยทาให้ข้าหน่อยได้หรือไม่?"
"..."
หนิงเทียนมองดูจูหยวนเป่าอย่างไม่ใส่ใจ "ข้าว่าเจ้าคงอยากตายในนิกายมารสวรรค์สินะ วางใจเถอะ ข้าจะหาภูเขาที่ดีที่สุดให้เจ้าชมวิวทิวทัศน์ที่สวยงามที่สุด"
"เอ่อ"
จูหยวนเป่าชะงัก ยิ้มแห้ง ๆ "แฮ่ม ช่างเถอะ ข้าไม่รบกวนผู้ก่อตั้งแล้ว ข้าทำเองก็ได้"
พูดจบ เขาก็เทผงบรรเทาอาการปวดลงบนมือ เอามือล้วงเข้าไปในกางเกง เริ่มนวดก้น
ฉากนี้ช่างน่าเวทนา และทรมานสายตามาก
หลังจากผ่านไปสักพัก จูหยวนเป่าก็นั่งลงบนเก้าอี้ด้วยความพึงพอใจ ส่งเสียงครางออกมา
"หืม สบายจริง ๆ!"
จูหยวนเป่ามีสีหน้าพึงพอใจ
"เอาล่ะ เจ้ามาที่นิกายมารสวรรค์เพื่ออะไร?" หนิงเทียนขยับเก้าอี้ ออกห่างจากอีกฝ่ายเล็กน้อย
"ช่างเป็นชาที่ดีเสียจริง"
จูหยวนเป่าจิบชาร้อนก่อน แล้วก็พูดว่า "ผู้ก่อตั้ง วันนี้ข้ามาที่นี่หลัก ๆ เพื่อเชิญท่านไปที่เมืองเสินโจว"
"เมืองเสินโจวหรือ?"
หนิงเทียนชะงัก เขาดูเหมือนจะจำได้ว่าที่นั่นคือเขตอำนาจของแคว้นเทพหวู่ชาง
"ฮี่ ผู้ก่อตั้ง หญิงสาวในเมืองเสินโจวนั้นสวยงามมาก ข้าพาท่านไป แน่นอนว่า... ฮี่ฮี่" จูหยวนเป่าหัวเราะ และมองหนิงเทียนด้วยสายตาที่ผู้ชายเท่านั้นที่เข้าใจ
"..."
หนิงเทียนชะงัก ทันใดนั้นก็รู้สึกถึงความเย็นยะเยือกด้านหลัง ดูเหมือนว่าจะมีกลิ่นอายที่คุ้นเคยเข้ามาใกล้
รีบกระแอมเบา ๆ "หากเป็นเช่นนั้น ข้าคงต้องปฏิเสธเจ้า เพราะข้ารักภรรยาของข้าเพียงผู้เดียว!"
"เช่นนั้นหรือ? ข้าคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ" จูหยวนเป่าเกาหัว
"ฮี่ฮี่ จริง ๆ แล้ว ข้าอยากเชิญผู้ก่อตั้งไปร่วมงานประมูลสมบัติสวรรค์ที่เมืองเสินโจว"
"งานประมูลสมบัติสวรรค์หรือ?"
หนิงเทียนชะงัก
"ใช่แล้ว งานประมูลสมบัติสวรรค์" จูหยวนเป่าพยักหน้า
"งานประมูลสมบัติสวรรค์? งานประมูลที่ใหญ่ที่สุดในดินแดนเทียนหลิงหรือ?"
เวลานั้นเอง เสียงเย็นชาก็ดังขึ้น หลัวหวู่ชิงปรากฏตัวที่โรงเตี๊ยมมรสุมโดยไม่รู้ตัว
เมื่อเห็นหลัวหวู่ชิง หนิงเทียนก็รู้สึกโล่งใจ โชคดีที่เขาไม่ได้พูดอะไรผิด!
มิฉะนั้น ความสุขในชีวิตคงหายไปเป็นแน่!
"คารวะ... คารวะจักรพรรดินี!"
เมื่อเห็นหลัวหวู่ชิงปรากฏตัว จูหยวนเป่าก็ตกใจจนตัวสั่น รีบคุกเข่าลงบนพื้น
เหงื่อเย็นไหลผ่าว
บัดซบ!
ข้าเพิ่งยุให้ผู้ก่อตั้งไปเกี้ยวพาราสีหญิงสาวในเมืองเสินโจว จักรพรรดินีจะได้ยินหรือไม่!
จบสิ้นแล้ว!